Zdrada żony - proszę o pomoc - Netkobiety.pl

ciekawe jak długo spotyka się z "tamtym", wiesz przeżyliście razem tyle lat nie da się ich tak wymazać, tamten jest nowy i nie dziwie się że mogą tyle ze sobą gadać, przecież to jakis początek tej znajomości. Mam nadzieje że to "zauroczenie " jej przejdzie i jeszcze zatęskni za tym co ma z Tobą, najważniejsze żebyś Ty się nie załamywał, i nie prosił jej o to by została, nie poniżaj się.
I tak wogóle to chyba spakowałabym jej rzeczy i kazała się wynosić!

sky-high-etirs zgadzam sie co do tego ze nie zatrzyma jej na siłe, ale co do tego że zależało jej na kasie?-nie bardzo. dwa lata rozłąki...jak mówiłam zdrada nie bierze sie z niczego. U kobiet przedstawia sie to zazwyczaj tak że brakuje im czułości, wsparcia, rozmowy, nawet nie miała szans porozmawiać o swoich problemach ze swoim partnerem w cztery oczy i tego czego jej brakowało poszukała gdzie indziej...a jak juz była taka sposobnośc było już za późno. jestem zdania że wina lezy po obu stronach, ale kazdy jest mądry po fakcie. Nie mniej nie zmienia to faktu że nie powinna i że źle postąpiła. W koncu nie jesteś wróżką żeby wiedzieć na odległość że coś jest nie tak. W każym bądź razie współczuje że nie dała Ci szans żeby co kolwiek naprawić, bardzo egoistyczne z jej strony...

Zaplanowała że jednego zabierze, drugiego zostawi. Wiem że w ten sposób dzieci będą bardzo nieszczęśliwe. Starszemu 16 latkowi chyba się już nigdy nie popatrzy w oczy, bo on już coś zaczął przeczuwać że coś jest nie tak jak być powinno. Młodszy ma dopiero 6 lat i nie wyobrażam sobie rozłąki między nimi. Jak to dzieci biją się , żartują , pomagają sobie, mają naprawdę b.  dobry kontakt mimo różnicy ich wieku

Sid111 - współczuję ci bardzo . Twoja zona miała za dobrze ,  braklo ciebie , więc trafił sie amant ,który pewno dawał jej to czego ty nie mogłeś dać ,czyli bliskość czułość i romantyczność .  Pewno żona odejdzie tak jak zapowiada , ale kto wie może nie na długo , możliwe że okaże się to pomyłką co ich łączy.  Nie naciskaj żeby została , bo to da odwrotny skutek . Czekaj cierpliwie , a jak już stwierdzisz że ona juz do ciebie nie nalezy , to ułóż sobie życie na nowo . Szkoda mi waszych dzieci , twoja żona nie zdaje sobie sprawy jak je krzywdzi.

Ręce opadaja  nie dość,że serwuje dzieciaczkom nowego tatusia to jeszcze ich rozdziela(((((((((((((((((

A co to psiaki?? Ona chyba nie jest normalana albo znalazła sobie jakąś głupią zabawę. Słów mi brak. Nawet nie wiem co Ci powiedzieć. Jak sie trochę uspokoję to ...

Gonia73 wyjęłaś mi to z ust.
Zostaw ją i nie pozwól rozdzielić dzieci. Ja też mam dwoje i ................ mojego męża gdyby chociaż wpadł na taki pomysł.

tak mi przykro, ale nie ma chyba nad czym sie zastanawiać i rozstańcie sie, przypomniały mi się pewne slowa, z idiotami nie ma co rozmawiać bo najpierw sprowadzą Cię do swojego poziomu a potem pokonają doświadczeniem....więc za nim dzieci będą świadkami Waszych kłotni to lepiej temu od razu zapobiec. Chciałam jeszcze sie zapytać, nie przeszkadza Ci to w ogóle ze ona dalej z nim się spotyka? Jak możesz mieszkać pod jednym dachem z osobą która prowadzi podwójne życie a Ty jeszcze na to wszystko przyzwalasz? wiem że jest Ci ciężko ale tak nie można

Ja myslę że to ten jej kochś zrobił jej pranie mózgu . Zostaw ją z nim , jak sie już obudzi to zobaczy co straciła , a wtedy juz nie naprawi przeszłości . Szkoda tylko ,że teraz to do niej nie dociera . Nie rozumiem jak dorosła kobieta może myslec jak małolata , jej zauroczenie się skończy ,a wtedy bedzie płacz ,założę sie . Jeszcze wróci do ciebie na kolanach!

