By pójść naprzód... - Netkobiety.pl

Bólu rozczarowania tak zwyczajnie po ludzku Tobie współczuję.
Ale Twojej hmmm... głupoty już nie.
Przestań mieć pretensje do niego.
Jesteś przecież "dużą dziewczynką".
Podjęłaś decyzję.
On Ciebie do niczego nie zmuszał.
Bez najmniejszych skrupułów władowałaś się na trzecią do związku i teraz ponosisz tego konsekwencje.
Rekompensowałaś mu JAKIŚ deficyt w życiu, małżeństwie.
I tyle.

Oboje mamy do siebie pretensje. Ja, że mnie okłamał. On, że go wydałam. Wielka miłość okazała się wielką ściemą. Masz rację, podjęłam decyzję. Świadomie. I wiedziałam jak to się zakończy, ale w pewnym momencie zatraciłam się tak, że liczyłam, że w moim przypadku będzie inaczej... Nie ja pierwsza, nie ostatnie najpewniej.

Jedynie na podstawie zachowania Pani żony... Gdyby mnie ktoś zdradził to czułabym się nieszczęśliwa. Ona natomiast zadzwoniła do mnie wyłącznie po to by mnie poinformować, że jest na maksa szczęśliwa i to co się wydarzyło (blisko roczny romans) nie ma znaczenia...

Wcześniej nie byłam w takiej sytuacji, więc tym bardziej to wszystko wydaje mi się dziwne, głupie i niezrozumiałe... Nie tylko jej zachowanie, także moje i także jego...

przepraszam postaram się cię nie oceniać  ale wytłumacz mi co tobą kierowało , że  zdecydowałaś SIĘ ROZBIĆ RODZINĘ DLACZEGO ON WYDAŁ CI SIĘ KUSZĄCYM OWOCEM A NIE ZGNIŁYM, PRZECIĘŻ MIAŁ ŻONĘ I RODZINĘ
pytam bo ja jestem taką PANIĄ ŻONĄ

jakkolwiek śmiesznie to zabrzmi w obecnej sytuacji to był on postrzegany za wzór cnót... jak widać to tylko pozory...

Wiesz co, każdy człowiek reaguje inaczej. Jej, tak mi się wydaje, najwygodniej było po prostu wyprzeć to ze świadomości. Po poprzedniej wpadce ponad pół roku temu, choć on twierdził, że nieustannie są jazdy (teraz nie wiem czy w jakiekolwiek słowo mu wierzę), ona uznała, że ich małżeństwo jest wspaniałe. Może chciała w ten sposób mnie "zlikwidować" i zniechęcić, nie wiem...

Nie jestem może obiektywna, ale uważam, że od uczuć po prostu powstrzymać się nie da...
W momencie gdy się poznaliśmy byłam szczęśliwa. Co prawda sama, ale nie samotna. Mam za sobą dłuuugi, "normalny" związek i dobrze mi było samej, aż nagle... I zanim zaczęłam się zastanawiać już było za późno...

Wiesz, ile razy próbowałam to zakończyć... Tyle, że nie ze względu na żonę czy nawet dzieci, przede wszystkim ze względu na siebie...
A teraz gdy jest "po wszystkim" zastanawiam się i analizuję każdy dzień, każde słowo, by zrozumieć mogłam się tak wmanewrować...

Taaaa, zakładając że temat to nie zwykły szwindel, a jego autorka nie jest wstrętnym trollem, tylko małym, ryczącym, średnio dojrzałym człowieczkiem, jakoś wszystko robi się  jaśniejsze.
Zachowaj resztki czegokolwiek kobieto. Żona ma prawo być wściekła, żona ma prawo na wielkie emocje, żal i złość !
Nie rozumiesz jej nielogicznych w tym momencie zachowań? A sądzisz że wszystko można logicznie tłumaczyć? Próbowałaś zabrać  jej męża(i choć się zarzekasz, że to nie tak, to TAK WŁAŚNIE JEST. TO JEST FAKT, czy tego chcesz czy nie)
Tak wyszło, mówisz...nie planowaliśmy tego....każdy odpowiedzialny za swoje decyzje....pffff, co za głupie bzdury tu gadasz, czego ty w ogóle chcesz? Chcesz zrozumieć? Wątpię, ale jeśli, zapraszam na forum. Zacznij się dokształcać, zacznij rozumieć ludzi, ich ból, ich rozczarowanie.
Zastanów się, zanim "znów nie będziesz dłużna żonie i puścisz jej wiązankę tego i owego". Ona cierpi i próbuje to przerobić na swój sposób. Że co? Że niby jej forma kontaktu z tobą uwłacza twojej godności? Gó....no!
Swoją godnością sama wytarłaś podłogę  jakiś czas temu zadając się z żonatym facetem, który zrobił cielęce oczka i szepnął kilka ciepłych słówek. I niee, nie, oczywiście że tobie mówił prawdę....always
Śmieszna jesteś.
Na twoim miejscu dałabym im spokój. Cokolwiek postanowią, cokolwiek z sobą zrobią, cokoliwek ona zrobi, nie powinno cię interesować.
Tyle.

