Wspólne konto - Netkobiety.pl

My z mężem mamy konto wspólne. Którym ja zarządzam To znaczy robię wszystkie opłaty, zakupy itp. Mam w koncie swoje subkonto na które wpłacam pieniądze zarobione z zajęć dodatkowych. I to uważam za tylko moje pieniądze które mogę sobie wydać na swoje fanaberie typu hobby lub jakiś wyjazd. Mąż tez ma swoje pieniądze z dodatkowych fuch. I ja również nie wnikam w to, na co je wydaje. Obojgu nam taki układ odpowiada. Mi, bo nie muszę się rozliczać z każdej złotówki, mężowi, bo jest zwolniony z myślenia o wydatkach na dom.

My mieszkając razem mamy oddzielne konta i w niczym nie jest to dla nas uciążliwe - wszelkie rachunki opłacam ja ze swojego konta (jako że figuruję jako właścicielka mieszkania), a mój partner przelewa mi połowę wydanej kwoty. Natomiast jeśli chodzi o pozostałe wydatki, to żadne z nas nie rozlicza drugiego z tego ile wydał, za zakupy płacimy na zmianę, a pieniądze i tak mamy tak naprawdę wspólne, tzn. nie liczymy kto wydał więcej, kto mniej - byle nam starczyło na wszystko. Jeśli jednemu z nas kończą się środki na koncie, to dzielimy się tym, co zostało drugiemu. Niemniej, jeśli nie chcesz zmieniać obecnego sposobu zarządzania domowymi finansami to po prostu wyjmij większą sumę z bankomatu i powiedz, że wolisz mieć przy sobie więcej gotówki. W portfelu pewnie Ci nie będzie grzebał, więc masz już możliwość uknucia niespodzianki

Do czasu, aż któreś z Was będzie wydawało więcej. Bo to jest tak, jeśli zarabiasz 1500 zł na rękę i idziesz co miesiąc i kupujesz sobie buty czy duperele za 1000 zł, a połowa Twoich domowych wydatków wynosi również 1000 zł, to ktoś żyje ponad stan. Jestem za wydawaniem pieniędzy ze wspólnego konta na duperele o ile ze swojej tylko pensji dałabym radę siebie utrzymać i zostałoby mi na te drobne wydatki, ale jeśli okaże się, że odcinając się od kasy partnera nie będzie Cie stać na swoje duperelki, to to jest nie fair.

Wydaje mi się, że takie podejście jest jak najbardziej dobre, ale w małżeństwie/świadomym związku partnerskim. Nie stosowałabym tego do swojego chłopaka, nawet w kilkuletnim związku.

No a w przypadku gdy jedno (czyli ja) nie zarabia? Wtedy nie wydaje?
My mamy wspólne konto, z którego korzystamy oboje. Wydatki ustalamy wspólnie ale gdym postanowiła kupić sobie coś bez konsultacji z mężem, dramatu ani awantury nie będzie, pod warunkiem oczywiście, że to nie jest droga fanaberia za ostatnie pieniądze na koncie a do wypłaty mamy jeszcze pół miesiąca.

Mam oczywiście problem z kupieniem prezentu, wtedy muszę tak "kombinować" żeby zaoszczędzić gotówkę, bo inaczej z niespodzianki nici, mąż zauważy, bo większość rzeczy kupuję przez internet i będzie widział przelew:)
U nas podział jest taki: o rachunkach pamięta mąż o codziennych zakupach ja, wszystkie inne typu: sprzęty domowe itp ustalamy razem.

Świadomy związek partnerski jako "małżeństwo" bez "papierka", czyli decydujemy się być razem w doli i niedoli, ale nie lecimy tego zalegalizować.

Uważam, że dzielenie się kasą w związku nie jest złe, np ja Ci coś tam kupie, albo zapłace za coś tam itp. Ale nie chciałabym, żeby mój partner, który zaraz może nie być moim partnerem, korzystał z pieniędzy, które sama zarobiłam i wydawał, bo "jemu zabrakło". Dla mnie to jest tak samo jakbyś teraz ze swoim chłopakiem brała wspólny kredyt, albo kupowała mieszkanie. Uważam, że różne "stadia związku" mają swoje prawa i tyle.

U nas moj mąż zarabia sporo wiecej, więc nieraz jest tak, że wydaje "jego" pieniądze. I nie widzę w tym nic złego.  Z resztą celowo dalam coludzyslow gdyż właściwie od początku traktujemy nasze pieniądze jako wspólne.  Nie dzielimy ja mam tyle a on tyle, tylko razem mamy konkretną kwotę.  Nikt nikomu za nic nie zwraca.

A konta mamy dwa ale mamy siebie wzajemnie uposazonych, więc mamy oboje podgląd.  Tak na prawdę konto mojego męża jest jakby tym głównym,  z ktorego wykonuje wszystkie opłaty a potem wydajemy jak leci.

Ale wracając do głównego pytania. To chyba rzeczywiście sposób z wypłatą pieniedzy w bankomacie jest najlepszy. Ewentualnie można kupować za pobraniem.

Aaaaa teraz mi się przypomniało.  Zarówno mąż jak i ja mamy otwarte konta oszczędnościowe na ktore co miesiąc coś przelewamy. I to są srodki na ewentualne wlasne zachcianki, więc to tez jesteś jakas opcja, żeby ukryć zakup prezentu.