Sid111: fajnie Ci się czyta takie opinie? Co by nie mówić 17 lat to kawał czasu i nikt mi nie wmówi, że po tylu latach można ot tak sobie kogoś potraktować jak piszą Ci osoby w cytowanych postach. Ty sam weź na luz i spokojnie do tego podejdź. Rzucanie słowami na prawo i lewo i "dobre" rady to przywara naszego społeczeństwa.

Te opinie są bardzo jednostronne i wypowiedziane tylko na podstawie Twojej relacji. Kto przepraszam wysłuchał drugiej strony, kto choć trochę zadał sobie trudu żeby pomyśleć co przez te 2 lata czuła Twoja żona?

A teraz parę prawd, które mi przyszły do głowy:
1. Nie dziw się jeśli wyjeżdżasz na 2 lata i nie ma Cię w domu a nawet w kraju. Cel w jakim wyjechałeś jest bardzo szlachetny, ale chłopie jakie to jest ryzyko, szczególnie po tylu latach małżeństwa. Kto wie, czy już wcześniej nie było tak, że Twojej żonie czegoś w waszym wspólnym życiu nie zaczęło brakować? Może właśnie tej czułości, wspierania jej itd. Jesteś jak sam napisałeś atrakcyjnym facetem, koleżanki w pracy Cię lubią, chcą z Tobą rozmawiać - pomyślałeś że może żona czuła się niepewnie, może była o Ciebie bardzo zazdrosna a Ty może nie dość ją uspokajałeś?
2. Teraz widzisz, że są kobiety dla których dobra materialne, quasi-stabilizacja są niczym wobec potrzeby ciagłego bycia z kimś. Słuchaj dziwisz się jak dziecko a tymczasem przez 17 lat poznaliście się jak łyse konie - czym jeszcze możecie się zaskoczyć? Nagle przez 2 lata prawie Cię nie ma. Żona mogła poczuć się samotnie, bez oparcia. I pojawił się ktoś, kto jej to dał. To nie musiał być romans od razu. Wcale mogła tak nie myśleć ale wspólne spędzanie czasu, dzielenie się problemami zrobiło swoje. To było poczucie, że oto ktoś jej pomoże gdyby coś nagle się stało. Nie wie nikt jak to było z Twoim wyjazdem - Ty nalegałeś? żona? a może jednak przekonywała Cię, żebyś poszukał roboty na miejscu? Nie wiemy tego, więc bez całej złożoności problemu jak mogę wypowiedzieć się tak jednoznacznie jak osoby powyżej?
3. Przedstawiłeś tą sytuację tak, że mało kto będzie miał wątpliwości kogo jest wina. Twoja żona jest właśnie w tej chwili przedstawiona jako ta najgorsza. A wystarczy, że w innym wątku ktoś napisze "zdradził mnie mąż" i co? -chłopy to największe kanalie na świecie. Tak to działa. Nikt nie zastanowi się czy sam w jakiś sposób nie przyczynił się do zaistniałej sytuacji. Nie przekonacie mnie, że TYLKO I WYŁĄCZNIE jedna osoba jest winna.
4. Wiem natomiast jakie emocje kotłują się w Twoim sercu. Przeżywasz szok i załamanie. Harowałeś na dom, na utrzymanie rodziny ale jednak coś niezauważalnie przeszło Wam obok. Coś straciliście z oczu. Czegoś w Waszym związku zabrakło.
5. Nie wiem czy coś z tego uda się uratować. Skoro jesteś 2,5 roku w Polsce i tyle trwa ten stan to raczej nic nie poradzisz. Pogódź się z faktami: nie jest już tak jak było i nie będzie. Co możesz zrobić - rozwód lub utrzymywanie tej sytuacji. Decyduj sam ale tak żebyście nigdy nie pozostali dla siebie wrogami na śmierć i życie. Są dzieci, których tak naprawdę w tej sytuacji mi żal. One nie powinny płacić za wasze wybory, ale z drugiej strony nigdy nie wiadomo jak one będą sobie układać życie więc zasłanianie się dobrem dzieci i bycie ze sobą tylko z ich powodu to też dla mnie wątpliwa sprawa.