Ps: Rada? Zajmij się sobą, swoimi wartościami, wartością siebie, szacunkiem...zajmij się tym, póki nie za późno.

Wiecej rozsadku zycze przy zawieraniu JAKICHKOLWIEK znajomości. Wiecej myslec o mozliwosciach, perspektywach na przyszlosc, szansach. Nie usprawiedliwiac i nie wierzyc w zmiany (czyt "słodkie słówka"). Jak kochasz to akceptujesz kogoś jakim jest i jeśli jest w związku to licz sie z tym, ze to sie nie zmieni. To Twoja decyzja, ze sie w takim zakochałas i to pociągnęłaś dalej. Nie rozbiłaś rodziny sama, ale miałaś w tym udział. Mogłaś powiedzieć mu, że najpierw rozwód, najpierw wybierze Ciebie jako pierwszą, albo zrywacie kontakt. Nie musiałaś sie na to godzić, ale czego sie nie robi dla chwili przyjemności? To tak jak z piciem alkoholu, mimo wiedzy że będzie kac czy choroba. Pijesz bo myslisz tu i teraz, a perspektywy? Moze nie będzie tak źle, może on wezmie za to odpowiedzialnosc? Jak mało w zyciu zalezy od Ciebie, a niby taka dorosła jesteś...

A mnie zawsze dziwi niezmiernie, to świetne zorientowanie kochanki na to co się dzieje w czyjejś rodzinie, bo on coś tam powiedział o żonie , bo ona coś tam usłyszła ........JAK MOŻNA ? powtarzam JAK MOŻNA wchodzić z butami w czyjąś rodzinę i jeszcze oceniać , jak to niby jest pomiędzy małżonkami..... ?
Jak przeczytałam tego posta w pierwszej chwili pomyślałam, że to kochanka mojego męża.... ten sam tupet, ta sama buta i zadufanie w sobie.... to samo tłumaczenie, że ona NIC nie robi, że to nie jej wina, ze nic nie jest czarno - białe.....
Jestem kilka lat po koszmarze, który zafundował mi mąż na spółkę z taką samą perfidną osóbką. I moje przemyślenia w chwili obecnej są jednoznaczne - nigdy nie zrozumiem takich kobiet, które zabawiają się z czyimś mężem , rozbijają rodzinę i jeszcze dorabiają do tego bzdurną ideologię...
Bo albo się jest dobrym człowiem i ma się kręgosłup moralny albo jest się kimś takim jak autorka tego wątku.
I to tyle w temacie.....

Ja piernicze i znowu to samo

Napisała kochanka i dostała zje.... od zdradzonych żon..

Na litosc boską mala82 co ty piszesz małzenstwo ma byc swietością dla czegojasiespoziewałam?

To w takim razie dla "niego" czym było to małzenstwo ze znalazł sobie kochanke?

Niczym ?  A chcesz obwiniac ja? boooo? bo rozłożyla przed nim nogi? bo to ona powinna pomyslec o tym że ma żone itd ?

A gdzie on w tym czasie był?

Ktoś mu przystawiał bron do głowy i kazał sie pier... z kochanką i szukac romansu ?

Zawsze obwiniana jest nie ta osoba co potrzeba.

A tak wiem co zaraz napiszecie,ze on tez jest winien bo to i tamto.

