Mąż zdradza po 16 latach, bo się zakochał... - Netkobiety.pl

Bardzo przykre to co napisałaś... Dlaczego tak sie dzieje, tworzymy fajne związki, małżeństwa - tak nam sie wydaje, stanie ktoś na naszej drodze i w moment psuje wszystko... Ale głowa do góry skoro Cie nie docenił, niech zrobi to ktoś inny jak będziesz gotowa, czemu masz nie poznać lepszego faceta? Niektórzy jak widac to podłe świnie...

Zycze Ci wytrwalosci w czymkolwiek co postanowisz z tym zrobic. Daj sobie jeszcze troszke czasu na utwierdzenie sie w tym co zamierzasz zdzialac, bo jezeli nie bedziesz tego pewna mozesz sie wycofac 'w trakcie' a to zostanie odwbrane jako Twoja slabosc. A Ty teraz twarda babka jestes i nie masz slabosci!

Joanna
zabezpiecz dowody, ukryj gdzieś, schowaj u koleżanki, nie wiem.

Macie dzieci?

Faceci to świnie!!! Nie składaj faktycznie moze na razie pozwu, zbaczysz co się wydarzy. Moim zdaniem jak nie bedziesz prosiła o powrót to on wróci z odkulonym ogonem, zwłaszcza jak tamta zobaczy ze sprawa jest poważna, zwieje.

Tylko czy Ty chcesz być z kimś kto Cię zdradził?

Ja też się akurat rozstałam 5 dni temu, bo jemu się przestało podobać chyba w narzeczeństwie.... Może też kogoś poznał?

Zgadzam sie. Swinstwo nie ma plci.

Masz rację, ja miałem tak samo

Dziękuję Wam bardzo za słowa otuchy!!!

Ja byłam gotowa mu to wybaczyć. Nie wiem dlaczego, zawsze mówiłam, że gdyby coś, to nigdy nie wybaczę zdrady. Kiedy już znalazłam się w takiej sytuacji zaproponowałam powrót i zapomnienie o sprawie. Jednak on podjął decyzję ze wszystkimi konsekwencjami, tylko nie wiedział jak mi to powiedzieć i dlatego tak się miotał.

Dlatego w takiej sytuacji nie ma chyba na co czekać. Chcę mieć to już za sobą. We wtorek jestem umówiona z mecenasem z wszystkimi papierami i pod koniec tygodnia może uda mi się złożyć pozew.

Generalnie w tym wszystkim mój mąż ma poczucie winy względem mnie i córki. Wie, że zrobił nam ogromne świństwo. Jednak kocha tamtą i z nią chce stworzyć nowy dom.

Niestety film musi być dowodem w sprawie, a jeśli mąż powie, że zna jego zawartość i się przyznaje, to mogą nawet nie chcieć go oglądać. Kaseta oczywiście zdeponowana w bezpiecznym miejscu. Choć nie sądzę żeby chciał coś z nią robić. Facet czuje się jak świnia i chce nam chyba to wynagrodzić kulturalnym rozwodem na moich, mam wrażenie niewygórowanych warunkach.

Kochanka, też jest w trakcie sprawy rozwodowej, ale ponoć nie z powodu mojego męża.

6 dzień sama w swoim łóżku.... głupie uczucie .. nie mieć się do kogo przytulic i nie czuć niczyjego ciepłego ciała obok....
W sumie młoda przychodzi do mnie spać, ale to nie to samo;-(

Wiem co czujesz. Mój mąż zdradzil mnie po 15 latach małżeństwa. Walczyłam pół roku, płakałam, prosiłam żeby wrócił ze wzgledu na syna a nawet przepraszałam za wszystko. Dziś już nie mam siły walczyć. Jeszcze płaczę wieczorem ale coraz mniej bo wiem że nie warto. Nie będę walczyć o kogoś, kto okazał się takim dupkiem, że nawet nie potrafi mi powiedzieć w oczy że odchodzi.

Aaleksaaaandraaa, kpiny sobie robisz?

Przykre to jest, oj jest, gdy się nie wie, dlaczego się  nam wydaje, że tworzymy "fajne związki", a potem to wszystko się okazuje tylko złudzeniem i teatrzykiem kukiełkowym, bo do człowieczeństwa to za daleko, tak daleko, że się widzi najwyżej "świnie", ale człowieka nie.

