Kochać gbura?!? - Netkobiety.pl

Bo jestem NAIWNA i łatwowierna... bo wierzyłam wbrew logice, że ...  ale to wszystko dzieje się tylko w bajkach:-( zaślepiło mnie uczucie DAWANIA..  ale już nie chcę tylko dawać.. chcę mieć tylko spokojną duszę..   i nie chcę się łudzić..
Nie znajduję wytłumaczenia...

"Marzyciele topią się w swoich marzeniach"

Marzenia..

Tak bardzo bym chciała..

Tak bardzo bym chciała
żebym zmienić umiała
mój niepokój i strach
w płomienną nadzieję...
tak bardzo bym chciała
bym zaufać umiała
na wszystkie lata
i tak bezgranicznie...
czy lepiej by było
gdybym potrafiła
karty swe odkryła
w przyszłość jaśniej patrzyła
miłość zawsze by lśniła
nie było by łez...?   

spokój i pewność, że ktoś obok zawsze będzie gdy będzie ci źle..
szczerość, zrozumienie i wszystko nie straszne gdy masz w kimś "zwykłe" oparcie.. 
prawda, że głupie i naiwne?

To nie jest głupie I naiwne, to jest normalne. Jeśli już wiesz, w czym tkwi proble, to dlaczego jeszcze z nim jesteś?

Mimo własnych obecnych przejść i zdruzgotanej psychiki - wciąż w to wierzę. Wierzę, że jest gdzieś jakaś kobieta, która też tego za "głupie i naiwne" nie uważa...
Bo to podstawa wszystkiego.

Wiem, nic na siłę! Jestem zdołowana
a on się wcale nic a nic nie przejmuje. Obrażony, że stawiam się i jest nie po jego myśli... jest taki pewien, że jest pępkiem świata albo udaje wariata. Kiedyś mu powiedziałam, "abyś się nie zdziwił".. ech z nim nawet nie idzie porozmawiać.. nigdy nie mówił o swoich marzeniach o planach..  niczego nie jestem pewna, niczego. Kiedyś tylko gdy go przycisnęłam do muru.. dlaczego mi nie ufa.. stwierdził, że nie lubi mówić o uczuciach (jedno drugiemu przeczy bo na zwykłe przytulenie nie potrzeba słów, zresztą też nie miałam co liczyć) skoro nie chce głośno mówić to niech czynem okaże prawda? Często więc siedzimy niczym dwa mruki.. w ciszy i każdy pewnie o czymś innym myślał..  "O czym teraz myślisz.. pytam a on ..  o niczym..   patrzę na film" zgroza!  Poddaję się, dłużej tego nie pociągnę.... Czasami samotność przynosi więcej korzyści..

(Nikt nie jest idealny, ja też nie.. ale dla kochanej osoby dajesz wszystko, starasz się)

Dziękuję za wsparcie.. ja wiem, że w życiu właśnie te cechy o których tak cichutko wspomniałam są.. bardzo ważne. Inaczej zdradziłabym samą siebie.

Mój chłopak na początku też był trochę taki "ciężki" ale udowodniłam mu że takim zachowaniem nic nie zdziała, miałam ogromny wpływ na niego i teraz w związku jest cudownie. Myślę że niektóre cechy w charakterze można zmienić tylko jak się tego bardzo chce.

Kochana,ludzie muszą sami się chcieć zmienić. Twój chłopak być może jest przypadkiem jednym na milion,niestety bo i szkoda.
Myślę,że autorka już próbowała zmieniać i wpływać w jakimś stopniu na zachowanie owego gbura,ale cóż..pewnych rzeczy po prostu nie da się zmienić, nauczyć kogoś,pomóc mu wyzbyć,nie da się zmienić kogoś na siłę! Niektóre rzeczy wynosi się z domu ,autorka jest bardzo uczuciowa i wrażliwa a facet no przepraszam ale zwykły to zwykły cieć ,wieśniak (i to nie ma nic wspólnego z osobą ze wsi czy która mieszka na wsi ) po prostu to buc,burak bez kija nie podchodź..

kaktus5, moim zdaniem w końcu zacząć myśleć o sobie, swoim życiu I swoich potrzebach. Nie musisz od razu brać rozwodu, ale wynajmij mieszkanie I wyprowadź się od rodziców, zacznij żyć na własną rękę I daj sobie odrobinę szczęścia. Może taka separacja będzie dla niego jak kubeł zimnej wody I coś się zmieni, choc szczerze w to wątpię.