Przepraszam za długą wypowiedź ale zadałem sobie trud by trochę dłużej zastanowić się nad Twoja sytuacją i nie chciałem podejść do tematu zbyt powierzchownie.

wiesz Don Pedro...ja jestem prawie 12 lat po ślubie i jestem kobietą dlatego pozwalam sobie na takie komentowanie...co do winy w związku...wiadomo że wynika ona z obydwu stron...ale tu w grę wchodzą dzieci...nie chodzi mi o to zaszło między nimi tylko co ona chce zrobić z dziećmi...to nie pluszaki ani przytulanki na dobranoc...jeżeli przeczytałeś mój cały post to powinieneś o tym wiedzieć...to co zacytowałeś dotyczy tylko sytuacji w stosunku do dzieci :-)

Dlatego chciałam lać

bo jak czytam o takich kobietach co wymyślają takie rzeczy to mi wtedy mi takie słówka do głowy przychodzą...to sorry jak kogoś uraziłam

"Te opinie są bardzo jednostronne i wypowiedziane tylko na podstawie Twojej relacji. Kto przepraszam wysłuchał drugiej strony, kto choć trochę zadał sobie trudu żeby pomyśleć co przez te 2 lata czuła Twoja żona?"  Ja zadałam sobie trochę tego trudu to po pierwsze( to napisałam za nim umieściłeś swój post Don Pedro), ale jak widać pośpieszyłes sie ze swoją opinią nieuważnie czytając posty, odrazu wyciągnełeś pochopną decyzje twierdząc że żadna z nas sie nad tym nie zastanowiła. Nie dziwię się dlaczego bo nie jednokrotenie sama tego doświadczyłam że jak to napisałeś wystarczy tekst typu "zdradził mnie" żeby przykleić mu stosowna etykietkę.Nie mniej nie zmienia to faktu że za nim wyciągniesz pochopne wnioski powinieneś uważniej przeczytać posty.

last_tear zapraszam do przeczytania regulaminu, jeśli nie wiesz co napisać to nie pisz, a jeśli chcesz podlizywać się Don Pedro to zrób to prywatnie

Podlizywać się Don Pedro??? A niby z jakiego powodu miałabym to robić?? Pochwaliłam go za wypowiedz bo w pełni sie z nim zgadzam, to wszystko. Nie odbieraj wszystkiego tak personalnie bo zgadzając się z jego wypowiedzią w żaden sposób nie miałam na celu zanegować Twojej wypowiedzi. Chyba mam prawo zgodzić się z czyimś zdaniem na forum, tak? Podoba mi się jego styl pisania i często odpowiada moim przekonaniom więc mam prawo to wyrazić. To tyle.

już wyjasniam
nie miałam zamiaru nikogo obrażać dlatego przed tym zdaniem umiesciłam " przypomniały mi sie pewne słowa.." na myśli miałam postepowanie jego żony w stosunku do swoich dzieci. Oczywiście że nie jest to bez znaczenia! Bardzo się cieszę że poświęciłeś swój czas aby jeszcze raz przeczytać. Co do Twojego postu nie miałam uwag ponieważ zdanie mamy podobne na ten temat, ale pozwoliłam sobie zwrócić uwagę że nie wszystkie kobiety takie są. Ty wyrażając się ogólnie o kobietach zarzuciłeś im to samo co teraz można zarzucić Tobie.