Ale Panie sobie robicie żarty w tym wątku: w jednym zdaniu karma, a w drugim "życie ma się tylko jedno". Jak karma to może już do kogoś wróciła krzywda wyrządzona w poprzednim wcieleniu. A jak "życie się ma tylko jedno" to warto zastanowić się nad jednym życiem nie tylko swoim, ale też i Córki, "jak najszybciej" się zastanowić, a może nawet "jak najszybciej" coś na ten temat poczytać...

Joanna
naprawdę jesteś silną babką. Otrzep się z tego gówna, im szybciej tym lepiej i idź dalej. Będzie bolało, ale im szybciej to przejdziesz, tym szybciej zaczniesz nowy rozdział.

Bardzo dobrze, kuj póki gorące. Ja mimo wszystko zachęcałabym Cię żeby było orzekaniem, no chyba ze ładnie podzieli się majątkiem tak jak chcesz (a nie 50/50) i ładne alimenty na dzieci, jak nie to idź z orzekaniem o winie. Tylko wszystko przed notariuszem-ugoda alimentacyjna też potem to dla sądu dobry dowód że się zadeklarował na określoną kwotę i podział majątku.

Nie wiem skąd Ci przyszły te myśli futurystyczne? Czyżbyś nie wiedziała, że "trzeba go dopieszczać i miziać za uszkiem"? Skoro nie wiedziałaś, to koniecznie zadbaj o orzekanie o winie i czekaj na wyniki orzekania...

Popieram MoniaCo, nie daj sobie wtłoczyć poczucia winy. To bardzo niszczące osobowość poczucie. Twój mąż wybrał świadomie nie tylko kochankę, ale przede wszystkim wybrał świadomie przed laty także Ciebie i czas mu wreszcie uświadomić, co wybrał, żeby nie myślał, że mu przysługiwało jakieś 50/50.

Przepraszam, ale nie mam ochoty na gierki słowne... napisałam tylko "że zaraz się dowiem..." a nie, że "nie dopieszczałam".

Chcę w miarę normalnie przebrnąć przez to co się stało w moim życiu... Nie chcę nikomu udowadniać, że byłam super żoną, a teraz jestem pokrzywdzoną misią.
Jestem normalną kobieta, która miała dom, rodzinę, która wierzyła w miłość, w najbliższych jej ludzi, a teraz uczy się żyć z wydarzeniami ostatniego czasu.
Nie chciałam tego cholernego rozwodu, zaproponowałam żeby wrócił, byłam gotowa wybaczyć.

I nie życzę nikomu, aby dowodem zdrady była kaseta z kamery. Kaseta, która nie pozostawia żadnych złudzeń! Kaseta, która całkowicie zmienia czyjeś życie i jest koszmarem przewijającym się w głowie!

Gdybym chciała zemsty, zrobiła bym to bez problemu, z takim dowodem. Można wysłać link do filmu mężowi owej pani, znajomym, przyjaciołom, wyciągnąć od męża więcej niż wymaga przyzwoitość. Tylko po co???? Ja chcę spoglądać w lustro i mieć poczucie: Joaśka, jesteś uczciwa!
Moja córka w przyszłości będzie brała ze mnie przykład i chcę, aby ona też mogła kiedyś stanąć przed lustrem i spojrzeć sobie prosto w twarz.

Joaśka, jesteś uczciwa. Dalej nie piszę, bo napisałaś prawdę: Twoja Córka "w przyszłości będzie brała" z Ciebie przykład. To jest uczciwe postawienie sprawy. Jeśli to wiesz i tego chcesz, to ja nie mam Ci tu co głowy zawracać jakimiś "gierkami słownymi" (Gierkami w tym sensie, że kiedyś Gierek pytał: "Pomożecie ?", Tobie moja pomoc nie jest potrzebna, bo tu pomagających jest aż nadto wiele i na pewno pomogą Ci zrobić sobie krzywdę lepiej ode mnie. Żaden Mężczyzna nie potrafi zrobić Kobiecie krzywdy tak perfekcyjnie, żeby Ona nie czuła żadnej krzywdy, bo taką krzywdę potrafią sobie zrobić tylko Kobiety same, same sobie i same sobie na wzajem.).

Oczywiście, że z Ciebie weźmie przykład. Z Twojego Męża nie weźmie przykładu, bo nie jest Mężczyzną.

