Chora zazdrość o... - Netkobiety.pl

Witam, mam nieco nietypowy problem. Szczerzę mówiąc szukałam w internecie i mało dziewczyn ma taki problem jak ja. Owszem są dziewczyny które są zazdrosne o byłe dziewczyny, koleżanki z pracy itp ale nie o coś takiego co ja...Otóż jestem zazdrosna o filmy pornograficzne.
A więc od początku, mam 22 lata i z moim chłopakiem mieszkam od ponad roku a jestem z nim już 4 lata. Wiem że zazdrość która odczuwam jest wręcz chora i pewnie nawet bezpodstawna, ale nie mogę sobie z nią poradzić. Za każdym razem kiedy obiecuje sobie, że koniec, że już nie będę zazdrosna i nie będę kontrolować chłopaka niestety postanowienie to nie trwa zbyt długo.
Przed wspólnym zamieszkaniem wiedziałam, że mój facet (jak większość facetów) ogląda filmy tego typu i się zaspokaja, z racji tego że my rzadko mieliśmy okazję współżyć, wiadomo - mieszkanie z rodzicami, rodzice za ścianą itp.
Po wspólnej przeprowadzce za granicą z początku nie zastanawiałam się czy mój chłopak jeszcze "to" robi czy nie. Po jakimś czasie pamiętam była taka rozmowa między nami na ten temat mój chłopak przyznał się, powiedział że robi to bardzo rzadko tylko wtedy kiedy u nas jest długa przerwa. Ja zachowałam się wtedy jak najbardziej fer, powiedziałam że to nic złego skoro u nas jest długa przerwa. Przyznaje, że przypominając sobie tę rozmowę, nie czułam wtedy ani krzty zazdrości.
Problem pojawił się, gdy przypadkowo znalazłam na jego komórce filmik...Wtedy jakby coś we mnie wstąpiło, byłam na niego zła, mimo że tłumaczył mi się że zrobił to tylko dlatego że ostatnio mieliśmy problemy i po prostu nie miałam ani ochoty ani głowy do tego by się z nim kochać. Mój chłopak bardzo się zdziwił, gdy zobaczył moją reakcję (złość, płacz, krzyk) bo przecież wcześniej mówiłam mu że to nic złego. Nie potrafię powiedzieć dlaczego wtedy tak zareagowałam, może wcześniej dopuszczałam do siebie taką myśl ale nigdy nie znalazłam żadnego filmiku i nie potrafiłam sobie tego wyobrazić. A z racji tego że mam bardzo bujną wyobraźnie po całej awanturze - zaczęło się. Niby porozmawialiśmy o tym, ja obiecałam że postaram się zmienić, żebyśmy częściej się kochali żeby mój partner nie musiał się zaspokajać, a mój partner obiecał że postara się tego nie robić ani nawet nic nie oglądać a gdy będzie miał na to ochotę od razu mi powie. Ta rozmowa nie pomogła. Moja wyobraźnia i podejrzliwość ruszyło w ruch. Zaczęło się wyobrażanie sobie co oglądał, kiedy i gdzie. Tu też pewnie jest problem niskiej samooceny bo od razu w mojej myśli pojawiała się myśl, że te z filmików są atrakcyjniejsze niż ja. Potem doszła kontrola - codzienna - sprawdzałam mu komórkę, komputer, wszystko co mogłam. Zdarzyło się parę głupich sytuacji że np. w historii przeglądania znalazłam reklamę ze skąpo ubraną kobietą i robiłam awanturę. Choć w podświadomości dobrze wiedziałam że takie reklamy mogą wyskakiwać nawet po otwarciu jakieś zwykłej strony. Zawsze moja druga ja - ta zazdrosna - mówiła: "Jest taka reklama to znaczy że i coś oglądał". Bywało też, że jeśli był w domu a ja w pracy i nie odpisywał mi parę minut to już denerwowałam się z myślą: "Co on robi?!". Lub też codziennie po raptem paru godzinach spędzonych oddzielnie pytałam go: "Nie miałeś ochoty nic obejrzeć?". Zawsze odpowiadał spokojnie ale wiem że to go niszczyło od środka.
I niestety ta chora zazdrość trwa nadal. Za każdym razem gdy zrobię mojemu chłopakowi awanturę (oczywiście bezpodstawnie) przepraszam go, mówię że postaram się zmienić, ale to strasznie trudne, gdy próbuje nie być zazdrosna i myśleć że on nic nie ogląda. Od tamtej sytuacji kiedy znalazłam filmik, mój partner przysięgał mi że do dziś nie zdarzyło się nic o czym musiałby mi powiedzieć (żadnego oglądania, żadnego samo zaspokajania). Niby wiem, że jest to możliwe gdyż nasze życie seksualne znacznie się poprawiło (zasługa tego to oczywiście moja myśl że musi być lepiej w łóżku żeby on nic nie robił). Ale jednak ciągle jest ta myśl, że jak to: tyle rozproszeń naokoło, a on nie ma ochoty nigdy nic nawet obejrzeć?
Nie wiem już co mam ze sobą zrobić, czy powinnam zacząć sama nad tym pracować czy to już jest na tyle skomplikowane że pomoże mi tylko specjalista?