On, komputer, jego lenistwo i ciągły remont... - Netkobiety.pl

spróbuj się nie kłócić tylko porozmawiać. Wynegocjujcie jakieś zasady. Umówcie się ile czasu na komputer jest dla was obojga do zaakceptowania Ustalcie plan remontu, najlepiej po jednym pomieszczeniu, wtedy nie będzie bałaganu w całym domu i będzie widać efekty. Rozmowa, rozmowa i kompromis. Ustalajcie zasady i ich przestrzegajcie.
I jeszcze jedno bardzo ważne.  Na pewno święta nie jesteś, pewnie marudzisz i zrzędzisz (nie dziwię się, bo też bm zrzędziła żyjąc w ciągłym remoncie) a on od tego ucieka m.in. w komputer.

Hehe Pitagoras, wygadałam się i jest mi lepiej, tak mają kobiety . Nie zdążyłam dokończyć postu i grzecznie spytać o radę bo wlaśnie wtedy przyszedł z pracy mój mąż... Pogadaliśmy, on miał tak w domu i potrzebuje trochę czasu dla siebie( sic, ile można), jego ojciec wiecznie gdzieś latał a matka za nim ganiała... Cała patologia, moi rodzice wzajemnie sobie nie przeszkadzają, oni cały czas od 30 lat sa razem i nigdy nie maja siebie dość, lubią swoje towarzystwo. No i PodPseudonimemn trochę masz rację z tym marudzeniem, ale jak tu nie zrzędzić kiedy widzisz że on znowu nic nie robi kiedy wszystko az się prosi. Mój mąż mówi że u nich w domu jest tak samo, matka też wiecznie ganiałą ojca. Imamy błędne koło, bo wiele raze coś w nim ustalałam a potem "nie miał czasu" albo nagle się okazało że nie kupił np papieru ściernego i nic nie zrobi ( mimo że wiedział o tym od tygodnia). On sie miga, ja marudze, on odpoczywa, ja marudze jescze bardziej. Jabkbym nie marudziła to by siedział tak miesiąc...

Do tego dochodzi brak zaufania, oszukiwał mnie wiele razy, z każdą sprawą od brudnych majtek po ważniejsze sprawy od 7 lat. Niby za każdym razem mówił że już nie będzie, a potem znowu go przyłapałam. On mnie oszukuje, więc myśli o mnie to samo, wiele razy podważa moje zdanie, "taaa jasne". Moi rodzice wzięli kredyt na dom który my spłacamy, więc przez ponad pół roku (kiedy już byłam w ciąży) słyszałam że pewnie go zostawię z niczym jak się kiedyś rozstaniemy... chore. No i tak tkwimy w tej swojej patologii, on miał tak w domu w tym kłamaniem też, a u mnie była krystaliczna szczerość, no bo po co kłamać!

Cynicznahipo, masz rację bo to trochę tak jak z dzieckiem, zanim mu nie pokażę palcem co ma zrobić to tak siedzi... Znamy tych facetów, oni niby są całe życie jak dzieci ,ale żeby aż tak. Teraz mam dwoje dzieci, mojego męża i synka.

Tym razem dokończę: proszę co o tym sądzicie bo ja już wymiękam

Pitagoras ma rację, a z drugiej strony odbieram Twoją postawę, nie obraź się jako dość roszczeniową, on ma to zrobić, tamto zrobić, ale facet przecież jeszcze pracuje, dla mnie to nie dziwne że po pracy siada do komputera i chce się odciąć.

"bo on miał tak w domu i potrzebuje czasu dla siebie" ej każdy potrzebuje czasu dla siebie.

Nie chcę tu oceniać bo znam tylko jedną opinię- Twoją, a nie wiem jak to wygląda całościowo. Powiem tak z jednej strony Cię rozumiem, też się wkurzam kiedy facet siedzi przed komputerem a nie może zrobić byle pierdoły od iluś tygodni, ale nie zamierzam mu zabierać jego wolnego czasu bo każdy ma do niego prawo, sama też bym się wściekła gdyby mój facet powiedział mi że mam nie siedzieć przy komputerze.

On pracuje, nie wiem jaki charakter ma jego praca, może potrzebuje się odciąć, może wpadł w jakiś rodzaj depresji, a może po prostu tak wychowali go rodzice, co poniekąd sama przeżywam z moim facetem, bo też mamusia wszystko za niego zrobiła i po problemie.

Usiądź wycisz się i zastanów dlaczego tak jest a nie inaczej, co jest tego przyczyną, może jest zmęczony psychicznie? Może przesadzasz? A jeśli faktycznie jest tak źle że jaśnie hrabia nic nie potrafi zrobić koło siebie, to wykorzystaj jego komputer jako Twoją broń: brudne gacie, skarpety? sru na komputer, śmieci?- sru na komputer, papiery do urzędów nie wiem co tam jeszcze- sru na komputer? stanowczo powiedz mu że nie zamierzasz żyć w takich warunkach.

Ale tak jak mówiłam zastanów się najpierw czy nie przesadzasz, on może po prostu być już zmęczony i na prawdę nie mieć na to siły, praca, remont, dziecko, czasami każdy ma dość i ma ochotę schować się do szafy czy zamknąć w świecie gier.

Dziękuję za Wasze wszystkie odpowiedzi, dają dużo do myślenia bo Wy widzicie wszystko z dystansu, a to daje całkiem inną perspektywę. Może macie rację, nie zawsze jest beznadziejnie, mam może postawę roszczeniową, to się wzajemnie nakręca bo po porodzie zamiast mnie wspierać zaczął oczekiwać- obiad, posprzątane, ciągłe awantury, wyzwiska wręcz, uspokoił się ale kryzys trwa. I uważa że skoro ja jestem na wolnym to mam czas dla siebie, wypoczywam, a przecież opieka nad dzieckiem to ciągła odpowiedzialna praca 24/7. Musze siąść i na spokojnie pomyśleć bo niby warto się dogadać choćby dla dziecka i kredytów, chociaż ja o=coraz mniej chcę, zawiodłam się na nim i tyle.

Emigracja na wiochę była jego wymysłem bo on pochodzi ze wsi i nie wyobraża sobie panisko mieszkać w bloku, w dwupokojowym mieszkaniu, bo by się udusił. Na wsi zawsze pomagał mu ojciec, tu jest sam i widzę że go to przerosło. Tylko weź się teraz wydostań...niby tylko 12km do centrum mojego rodzinnego miasta, ale i tak mam dosyć, to psy d... szczekają. Chyba chciał mnie odizolować od wszystkich tu, bo jest zazdrosny o moją rodzinę i znajomych, z którymi się bardzo często wciąż spotykam, zamiast siedzieć na zadupiu i gotować mu obiadki i sprzątać. Ogłoszenie w biurze nieruchomości już 2 miesiące leży i czeka, zobaczymy...

Jeszcze raz dzięki za rady

Chata wystawiona na sprzedaż..?To po kiego CH remont robić..?