Zwierzę na wsi jak rzecz - Netkobiety.pl

Woj. dolnośląskie, pow. milicki, gm. Krośnice.
Wydaje mi się jednak, że to proceder na szeroką skalę ogólnie w polskich wsiach.
U tego gospodarza co roku rodzą się młode kocięta, dotychczas ich populację likwidował pies. Są prowadzone różne akcje sterylizujące, ale trzeba zająć się dorosłymi kotami na jakiś czas.

Zazdrosna, a szukałaś w sieci czy znajduje się w okolicy Straż dla Zwierząt?
Możesz zadzwonić, zgłosić sprawę i poprosić o pomoc dla zwierzaków.
Jeśli coś takiego funkcjonuje (a myślę, że tak), to nie powinnaś zwlekać i poprosić ich o pomoc. Oni już się tym wszystkim należycie zajmą.

wcale nie musi sie wydac ze to Ty. reporterzy moga zachowac to dla siebie kto o tym powiedzial oni sie uciesza ze maja temat

Zgadza się - na wsiach bywa tragicznie ! Metrowy łańcuch, połatana buda i nikt nie widzi problemu.
Donosić na takich i już!

u mnie w okolicy na szczescie nie bylo takiego przypadku. najczesciej jednak jest tak ze psy biegaja bez ogrodzenia sni kojca czy lancucha a sa grozne bo ganiają rowerzystow i strach ulica jechac

Mam letni dom na wsi i wieczorami widzę stada psów przebiegających ruchliwą drogę krajową.Nie każdemu uda się przeżyć.
Ostatniego wieczoru wybiegłam na taras bo usłyszałam przeraźliwy pisk psa,którego zagryzło stado...Nie zdążyłam mu pomóc...

Jesli byl domowy a pozniej zdziczeje to moze byc udomowiony juz bez przesady.
Psy z walk psow znajduja domy i sa kochane.

Skoro tak, to na to są paragrafy jakby co...

Nigdy nie zaryzykowałbym przygarnięcia psa po walkach, agresywnej natury nie da się oszukać, zbyt wielkie jest ryzyko, że znowu mu "odbije", dorosły prawdopodobnie da sobie radę, dziecko nie ma szans...

A widzisz teraz ludzie przeliczają się z własnymi siłami i co jakiś czas jest raban, że ktoś został pogryziony czy nawet zagryziony. Niby rasy agresywne należy zgłaszać, ale nie oszukujmy się, to martwy przepis, poza tym są jeszcze krzyżówki tych ras, nie wiem czy te same przepisy obowiązują, ale zwierzak charakterologicznie jest taki sam...

PS Akurat ja świetnie sobie radzę nawet z dużymi egzemplarzami, ale nie narażałbym swoich bliskich na ewentualny wybuch... i to niekoniecznie psa po walkach, a po prostu rasy agresywnej.

PS2 Jednak będę obstawał przy swoim, że niektóre rasy są agresywne i mimo tresury zawsze mogą wybuchnąć i narobić kłopotów.

Znalazłam dom dla kilkudziesięciu takich wiejskich kotów, głównie przeznaczonych do utopienia, sama szczepiłam i odrobaczałam a potem znajdowali się dobrzy ludzie. To było kiedyś, 15 lat temu, byłam mlodsza. Teraz brakuje mi czasu na ratowanie świata:( Dlatego cieszę się, że są takie cudowne osoby jak Ty. Zarażaj innych swoją pasją i nie poddawaj się. Należy tylko pamiętać, że znajdowanie domów dla kociaków to działania doraźne. W ten sposób leczymy skutki ale nie likwidujemy przyczyn, które tkwią głęboko w wiejskiej gospodarczej mentalności- "zwierzę jest użytkowe, nie czuje, nie myśli". Należy też edukować społeczeństwo, głównie przez internet, nagłaśniać, mówić, uwrażliwiać i wspierać fundacje/instytucje zajmujące się cierpieniem zwierząt. Życzę powodzenia i zobaczysz jaka to radość, kiedy uratuje się takie bezbronne kociątko, które nie miało pojęcia co to dotyk kochającego człowieka i własny ciepły dom:) każdy powinien choć raz tego doświadczyć. Pamięta się to uczucie długie lata a może i całe życie a czasem wzruszający jest i uśmiech, szczęście na twarzy człowieka, który koteczka przygarnął... w mieście też widziałam takie piwniczne głodne chore biedy więc pole do działania dla grupy pasjonatów jest wszędzie.