Lepiej jest radzić niż przeżywać  niestety... ja Cię rozumiem..   to wcale nie jest tak jak nazwałaś "głupota" ..  to raczej miłość szczera, oddanie bezwzględne bez fałszu... mówią  stereotypy ale my to mamy... odpowiedzialność za słowa i czyny. Ja inaczej nie umiem..  i Ty pewnie też nie. Dajemy się  manipulować..  Boże przecież ja to wszystko wiem..  Mam taką naturę, że nade wszystko stawiam drugiego człowieka i myślę co ten ktoś przeżywałby gdybym to ja zraniła..  tego  czego i ja bym  nigdy nie chciała przeżywać, tak samo i ja nie chcę być raniona..  piszę zawile prawda? Ranią a ja uparcie wierzę..   nie mogę się przełamać.  Trzymam za Ciebie kciuki!

Myślę, że do każdej decyzji życiowej człowiek musi "dojrzeć"..  inaczej nie zrozumie.
Ja znalazłam dla siebie sposób na gorycz dnia, dlatego czasami coś napiszę gdy jest mi źle.

kaktus5 dla Ciebie dedykuję i pozdrawiam..

"Wśród pustki bezgwiezdnej nocy..."

Wśród pustki bezgwiezdnej nocy
słyszę jak pada deszcz,
bezbarwne krople nieba
ze smutkiem wdzierają się w sen..

Mój nastrój znowu się zmieszał
uczucie rozdziera wiatr,
katując zbolałe wciąż serce
sięgając samego dna...    (K)

Roma-zastanów się co odpowiedzialabyś swojej przyjciółce na pytanie  -Kochać gbura?

Doradziłabym..  to wiem na pewno.. 
-nie poświęcaj się dla kogoś kto nie rozumie innego człowieka,
-nie pozwól zamykać się w sobie,
-nie pozwól zniszczyć marzeń,
-nie pozwól by ktoś pragnienia wyśmiewał,
-nie pozwól... nie pozwól...
bo gbur ma w sobie tylko skamieniałe uczucia...

może i niesprawiedliwie ranię  teraz takiego człowieka ale każdy ma jedno życie, które tak szybko ucieka... i boję się, że zapomnę czym jest szczery, beztroski śmiech..

Myślę, że nie masz racji... masochista bowiem z każdego rodzaju zadanego bólu (cielesnego, psychicznego itp.) czerpie przyjemności.. bo chce, a ja NIE CHCĘ!! buntuję się i chcę zmienić istniejący stan.. mówię DOŚĆ!!
Szkoda, że nie wczytałaś się w mój bunt...
 
Dziś, dziś choć ciężko ale jest lepiej.. poradziłam sobie.. wybrałam inny cel..  JA:-)
Malutkimi kroczkami i bez gbura.

posty przeniesione:

Nie ma co, ma typ tupet...

chomik9911  dziękuję za odzew i przypomnienie Regulaminu..
Partnerowi przeszkadzało dosłownie wszystko...  źle ustawione buty, pozostawiona rano nieumyta szklanka,  że siedzi w swoim pokoju, że wyszedł i go nie ma to na pewno się "szlaja", że nie ma dziewczyny ..  że śpi że  i że... 
najwięcej jednak, że jak to się wyrażał..  "stary byk" (syn ma 27 lat) a jeszcze z mamusią mieszka.. 
Oczywiście, że WIEDZIAŁ, że MY bierzemy kredyty..   sam z nami do Notariusza jeździł..  widział..  nigdy złotówki na ten kredyt nie dawał!!!

Cyngli Mimo siwych włosów wciąż jestem naiwna..  wierzę uparcie w dobro i człowieczeństwo..  dawałam się zbyt łatwo manipulować.. teraz gorzko za to płacę.  Ale facet już  wyszedł z naszego życia..  nade wszystko z naszego mieszkania, choć prosi o wybaczenie, mami? powiedziałam, że nie wiem czy wart jest dalszej mojej uwagi...

Po tylu dowodach dalej się łudzisz? To już nie błąd, to decyzja.

Nie musi się w Tobie zrodzić bunt. Może. To istotna różnica.

Skąd weźmiesz siły? Jeśli się zdecydujesz, to z zaniechania blokowania nieprzyjemnych emocji.

A on niby lepszy?! Jeszcze starszy i przychodzi na cudze, wprasza się do czyjegoś mieszkania! Dlaczego nie ma swojego mieszkania, taki stary grzyb?

1. Zostaw mieszkanie synowi i wprowadz sie do mieszkania partnera
2. Niech partner splaci w calosci Twojego syna

Nie wierze, ze stary byk nie ma wlasnego mieszkania lub nie ma pieniedzy aby wykupic polowe skoro wypomina to 27 latkowi.

Kwestie sensu zwiazku pozostawie bez wiekszego komentarza. Zwroce ttlko uwage, ze fagas juz zaczal krzywdzic Twojego syna a Ty nie robilas nic.