Tylko wiecie co on powinien dostac wieksze .... niż ona.Bo to on postawił na szali swoje małzenstwo,bo to on to zrobił a nie musiał,bo to on chciał i to on ryzykował...

A ona ? No cóż ,pewnie gdyby nie ona to byłaby inna

No własnie czego ty sie spodziewałas ??

Z takim światopoglądem  znalazłaś sobie usprawiedliwienie aby być kochanka.
Wchodząc w ten układ z wejścia zgodziłaś sie na bycie kochanka i na wszystkie konsekwencje jakie są z tym związane. Zgodziłaś sie na bycie ta trzecia w tym układzie.

Mimo sygnałów , mimo czerwonych lampek dalej z nieprzymuszonej woli w to brnęłaś bo on taki taki czuły i " zakochany w tobie "

moze strasznie płakał bo bał sie twojego odwetu i poinformujesz zone bo w sumie znał Cie na tyle i to sie potwierdziło

Twoje egoistyczne podejście kiedys zemsci sie na tobie .Zycie wystawi Ci rachunek . Karma wróci w formie niewiernego męża ktory trafi na kochanke z taki pogladami jak twoje .( zona i dzieci nie sa wazne )

Uprzedzam zarzut: Nie sciagam winy ze zdradzacza. Rozwalenie małzenstwa jest jego wina a ty współwinna.
 

Natomiast Ty jesteś winna swojej rozpaczy , żalu ,naiwności i co tam jeszcze czujesz .

Nie potrafię przejść obojętnie nad tym wpisem.
Osoby, które zdradzają, robią to, bo CHCĄ.
Jakby nie chciały to kochanki/kochankowie mogliby się na nich rzucać lubieżnie a i tak nic by to nie dało.

Ale mała o czym ty w ogole mówisz?
Chcesz mi powiedziec,ze gdyby nie ona to on by nie zdradził?
Wiesz ile takich potencjalnych kandydatek na kochanke chodzi ?
Jego wybór i jego decyzja....a pozniej konsekwecje tej decyzji

Ale to jego małżenstwo i to dla niego powinno ono być świętością, czyż nie ?
To on ma myśleć
Chcesz obwiniać kochanke że nie pomyslała o tym ze rozbija czyjeś małżenstwo?
Wiesz to byłoby zbyt piekne żeby mogło być prawdziwe

Zdradzający wcale nie mają jak pączek w maśle.
Ggy odchodzą od żony, to tracą rodzinę, dzieci mają żal i pretensje o krzywdę matki, tracą część przyjaciół, znajomych, często sytuacja materialna im się pogarsza,...
Gdy zostają z żoną... Cóż żyją z kimś, kogo skrzywdzili, muszą się z tym mierzyć każdego dnia. Bywa im naprawdę trudno.

Aby nie było to odebrane jacy ci zdradacze znowu sa biedni i musimy im wspołczuc ale naprawde nie zyja jak paczek w masle , oni odpokutowują to kazdego dnia przez wiele lat .

mała82 -  jestes w poczatkowej fazie po zdradzie wiec łatwiej Ci w jakis sposób zrzucic Ci wine na kochanke.
Ale kochanka przykład jak ta autorka nie liczy sie ze jest zona czy dziecko dla niej liczy sie tylko ona sam i jej ideał " nie jej mąz"

Nie, nie uszanowałam. Nie uszanowałam przede wszystkim mojego męża, to prawda, ale nie możemy całkowicie wybielać osoby, która się do zdrady przyczyniła, no bo niby dlaczego?
To nie tak, że dzięki temu zdejmujemy część winy z siebie, nieee.
To współwina....jeśli nie dźgałeś nożem, tylko się przyglądałeś znaczy, że jesteś niewinny?

Pewnie, że od niego wymagałaś, tak samo jak mój mąż ode mnie, oczywiście że Ty na niego będziesz zła.Ale będziesz zła dlatego, że on jest Ci bliski i tak jak mówiłaś, on Ci obiecał i z Tobą był.
Ale widzisz, ona (przynajmniej w przypadku wątku) też wiedziała  co robi i komu włazi do łóżka. Taks ię najzwyczajniej w świecie nie robi, jeśli ma się w sobie choć trochę empatii.

