Dziwny problem w czasie związku. Rozstanie i chęć powrotu. - Netkobiety.pl

Witam
Jestem facetem, strasznie zdesperowanym przez utratę swojej kobiety. Czuję się odrzucony, nie wiem co mam robić żeby sobie ulżyć. Proszę o radę
Dziewczyna zerwała ze mną dwa dni temu. Nie mogę się po tym pozbierać bo nastąpiło to nagle. Może to niektórych zadziwić ale byłem z nią pół roku, ale nigdy nikt mnie nie obdarzył takim uczuciem jak ona, tak samo czułem się ja. Poznałem ją przez koleżankę z która się dość często spotykałem. Nie ukrywam, że koleżanka była na początku osobą, która miałem na celowniku. Po jakimś czasie spotkań poznałem jej 2 przyjaciółki. Jedną z nich była właśnie ONA. Spotkania były neutralne, śmialiśmy się, koleżanka często zabierała ze sobą tą przyjaciółkę z która się potem związałem. Nie od początku była moim nr 1. Świrowałem do tej pierwszej, a z nią się wyjątkowo przyjaźniłem. Potem ta przyjaźń obróciła się w pierwszy pocałunek podczas jednego ze spotkań. Byliśmy szczęśliwi. Któregoś razu moja dziewczyna powiedziała mi, że pamięta mnie jak walczyłem o jej przyjaciółkę, ponieważ była przy tym obecna, jednocześnie stwierdziła, że miałem ją na wyciągniecie ręki. Miała rację, bo zakochała się we mnie, ja to po pewnym czasie zobaczyłem. Przyjaciółki się rozstały, z całkiem innych powodów niż nasz związek. Przez cały czas moją dziewczynę męczył pewien problem, który potem przezwyciężył jej uczucia do mnie. Kiedy pytałem jej o zdanie czy mogę sobie na coś pozwolić ( nie lubiła kiedy paliłem trawke i piłem, była stanowczą przeciwniczka używek, aczkolwiek pozwalała mi na to od czasu do czasu) widziała mnie w związku z ze swoją przyjaciółką, która mi na to pozwala i jestem z nią szczęśliwszy niż z NIĄ. Wiem dziwnie to brzmi ale przerodziło się to w problem. Miesiąc temu chciała to zakończyć, męczyło ją to. Uważała, że zasłużyłem na kogoś innego, lepszego od niej gdzie ja po za nią nie widzę świata. Mieliśmy dwa dni przerwy po czym spotkaliśmy się a ja rozpłakałem się na jej kolanach a ona mnie pocałowała. Spróbowaliśmy. Byłem szcześliwy, że wróciła, bo wcześniej nie była tą samą osobą, widziałem, że się nad czymś zastanawia. Myślałem, że jest lepiej ale okazało się, że jej uczucia do mnie wygasły i nie ma sensu żebyśmy byli razem. Nalegała żebym nie tracił z nią kontaktu bo jestem dla niej kimś ważnym. Powtarzała, że nikt jej nigdy nie okazał tyle uczuć co ja. Oboje chcemy się ze sobą spotykać ale ona nie chce żeby to wróciło. Boi się tego bólu, że on znowu będzie ją męczył i nie chce próbować. Z kolei ja nie mogę sobie tego wyobrazić. Chciałbym pomóc jej z tym walczyć, pokazać, że się da, ale nie wiem jak. Nie wiem czy to ma sens, żebym się starał. Przez cały czas kiedy byliśmy razem nie kłociliśmy się, byliśmy zgodni ze sobą. Umiałem powiedzieć nie, nie było to tylko tak, że decydowaliśmy tak jak chciała druga osoba. Nie mogę spać ani nawet przestać myśleć o niej. Czas spędzam poza domem bo wszystko mi przypomina o niej. Jest ok dopóki nie wrócę do domu. Wtedy zaczynam płakać. Wiem, że do niczego jej nie zmuszę. Nie wiem co mam robić, jestem rozstrzęsiony, strasznie to przeżywam, nie potrafię się z tym pogodzić. Co mogę zrobić?