Weźmie przykład i zrobi wszystko to, co Ty zrobiłaś, aby dojść po iluś tam latach do tego, do czego Ty doszłaś teraz, czyli do rozwodu.

Nauczysz ją własnego przekonania do Mężczyzn. Nauczysz Ją braku zaufania. Nauczysz Ją wielu umiejętności i postaw niezbędnych do doprowadzenia każdej relacji do sytuacji rozwodowej. Nauczysz Ją uczciwie, tak uczciwie, jak napisałaś to w poście powyżej.

A proszę... nie jestem specjalistą od poklepywania po ramieniu. Jakbym mógł, to bym Cię przytulił, żeby Ci dać poczuć męskie ramię.

Od czego jestem natomiast specjalistą? Jestem specjalistą od słowa "MUSZĘ". Jako specjalista od tego słowa napiszę Ci, że są to bardzo niebezpieczne chwile w życiu, kiedy coś się musi, a nie MOŻE. Napiszę Ci też, że słowo MUSZĘ zdradza bliskie pokrewieństwo do słowa POWINNAM. I nie wiem, czy powinnaś przeprosić Męża, ale pewnie za jakiś czas może zapragniesz przeprosić siebie, za ten PRZYMUS i działanie przymusowe.

PRZYMUS czyni człowieka niewolnikiem. Czasami jest to niewolnictwo emocjonalne, gdy poddajemy się przymusowi reakcji emocjonalnej. Czasami jest to niewolnictwo uzależnienia od poglądów i wtedy nie dajemy sobie czasu na dogłębne poznanie prawdy, a poddajemy się obiegowym opiniom. Nie tak dawno usłyszałem od Kobiety po rozwodzie, która wzięła udział w rozmowie na temat relacji męsko-damskiej: "Gdybym to wiedziała, to może udało by mi się uratować moje małżeństwo".

Zrobisz, co zechcesz. Zawsze łatwiej walić w cudze piersi, krzycząc "Twoja WINA", niż w swoje własne. Znam tę skłonność, dlatego wycofałem to słowo ze swojej własnej refleksji, jako słowo bezpłodne, czyli takie, którego użycie nie pozwala osiągnąć stanu błogosławionego.

Do wszystkich Kobiet, które pod wpływem zranienia zdradą pragną zaleczyć ranę rozwodem chcę skierować pytanie: czy się różni Wasze lekkomyślne traktowanie małżeństwa od lekkomyślnego traktowania małżeństwa przez mężczyznę? On daje dowód lekkiego traktowania Żony, gdy Ja zdradza, a Kobieta daje dowód takiego samego lekkiego traktowania Męża, gdy zdrada staje się powodem rozwodu?

A jak macie wątpliwości, że stawiacie wartość swojej relacji małżeńskiej poniżej wartości waszego samochodu, to zapytam, czy po awarii samochód wyrzucacie na złom, czy oddajecie do mechanika? Może po odpowiedzi na to pytanie lepiej zrozumiecie cenę, jaką chcecie płacić za cudzą i swoją... lekkomyślność.

Animus...
Nie zawsze samochód da się naprawić,  często niestety trzeba oddać na złom.
Mąż Joanny zdecydował, wybrał tamtą kobietę. A Joannie pozostało tylko podziękować za długoletnią współpracę.
Twoje wypowiedzi mogą krzywdzić.... Zastanów sie czasem co piszesz. Nie ma jedynie słusznej postawy, jedynego slusznego rozwiązania.
Lekkomyślność??  Chyba coś Ci sie pomyliło. Lekkomyślne to jej mąż postąpił wybierając kochankę,  zamiast zony i rodziny.

MoniaCo, za dużo kopiujesz, a za mało czytasz. Doczytaj sobie:

Joannka, nie wiem, gdzie znalazłaś w mojej wypowiedzi rygorystyczną ocenę, bo moja postawa jest zupełnie pozbawiona oceny, czego wiele osób nie może zrozumieć, tak są bardzo przyzwyczajeni do oceny wszystkiego i wszystkich.

Moja postawa polega na szukaniu w każdej sytuacji tej drugiej strony, innej możliwości, innego wyjścia, bez schematu, stereotypu, bez kolein i przymusu. Dla mnie nic nie musi się dziać, póki mamy wolność wyboru. Zawsze możemy wybrać coś, co nie mieści się z standardach postępowania i powinnościach. Często z po-winności bierze się poczucie winy, gdy wina jest wynikiem po-winno-ści.

