Skąd wasze problemy. - Netkobiety.pl

to tak nie działa drogi Panie...

wiem z doświadczenia:)

około 21lat bylem człowiekiem który był optymista... cały czas widziałem wszystko przez różowe okulary pomimo przeciwności losu... doświadczałem cały czas tych złych rzeczy... nigdy w życiu nic nie dostałem od losu pozytywnego... potem przestałem być optymista

potem po zabiegu mówiłem ze teraz już wszystko pójdzie dobrze... nie poszło:)

Prawa Murphy'ego

zbyt wiele rzeczy złych mnie spotkało od losu i od ludzi... dlatego nie mogę napisać ze będzie dobrze... ponieważ z doświadczenia wiem iż jeżeli chce aby było dobrze to jest jeszcze gorzej... jeżeli nie chce niczego to się nie pogarsza ani nie polepsza...

zacząłem zmiany, fizyczne jak i psychiczne... i jak wyszło? do końca życia będę chory, czeka mnie już 3 zabieg a miało skończyć się na jednym...

więc jak mam starać się tworzyć coś pozytywnego jeżeli nie mam do tego podstaw?

Post nic nie wnoszący do tematu. Mod. Vinnga

A więc nie byłeś prawdziwym optymistą. Porządny optymista w każdej sytuacji widzi dobre strony i nigdy nie powie, że spotkały go same złe rzeczy. Życie skopało mnie nieźle z każdej strony, ale nigdy nie powiem, że nic dobrego mnie nie spotkało. Spotkało mnie mnóstwo fajnych rzeczy. Te złe też wniosły dużo pozytywnego w moje życie. Chociażby przysłowiową "twardą d*** " Ciebie na pewno też dobre rzeczy spotykały - może były mniejsze, mniej wyraźne niż te złe. Ale były. Tyle, że Ty ich nie chcesz zobaczyć.

Zgadzam się z poglądami Paulo71. Tyle, że tego nie można brać dosłownie. To działa inaczej. Jeśli skupiamy się np. na tym, że mamy długi i rozpamiętujemy to cały czas to zamykamy wszelką kreatywność. Siedzimy i myślimy jacy to my biedni, w jakiej beznadziejnej sytuacji jesteśmy, jak to inni mają lepiej. Z tego myślenia nie wynika nic. Oprócz tego, że nie bardzo mamy energię i chęć zająć się szukaniem rozwiązań. W umyśle owładniętym negatywnymi myślami nie ma miejsca na rozwiązania. Jeśli zaczynamy myśleć pozytywnie (chociażby było to wmawianie sobie, że jednak mamy dużo pieniędzy i jedziemy sobie właśnie na zagraniczne wakacje) - zmienia się nastrój. Pojawia się wątła myśl "co by tu zrobić, żeby na te wakacje zarobić?". Jeśli ten wątły przebłysk uchwycimy i się na nim skupimy - pojawią się następne. W takim stanie umysł jest znacznie bardziej skłonny do wymyślania rozwiązań. Bo rozwiązania są zawsze. I zawsze wymagają od nas zrobienia czegoś. Pławienie się w negatywnym myśleniu nie wymaga nawet ruszenia palcem. Więc jest łatwiejsze.

Dokładnie. "Rozpamietywanie i skupianie się na negatywach, na złych doświadczeniach z przeszłosci w jakiś sposób deprecjonuje nasze życie i wiarę w lepszą przyszłość. A od tego już tylko krok do tego, co zasugerował paulo71.
Ale nie działa to az tak dosłownie
Owszem, dobrze jest mieć świadomość błędów, problemów - ale tylko po to, by starać sie tego pozbyć, wyciągnąć wnioski na przyszłość, nauczyć się czegoś lepszego i wprowadzać to we własne zycie.
Ja nigdy optymistą nie byłem i chyba mi to nie grozi. Może i dobrze, bo w dwójnasób odczuwałbym swoje życiowe potknięcia. A tak? Życie mnie rozczarowywało, bo jakoś przeczuwałem swoje porażki
Jestem - jak to sam nazywam - radosnym pesymistą, ot, cieszy mnie, gdy coś sie dobrze potoczy, ale jestem zawsze przygotowany na porazkę Jednak w miarę przeżytych lat, mimo braku optymizmu, nabieram wprawy w takim kierowaniu własnym losem, by być często ...pozytywnie nim rozczarowanym

Dla Tómka i innych zainteresowanych.

