Aborcja - Netkobiety.pl

Fajnie Ci się mówi- oddać.. Wole nie urodzić, niż mam je oddać, by potem dowiedziało się, że ojciec to palant, a matka musiała oddać, bo nie miała za co utrzymać. Co ono będzie czuło? Fajnie się mówi wszystkim, którzy takiej sytuacji nie zaznali..
Jest winą państwa, bo gdybym miała większy socjal, a nie 64zł i maksymalnie 500zł z funduszu to nie podjęłabym tej decyzji. Samo mleko ile kosztuje, a ja pokarmu raczej mieć nie będę przez te stresy.. A pampersy, lekarze, leki i nie wiadomo co jeszcze.. Żebym mogła liczyć na pomoc od niego, na pewno tak by moje losy się nie potoczyły. O wszystko obwiniam jego ! I niech umrze w męczarniach tak jak moje dziecko i moja psychika. Czemu świat nosi takich ludzi...

To jest chwila... A męczyć się całe życie z tą świadomością? Może masz inne podejście, ale nie nagabuj mnie do swoich racji, bo pewnie masz ułożone życie, wspaniałego męża i nigdy nie zrozumiesz tylko łatwo Ci prawić morały innym. Zamień się, ciekawe co zrobisz na moim miejscu i nie mów póki Cię to nie trafi, czego nikomu nie życzę

Moja droga nic o mnie nie wiesz wiec sie nie rozpędzaj.
Po drugie napisałaś na forum więc licz sie z tym że ktoś może odpisać niekoniecznie to co chciałabyś zobaczyć.
A po trzecie podałam Ci przykład jakie masz wyjście więc sie nie oburzaj, nigdzie nie użyłam obraźliwego sformułowania (nie nazwałam cie morderczynią, głupią czy jakkolwiek) więc wyluzuj.

wiesz co ...nie odbierz tego jak atak, ale myślę że powinnaś skorzystać z pomocy psychologa (dla siebie samej), przeczytałam Twoje wcześniejsze posty, które pisałaś na forum i chyba masz poważny problem którego sama nie rozwiążesz...
Idź do psychologa zanim zrobisz coś temu dziecku, być może lekarz pomoże ci uporać sie z problemami albo przynajmniej zobaczyć inne lepsze rozwiązania.

Gwoli ścisłości 2 lata temu wiem zauważyłam (napisałam że to były wcześniejsze posty). Ale nie o tym

Tym bardziej powinnaś biegiem pędzić do psychologa.

Jeżeli mówisz że kochasz to dziecko to aborcja jest najgorszym z możliwych rozwiązań...nie pisze teraz tego jako kobieta przeciwna aborcji tylko jako forumowiczka która zdaje sobie sprawe z tego że będziesz bardziej cierpieć jak to zrobisz.

moja koleżanka wpadła depresje w ciąży i też nic nie jadła i dużo się denerwowała i urodziła zdrowego synka
nie szukaj pretekstu  żeby usunąć , Kochasz maleństwo to je urodź i  daj  jemu żyć

Co będzie czuło? Będzie się cieszyło, że mama darowała mu życie i pozwoliła dorastać w rodzinie, która je kocha i akceptuje. Wolisz nie urodzić, wolisz teoretyzować niż wziąć odpowiedzialność za siebie i dziecko. Jesteś tchórzem a ta aborcja się na tobie odbije. Zawsze będziesz miała świadomość, jak umarło twoje dziecko (być może jedyne) i co zrobiłaś, by je zabić. W tej chwili masz depresję i jesteś na najlepszej drodze do syndromu postaborcyjnego. Starasz się zrzucić winę za swoje nieudane sytuacje życiowe na kogoś innego - ojca dziecka, państwo, byle nie brać odpowiedzialności. Idź do lekarza - może być nawet rodzinny. Tobie jest potrzebna pomoc psychologa, a nie lekarza-skrobankarza. Zrobisz tę aborcję i już się z tego nie podniesiesz. Nie ma sytuacji bez wyjścia, tyle że ty wybierasz najgorszą opcję. Dlaczego nie chcesz wrócić do rodziców? Dlaczego uciekłaś? Są domy samotnej matki, w których co prawda w mało komfortowych warunkach, ale jednak - możesz mieszkać, pracować, psychicznie stając na nogi. Po urodzeniu dziecka czeka cię sprawa o ustalenie ojcostwa a następnie o alimenty. Pampersów mieć nie musisz, możesz prać normalne tetrowe, roboty mnóstwo, ale korona ci z głowy nie spadnie. Jakie leki? Szczepienia to samo zło, więc to odpada, leków żadnych jak dziecko zdrowe to się nie podaje, chyba że dla ciebie antydepresanty. Karmić piersią - a dlaczego nie? Za to odpowiadają hormony, które wydzielają się w trakcie porodu i po nim. To że teraz przeżywasz stresy, nie znaczy, że po porodzie nici z karmienia. Ogarnij się. Kobiety nie z takich sytuacji wychodziły. Znam kobitę, samotną matkę dwojga dzieci, jedno chore, każde z innym ojcem. Pracuje na czarno, dostaje groszowe alimenty, ale daje radę bo ma dla kogo żyć i dla kogo walczyć. Nie ty pierwsza i nie ostatnia jesteś w takiej sytuacji, tylko dlaczego chcesz wybrać najgorsze z możliwych wyjść?
Z jakiego rejonu kraju jesteś? Może będę mogła ci jakoś pomóc?