Opinią ludzką absolutnie bym się nie przejmował. Zwierzęta potrzebują takich "wariatów" niczym przysłowiowa kania dżdżu.
Gojko 102 należą Ci się wielkie brawa za Twój post.
Assassinie nieodpowiednio prowadzona tresura może agresję psią jeszcze zwiększyć. Osobiście rozpatruję agresję najlepszych przyjaciół człowieka w kategoriach osobniczych, nie zaś rasowych.

Czemu zacytowałaś tylko wygodny dla siebie fragment, bez wycinka o udziale w walkach...?? Poza tym skąd wiesz co widziałem, gdzie i kiedy...??

W sumie trudno się z tym nie zgodzić... Z tym że potencjał np. amstaffa będzie inny od potencjału np. labradora, a może się mylę...?

Zazdrosna, mogę pomóc, przynajmniej postarać się pomóc. Spróbujmy powalczyć
Teraz wyjeżdżam - wracam pod koniec przyszłego tygodnia.
Weźmiemy może i nagramy to wszystko - również zachowanie właścicieli. Potem.. "Uwaga" TVN.
Mieszkasz w okolicach Milicza (ja nie, ale dojechać mogę, tylko sama trochę się boję łazić po posesjach, także liczę na wsparcie). No i nie znam tej okolicy, byłam tam chyba raz w życiu, kojarzę tylko te stawy.

A co do wsi - będę szczera. Owszem, zdarzają się tam naprawdę cudowni ludzie, ale mam o wsiach (i jej mieszkańcach) złe mniemanie. Złe traktowanie zwierząt, złe podejście do dzieci (mają "pomagać" - czyli harować bez wynagrodzenia zamiast się uczyć), często dość prymitywni ludzie. W miastach ludzie chyba biorą zwierzęta z większą świadomością, lepiej traktują dzieci - ich obowiązkiem jest nauka, struktura wykształcenia jest o wiele lepiej rokująca.

Nie ma czegoś takiego jak rasy agresywne to bzdura, problem polega na tym że ludzie chcący mieć agresywnego psa, wybierają właśnie te rasy które tak się nazywa i dlatego statystyki są takie, a nie inne, bo są takie popaprańce które chcą mieć agresywne zwierzęta.

Wszystko zależy od wychowania i tego jakie pies ma warunki do życia.

A Ty autorko postu, możesz zgłosić się na policję, straż miejską oraz do odpowiednich organizacji czy nawet do telewizji.

Ja bym chciała autorce (a właściwie to tym zwierzakom) pomóc, bo mieszkam w sumie niedaleko - znaczy mogłabym tam dojechać, bo po prostu takich rzeczy słuchać nie mogę, a potem nie mogę spojrzeć w lustro z myślą, że nic nie zrobiłam, a wiedziałam że się coś takiego dzieje.
Może nie mam zbyt wielkiego doświadczenia w "interwencjach" - do tej pory "zbierałam" zwierzaki z ulicy i upomniałam jednych sąsiadów rodziców, żeby nie trzymali psa przywiązanego z pozytywnym skutkiem (zabrali psa do domu, bo kobieta która tam mieszkała była w porządku - facet ponoć marudził, wiem z rozmowy z nią). Ale myślę, że dam sobie radę - jedyne czego się boję to agresywnych psów (niestety mam taki lęk) i ludzi.