NieZnamSiebie ja mam złość do kochanki..
Taką że nie da sie tego nawet opisać..

Chętnie bym jej wygarnęła i powiedziała co o niej mysle..
Tylko to nic nie da..
Bo to sa tylko słowa, dla niej nic nie znaczą

Jak kiedyś poczuje to samo.... Bedzie wiedziała jak to jest

Nie sądzicie, że wybielanie kochanki to czysta hipokryzja ? Bo ona niby nie ślubowała żonie wierności, ona jest taką niewinną stroną, noooo ona się tylko zauroczyła biedaczka i "tak jakoś wyszło".....
Ja naprawdę niewiem w jakim świecie żyję.... ja w innym i kochanki w innym.....
I takie poglądy nie zyskałam dopiero po tym , jak zdradził mnie mąż.... ja zawsze wiedziałam co jest dobre a co złe.....
Gdy zaczęłam się spotykać z mężem miałam 20 lat i na jednym z pierwszych, jeszcze niezobowiązujących  spotkań zapytałam, czy może ma kogoś.... Bo nigdy, przenigdy nie weszłabym w czyjś związek, nawet nieformalny..... A miałam 20 lat, jeszcze miałabym prawo mieć "pstro" w głowie....
Schemat, schemat, schemat.... u mnie kochanka "po wszystkim" też ironicznie  "dziwiła się", że z nim NADAL jestem, że JAK MOGĘ.... ale , że zabawiała się z żonatym, dzieciatym  , TO jej nie dziwiło....
Zero zahamowań, zero refleksji.....

Jakos mi ich nie zal, bo ZANIM zdradza niech sie zastanowia nad konsekwencjami.
Czym usprawiedliwiaja swoje skoki w bok? A no tym, ze zona/maz zla, ze nie daja tego czego oczekuje, ze sie znudzila, a ze moze kochance/kochankowi lepiej idzie w seksie oralnym/analnym.
Ale na litosc boska to sa pragnienia a nie potrzeby, da sie bez tego zyc.
Skoro cos jest nie tak, powinna byc rozmowa/komunikacja.

Ja tak odpowiedzialam do jednego jegomoscia i wcale sie tym nie przejal, zaczal szukac innej "ofiary".
W koncu znajdzie taka, ktora go pocieszy.

Malo ktory zdradzacz odpokutowywuje, bo nic sobie z tego nie robi.
Prowadzi podwojne zycie i nie widzi w tym nic zlego.

Czegojasiespodziewałam... no właśnie odpowiedź jest znana. Otóż kiedy wyda się co robi facet, żona wystąpi o rozwód. No, albo przynajmniej podejmie za niego decyzję i wyrzuci go z domu.
Jesteś rozgoryczona. Zastanawiasz się jak im się będzie układało. Nie kumasz... , bo nie tak miało być.
I czego dalej się spodziewasz.
A ja ci napiszę jak będzie dalej. Będzie ten sam bajer, który był.
Nie dlatego, że jesteś jakaś wspaniała. Ale dlatego, że on się czuje wspaniale.
Jakbyś się czułą gdyby dwaj faceci o ciebie zabiegali. Chciałabyś z tego zrezygnować. Wiesz jakie to musi być przyjemnie mieć taką kochankę. Godzi się na czekanie, oszustwa. Tak bardzo nas kocha, szaleje. Płacze kiedy znikamy. Starałabym się nie stracić tego samozadowolenia. Mieć takie wzięcie, powodzenie. Bajka.
Co z tego, że się poawanturujesz troszeczkę. Trochę czułości, nic nie kosztujących słówek, a ile korzyści. Olbrzymi wzrost poczucia atrakcyjności, podbudowania ego.   
Pomyśl jakie to musi być wspaniałe uczucie mieć taką oddaną nam kochankę. Czy on ma jakieś wyrzeczenia, żeby sprawić sobie przyjemność? Jest jak trofeum.
I nie zastanawiaj się tyle nad żoną. To jej sprawa co zrobi.
Pomyśl może lepiej o sobie, bo jest on, żona... A ty ku jego satysfakcji w rozpaczy. Miodzio dla tego gościa. Ma fantastycznie.

No to mamy sporo niedojrzalych istot na tej planecie...

Zasady i granice sa moje i dla mnie, a nie dla ludzi z otoczenia.