Proponuję postawić się na miejscu wytykanej palcami kobiety, która oddała swoje dziecko i nie dość, że musi żyć z tą świadomością to jeszcze wszyscy wokół będą jej to systematycznie przypominać.

Póki żyjemy w tak nieczułym i okrutnym społeczeństwie to wcale się nie dziwię, że kobiety wolą aborcję niż adopcję.

Nie uwazam, ze adopcja to lepsza opcja od aborcji.

Za to uwazam, ze autorka wogole nie powinna usowac tego dziecka, bo przeciez je kocha.
Zniszczysz sobie psychike, teraz jestes pod wplywem duzych emocji i chcesz decydowac o czyms tak waznym. Bedziesz zalowac i wiesz, ze bedziesz. Zglos sie szybko gdzies bez kolejki zeby z kims porozmawiac o tym. Z profesjonalista.

Jest mase wyjsc jesli chodzi o pieniadze , zobaczysz.

Nie jestem za aborcja.
Są jedynie wyjątki kiedy jestem za aborcja.

Dziecko to nie zabawka, seks nie jest tylko przyjemnością, nalezy brać odpowiedzialność za swoje czyny.
Ojciec dziecka ucieka zagranicę, a matka chce dokonać aborcji.
Zastanow sie i to bardzo gleboko nad tym co chcesz zrobić.
Nie cofniesz czasu.

Polecam wizyte u psychologa, pogadaj sobie z nim.
Musisz byc pewna tego czy chcesz to zrobić.

Czytam i nie wierzę! Ale o to feministki walczyły moje ciało, moje decyzję więc rób co chcesz żałosne podejście. Nie, nie mam dziecka (jeszcze) ale nigdy się nie zgodzę na coś takiego. Choćby miało być chore, bez rąk i nóg. Widocznie to miałoby być próba mojego życia. I godze się na to. Świadomie i z odpowiedzialnością.

Zgadzam się z tym co mówiła zdecydowana większość. Nie uważasz że zwalanie wszystkiego na państwo bo daje Ci za mały socjal to pasożytnictwo? A do pracy nie łaska się było ruszyć?Tylko nie chcę słyszeć że pracy nie ma...Jak ktoś chce to znajdzie choćby w głupim Mc Donaldzie albo sprzątając u kogoś... Manna z nieba Ci kobieto nie spadnie...Weś tyłek w troki i rusz się zrobić coś ze swoim życiem... Najprościej powiedzieć kocham ale nie pozwole mu żyć i koniec! Zachowujesz się jak małe dziecko które nie chce się podzielić swoimi zabawkami...Byłaś na tyle dorosła żeby uprawiać sex? Bądz na tyle dorosła żeby ponieść tego konsekwencje... I niech zgadnę..."zabezpieczaliśmy się ale nie zadziałało.."? Ale zaraz zaraz wywnioskowałam z Twojego wpisu że ciąża była planowana więc tym bardziej ogarnij się,znajdz w swojej najblizszej okolicy OIK,możesz tam być przez rok...Nie płacisz za nic łącznie z pampersami i wszystkimi niezbędnymi rzeczami dla dziecka  pod jednym warunkiem...Ze ruszysz się do pracy...Przez ten rok to co zarobisz masz zbierać do kupy żeby po wyjściu mieć coś na start..._a skąd wiem? a no pracowałam w OIK-u

Depresja to takie cudne słowo klucz co zwalnia z myślenia.Od razu wszyscy będą głaskać po glowce bo przecież -"depresja".