Animus to co twoim zdaniem powinna zrobić Joanna?próbować walczyć z tym nowym uczuciem dla dobra rodziny?za wszelką cenę walczyć?
myślisz,że jest to możliwe,aby uratować związek,kiedy na horyzoncie jest ta trzecia?osobiście znam przypadek,kiedy żona próbowała,popadła na swoje nieszczęście w alkoholizm i niestety nic nie wskórała,tamta była cwańsza i owinęła sobie chłopa dokumentnie wokół palca.Walka trwała 3 lata i poległa.Czy warto się szarpać i wykańczać psychicznie?

.

.

No Animus teraz to lekko przesadziłeś. !!!!
Właśnie w jednym z Twoich postów oceniłeś jak Autorka wychowa swoją córkę,
że też dojdzie do rozwodu i takie tam bzdury.

Na jakiej podstawie wyciągasz takie wnioski do cholery ???

Wybraż sobie,że ja jestem trzykrotną rozwódką a moja mama jest w szczęśliwym związku z tatą od 45 lat.
To z kogo ja wzięłam przykład ?

Z filmów Dysney`a

Hej Cachmirko kochana
Mądra kobita jesteś....:)

O patrz, jaki ludzki pan
mógł bukiet kalii przynieźć ze wstążką..Ostatnie pożegnanie

Oj setnie się właśnie ubawiłam i zupełnie szczerze uśmiałam ;-))))))))))

Cachmir, mam nadzieję, że za jakiś czas będziemy mogli z wtedy już pewnie byłym mężem zupełnie normalnie rozmawiać, wspólnie decydować o losach naszej córki.

Póki co, kalie heh :-)))

No trzeba sie troche pośmiać przez te cholernie  łzy.
A co do reszty... Jak emocje opadną i obie strony wykażą dobrą wolę,  to wszystko można.

Też ładne :-))) I stosowne do okazji :-)))
Z drugiej strony to miłe, że chciało mu się przyjechać, żeby złożyć mi życzenia i dać kwiaty.

W sobotę moja impreza urodzinowa.... super grono, najważniejszych w moim życiu ludzi.... w tym część niezorientowana jeszcze w temacie. Łatwo nie będzie, ale nie mogłam już odwołać tydzień przed...

To chyba tak zrobię :-)))

Joannka - dziewczyno, takie jest życie - nieraz do dupy i tyle
trafi się na drania, łajdaka i ma się przes... ale do czasu, do czasu
bo czas płynie, podnosimy się - idziemy dalej i ... żyjemy
jesteśmy piękne i mądre i ... mamy w sobie tę siłę na zmiany i poradzimy sobie...
i ty też poradzisz sobie, jak wiele innych tutaj na forum - KOBIET, MATEK

a z okazji urodzin ślę życzenia - Niech Ci się wiedzie, całkiem nieźle

Animus za przeproszeniem z tych twoich długich i ,,madrych,, wywodów nic praktycznego nie wynika
kady stara się żeby dobrze w malzenstwie, ale czasami trzeba powiedzieć dość, jak  w tym przypadku
zresztą sam napisales ze bys nie ratowal związku, bo co to jest związek
dla mnie to takie pisanie byle pisać i jak najdłużej i po co?

moja mama tez wziela rozwod bo tata nas zostawil, wyjechal za ocean, wiec niby jak miała ratować malezenstwo, blagac o powrot? walczyc z inna baba na odleglosc (to już później), to był jego wybor,
i co żadna z nas, z ich córek, nie wziela rozwodu

upraszczasz swiat mowiac ze jeśli matka wezmie rozwod to corka latwiej kiedyś w zyciu podejmie decyzje o rozwodzie,
a może jest wręcz przeciwnie,
rodzice nie odpowiadają za decyzje życiowe dzieci ale to już temat na inny watek:)