Dlaczego sądzę że się podlizuję?- bo nie powiedziała nic oprócz tego że, ma takie samo zdanie jak Ty, a jak nie ma się nic do dodania to po co zaznaczać że się myśli tak samo? z resztą podobnie jak Ty jesteś świadkiem tego że, wystarczy że facet zdradzi zeby już padły stosowne epitety pod jego adresem ze strony kobiet, tak ja jestem świadkiem że dośc często jest tak że jak facet powie coś nmądrego(-chodź nie zawsze) to po mimo tego że iż wcześniej kobiety napisały to samo, podkreśla sie tylko słowa mężczyzny.

Last_tear, a nawet jesli miałabyś coś zarzucić w kwestii mojego zdania to po to jest to forum żeby wyrażać swoje opinie. Nie miałabym Ci za złe że masz inny punkt widzenia niż ja, bo nie masz tego w obowiązku. Nie wszystko co napisze musi się każdemu podobać bo ja nie mam monopolu na prawdę.

Mam nadzieje ze wszystkie wątpliwości wyjasniłam

to tez w czas się obudziła...rozumiem że bardzo ją kochasz, ale ten toksyczny zwiazek bardziej Cię zniszczy

chciałabym Ci dac jakis złoty eliksir na to ale nie stety nie posiadam, tak po prostu jest ze swoje musimy wycierpieć, ale dbac musisz o siebie nie zapominaj o Tym, wiem że nie masz na nic ochoty ale pamiętaj ze masz dla kogo żyć

Don Pedro poprzedni post był słuszną uwagą żeby nie oceniać kogos na podstawie relacji poznanej tyko z jednej strony. Nasze opinie nie powinny być tylko po to aby sobie słodzić . Nadawcy powinni liczyć się z tym że nie zawsze będą słuchac tylko pochlebstw i słów współczucia. Wyrażane zdania mogą brzmieć urażająco czasem ale nie mamy tego na celu, tylko staramy się spojrzeć na to obiektywnym okiem nie po to aby kogoś urazić ale pomóc.

Dzięki,  walczę i zapewne będę walczył, rana jest głęboka i z czasem pozostanie tylko blizna. Nie wiem jak dlugo może trwać zauroczenie innym facetem, ufanie mu. Przecież jest on czlowiekiem, który również zostawił żonę z 2 małych dzieci. Czy jest on wart zaufania...???? - wydaje mi się , że chyba nie?

żeby walczyć muszą chcieć obie strony, a z tego co widac jego żona już podjeła decyzje i jak widac nie liczy się ze zdaniem swojego męża, ze zdaniem swoich dzieci i ze swoim sumieniem ,że to co robi nie powinno miec mniejsca. Jak sama stwierdziła ze chce sie wyszaleć widać ze teoria przełożyła się i w praktyce. Potrafiłabym zrozumiec jej ból, cierpienie podczas nie obecności męża ale nic nie tłumaczy jej egoizmu. Postawiła wszsytkich przed faktem dokonanym. Moze mści się na swoim męzu że to ona musiała opiekowac sie rodziną i że ona zawsze ( w jej myśleniu ) poświęcała sie i teraz chce zrobic coś w końcu dla siebie. Ale czy w tym myśleniu nie powinno zapominac sie że jest sie żoną i matką?

doubleG, jak nie rozumiesz i twierdzisz że wyrwałam z kontekstu to zapraszam do ponownego przeczytania! a czy ja powiedziałam że ma olać całą sprawę? Sugerujesz mi coś czego w ogóle nie powiedziałam. "To czy jego żona podjęła już decyzję czy nie to też jest mniej ważne" - to bardzo ciekawe zdanie, podziwiam odwagi! nigdy nie liczysz się z czyimiś uczuciami, słowami? "Przecież nic ostatecznego jeszcze się nie wydarzyło"- ?????????????  jego żona zadeklarowała sid111 że chce być z tym drugim, fakt jeszcze ostatecznie się nie wyprowadziła ale spotyka sie z tamtym. To co sid111 ma czekac aż łaskawa zona się wyszaleje? a Skąd w ogóle pewnośc że będzie chciała wrócić do swojego męza?No prosze Cię bez przesady! Chyba kazdy powinien znac swoją wartość! Chciałabyś sypiac z facetem który własnie wrócił od kochanki i co tak lekką ręką przyzwalałabys na to?Mamy XXI oczywiście ale to nie zmienia tego ze każdy powinien się szanować i znac swoją godność! z reszta Twoja wypowiedź jest bardzo sprzeczna np :

