Czy wybaczyć mężowi? - Netkobiety.pl

Droga Autorko,
powiedz mi tylko, co Ty chcesz wybaczyć i komu? Przecież mąż nie prosi o wybaczenie. Chodzi bardziej o "nie pamiętać i przejść do porządku dziennego". Nie wiem co Ci napisać bo zwroty akcji mogą być różne poprzeć chwile zauroczenie, które rozejdzie się po kościach a skończywszy jak u mnie (też romansik w pracy), ze były już mąż zostawił mnie z dziećmi i przestał się także dziećmi interesować. Ja na Twoim miejscu obserwowałabym sytuację i bardziej pokazała mu że nie zależy mi tak bardzo (wiem łatwo się mówi, ja ważyłam 39 kg), że takich jak on to na pęczki a jak chce to niech śmiga. Zobaczysz to działa, to wbrew sercu niestety. Powiem Ci tak, jest z Tobą bo na razie chcę, a jeśli się mocno zakocha to nic nie stanie mu na przeszkodzie, żadna kula u nogi.

ps i poczytaj sobie książkę-dlaczego mężczyźni kochają zołzy.

Niestety właśnie takie żony się zostawia-dobre, mądre, atrakcyjne, ale to już zupełnie inna historia. Po prostu bądź czujna, ale najważniejsze nie czuj się gorsza, wierz mi na jednym facecie świat się nie kończy, nawet gdyby coś...

ale widzisz moze to tylko zauroczenie bylo? to na pewnie boli nie potrafie sobie tego bolu wyobrazic. (znaczy potrafie bylam zdradzona)

w kazym razie czy on z nia spal? bo widzsz serce nie sluga nigdy nie wiemy kiedy w kim sie zakochamy.
kiedy nas ktos omota tak ze nie wiemy co sie dzieeje.
ale z tego ci piszesz to on Cie kocha i zaluje tego...

jak z nia spał to uciekaj. jesli nie to chyba nie jest aż tak tragicznie?

wiesz, to nie tak, jak się ktoś zakocha to i rozsądek nie pomoże.

Nie wiesz czy byś przeżyła czy nie, na pewno tak, nawet nie wiesz jaką siłę się ma w sobie. Ale tego Ci nie życzę, wierz że się dobrze ułoży. Kup sobie tą książkę, naprawdę warto. Widać, że Twój mąż należy do tych co jak już zdobyli to już mają i nie wierzą że może uciec, a może przecież...dlatego zastanów się czy nie wprowadzić jakiegoś dreszczyka. Za bardzo jest Ciebie pewien...

I nie chodzi mi tu wcale o jakiś romans, tylko żebyś zaczęła myśleć o sobie i nie skupiała się na tym żeby mu wiecznie dogadzać.

Back,czytam twój wątek  i doskonale rozumiem co czujesz.Dobrze robisz,że nie prowadzisz "gierek"-to byłoby takie niedojrzałe,podłe.
Idziesz we właściwym kierunku.Nie masz wplywu na myśli i uczucia twojego M, natomiast masz wpływ na to co ty myślisz i czujesz.
Zostaw analizowanie relacji M z koleżanką, powiedz mu o swoich uczuciach, o tym co ciebie boli,ale nie naciskaj na niego,nie obwiniaj o nic, bo to przyniesie odwrotny efekt-oddali to was od siebie.Myśl o sobie i pozytywach w waszej relacji.Tak, to jest najważniejsze-dobra komunikacja,stawianie granic bez ranienia siebie nawzajem,kochanie siebie,wzajemny szacunek i życzliwość.
Twój M to twój partner,przyjaciel,dokonał przecież wyboru żeniąc się z tobą.Natomast masz prawo czuć się zle z tą sytuacją i pozwalaj sobie na odreagowanie w konstruktywny sposób.
Twój żal do M może ciebie zniszczyć i waszą relację,więc "przepracuj/cie" to i wybacz sobie i jemu.Poczytaj może posty Lustro,Przyszłość,Inki czy Miriam.Jesteście na poczatku drogi i nie macie? jeszcze dzieci.Może spotkacie się z psychoterapeutą?
Powodzenia :-)

Kurde. A ja myślę INACZEJ. Co to znaczy, że autorka "niszczy relacje z mężem". Rito 54 - ??? Jesteś kobietą i takie rzeczy piszesz?
Jej MAŻ napisał, że podoba mu się INNA KOBIETA. Ja bym tego nie zniosła. Ten będzie sobie pisał, do wszystkich, które mu się podobają a Kobietka musi to akceptować bo inaczej jak będzie to wypominać będzie PSULA RELACJE Z MEZEM.
Autorko, znajdź sobie również fajnego faceta, który ci się spodoba. I trochę z nim pokręć. Miej przyjemność RÓWNIEŻ.
To wszystko zależy od Ciebie co z tym zrobisz. Wszystko w twoich rękach więc zacznij jeść i pomyśl, że ty też podobasz się INNYM FACETOM :)