Animus napisales: ,,Widzisz te słowa? Widzisz, kto je napisał? A cóż to znaczy, że Joannka pisze, że Jej Córka będzie brała z Niej przykład? Widzisz tę perspektywę przyszłości, w której kiedyś stanie Córka Joannki i też sobie uczciwie powie prosto w twarz: "Biorę przykład z Mojej Matki i biorę rozwód !"  Widzisz ten przykład?,,
to jest tylko i wyłącznie twoja nadinterpretacja, nic takiego autorka nie napisala i pewnie nie miała na myśli,

teraz ma jeszcze zajmować się tym co będzie za 20 lat, gdy corka będzie mieć meza? smieszne to jest
nie każdy ma czas i sily na takie ,,ważne problemy egzystencjalne,, gdy wali mu się swiat

czy zdradzający, czy to kobieta czy mezczyzna myśli o tym jak to wpłynie na przyszle zycie dzieci? raczej nie wiec dlaczego zdradzany jeszcze ma taki ciezar na sobie nosic? czy nie dość ma na swoich barkach?

Animus nie mam pojęcia jakie masz doświadczenia życiowe, ale pisz bardziej konkretnie a nie w taki zawoalowany sposób, a w rezultacie dokopując jeszcze autorce, rzucając pewnikami i oskarżeniami, statystykami, a co lepsze zarzucając to innym.
Zycie to nie statystyka, ma mnóstwo barw, odcieni, emocji, a kazda sytuacja jest inna, bo każdy z nas jest inny i okoliczności w jakich nam przyszło żyć.
Powiedz jaki sens ma rada, by ona czytała teraz statystyki dotyczące dzieci z rozbitych rodzin. Może niech jej szanowny mąż i ta kochanka poczyta?

Patrząc na przykład swoich rodziców ( choć bardziej cenie rodzinę pełną, role ojca przez fakt wychowywania się w niepełnej rodzinie), wiem ze gdyby w moim małżeństwie pojawiła się trzecia osoba, to mam ta pewność i sile ze sobie poradzę, jak moja mama, ze nie musze trzymać się kurczowo męża bo jest ojcem moich dzieci. Ale pewnie zinterpretujesz to Animus inaczej, co jest nie prawda, ze według ciebie rozwód rodziców popycha dzieci do tego by samemu podjąć taka decyzje.

Święta racja!
Od dojrzałości obojga rodziców wiele zależy. Dziecko zdecydowanie będzie szczęśliwsze nie mieszkając z obojgiem rodziców, ale widząc, ze się dogadują, szanują i nawzajem sobie pomagają w trudzie wychowania.
A ile dzieci żyje w rodzinach, gdzie mąż i zona żrą się jak pies z kotem i ciągłe awantury to ich chleb powszedni? Czy takie dzieci są szczęśliwe? Bo mają mamę i tatę pod jednym dachem??

Moja córka teraz jest na wakacjach z tatą i jego nową panią. Codziennie mała do mnie dzwoni i z przejęciem relacjonuje co robili, gdzie byli, jak spędzili czas. I ja się ciesze razem z nią. Wie, że może mi szczerze opowiedzieć o wszystkim. Nie ma w niej poczucia winy, gdy opowiada, że z panią x robiła to czy tamto i było fajnie.. Bo wie, że nie będę miała jej tego za złe.

Aha....a z tego co widzę Animus podpiera się statystykami, a my tu własnym doświadczeniem.
Wedle niego dzieci z rozbitych rodzin niechybnie popadną w patologię, nie ułożą sobie życia i w ogóle mają przegrane na starcie.
My pokazujemy przykłady, ze może być zupełnie inaczej. Przykłady z zycia!

Mariola856, nie będę pisał tak,jakbyś chciała, bo nie będę Cię wyręczał. Będę pisał tak, jak ja piszę, bo każdy z nas pisze tak, jak myśli. Dyktowanie komuś jak ma pisać, jak ma myśleć i jak ma żyć jest mi obce jak ocenianie czyjego życia i dawanie rad, które mylisz z propozycją lektury. Rada od propozycji różni się tak bardzo jak pewność od wskazania możliwości. Umysł Kobiety zawsze woli konkretny algorytm niż niepewną heurystykę. To Twoje prawo. Twoje prawo oceniać, a moje prawo pozostać wolnym od Twojej oceny.

Łatwiej widzisz zarzuty w moich postach, ale co z tym, co sama piszesz:  zarzucasz mi nadinterpretację i dokonujesz nadinterpretacji mojego tekstu, zarzucasz dokopywanie i sama formułujesz oskarżenia bez podstaw innych niż brak zrozumienia związku statystyk z życiem.