"To czy jego żona podjęła już decyzję czy nie to też jest mniej ważne. Przecież nic ostatecznego jeszcze się nie wydarzyło." -"Przez decyzję o związku z tym innym cierpi co najmniej kilka osób w tym dzieci

oczywiście że na forum mamy problem sid111 ale zeby mu pomóc musimy znac sytuację w tym motywy postepowania jego żony.Ja nie mam zamiaru tylko komus potakiwać po mimo tego iż źle postępuje. Staram sie być szczera w swoich wypowiedziach i wymagam szczerości od innych. Niechciałabym żeby mnie mamiono i pogrywano na moich uczuciach. Jak robię coś nie tak oczekuję że ktos mi zwróci uwagę a nie będzie sie bezczynnie temu przyglądał!

Brawo. I to jest postawa godna prawdziwego faceta. Wiesz o co chodzi. Działaj rozważnie a wtedy być może uda ci się znaleźć szczęście tam gdzie np. ja jeszcze go nie widzę. Podchodzisz spokojnie do dość burzliwych opinii w tym wątku i to dobrze rokuje. Wierzę, że znajdziecie dobre rozwiązanie.

wiesz ja przeżyłam ze swoim mężem  17 cudownych lat mam 2 dzieci i teraz jestem sama .Nie wyobrażałabym sobie  zdrady w małżeństwie ani ja  ani mój mąż nie zdradził mnie  wydaje mi się że jezeli  doszło by do tego  to  napewno  byloby  tylko  jedno  wyjście rozstanie . Gdyby  mnie zdradził czuła bym się strasznie  oszukana i napewno  to że go  kochałam nie zmieniłoby  nic.
Sory  ale dodam  że jestem sama z innego powodu mąż mi  zmarł  więc  ja nie miałam wyboru  jak ty  ale  na twoim miejscu  rozstałabym się  z nią. Widocznie  nie zależy jej na rodzinie  dzieciach  bo przecież one są najważniejsze  od wszystkiego. Ja również nie wyobrazam sobie jak można  zdradzać. Jest to coś okropnego i nie do wybaczenia.
Ale decyzja i tak należy do Ciebie.

Jedynie człowiek szczęśliwy może promieniować szczęściem wokół"

sid111, obawiam sie że brniesz w to co raz bardziej. Jakoś brakuje mi logiki w tym jak postepujesz, nie mam pojecia czy Ty kierujesz sie miłością czy jesteś tak zdesperowany ze nie wiesz co robisz. Zal mi jest tych ludzi którzy muszą błagac o uczucie, czy to nie jest upokarzające? To chyba już nie jest za bardzo męskie.....błaganie???????????

Witam. ja jestem w bardzo podobnej sytuacji. mój mąż wyjeżdżał do holandii stale i nasze maluzenstwo nie przetrwało tego. niczego mi nie brakowało finansowo ale mi nie na tym zalezalo. ja Chcialam mieć męża stale przy sobie uczucie cieplo wsparcie a jego nigdy nie było. z jego rodzina się nie dogadywałam. ja również znalazłam sobie kogos nowego. nie da się zapomnieć o tych latach w tamtym związku. naprawdę jest bardzo ciężko i jej pewnie też będzie. ciekawa jestem czy jej nowy partner jest gotowy na różne nastroje, porównywania i wspomnienia z waszego życia bo u mnie bywa równie. często siedze i placze i nie umiem sobie z tym poradzic. radzę ci porozmawiaj z żona o tym czego potrzebuje czego jej brakowało jakie ma zarzuty wobec ciebie. szczera rozmowa może bardzo pomoc u mnie nigdy tego nie było i dlatego się rozpadło. teraz bardzo cierpię bo zabrał mi dziecko