Matylda, nawet nie wiesz ile ja wycierpiałam, ale nie będę o tym pisać bo i po co? Najłatwiej byłoby się rozstać w takiej sytuacji, nie będę zaprzeczać, że czuję się upokorzona, bo tak się czuję, ale z drugiej strony nie potrafię zakończyć małżeństwa i tak sobie tkwię w takim błędnym kole. Natomiast wiem jedno - jeśli kiedykolwiek w przyszłości mój mąż zachowałby się tak ponownie to ja pakuję swoje rzeczy i odchodzę od niego. Nawet mu to powiedziałam, przy czym podkreśliłam, żeby nie traktował tego jako szantażu z mojej strony, a po prostu jako fakt. Żeby wiedział.

Nie wiem dokładnie, jaki mąż ma stosunek do tej kobiety.. Czy mu się poprostu podoba (jak co druga kobieta mijana na ulicy), czy na serio chciałby czegoś więcej..  ale mu nie wyszło,bo ona nie chce..  Autorka wie więcej niż my,bo znamy tylko opis tego co było. Ostatnio poczytałam kilka książek o miłości i relacjach damsko-męskich. Żebyśmy się źle nie zrozumieli: nie tłumaczę i nie usprawiedliwiam. Usiłuję powiedzieć, że czasem widzimy rzeczy, jakimi nie są. Pesymizm i zadręczanie się czymś,co sami sobie wmawiamy,bo tak naprawdę nic takiego nie miało miejsca nie pomagają. Sami się czasem nakręcamy. Nie mówię,że tutaj nie ma powodu,bo tego nie wiem dokładnie.

Ja sie z Toba zgadzam Matylda.

Autorko,
Odwróć jego uwagę, odwróć syuację. Ukaraj go.
Niech teraz martwi się i zastanawia po nocach czy jego małżeństwo przetrwa. Niech zabiega o Ciebie i w głowie ma tylko to czy mu wybaczysz. Nie nagradzaj takiego zachowania. Niech sobie zapamięta.

Wiem, że t trudne bo bedziesz bała się że jak bedzie miał opór z Twojej strony to Cie zostawi. Jednak to działa! Uwierz.

Z mojej opinii to było zwykłe zauroczenie, żadna tam miłość. Tym bardziej że słabo ją zna.

Tak tylko, żeby nie znalazł sobie pocieszycielki bo przecież żona chce go zostawić.

Nie baw się w żadne gierki. Pogadaj z nim normalnie. Jeśli to tylko ten sms i nic więcej to przejdź do porządku dziennego.

Wiem, że się zakochał bo pamiętam jego słowa, te wcześniejsze, bo obecnie już nie ma o niej tak dobrego zdania. Wiem kiedy mają zmiany ze sobą, bo mąz przynosi grafik do domu i tam jest rozpiska, wpina to do gablotki na widoku.

Nie tylko jeden sms, bo wcześniej mi ciągle o niej opowiadał jaka jest cudowna, i te słowa mam wyryte w głowie. Poza tym wmówiłam sobie że ona też jest zakochana, (w moim życiu wszystkie miłości były odwzajemnione i pewnie dlatego) ale może ma zasady i nie chce nić robić ze względu na to, że ma żonę i nie chce rozwalać małżeństwa. Ta myśl mi nie daje żyć. Nawet miałam taki pomysł, żeby jej powiedzieć, że jeśli coś do niego czuje, to ja sama odejdę i żeby nie miała wyrzutów sumienia.
Tak jak mówiłam mną targają sprzeczne emocje, mam pokręconą psychikę.

Wierz mi, nie przesadzam, wiem co mówię. Teraz trochę otrzeźwiał bo jednak doszedł do wniosku, że charakter ma nie do końca ciekawy. Poza tym jest ładna no i zapewne ma to coś, jest energetyczna, wygadana, to wszystko przyciąga. Jak się siedzi ze sobą 8 godzin w pracy to siłą rzeczy się ze sobą rozmawia, a że jej codziennie nie widział to tak do końca nie potrafił przejrzeć, natomiast czasu na tyle aby pokazać tylko te dobre cechy.

No bo się nie widzieli, ale potem mieli ze sobą zmianę i siedzieli po 8 godzin, w jeden, drugi, trzeci dzień. POtem znowu parę dni przerwy i na przykład widzieli się codziennie przez tydzień.
Marku, a czy Tobie nie przytrafiła się tzw miłość od pierwszego wejrzenia? Widzisz dziewczynę i bach!

