Witam,
Trzy lata temu umarłamoja babcia. KOchałam ją jak szalona. Dwa lata temu zachorowałam na nerwicę lękową.Udałam się po pomoc do psychiatry,dostałam leki antydepresyjne i regularnie je biorę. Byłam również u psychologa, ale rozmowa niewiele mi dała, usłyszałam "jesteś młoda bedzie dobrze". Jednak dobrze nie jest. codziennie mysle o chorobie babci, o Niewj samej, ciągle mi się śni, momentami budze się rano i myślę, że musze ją odwiedzić, a za chwilę mi się przypomina,że nie mam gdzie iść. Walczę z tymi myślami, mówię sobie, że rodzicom umierają dzieci i sobie radzą, a a nie mogę sobie poradzić z tym, mówię sobię,że muszę być silna, że babcia by nie chciała zebym sie tak zamartwiała itp. nic to nie daje. Teraz schodzę z lekówi pytałam babki czy poleci mi jakiegoś psychoterapeutę, le w promieniu stu kilometrów nie ma nikogo. Pracuję na dwa etaty i nie dam rady dojeżdżać tyle kilometrów. Myśli o babci, rozpamiętywanie niszcza mi życie, boje się mieć dzieci, boje się, że się z nimi nie poradzę, wszystkiego się boje. Dość mam tego? Co mam robić? jak sobie pomóc?
- cosiedzieje
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
- Kryst54
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Witam,
Trzy lata temu umarłamoja babcia. KOchałam ją jak szalona. Dwa lata temu zachorowałam na nerwicę lękową.Udałam się po pomoc do psychiatry,dostałam leki antydepresyjne i regularnie je biorę. Byłam również u psychologa, ale rozmowa niewiele mi dała, usłyszałam "jesteś młoda bedzie dobrze". Jednak dobrze nie jest. codziennie mysle o chorobie babci, o Niewj samej, ciągle mi się śni, momentami budze się rano i myślę, że musze ją odwiedzić, a za chwilę mi się przypomina,że nie mam gdzie iść. Walczę z tymi myślami, mówię sobie, że rodzicom umierają dzieci i sobie radzą, a a nie mogę sobie poradzić z tym, mówię sobię,że muszę być silna, że babcia by nie chciała zebym sie tak zamartwiała itp. nic to nie daje. Teraz schodzę z lekówi pytałam babki czy poleci mi jakiegoś psychoterapeutę, le w promieniu stu kilometrów nie ma nikogo. Pracuję na dwa etaty i nie dam rady dojeżdżać tyle kilometrów. Myśli o babci, rozpamiętywanie niszcza mi życie, boje się mieć dzieci, boje się, że się z nimi nie poradzę, wszystkiego się boje. Dość mam tego? Co mam robić? jak sobie pomóc?
Autorko wiesz ....moze Tobie podpowiem jak ja sobie "radze" i moze Ci choc troche pomoge 
.....z moja tesknota poradzilam sobie w taki sposob,ze odwiedzam mojego synka codziennie i tak juz od prawie 51 m-cy i moze tez by Ci pomogla..... jak jestes osoba wierzaca rozmowa z ksiedzem(duchownym) moze dalby ci wskazowki,albo moze Twoja babcia prosi Ciebie o modlitwe,albo o msze sw.......sprobuj moze to Cie wyciszy!
- Picea
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
cosiedzieje wysłałam Tobie maila
- cosiedzieje
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
cosiedzieje wysłałam Tobie maila
Nie dostałam nic na maila niestety. Staram się modlić, ale jeśli wieczorem modle się o babcie to wszystko mi się przypomina i mam znowu sen z babcia w roli głównej:( staram się myślećpozytywnie, znajdowaćsobie zajęcie, chociaż tego mi nie brakuje, ale z kolei jak mam wolne to nie wiem co z sobą zrobić i wsystko wraca.
- Picea
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Picea napisał/a:cosiedzieje wysłałam Tobie maila
Nie dostałam nic na maila niestety. Staram się modlić, ale jeśli wieczorem modle się o babcie to wszystko mi się przypomina i mam znowu sen z babcia w roli głównej:( staram się myślećpozytywnie, znajdowaćsobie zajęcie, chociaż tego mi nie brakuje, ale z kolei jak mam wolne to nie wiem co z sobą zrobić i wsystko wraca.
Teraz wysłałam drugiego maila w formie sprawdzianu.
- Picea
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
cosiedzieje jeśli nic nie doszło to może spróbuj TY do mnie napisać