ja juz jestem po tym nic nie zrobisz ja zrobiłem bład na poczatku ze błagalem prosiłem to jeszcze gorzej na nia działało i stawała sie coraz silnisza i dalej odchodziła mieszkaja juz razem .jedna rozmowa jezeli nie wyczujesz checi ze  ona chce wrucic  daruj sobie.poczytaj muj przypadek.tego musicie chciec obydwoje sam nie przeskoczysz tego.przykro mi ja juz mam za soba odejscie jej teraz walcze sam ze soba powodzenia

witam wszystkich
bardzo mi przykro, ze i Ciebie to spotkalo:((( i tak jak pisales w ktoryms poscie, wyglada to na pranie mozgu, ktora matka rozdziela dzieci????? jak moze chciec zabrac jedno a drugie zostawic? Jak dla mnie stracila glowe i moze powinien jej ktos powiedziec, ze robi bardzo zle, ze to co zrobila jest bardzo zle - ale dlaczego oprocz Ciebie maja cierpiec na tym jeszcze dzieci?? Co do tego zostania z Toba, ja nie moglabym zyc z kims kto lezy obok mnie w lozku i ciagle mysli o tej trzeciej osobie. Jesli chce, niech odejdzie, ale teraz, natychmiast, a dzieci maja zostac z Toba. Ma chwile fascynacji i nie potrafi myslec rozsadnie
Trzymam za Ciebie kciuki i pamietaj, ze po burzy zawsze wychodzi slonce

Rozwod.
i "na droge całus przez życie pedałuj rob co chcesz niczego nie załuj"
tyle je powiedz.
pozdr

Przeżyłem trochę podobną sytuację i wiem jedno twoje zapewnienia o miłości, prośby, rozmowy, próby ratowania sytuacji tylko ją pogorszą. Twoja żona jest w tej chwili panem sytuacji, niczego nie traci, jest pewna, że jak nic nie wyjdzie z nowym facetem to bez względu na wszystko ma Ciebie. Musisz jej dać do zroumienia, że tak nie jest. Musisz knuć i działać tak jak ona, musisz trochę poblefować, żeby zrozumiała, że traci fajnego faceta, że wymyka jej się z rąk coś lepszego niż może mieć z nowym. Nie jest sztuką zmuszenie jej do bycia z Tobą, sztuką jest żeby wróciło jej uczucie i żeby zobaczyła w Tobie coś atrakcyjnego coś co ją poruszy. Musisz wzbudzić w niej zazdrość o Ciebie.