Mieszkam na osiedlu gdzie co w drugim domu jest patologia (alkohol i przemoc), wiec skoro w moim otoczeniu tak jest, to chyba tez zaczne to powielac...

Nienawiść do kochanki czułam - dziś nie czuje.
Pierwszy telefon jaki wykonałam, to był telefon do kochanki (szczęście w nieszczęściu, że bardzo dobrze ją znałam).
Poleciało mnóstwo epitetów. To był jeden telefon. Potem zrozumiałam, że nie warto.
Dziś czuje obojętność do tej osoby. Tak po prostu jest mi obojętna. 

Dla mnie osobiście rola kochanki - byłaby ogromnym upokorzeniem.
I chyba przez pryzmat swoich uczuć - żal mi ich.

Czegojasiespodziewałam - życzę wytrwałości i cierpliwości.

Nie wiem czy i jakie mieli problemy w związku, bo o tym nie rozmawialiśmy dopóki nie było pierwszej wpadki... Więc nie byłam żadna pocieszycielką to po pierwsze. A po drugie- obudź się kobieto! Twój mąż miał ochotę Cię zdradzić, więc to zrobił. Na pewno nie został doń przymuszony. Dla niego Wasze małżeństwo nie było żadną świętością, więc jak możesz oczekiwać, że dla zupełnie obcej osoby będzie.

Nie, mylisz się. Nie mam potrzeby się dowartościowywać w ten sposób. Nie byłam zdradzona, więc nie potrafię pewnie wejść w Twoją skórę, a Ty nie próbuj wchodzić w skórę kochanki, bo Twoje postrzeganie całej sytuacji, mam wrażenie, jest spaczone tym, że bardzo chcesz usprawiedliwić męża i zrobić z niego ofiarę, by łatwiej Ci było Mu wybaczyć.

Wiesz co, Pani żona też mi napisała, że zna go lepiej. I tak sobie myślę, że pewnie znała, znała- czas przeszły, bo w tej chwili kompletnie nic nie wie o ostatnim roku z jego życia... A wiesz jak ono wyglądało? Milion kłamstw, wymówek. Rozmawialiśmy po kilka h dziennie, właściwie non stop, gdy sprzątał, malował, pracował, usypiał dziecko, jeździł na rowerze, biegał itp., itd. Szukał każdej sekundy by móc się skontaktować, rano, w południe, w nocy. W chwilach gdy go potrzebowała (np. żałoba) on wolał pojechać ze mną na weekend pod pretekstem pracy oczywiście.
A co ona zrobiła? To samo co Ty w tej chwili. Uznała, że gdyby nie ja to by jej nie zdradził, bo się tak kochają...

No i właśnie... Rodzina, znajomi, dom trzeba by podzielić, a dzieci ucierpią, tym bardziej że matka je wmanewrowała, więc dzwoniły zaryczane bo mamusia się pakuje...

Droga autorko oraz wszystkie inne zdradząjące zdziry. Takie dla mnie takie jesteście, a ja życzę Wam żeby kiedyś wszystko do Was wróciło i inna kochanka odebrała Wam męża wtedy na prawdę zobaczycie jak to jest. KARMA

No właśnie, jak możesz?

On nie utrzymywał, że jest między nimi tragicznie. Ona od pierwszej demaskacji nieustannie go kontrolowała, pytała, etc,. Tyle, że wówczas uwierzyła, że łączyły nas wyłącznie rozmowy i "kawy". Niedorzeczne mi się to wówczas wydawało, ale teraz rozumiem, że mogła uwierzyć, gdyż ja również uwierzyłam w coś absurdalnego, w wielką miłość i to, że jest rozdarty i nie dźwiga...

Nie wiem czy jest szczęśliwa. Ale nie chcę już się nad tym zastanawiać. Jeśli będą szczęśliwi to widocznie tak miało być.

Masz rację, nie marzę już o tym by się rozstali i by był ze mną. Od chwili kiedy okazał się kłamcą i tchórzem, nie chcę.

Może żona nie udaje może on tak dobrze gra... Też tak do końca nie wiesz co on jej mówi.. Problem leży w facecie,gdyby nie Ty byłaby inna...a on szuka więc znajduje...