No ale nie znam terenu - w Miliczu byłam raz w życiu przejazdem, w Krośnicach nigdy. Także potrzebuję bezwzględnie dobrej woli i chęci pomocy ze strony Autorki

Labrador trzymany na łańcuchu z pewnością wykazywał będzie wyższy poziom agresji niż amstaff błogo śpiący na ulubionej kanapie. Innymi słowy oprócz agresji wrodzonej istnieje nabyta. A, ta jest niebezpieczniejsza.
Kammiś jestem pełen szacunku dla Ciebie. Wielkie brawa i podziękowania za Twoją postawę! Z tego co pisze Autorka tematu, nie będziesz miała okazji do działania.

Nie ma za co bić braw, moja postawa jest naturalna - wydaje mi się, że każdy po prostu powinien ją mieć. Teraz mam ochotę sama tam jechać, a znam jedynie nazwę gminy. Ludzie myślą, że "nic się nie da zrobić", a naprawdę da się zrobić bardzo dużo. W schroniskach tym zwierzętom byłoby nawet lepiej - przynajmniej miałyby opiekę weterynaryjną i w miarę odpowiednie żywienie. Oczywiście nie mówię o pseudoschroniskach. Ale to we Wrocławiu nie jest tak tragiczne, a zapewne tam by trafiły. No i pracują tam porządni ludzie, którzy wiedzą, co robią. Ja na przykład kiedyś jechałam autobusem i zobaczyłam dwa psy w pobliżu drogi - zawiadomiłam, pojechali, sprawdzili, okazało się że mają gdzie mieszkać, są nieźle żywione, nietrzymane na łańcuchu, pouczyli o tym żeby dobrze zamykać bramę i nie zabrali zwierząt, bo uznali, że tak będzie dla nich lepiej. Jechałam kilka razy - brama była dobrze zamknięta.

Naprawdę czasami wystarczy odrobina dobrej woli żeby coś zmienić na lepsze. Zazdrosna, nie mówię, że uda się w każdym przypadku, ale może pomyśl, że udałoby się choć w jednym? Nie zmienisz całego świata, ale cały świat zmieni się dla tego jednego zwierzaka. Nie warto poświęcić interesu tych bestii (bo ludźmi ich nie nazwę) dla czegoś takiego?

A co do tematu - tak zwierzęta często traktuje się jak rzeczy, i to nie tylko na wsiach. Ale dopóki będą ludzie, którzy wolą o tym pisać a nie pomóc to niewiele się zmieni.

Nie mogę zająć się kotami, bo moje zwierzę nie toleruje innych. Już dawno chciałam mieć drugie, ale nie mogę. Ale można po prostu udać się do weterynarza we Wrocławiu podczas akcji sterylizacyjnej.
Ja jednak widzę też inny problem - pies z guzem, psy trzymane w brudzie i na krótkich łańcuchach, w prowizorycznych budach. Akurat na wsi koty to mniejszy problem - gorzej jest w miastach, gdzie czyha na nie więcej niebezpieczeństw.
Niektórych uświadomić się nie da. Im po prostu trzeba zwierzęta zabrać, nałożyć karę (najlepiej grzywny, skuteczniejsze niż pozbawienie wolności, jak dostaną po kieszeni) i zakaz posiadania zwierząt.

Niestety jakieś konsekwencje swoich czynów muszą ponieść. Konsekwencje dolegliwe. Dla okrutnego traktowania zwierząt nie może być pobłażania.

Ja mam niestety wrażenie, że zazdrosna chroni tych niegodziwych ludzi i tyle. Ja tego nie rozumiem, w głowie mi się to nie mieści. Ale u nas niestety pokutuje moralność "na sąsiada się nie donosi", co nie jest prawdą. Jak mi sąsiad po oknami palił plastiki (jeszcze wtedy mieszkałam z rodzicami, po prostu pod domem w wiadrze sobie palił) to co zrobiłam? Zadzwoniłam na policję (nie ma w tej miejscowości straży miejskiej). Dostał mandat. I co? I słusznie. Zachowania sprzeczne z prawem należy karać.
A już na pewno znęcanie się nad czującymi istotami.