Dobrze znam to uczucie bezradności wobec własnego losu, ponieważ sam kiedyś byłem głodny i bezdomny, Miałem wrażenie, że świat zastawił na mnie pułapkę. Złościłem się na wszystkich i wszystko" od rodziców, przez system, po samego Boga. Wiedziałem, że nie zasłużyłem sobie na takie życie. Codzienna walka o pożywienie, dach nad głową i samochód była dla mnie wysoce frustrującym doświadczeniem. To wszystko nie była moja wina. Byłem miłym facetem. Zasługiwałem na coś lepszego.
Takich samych uczuś doświadczyłęm, gdy próbowałem schudnąć. Miałem nadwagę jako dziecko, nastolatek i prze większość dorosłego życia. Nienawidziłem swojego wyglądu. Obwiniałem za niego rodziców. Miałem do nich żal o to, jak mnie wychowali i czym karmili. Byłem zły na nauczycieli
WF-u za to, że narażali mnie na upokorzenia. Sądziłem, że bycie grubasem jest moim przeznaczeniem - i bardzo mi się to nie podobało.
W obu przypadkach mój problem powracał wciąż na nowo, a ja byłem przekonany, że jego przyczyna jest niezależna ode mnie. Zrzucałem winę na okoliczności zewnętrzne, Tak jak większość ludzi, waliłem głową w mur i nie ruszałem się ani na krok z miejsca. Myślimy "To nie moja wina, tylko ściany".  Możemy odnieść sukces w każdej dziedzinie życia, ale w tej jednej sprawie mamy zakłóconą czystość widzenia i nie potrafimy rozwiązać palącego nas problemu.

Kluczem do osiągnięcia wszystkiego, czego pragniemy są nasze przekonania.
Kiedy byłem bezdomny, musiałem zdać sobię sprawę z własnych przekonań, Zrozumiałem, że główną przyczyną moich nieszczęść i zmagań było to, że ich oczekiwałem.
Wtedy przyszło mi do głowy, że w moim życiu wzoruję się na na pisarzach, któzy popełniali samobójstwa Sądziłem, że aby być tak dobrym autorem jak oni, muszę prowadzić równie nieszczęśliwy żywot.
Kiedy zmieniłem to przekonanie, wokół mnie zapanowała zupełnie inna rzeczywistość. Dostałęm pracę, zacząłem zarabiać pieniądze, a w moim życiu pojawiło się szczęście.
Co się stało z uporczywym problemem, za który obwiniałem wszystkich innych , tylko nie siebie?
To samo było z moją otyłością, Dziś mieszczę się w normie i mam całkiem niezłą formę.

Oczywiście to wymaga zmiany myślenia, przekonań i działania, gdyż bez działania nie nastąpią zmiany na lepsze.

Nie ma co powtarzać zdań wypowiedzianych przez innych. Zgadzam się z grubsza z większością tego co do tej pory zostało napisane. Z wyjątkiem paulo71. Zamiast tej wiary w pozytywne myślenie, wstaw boga,  nie ważne jakiego i będziesz miał to samo. Mocno się módl a bóg cię wysłucha i wynagrodzi. Trzymając się jakieś dużej religii można w niej znaleźć osoby zajmujące się akurat problemami, które nas dotyczą pijaństwo, narkotyki. bezdomność i inne. Chyba, że ktoś woli małe sekty np. paulo71 i jego religię.   
Ja tam byłem zawsze zwolennikiem realnego spojrzenia na świat i siebie. Ocenienia, jakie okoliczności, motywacje i inne czynniki decydują o osiągnięciu zamierzonego celu. Nie warto pchać się  z motyką na słońce, chyba że chodzi o to by gonić króliczka a nie żeby złapać go. Nie warto też odpuszczać czegoś na czym nam zależy tylko, dlatego że nie dopełniliśmy czegoś tam co było w naszym zasięgu. No jeszcze pamiętam o powiedzeniu ?skórka nie warta wyprawki? i nie poświęcam ogromnej energii na coś, co tego nie jest warte.