1. Zmniejszasz finasowanie, ale nie domu tylko jej. Ty płacisz rachunki, ze swojego konta, ty robisz zakupy żywnościowe, ty finansujesz dzieci. W domu niczego nie brakuje, ale kosmetyki, ciuchy i fanaberie żony finansuje nowy, jak się chce spotykać  z kobietą to niech pokaże gest. Potem w sądzie masz dowód, że to Ty dbasz o rodzinę.
2. Sobie nie żałujesz - nowe spodnie, koszula, buty i koniecznie nowe dobre perfumy, których używasz.
3. Jasno dajesz do zrozumienia, że nie wyprowadzisz się z domu i nie zgadzasz się na rozdielenie rodzeństwa, albo zostawia dwójkę (wygrałeś rodzinę), albo bierze dwójkę, niech nowy wie, że bierze sobie na głowę dwójkę dzieci, gwarantuje Ci, że jemu to bardzo nie na ręke.
4. Ona potrzebuje znajomych ty też, nawet jeśli ich nie masz, możesz udawać, że masz. Prowadzisz przesadną toaletę, elegancko się ubierasz i wychodzisz, nie tłumaczysz się gdzie, ponieważ ty też już od dłuższego czasu nie wypytujesz o nic żony.
5. Twoje wyjścia są regularne może nawet wyjeżdzasz na weekendy.
6. Sprawiasz wrażenie, że jesteś wesoły, zadowolony z życia, zawsze uśmiechnięty, podpytujesz żonę zawadiacko co słychać, przemycasz w rozmowach, w jakie fajne miejsca chodzisz i jak dobrze się bawisz, że odezwała się do ciebie koleżanka ze studiów liceum, czy coś takiego.
7. Rejestrujesz sie na wszystkich portalach, szukasz starych znajomych, może ktoś zaproponuje spotkanie, może u Ciebie, przecież masz dom, możecie zrobić grila, niech żona popatrzy, że jesteś człowiekiem, który może mieć swoje ciekawe życie.
8. Twoja żona ma kochanka, napewno uważa się za lepszą niż Ty, spróbuj dać jej do zrozumienia, że Ty nie masz kochanki, ale spotykasz się z różnymi kobietami w miarę regularnie, że jesteś atrakcyjny dla innych kobiet. Nie oświadczaj tego wprost, tylko dawaj do zrozumienia, to ma być gra pozorów, nie wykrzykuj tego z żalem, złością i łzami w oczach, bo będzie wiedziała, że to blef.
9. Ogólnie udajesz, że nie interesuje Cie jej nowe życie, a może nawet to Ci trochę na rękę, żadnych awantur, ale nie ułatwiaj jej życia, jak ona wychodzi, Ty też wychodzisz, kto zostanie z dzieckiem - przecież ona jest Matką (brutalne ale niech tak to działa), jesteś Facetem i musisz to pokazać.
10. Jak zacznie Ci robić awantury i wyczujesz, że spowodowane są one zmianą twojego sposobu życia to wygrałeś, tylko nie rezygnuj z tego tak odrazu, może zczną się powtarzać, wtedy powiedz, że Ty przecież nigdy nie miałeś nic przeciwko wspólnemu sp-ędzaniu czasu i zaproś gdzieś. Jeśli coś wróci to sygnał według mnie będzie prosty, bo fizyczny i wtedy trzeba wymagać definitywnego zakończenia związku z nowym.
11. Powrót twojej żony do Ciebie nie jest prosty, nie możesz się na to zgodzić tak poprostu, jakiekolwiek przeprosiny, żal i skrucha muszą zostać okazane, to ona postępowała źle, jakieś bzdury o braku rozmów, kontaktu, czy że Ciebie nie było dwa lata, to tylko wymówki, jeśli masz coś na sumieniu, to też za to przeproś i się przyznaj, da to wrażenie równowagi.

Musisz wzbudzić w żonie zazdrość, brak poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego i finansowego z Twojej strony oraz uczucie, że inni ludzie uważają Cię za osobę atrakcyjną oraz towarzyską.

Naprawde byłem w podobnej sytuacji, napewno nie tak drastycznej jak Ty, ale mi się udało i teraz ja mam sceny zazdrości, jestem najlepszy na świecie, a nasza miłość bedzie do końca życia, nie muszą się o nic prosić, a z czasem moje fortele zdradzałem było przy tym dużo śmiechu i jeszcze dodatkowy zachwyt jaki jestem "sprytny".
Każda sytuacja jest inna i może Ci się nie udać, i nie jestem pewien czy twoja żona zasługuje żeby walczyć o związek, lecz jesli zostało w niej choć troszkę uczucia do Ciebie to może się udać, a jesli się nie uda to jej strata, a Ty możesz zyskać trochę pewności siebie bo bedzie Ci ona wtedy bardzo potrzebna. To co napisałem to nie jest "Prawda objawiona", tylko moje prywatne doświadczenie i tak naprawdę nie wiem czy jest adekwatne do Twojej sytuacji, to Ty decydujesz, Twoje życie. Pozdrawiam

velli napisał bardzo mądre słowa i powinieneś tak postapić
No własnie jak to się dalej toczy? Bo śledze ten watek od poczatku i ciekawa jestem