Trudny wybór i zobowiązania - Netkobiety.pl

Problem w tym, że to dla mnie jest obciążenie, bo nie miałam nigdy styczności z osobą dorosłą taką którą trzeba umyć czy coś. Nie sądze bym dała rade i fizycznie i psychicznie a przecież wiadomo, że facet nie będzie mógł mnie zawsze zastępować. A mając dziecko np. to bym już totalnie była na skraju załamki...

Jego brat jest uprzedzony do ludzi i nieufny. Zresztą parter twierdził zawsze, że nie chciałby go oddawać pod opieke obcej osobie... więc to raczej nie wchodzi w grę.

Coraz bardziej zastanawiam się czy dać temu facetowi spokój. Po co mu robić niepotrzebną nadzieje. W końcu też ma uczucia

Wasz związek nie ma szans. Dziwię się, twojemu chłopakowi, że zamiast poszukać sobie, ciepłej wyrozumiałej, dojrzałej równolatki zawraca głowę młodej dziewczynie, która z natury rzeczy pragnie beztroski.
Taka sytuacja jest trudna dla każdej kobiety, tylko bardzo zaangażowana osoba zdecyduje się na taki trudny związek.
Na twoim miejscu dałabym sobie spokój, to nie ten facet(wnioskując po sposobie w jaki o nim piszesz) i nie ten etap w twoim życiu.

Szarlotko ciasteczko Ty niemoje a co konkretnie Cię skłoniło do tego by twierdzić, że to nie ten???.

No etap życiowy to widać jest zróżnicowany. On utrzymuje siebie, brata, mi pomaga jak jest w stanie. Ma prace i w miarę stabilne życie.
A ja mam jeszcze 2 lata studiów - on to rozumie i twierdzi, że będzie czekał na mnie bo edukacja moja jest dla niego bardzo ważna. Mówi, że poczeka z marzeniami o dziecku no i że chciałby mnie lepiej poznać takie tam.

Myślę z drugiej strony, że mogłam o wiele gorzej trafić. Mieć pod opieką jakiegoś totalnie leżącego człowieka, przy którym trzeba robić totalnie wszystko. A jego brat nie - on sobie wejdzie do wanny, zje, ubierze się, przemieszcza się też sam - wiadomo wózkiem - załatwi się. Trzeba mu pomagać na pewno przy kąpieli i spacerach żeby sobie zszedł ze schodków. No i choruje na chorobę wrzodową .

No mam mętlik w głowie totalny.

Krótko się znamy bo raptem 2 - 3 miesiące, więc nie mogę stwierdzić, że go kocham na zabój. Dlatego nie wiem czy nie dać mu szansy na lepsze życie z kobietą dojrzałą do jego życia. Chciałabym aby był szczęśliwy.
I masz rację - z wyjazdami raczej nie wyjdzie. Wiadomo teraz przejmuje go ich mama ale nie będzie żyła wiecznie.

Ahhh... znów muszę od kogoś odejść...