Sprawdz statystyki tego jakie psy najczesciej gryza.
Wiadomo, ze jamnika nikt  nie bedzie szkolil do zabijania i zagryzania ludzi, bo jest za maly i ma za mala sile.

a po co mi statystyki? wystarczy jak w TV podaja informacje o jakims pogryzionym dziecku czy przechodzacym obok doroslym, zwykle atakowal duzy pies. Czy byl glodny, czy zle traktowany czy tak wytresowany, by "bronic sie" to mi ganz pomada, wiem, ze w UK zakazano swego czasu posiadania rotweillerow i pitbulli, bo atakowaly zupelnie obce osoby a wlasciciele sami nie wiedzieli co psu do lba nagle strzelilo. I ja akurat takiego psiego agresora w domu nie chcialabym trzymac.

Pies jest taki, jak go ukształtuje otoczenie. Zawsze będzie się starał przypodobać przywódcy stada, którym jest człowiek. Zwierze nie rozróżnia gatunków, kieruje się instynktem i koduje złe i dobre doświadczenia. O dobre zabiega, złych unika.

Niejako ?oddelegowana? do tego wątku, pozwolę sobie zabrać głos.

Wychowałam się i żyje w kulturze, w której traktowanie zwierząt i ich kondycja świadczą o właścicielu. (Od dziecka uczono mnie, że panna, na której podwórzu mieszka wychudzony pies nigdy nie znajdzie męża;)
W regionie, w którym żyję dobrze traktuje się zwierzęta, a wyjątki są społecznie potępiane.
Koń, w mentalności naszych gospodarzy zawsze będzie zwierzęciem, które pomaga mu zdobyć chleb i obrobić jego ziemię, kot chroni zborze przed gryzoniami, a pies pilnuje obejścia.

Oczywiście zdarzają się przypadki niewłaściwego traktowania zwierząt. Ludzie, którzy to robią, narażają się na nietolerancję ze strony innych.
Często się słyszy, że z danym człowiekiem nie należy robić interesów, czy utrzymywać zażyłych kontaktów, bo jeżeli ktoś niewłaściwie traktuje zwierzęta, to będzie nieodpowiedzialny również w innych kwestiach.

Cieszę się, że wyrosłam w takiej kulturze.

Niestety, kultury są różne. Są miejsca na świecie, gdzie świnka morska jest przysmakiem kulinarnym i nikt nie ma obiekcji przed przyrządzeniem psiego mięsa. Jest popyt, jest sprzedaż.

U nas przecież oprócz domowych pupili, również hoduje się króliki na ubój.

Świnie, bydło, kurczaki ? są jedzeniem.

Dowcip:
- Jak długo żyje świnia? - pytanie z ust behapowca na szkoleniu.
- Dopóki nie spotka się z rzeźnikiem - właściwa odpowiedź.

Uważam, że humanitaryzm powinien obejmować wszystkie zwierzęta. Nie tylko te, które są przyjacielem czy maskotką człowieka, ale także te, które stają się pożywieniem.

Zwierze odczuwa ból. Posiada zdolność przywiązywania się do człowieka i bezwzględnego służenia mu. Nawet świnie i drób stają w obronie ?przywódcy stada?, którym ze względu na umiejętność stawiania logiki ponad instynktem jest człowiek.
Mamy przewagę nad zwierzętami, ale wiąże się z nią również odpowiedzialność.

Jeżeli człowiek potrafi zadawać ból zwierzęciu i robi to bez skrupułów, to nie pozostaje nic innego, jak zastanowić się, czy aby drugiego człowieka nie potraktuje równie podle jak zwierzęta.