Najfajniej jest się zasłonić a to brakiem pomocy a to depresją i swobodnie "płynąć".A inni będą się litować...

Gdybym miała jak pójść do pracy to bym poszła. Nestety nie mam do niej zdolności, czekałam na rehabilitację, a dopóki jej nie odbędę to nie mogę iść do pracy. Z zagrożoną ciążą, przetoczoną krwią jakieś 2tygodnie temu nie mogę pracować.
Myślicie sobie, że ja taka czy taka. Ale po prostu nie mam pieniędzy, jak on mi ucieknie to finansowo nie mam nic, a nic. Gdyby uciekł po roku, dziecko oddałabym sąsiadom czy poprosiła kogoś o pomoc i bym poszła do pracy. Pracowałam od 17roku życia, nic o mnie nie wiecie a mi wpieracie, że nie chce mi się robić. Proszę Was.
Do rodziców mogę iść, ale finansowo nic mi nie pomogą. Co do prania pieluch tetrowych, nigdy nie słyszałam czegoś bardziej abstrakcyjnego- na prąd i proszek też trzeba mieć i wychodzi na to samo. Gdybym mieszkała w Niemczech czy gdziekolwiek indziej to bym miała na dziecko i miałabym głowę spokojną, a nie że martwię się co mu dam jeść i w co je odzieje. Miłość to nie wszystko.

ciągle jakieś wymówki , oj i jaka ty jesteś biedna , inni ludzie mają gorzej , mają więcej dzieci i biedują ale jakoś dają sobie rade
weź się ogarnij !! Zadbaj o swoje i dziecka zdrowie , zamieszkaj u rodziców , zanim urodzisz dziecko to wszystko sobie jakoś poukładasz , pomyślisz , poszukasz w tym czasie pracy , albo poszukasz jakiegoś ośrodka dla samotnych matek, a w ostateczności to oddasz dziecko do adopcji , wiele kobiet nie może mieć dzieci i adopcja dla nich to cudowna szansa , ale nie zabijać go !!!!!

napisz na mój email , postaram ci jakoś pomóc , tylko się odezwij

skąd jesteś ????

Chyba kpisz, w nosie mam czy usuniesz czy nie. Nie moja sprawa, ale nie smiej jęczeć na socjal, ja pracuję za marne grosze, ale pracuję bo mam honor i nie chce byc na niczyim utrzymaniu, uwierz Twoje 500 zł to więcej niż ja zarobiłam.więc zapieprzaj do roboty jakiejkolwiek, a nie siedź na garnuszku moim i innnych bo to kpina jakaś.

Oj osamotniona, chyba się w swoim życiu mocno pogubiłaś.... Wspólczuję, bo przed Tobą bardzo ciężkie decyzje i trudny czas.

Wiesz, ja sobie tak myślę, że Ty do końca to na tę aborcję nie jesteś zdecydowana, bo gdybyś była, nie pisałabyś tu, na forum. Albo napisałabyś po fakcie, a nie przed.
Piszesz, że pierwsza aborcja farmakologiczna była nieskuteczna. Może to jakiś znak, szansa dla ciebie? Widać Twoje dziecko (zarodek, pęcherzyk płodowy - jakkolwiek "to" nazwiemy) jest silne.

Państwo nie ma obowiązku utrzymywać ani ciebie ani dziecka, ale ojciec dziecka tak. Jeśli nie będziesz w stanie ściągać od niego alimentów, zawsze pozostaje fundusz, albo wniosek o alimentację od jego rodziców. Jeśli Twoi rodzice mogą ci pomóc inaczej niż finansowo, to też nie jest źle; wiele osób pozostaje naprawdę całkiem same. Możliwości są, tylko musisz chcieć...