To bardzo interesujące. Zwłaszcza gdy ujawniasz szczegóły Twojego wychowania, które bliższe jest jednak wdowieństwa niż rozwodu, bo nigdy nie byłaś świadkiem upokarzających scen awantur rozwodowych i porozwodowych procesów walki o uczucia dzieci.

Jak myślisz Cachmir, gdyby tych drogowskazów nie było, to ilość poślizgów by zmalała, czy się zwiększyła?

Właśnie o to chodzi, że w ogóle nie oceniam umiejętności kierowania swoim życiem przez kogokolwiek. Piszę cały czas o drodze, o życiu, a Wy ciągle myślicie, że o Was. Czyżby egocentryzm...?

Stawianie takich znaków ma wartość ostrzegawczą, więc profilaktyczną. Nie ma wpływu na umiejętności kierowcy, ale ma wpływ na jego świadomość, uwagę, spostrzegawczość i tam takie temu podobne banialuki nieważne dla pasażera.

A tak na marginesie, dziękuję Drogie Panie, bo tymi ostatnimi postami bardzo uwiarygadniacie mój post, chcąc go podważyć.

Zwłaszcza te domysły Marioli na temat mojego doświadczenia życiowego są warte uwagi. Tak jakby prawda wynikała z doświadczenia życiowego, a lekarz, który nie przeżył wszystkich chorób świata osobiście nic nie mógł powiedzieć na temat sposobów zapobiegania gruźlicy. Bardzo interesujące podejście.

.

Animus Czytam Twoje wypowiedzi i niektóre są rzeczywiście bardzo trafne i ciekawie opisane
Niektóre może mają sensowne uzasadnienie, ale absolutnie nie dotyczą danego problemu.
Mówię też o innych wątkach, w których się udzieliłeś.

Myślę też ,że w tym wątku, jak i w każdym innym
autorowi nie chodzi o różnice zdań między uczestnikami dyskusji i jej wyjaśnianie
a o pomoc !!!

Autor nic nie ma z głupiego przekomarzania się kto ma rację.
Nie po to wszedł na to forum.

więc może skupmy się na problemach autorów i im odpowiadajmy  ???

Bo przecież nie potrzebują w tej chwili wiedzieć na co są np. znaki drogowe gdy rodzina się sypie
.

.

faceci to idioci, jak już zaczną myśleć pewną częścią ciała to już reszty świata nie widza.

Tak się składa, że chcenie czy niechcenie Joannki mało tu się liczy niestety.
Co z tego, że ona chciałaby aby małżeństwo jej trwało dalej? Wszak przecież takie było jej założenie na starcie prawda? Każdy kto świadomie się żeni/wychodzi za mąż wierzy, ma nadzieje, zakłada, że to małżeństwo na całe życie.
Jak widać życie czasem pisze inne scenariusze, znaczy to my piszemy te scenariusze. I tu mąż Joannki napisał sobie nowy scenariusz z zupełnie inna osobą i chcenie Joannki nie liczy się już dla niego wcale. A do tanga trzeba dwojga, jak i do małżeństwa prawda?
Jej decyzje są niestety konsekwencją jego decyzji.
On wybrał inną kobietę. I Joannka ma dwa wyjścia: albo układa sobie życie od nowa,  albo czeka..aż jaśnie pan się nawróci. Może się nawróci, może nie. Na dwoje babka wróżyła. A życie ucieka.

Ufff impreza urodzinowa zaliczona :-) Wbrew moim przypuszczeniom było naprawdę fantastycznie :-) Grono bardzo bliskich mi osób stanęło na wysokości zadania. Teraz czas wrócić do rzeczywistości.
Wiem, że to może żenujące, ale zapytałam wczoraj męża, czy podjął by taką decyzję jeszcze raz. Powiedział, że nie chce robić mi przykrości, ale tak podjął by ją ponownie. Mieszka teraz u mamy, kochanica wpada tam "pomóc przy chorej matce" tudzież "pocieszyć mojego męża. W sumie to w miarę możliwości bawią się już w dom. Trochę to upokarzające w momencie kiedy formalnie moje małżeństwo jeszcze istnieje.
Dziękuję Wam za wszystkie wypowiedzi w tym wątku. Jakoś tak dobrze mieć poczucie, że ktoś obok chce dać drugiemu człowiekowi trochę wsparcia.