Sekta paulo71 ma dość kiepską teorię.
Chcę mieć piękną dziewczynę to dostaję ale ta dziewczyna nie jest rzeczą ani nie pojawiła się z niczego. Twoje chciejstwo zmusiło ją do bycia z Tobą. A jeśli zachcesz sobie, żeby świat zniknął to zniknie. Napisałeś paulo71 ?Kiedy mówisz "jestem", słowa które następują, doprowadzają do aktu tworzenia?  czyli akt tworzenia z niczego. To oznacza, że uznałeś się za boga i innym wmawiasz, że też są bogami. Można powiedzieć, że to się sprawdza w takich sprawach jak zdrowie, praca ale już trzeba analizować co w jakim zakresie podlega twojej teorii.
Otworzyłeś mi umysł a właściwie uwiadomiłeś mi, że piszesz, paulo71 o rzeczach o których nie masz pojęcia i starasz się ludziom w głowach mieszać.

Chciałbym CI coś wyjaśnić.
To co zostało wyżej napisane, to jest napisana historia autora nie mnie, ale rozumiem, że ty i inni mogli to odczytać dosłownie co do mnie.
Przepraszam osoby wprowadzone w błąd, po prostu nie zostalo to dopisane.

Autor tego kawałka tekstu jest dzisiaj multimilionerem, i był w Polsce juz przynajmniej dwa razy, przyjedzie jeszcze spewnością, nawet na moje zaproszenie.

Nie narzekam na to co mam.

Dużo wody upłynie zanim zrozumiesz to co ja napisałem, choć podejrzewam, że nigdy nie zrozumiesz, dlatego nie pisałem tego do Ciebie.
Sam podałeś przykład, że to co piszesz, niczym się nie różni od religii a Ty sam jesteś sektą.

Nie on jeden jest milionerem nawet bez pisania jakiś tam tekstów i nie sprowadzaj wszystkiego do pieniędzy. Chyba że, to dla Ciebie jedyne co się liczy w życiu,

Dla mnie dyskusja z Tobą jest zamknięta, bo to co piszesz to nie poglądy a wiara. Wierzyć możesz Sobie w co chcesz.

Sekta to jak ?wałek? uważa, że odkrył prawdę świata. Często głosi, że to dzięki Bogu.
Poulo71:  ?że Bóg jest we mnie, i on mnie prowadzi.?
Stara się znaleźć naiwnych których przekona. Ważne są powody. Albo coś mu w głowie się pomieszała lub cyniczne chce naciągnąć naiwnych. Nawet taki wałek jest wstanie doprowadzić do masowych samobójstw pod jego wpływem lub uległości seksualnej i majątkowej. Na szczęście chętnych do głoszenia prawdy jest dużo ale rzadko im się to udaje. Dlatego Twoja sekta jest pewnie jednoosobowa i mam nadzieję, że nie wielu znajdziesz wyznawców. Bo choć czasem komuś się sprawdzi to Twoje prawo przyciągania, to jednak się przekona, że łatwiej znaleźć pracę, dziewczynę pieniądze itd.  jak się tego aktywnie szuka. Ty również jak zaczniesz aktywnie szukać, masz szansę na znalezienie dobrego psychologa, choć nie będzie w Tobie ale może Cię poprowadzić drogą do równowagi psychicznej. Czego Ci życzę. Nie tylko z okazji świąt.   

PS Gdybym Twoje zachowania uznać za niebezpieczną sektę, trzeba by Tobą zainteresować Ryszarda Nowaka. On od dwudziestu lat zajmuje się zwalczaniem sekt. Ale Ty wyglądasz tylko na niegroźnego oszołoma.

W wolnej chwili napiszę coś. Teraz mi się nie chce.
Zgodnie z Twoją metafizyczną teorią przyciągania wnioskuję, że Paolo71 musiał powiedzieć jestem wstanie sprawić, że iryd do mnie napisze. Przecież by iryd nie pisał, gdyby paoluś  pomyślał czy powiedział: chcę by już iryd nie pisał do mnie. Jakiż to wspaniały dowód na prawdziwość teorii paolusia. Mistrzu wiem, że jak czuję, że chcę Ci coś napisać to wiem, że czuję Twoją siłę przyciągania. Piszę, bo Ty, Mistrzu pragniesz bym pisał.