potrzeby seksualne a samoocena? - Netkobiety.pl

ja uwazam ze to bardzo wazne! ja jestem osobą pewna siebie.... co sprawia ze podczas seksu nie skupiam sie na tym jak wygląda moje ciało jak w danym momencie układają mi sie piersi i czy przypadkiem mój partner nie widzi moich fałdek na brzuchu....wiem ze wyglądam dobrze i ze faceci wcale nie widza tych " drobnych mankamentów" jak rozstępy czy celuluit a juz na pewno nie podczas sexu
Moja pewnosc siebie pozwala mi robić to na co mam ochote w danej chwili i skupic sie na przyjemnosci swojej i partnera a nie na wyglądzie mego ciała - które w moim przekonaniu wygląda dobrze:)

Jestem pod dużym wrażeniem poziomu wypowiedzi - przebija przez nie duża samoświadomość. Z moich doświadczeń wynika, że kobiety unikają tematu własnej seksualności i samooceny - a tu proszę...

Jak zaczynałam życie seksualne, byłam bardzo niedoświadczona, a co za tym idzie zakompleksiona.
Z czasem to jednak się zmieniło.
Obecnie uważam się za piękną, inteligętną kobietę, co pomaga mi bardzo w relacjach z mężyznami.
Poza tym w łóżku z moim partnerem potrafimy się świetnie zgrać. Poza tym jestm bardzo pewna siebie- choć na co dzień nie zawsze to pokazuję.
Uwielbiam seks i czerpię z niego maksimum przyjemności, dzięki temu uszczęśliwiam siebie i swojego partnera, który nie szuka szczęście gdzie indziej
Uważam, że zrobiłam duzy postęp, bo zaakceptowałam swoje ciało , takim, jakie ono jest.
Nie zmienię wielkości swoich piersi, nosa czy kształtu nóg. Taka sie urodziłam. Mogę jedynie dbać o sylwetkę i dobre umięśnienie żeby podkreślic u siebie to, co jest ładne

Ale co ma piernik do wiatraka? Wymieniłaś rodzaje osobowości, a to ma się nijak do poczucia własnej wartości. Ktoś, na codzień dający sobie świetnie radę ze wszystkim, a mający problemy w łóżku zaczyna z czasem wątpić w siebie. A więc poczucie własnej wartości zostaje zaburzone.

Hmm.. gdybym była bardziej pewna siebie... swojego ciała, tego co robię, hmmm.... oj była bym chyba super kochanką...
Mam ogólnie wysokie libido i wybujały temperament. Łatwo przychodzi mi zbliżenie się do kogoś i kokietowanie, kuszenie... Ale przez mój brak pewności siebie często już gdy jestem z kimś blisko krępuje się i poddaje. Długo przekonuje się do tego by zacząć coś robić. Liczę na to że to ktoś zacznie "wszytko" (pieszczoty, grę wstępną itp), a przecież nie można się tylko na tym opierać. Nie jestem pewna swoich gestów poczynań, tego czy oby na pewno jestem na tyle atrakcyjna ze facet chce być ze mną "tak blisko" czy chce bym go dotykała... Lubie eksperymentować lubię bliskość seks, ale mój brak pewności siebie blokuje mnie przed, jest taki murem na granicy który czasem tylko dzięki odpowiedniemu partnerowi i podejściu umiem przeskoczyć by dojść do sedna.
Gdybym zyskała pewność siebie taką jak sobie wyobrażam bądź chodź taka jak miałam przy swoim byłym partnerze przez jakiś czas to było by gooorąco nie raz

Chciałabym się jeszcze odnieść do tematu wątku- myślę że im niższa samoocena tym większy stopień tłumienia potrzeb i niższe wymagania względem partnera.
W żadnym wypadku Jack. Po prostu odpowiadałam na pytania autorki wątku. Do dyskusji powyżej postanowiłam się nie odnosić.

W moim przypadku jest tak, że to kontakty seksualne wpływają na poprawę mojej własnej samooceny. Jeśli sama osiągam satysfakcję i widzę, że mój partner jest również w pełni usatysfakcjonowany (co poza moją własną obserwacją potwierdzone zostaje również werbalnie i w codziennym kontakcie między nami) to moje poczucie wartości rośnie, czuję się pewniejsza, atrakcyjniejsza, a co za tym idzie śmielsza i bardziej chętna do eksperymentów. 
Kiedy jednak dopiero wkraczałam w świat seksu to mogę z pełną odpowiedzialnością potwierdzić, że moje ówczesne stosunkowo wysokie poczucie wartości i atrakcyjności, pewność siebie i zaangażowania partnera bardzo ułatwiło mi pierwsze te kroki, przełamywanie barier i pokonywanie nieśmiałości. Prawdę mówiąc zupełnie nie miałam z tym problemów .