Tak masz rację. Miłość to przecież nie fascynacja tylko głębsze uczucie. Chodziło mi bardziej o to, że ona mu się od początku spodobała z wyglądu, a potem jeszcze czarowała.

Dzięki Marku, tak spróbuję. Dobrze napisałeś, że sedno tkwi w tym, że sobie wmówiłam, że ona też coś tam do niego czuje, a ja nie chcę być dla nikogo przeszkodą, to mi nie daje spokoju, ale jakoś będę musiała sobie z tym poradzić

ale ja go nie usprawiedliwiam przecież, nadmieniłam tylko, że życie nie jest czarne albo białe. Przyznam, że nie chcę kończyć małżeństwa, choć pewnie zdaniem wielu tu osób powinnam to zrobić. Nic z nią nie robił, nie spotykali się, gdyby był jakiś romans między nimi to inaczej bym zareagowała, a gdyby sam powiedział "odchodzę" uwierz, że bym go nie zatrzymywała.
Jednak nie będę zaprzeczać, że mnie to boli i nie umiem sobie z tym poradzić. Ciągle o tym myślę.

Masakra
Dziewczyny, Wasze rady to masakra.
Ukaraj go, odejdź, jak możesz spać obok? Co to jest? Przedszkole?
Ciekawam, czy wszystkie z Was takie mądre w praktyce i dyskwalifikują ludzi już w przedbiegach, "wyrzucają" za COKOLWIEK.
Autorko, przeczytałam pobieżnie. Rzuca mi się w oczy jeden podstawowy błąd: brak dialogu między Wami.
Rozumiem, że wysłuchiwałaś jego peanów na cześć nowej koleżanki z pracy, nie pytając przy okazji co, jak i dlaczego, tylko dopisałaś część dalszą historii.
Jeśli tak postępujesz na codzień, to hmm...kiepsko to widzę.
Ja na Twoim miejscu usiadłabym i porozmawiała z mężem. Nie, nie krzyczała, nie robiła karczemnej awantury, stroiła fochów czy roniła setki łez, a porozmawiała. Jak dorośli. O swoich oczekiwaniach, odczuciach wynikających z zaistniałej sytuacji, o odpowiedzialności,o towarzyszących emocjach.
Po co wymyślać i cierpieć, skoro to, jak myślisz może w ogóle nie mieć odzwierciedlenia w rzeczywistości?
Ja Cię doskonale rozumiem, nie jest miło, kiedy naszym parterom podobają się inni ludzie, natomiast nie wydaje mi się, by był to powód do jakichś drastycznych działań/zachowań.
Tak, jest to powodem do rozmowy, jest powodem do być może zmiany/ pewnych ulepszeń (odpowiadających obu partnerom) w związku, ale to tyle.
Działaj !

wyobraź sobie że o tym zdążyłam przeczytać moja droga:)
Mimo wszytko polecam szczerą rozmowę, a nie trzaśnięcie drzwiami i wyjście.
Co to da ich małżeństwu?
Jeśli autorka chce nabrać trochę dystansu, wyluzować,  to tak. Jeśli chce wiedzieć co dalej- niekoniecznie.
To straszne, że w dzisiejszychv czasach trzeba imać się sztuczek, planować zemsty i grać kogoś kim nie jesteśmy, by zatrzymać partnera przy sobie.

Konstruktywna rozmowa. Nie wybielam męża, żeby było jasne. Tylko dlaczego skoro on zachowuje się jak gnojek, ona od razu powinna robić podobnie? Ludzie walczą o swoją miłość, nie porzucają jej przy pierwszych przeszkodach. Tak to działa.
A jeśli nie wyjdzie, nie będzie miała sobie nic do zarzucenia, nie będzie się zastanawiać co by było gdyby.

ja akurat sie dowiedzialam ze muj maz rok wczesniej mnie zdradzil z mojia kolezanka kiedy ja wyjechalam do pracy za granice . Bardzo ale to bardzo mnie boli, tez nie wiem co mam zrobic. Kocham go i bym nie chciala go stracic,on twierdzi ze mnie tylko kocha i chce byc ze mna na zawsze i zalujie tego co sie wydarzylo,przeprasza mnie ale nie wiem co mam mysliec o tym. jestem z nim ale sie zastanawiam czy nie wyjechac za granice a moge w kazdej chwili jechac. ale nie wiem czy niepopelnie bledy . moze ty mi pomozesz. Jak jakas porada to prosze pisac na E-mail