No a ja mam znajomych, gdzie ona pracuje i zarabia on, bardzo różnie raz zarabia raz nie. Każdy trzyma pieniądze w skarpecie i pilnuje, żeby druga strona nie wiedziała ile ich jest. W ich układzie ona płaci rachunki, utrzymuje dom i rodzinę ale jeśli chodzi o wydatki to on "pan i władca, macho" ma głoś decydujący. Ona nie może bez jego zgody pójść do fryzjera, bo jest jazda, bo kasa bo trzy godziny jej nie było itd. kiedy musieli kupić pralkę bo stara się zepsuła, ona czekała aż on się "dołoży" ale że się nie doczekała, to uniosła się honorem i sama kupiła, jazda oczywiście była nieziemska. Chory układ - prawda?

Bardzo ciekawy temat! Aż żałuję, że dopiero teraz go znalazłam i że nie włączyłam się do dyskusji wcześniej.
Zainteresowały mnie różne rozwiązania, jakie wypracowałyście wraz z partnerami w swoich związkach.
Mój partner po pewnych perturbacjach nie stanął jeszcze w pełni na "finansowe nogi", spłaca swoje stare długi. Ja mam swoje oszczędności, plus zarabiam (i wydaję ) więcej niż on. Wydaje mi się, że w tak nierównej sytuacji łączenie zasobów nie byłoby dobrym rozwiązaniem. Nasz układ na tę chwilę to: każdy ma swoją kasę, miesięcznie oboje wpłacamy ustaloną kwotę na wspólne wydatki z prowadzeniem domu. Ponieważ kwota specjalnie jest zawyżona, nadwyżka to nasze wspólne oszczędności (wymyśliłam to po to, by mój partner zobaczył, że nawet nie zarabiając bardzo dużo można coś odłożyć ). Sądzę, że w miarę stabilizowania się jego sytuacji finansowej kwota ta będzie wzrastać.
Widzę, że w większości tworzycie bardzo partnerskie związki - podoba mi się to! A Wasze pomysły są naprawdę inspirujące.

Joga miałam kiedyś podobną, choć nie tak dramatyczną sytuację. Nie mieliśmy wspólnego konta, ale ogólnie pieniądze były wspólne i nikt nikogo co do złotówki nie rozliczał, tak po prawdzie nikt nikogo wcale nie rozliczał. Czasem wydawał więcej on, czasem ja. Pewnego razu z bratem postanowiliśmy zrobić rodzicom prezent i wysłać ich na wakacje. To spowodowało, że całkowicie się spłukałam, ale tak do zera. Uzgodniłam to z facetem - nie miał nic przeciwko, w końcu kasa była wspólna, po prostu do kolejnej wypłaty on by za niektóre rzeczy płacił. Zapłaciłam rodzicom za wakacje i co? Mój 5cioletni związek się rozpadł, a ja zostałam z pustym kontem do kolejnej wypłaty ;p

Można mieć kilka kont, jeśli dysponuje się przypływem większch gotówek,ale osobiście uważam, że najlepiej mieć dwa osobne,tak na wszelki wypadek, ponieważ życie i tak pisze nam swoje scenariusze i dzisiaj ten kto nie widzi świata, poza swoim partnerem, jutro może życzyć mu wszystkiego co najgorsze,a pieniążki ze wspólnego konta dziwnym trafem mogą nagle wyparować i to wszystkie.Zresztą wiadomo nie od dzisiaj, że strzeżonego Pan Bóg strzeże.

Dla mnie najlepszym rozwiązaniem są trzy konta, każdy ma swoje konto, na które wpływa wypłata, i jedno wspólne, na wydatki związane z utrzymaniem domu.
Przy czym wpłaty na to wspólne konto niekoniecznie muszą być po połowie od każdego. Jak trzeba na wspólne wpłacić np. 2500zł to po połowie byłoby 1250. A jak żona zarabia np. 1500 a mąż 3000, to wtedy jej zostanie 250 a jemu 1750.
W tym momencie te wpłaty na wspólne konto, jednak uzależniłabym również od zarobków każdego.

Co do patologicznych sytuacji, to moja szwagierka nie pracuje, ma czworo dzieci. Jej dochód to rodzinne na te dzieci + jakieś 100 zł, które czasem dorobi. Jej mąż zarabia 3000-4000 tys. miesięcznie. Ona nie ma żadnego wglądu na jego konto, nie ma pojęcia na co on wydaje pieniądze. Dwa tygodnie po jego wypłacie, gdy ona go poprosi, żeby kupił jakieś jedzenie, ten mówi, że nie ma kasy i pojedzie coś kupić jak ona mu da. I daje.... Że nie wspomnę o tym, że on chyba uważa, ze ubrania tym dzieciom z nieba spadają.
To w sumie nie moje sprawa, ale przyznam się, że czasem ją namawiam, żeby z tym coś zrobiła, toż to jakaś masakra jest.

My niedawno zdecydowaliśmy się z partnerem na założenie wspólnego konta w [spam]. Dzięki temu możemy świetnie manipulować finansami przeznaczonymi na dom. Dwie karty na jedno konto to fajna opcja, a w razie gdy zostanie nam coś z pieniędzy przeznaczonych na ten miesiąc to leci na konto oszczędnościowe z oprocentowaniem.

Każdy z nas ma osobne konto.
Ja mam na swoim telefonie dodaną kartę do konta męża,na wypadek jakby mi gdzieś kasy zabrakło
On z moich pieniędzy nie korzysta i chyba nawet nie wie ile ja zarabiam

Moim zdaniem wszystko tutaj zależy od indywidualnej sytuacji. W jednym przypadku będą lepsze dwa osobne konta, w drugim jedno konto. Nie wiem czy chcesz otworzyć, ale jeśli się nad tym zastanawiasz, zerknij sobie na stronę:
https://polakoszczedza.pl/wspolne-konto … k-zalozyc/

Opisane jest na stronie jak znaleźć wspólne konto bankowe. Dobrze jest zerknąć sobie na promocje w bankach na konta, a tych jest wiele.