Dziękuję IsaBella77 :-))  jestem jak ten "przejrzały" owoc, który zbyt długo dojrzewał aby cokolwiek zrozumieć..

Nigdy bym nie przypuszczała, że będzie aż tak trudno.. :-(( ale TRWAM  w swojej decyzji i pomimo wewnętrznej huśtawki oraz "bombardowania" przez "skrzywdzonego" telefonu .. nie dam się złamać..!! Pomaga mi terapeutka i mam wyznaczoną wizytę u lekarza..  Terapeutka stwierdziła, że wizyta u lekarza jest konieczna.. Mam lęki i zarywane noce..  boję się wychodzić z domu.. jak to długo jeszcze będzie trwać :-((  kiedy ten człowiek zrozumie, że to już jest KONIEC ..  ??
Żałuję bardzo wszystkich straconych lat..  żałuję bardzo, że nie potrafię "nienawidzić" , może wtedy byłoby mi lżej... 
..  wypruta jestem z każdej emocji...

Wielokropek :-))

do lipca 2022 roku jestem "podpięta" w Play do jego komórki jako tzw. "dwupak"..  umowa jest na jego nazwisko.. :-((  faktury przychodzą na moją pocztę elektroniczną oraz jego komórkę..  płacimy po połowie..

Zabrał wszystkie swoje rzeczy ..  nawet niektóre od niego prezenty,  choćby rower, który sprezentował mi na urodziny podajże z 5 lat temu..  zabrał TV (niestety stary już był ale "jego") ..  kupiłam sobie nowy .. 
W prezencie też swego czasu kupił mi laptopa (4 lata wstecz).. chciał od razu mi go zabrać gdy zjawił się po rzeczy, ale nie dałam...  powiedziałam, że w nim są wszystkie moje  osobiste dokumenty i albo się dogadamy albo mi go zostawi... Owszem zostawił ale dziś pewnie sobie o nim przypomniał bo zażądał jego zwrotu.. 
Jestem zdenerwowana...

Gary
owszem dał w prezencie na moje urodziny...  (

nawet w snach bym nie przypuszczała, że jest aż takim KONUSEM.. 
gdybym była mściwa..  to też zażądałabym "spłaty" roku czasu zanim cokolwiek do życia mi dodawał...  zażądałabym co najmniej 10 lat "mojej harówki" corocznej na jego działce.. jestem w szoku..

poszperałam sobie w necie jak takie "prezentowe" darowizny wyglądają po rozstaniu prawnie.. 
wiem, że jest w posiadaniu faktury za zakup laptopa (zresztą razem go wybieraliśmy)..  a skoro ma dokumenty..  nie jest to dla mnie dobra wiadomość..

Muszę się otrząsnąć...

aniuu1

Pewnie jest na mnie "wściekły" bo nie chcę WYBACZYĆ, nie chcę się z nim spotykać..  ale ile można wybaczać 100 razy..  200 ??  powiedziałam, że już mu NIE WIERZĘ I NIE UFAM..  chciałam rozstać się z kulturą..  widocznie się nie da.. -((
Nie robiłam żadnych podchodów gdy inne "prezenty" zabierał..
Jak myślisz??   może to dobry pomysł aby informatyk ten nieszczęsny laptop "wycenił" ??
Skoro aż tak chce  za te nasze wspólne lata - docenić -((
Zawsze byłam "uległa"..

Zachowaj laptopa. Nie oddawaj.

Powiedz "Laptop i wszystko co mi dałeś jest moje. Nic nie oddaję."

On powie, że pójdzie do sądu? Wątpię...
Jak postraszy sądem, to powiedz, że jeszcze nie zapłacił za pracę na działce -- policz po 50zł/godzinę.

Jak to dobrze, że nie jest twoim mężem.
Szkoda tylko, że tak ulegasz.

Nie bądź mściwa, ale też nie bądź "chłopcem do bicia". Nie oddawaj.

Ojej... i będzie szedł do adwokata? Składał pozew?

Wczoraj  ODDAŁAM mu laptopa i poczułam spokój wewnętrzny...  uff   :-))
Tak poradziła mi moja terapeutka, oddać dla świętego spokoju i niech go sobie wsadzi w d.. he he a ja mam już SWOJEGO, nowiutkiego..  i na "swojej" nówce teraz pracuję.
Cieszę się, bo już jutro wylatuję do siostry na Wyspy..  odsapnę.
Już nie jest mi tak bardzo ciężko..  każdego dnia czuję się coraz lepiej... 
Dziękuję Wam kochani za wsparcie, dobre słowo i zrozumienie:-)
Pozdrawiam serdecznie.