problem z byłym - Netkobiety.pl

jak odbierac to ze powiedzial mi o tej dziewczynie? chcialabym by do mnie przyjechal....... mowil ze chce mnie zobaczyc ze moze nic by z tego nie bylo ale chcialby mnie zobaczyc....... nie mowilam mu co ma zrobic, mam nadzieje ze sie domysli........ ze ma przyjechac porozmawiac w 4 oczy......

powiedziałam mu, że proszę bardzo - niech idzie. że może tak będzie lepiej jak do niej pójdzie. nie, nie napisał mi tego by "rozgrywać" ja to odebrałam jako szczerość, że po prostu poznał kogoś w tym czasie i nie wie, co zrobić - bo czuje coś do mnie i nie chce ranić tej dziewczyny i że ona jest fajna, dobrze się dogadują ale to do mnie coś czuje. i że może rzeczywiście poszedłby do niej, zacząłby związek, ale nie chce nikogo oszukiwać - bo myśli o mnie.

nie, ja byłam twarda - nie zgodziłam się na jego warunki. co to, to nie. on wymyślił, że jak przeprowadzę się do jego miasta (studia), to dopiero wtedy ustalimy. ale ja wiem, o co chodzi: "jak mi z tamtą nie wyjdzie, to się spotkamy i pogadamy, a tymczasem może spotkam się z tamtą i coś z tego będzie a z byłą czasem popiszę".

ech, ja nie wiem, po co coś takiego? ja wiem, że on może bać się powrotu, no ale gdzie zaufanie między dwojgiem ludzi, normalna rozmowa? po co jakieś takie krzywe akcje......

ten medal ma 2 strony - z 1 strony on ma racje, ale z drugiej strony czuję że chce nieuczciwie zagrać... po co to........

ja za nim na pewno nie polecę. czekam jeszcze 2 tygodnie. i koniec... bo to nie ma sensu.

Na ten czas dopóki nie będziecie pewni czy chcecie coś znowu budować , czy chcecie się rozstać powinien być sam. Ciekawe jakby on zareagował jakbyś to Ty napisała , że kogoś masz , ale jakby co to może będziecie znowu razem i wtedy się z nowym kolegą rozstaniesz.

chodzi o to, że poznałam fajną osobę, dobrą...... a ja mam dość tego szarpania......jestem tak przemęczona, że nieważne ile śpię, to mam tak podkrążone oczy...... wykończył mnie on.....do granic możliwości........ a mimo to, te uczucia gdzieś nadal są..........

ja uważam, że jak ktoś kogoś kocha, to przecież zrobi dla niego wsyzstko a nie gry - mam rację?

chociąz nie dziwię mu się, że się boi...... związku ze mną....... dałam mu ostro popalić.......... no ale to nie ja - to borderline (( od 1,5 miesiąca nie miałam żadnego napadu........ więc jest dobrze...... lepiej na pewno.

mam dość, to takie męczące.... czuję się jakbym cały czas biegła w myślach, za nim.. ale dumna jestem z siebie, bo tym razem pokazałam pazury. ciekawi mnie efekt tego... ale wiecie, tak coś czuję - bo postawiłam mu ultimatum - 2 tygodnie na podjęcie radykalnej decyzji - albo jesteśmy razem i staramy się to odbudować, albo do widzenia.

i jestem pewna tej decyzji i ani myślę to zmieniać.

wydaje mi się, że może rzeczywiście coś zrobić przez te dwa tygodnie, jak wrócę do PL (obecnie jestem za granicą) - coś by mi pokazać, że rzeczywiście mu zależy. ale myślę, że jak tylko pokażę mu że "jestem w sidłach", to zacznie znów cyrki.

tak mi się wydaje. chore. chore. chore. chcę normalności... wołam o normalność. ja już jestem w formie, a on nie... matko. chcę końca tego koszmaru. odcięłam się już na każdy możliwy sposób.

a teraz... zobaczymy, czy on kocha, czy nie kocha. bo po czynach można osądzać. mam tylko jedną wizję: on musi przyjechać do mnie do domu, do mojego miasta - 450 km drogi. aby porozmawiać, szczerze, bez krzyków, na spokojnie. wyjaśnić, zapewnić o uczuciach, nie chcę kwiatów, czekoladek. tak to widzę... tylko tak, mogę mu wybaczyć, czy tam bardziej zaufać.

pisał do mnie, żebym mu wybaczyła, że on chce ze mną... spróbować porozmawiać od nowa, znaleźć nić porozumienia... ale to wszystko sieć!