Monika20sz ma rację, pomoc można otrzymać nie tylko od państwa. Jest wielu ludzi, którzy chcą pomagać. Musiałabyś tylko przestać szukać wymówek, a zacząć szukać pomocy

Jesli zdecydujesz się na aborcję, to licz się z tym, jak ona wpłynie na ciebie (biorąc pod uwagę fakt, że już teraz jesteś niestabilna emocjonalnie i masz sama ze sobą wielkie problemy). Ponad to weź pod uwagę to, że aborcja może ci bardzo utrudnić zajście w ewentualną kolejną ciążę.

Jeśli postanowisz urodzić dzidziusia, napisz do mnie na maila Też mogę pomóc; chociażby ubrankami i akcesoriami dla dziecka.

Może to wyświechtane zdanie, ale możliwości zaczynają się w nas

Ja odradzam ta aborcje.
To bedzie mialo tragiczny wplyw na Twoja psychike.

I nie jestem pro-life. I na Twoim miejscu bym usunela od razu.
Ale Ty z Twoim mysleniem i Twoimi emocjami nie powinnas tego robic, bo to Cie moze zniszczyc.

Nie uwazam, ze masz jakis obowiazek wobec tego dziecka, ani , ze musisz je urodzic.
Ale masz obowiazek wobec siebie samej.

Mam zasiłek, ale tylko do października. Widzę, że faktycznie są pomoce dla kobiet samotnie wychowujących dzieci.. A kiedy szukałam, pisało tylko o rodzinnym.
Nie usunę, nie warto marnować życia sobie i własnemu dziecku, jakoś się potoczy. Po roku stanę na nogi, pójdę znowu do pracy i jakoś sobie poradzę.

A co do tej aborcji farmakologicznej- dostałam krwotoku i owodnia się odkleiła, ale po tym się oszczędzałam, bo zdałam sobie sprawę, co zrobiłam. A potem znowu przyszedł moment załamania, jak dam radę.

Teraz 12sty. Tak wiedzą, ale niestety pomóc mi jako tako nie mogą. Mieszkam u matki to tyle dobrze, że mam gdzie.

Nooo. Dobrze, że jednak tak wybrałaś. Na pewno dasz radę. Masz gdzie mieszkać, ewentualnie poszukaj domu samotnej matki i zdobądź wszystkie informacje odnośnie form pomocy, jakie możesz otrzymać. Cały czas staraj się myśleć pozytywnie, to bardzo pomaga. Uwierz, że sobie poradzisz, wiele kobiet przed tobą było w podobnej sytuacji i sobie radziło, a przecież nie jesteś od nich gorsza. Pozdrawiam i pisz na forum, gdybyś potrzebowała pomocy, wsparcia.

Oczywiście, że podjąć decyzję o aborcji było najłatwiej w danym momencie. Coś o tym wiem bo byłam do tego nakłaniana, a i raz byłam pewna, że tego chcę. A pana tate, jak już chyba ktoś wspomniał, możesz pozwać już dziś. Uważaj, bo nie może Ci zniknąć z pola widzenia. Mi prawnik powiedział, że w dokumentach do sprawy sądowej należy podać adres zamieszkania, a nie zameldowania.
Jak urodzisz to wstąpią w Ciebie nowe siły. Jak nie - wiele osób czeka na dziecko. Nie ma w tym nic złego żeby dać komuś życie, a potem darować życie szczęśliwsze raz jeszcze. Choć nie sądzę, że się na to zdecydujesz to miej to na uwadze.
Udaj się do MOPSu, tam zazwyczaj jest darmowy radca prawny. Powie Ci dokładnie na co możesz liczyć od ojca dziecka, a na co od państwa.
A tym chwilowym niejedzeniem się nie martw. Ciąża to taki zabawny wynalazek, że z Ciebie wyciągnie wszystko byleby dziecko rosło zdrowe. Tylko teraz się nie zaniedbuj i nie denerwuj (ha! to niemal graniczy z cudem).
Ty myślisz, że sama jedna jesteś w takiej sytuacji? Ja co prawda byłam zatrudniona na umowę, ale musiałam rzucić wszystko, wrócić do matki, a on żyje pełnią życia i czeka na mój poród żeby zgrywać tatusia (jestem w 27 tygodniu). Ty być może nie będziesz musiała się dzielić swoim szczęściem z kimś kto Ci zrobił krzywdę.
Zauważ jeszcze jak wiele kobiet tutaj jest zaangażowanych w Twoją sytuację, a ile z nich proponuje Ci pomoc. To coś wspaniałego!