Na szczęście prawo reguluje dopuszczalne zachowanie wobec zwierząt i uważam, że należy zgłaszać przypadki bestialstwa.

W prawdzie na własnej skórze przeżyłam sytuacje, w której właściciel trzymający psa w paskudnych warunkach (krótki łańcuch, ograniczający suni nawet możliwość wchodzenia przodem do budy, nie wyprowadzanie psa na jakiekolwiek spacery, blacha na dachu budy, która jak wiadomo w czasie deszczu wywołuje nieznośny dla ucha odgłos, a w upały niemiłosiernie się nagrzewa, niewystarczająca ilość pożywienia, brak jakiejkolwiek socjalizacji, że już o zaspokajaniu naturalnych potrzeb nie wspomnę), nie poniósł żadnych konsekwencji swojego zachowania. Zgłosiłam fakt ?animalsom?. Podobno byli, zobaczyli i nie dopatrzyli się uchybień.
Miejscowy weterynarz zrobił znacznie więcej. Przynajmniej postraszył paragrafami właścicieli i wymusił szczepienia przeciw wściekliźnie.
Prawda jest taka, że w naszym regionie właściciele ?pechowego? psa nie mają znajomych i pracy. Nikt, kto widział w jakich warunkach przetrzymują zwierze im nie zaufa.

Jest jeszcze jedna ważna kwestia, a mianowicie ?donosicielstwo?. Czasy donosicieli i kapusiów bezpowrotnie przeminęły i dzięki Ci Stwórco za to.
Nie muszę uciekać się do anonimowości, kiedy zgłaszam niewłaściwe zachowania. Już nikt nie piętnuje słusznych donosów. Można osobowo poinformować o zdarzeniu nie narażając się na potępienie społeczne. W obecnych czasach człowiek informujący o przestępstwie, uchodzi za odpowiedzialnego obywatela, a nie za konfidenta władzy. Częściej napotyka się ignorancję ze strony właściwych służb, niż wyszydzenie środowiska.

Wiemy, wiemy...
Świadomi właściciele zwierząt rozumieją ich potrzeby. Doskonale zdają sobie sprawę, czemu ich pupil zachowuje się tak, a nie inaczej.
"Zaklinacz psów" kłania się w wypowiedzi?

Również obawiam się dużych psów. Mam takie powiedzenie: "co z tego, że nie gryzie, jak padnę na zawał".

Problem w nieodpowiedzialności właścicieli. Niestety ludzie nieodpowiednio dobierają rasy, zazwyczaj kierując się modą. Decyzja o nabyciu czworonoga powinna być poprzedzona informacjami, co do potrzeb i charakteru rasy. Psa powinno się "wychowywać" w odniesieniu do jego uwarunkowań genetycznych. Nie zakupię kaukazów do domu z ogrodem, jeżeli wciąż mam otwartą bramę i przez mój dom przewija się masa ludzi - to nie odpowiedzialne.

Kolejnym problemem, jest traktowanie zwierzęcia. Pies, wobec którego stosuje się przemoc, będzie agresywny wobec wszystkich, bo się boi. Dla niego człowiek oznacza ból.

Dużą nieodpowiedzialnościom jest też puszczanie psów samopas. Chciałoby się założyć, że swobodnie biegający pies jest niegroźny dla ludzi, niestety doświadczenie pokazuje, iż jest inaczej.

To ludzie są odpowiedzialni za swoje psy i ludzie powinni być karani. Buntujemy się przeciw prawu, ale ono ma nas chronić.

Osobiście nie mam nic przeciw mandatom za zakrótkie łańcuch, ograniczenie wybiegania się psa, niedożywienie, przejawy przemocy, wypuszczanie bez nadzoru. Uważam, że jeżeli człowiek sam nie rozumie z jaką odpowiedzialnością wiąże się posiadania zwierzęcia, to może prawo i otoczenie mu to uświadomią.