Post edytowany ze względu na naruszenie regulaminu - niedozwolony link.

Ponieważ nie znam założycielki topiku mam pewne wątpliwości w sytuacji gdy ktoś nagle w cudowny sposób za sprawą opinii i rad innych użytkowniczek zmienia zdanie o 180 stopni.
Tak więc ja przekonana do faktu,że Osamotniona jednak dziecko (prawdopodobnie chore) urodzi nie jestem.

Zakładam,że jednak płód uszkodziła co wcale nie zdarza się tak rzadko.Dzieci po aborcji farmakologicznej rodzą się z  wrodzonym porażenie nerwu twarzowego, wadami kończyn, wodogłowiem, holoprosencefalią czy ekstrofią pęcherza moczowego.

Myślę, że autorka wątku odpowiadając na kilka moich pytań zadanych wcześniej rozjaśniła by sytuację...
Jej samej może nie.. ale dzieciątku, które być może się urodzi życzę jak najlepiej.
Wydaje mi się, że w jej wypadku depresja jest nieunikniona.. Czy dziecko urodzi, czy usunie.
Nasuwa mi się tu takie nie fajne porównanie, być może nie na miejscu.. ale jeśli byłoby tak jak gojka pisze, że dzidziuś urodzi się chory.. to będzie druga afera podobna do tej z Chazanem.. bo skoro chciała usuną dzieciątko w 99% zdrowe to czy będzie chciała donosić ciążę jeśli na badaniu połówkowym wyjdzie, że dziecko ma ciężkie wady? spowodowane nieudaną aborcją farmakologiczną?

Zaraz się okaże,że to wszystko moja wina bo przecież autorka usilnie próbowała znaleźć kogoś odpowiedzialnego za swoje wybory.
Ja tylko piszę to co nie jest tajemnicą państwową i co pewnie można znaleźć w necie.Holoprosencefalia jest najczęściej śmiertelna.
Znowu trochę depresją pożonglujemy? A w jaką ja depresję wpadnę jak dowiem się,że przeze mnie usunęła ciążę. I kto wie czy z niej wyjdę.

No to napisze swoją opinię . Nikogo nie bede potempiac bo to nie ma sensu najmiejszego.
W życiu bym nie pomyślała o usunięciu dziecka nie ma takiej opcji , nawet nie wiem jak by mi się źle układało ba malo tego nie jestes jedyna i nie tlumacz sie bo dużo / większość osób Cie nie poprze. Te dziecko ma prawo żyć ! Ono niczemu nie zawinilo. Dla mnie to jest egoistyczna postawa. Aborcja to najgorsze co moze być. Nie które wygladaja aborcję tak ze wyrywają malenstwu części ciała ja nie wiem jak mozna na coś takiego pozwolic. Przecież ten skarb to czuje
Proszę nie rób temu malenstwu krzywdy , oddaj do adopcji co kolwiek tylko nie pozwol zeby te dziecko cierpiało chodź przez chwile ! Po aborcji nigdy nie nie pozbierasz.

Pytnie na forum = różne odpowiedzi .

no no no.hmm mówię o późniejszej aborcji ktora może tak wygladac lecz nie koniecznie . bo farmakologiczna juz wykonała która zakończyła się nie powodzeniem .

Nawet nie wspomnialm o tej farmologicznej , bo to za poznio by Ja skomentowac czy odradzic.

Emilia : Pisz co chcesz Ja wyrazilam swoją opinię i nie komentuje kazdego posta ktory mi nie pasuje . Mało mnie obchodzi to co napisalas, tylko z tym edytowaniem postu .
"oni piorą mózgi tak samo jak ci "-  ten komentarz nie powinien mieć miejsca.
Nie bede prowadziła jakiejś bezsensownej konwersacji na podstawie czyjegoś bledu.
Trzeba zyc z ludzmi nie przeciwko nim.

Bardzo się ciesze ze urodzi dziecko dobrze zdecydowała i to jest najwazniejsze .

Kochana ze zrozumieniem czytałam ale nie wszystko. A komentować kazdy może zresztą .

Brak słów .