Pogrzeb katolicki- jak się zachować? - Netkobiety.pl

Gojka spotkałam się z pogrzebami samobójców gdzie ksiądz
- nie chciał wprowadzić do kościoła samobójcy
- nie odprawił na cmentarzu jakby to ująć? pochówku
- a nawet odmówił pochowaniu na cmentarzu
a jak się według prawa koscielnego powinno postępować z samobójcami to nie wiem

ostatnio byłam na wielu  pogrzebach w rodzinie,no jak się zachować,normalnie ,samo z siebie wychodzi to
wiadomo że wszyscy są smutni,jest cisza,i słychać ewentualnie płacz
na cmentarzu ksiądz odprawia swoje tam te modlitwy,po wszystkim rodzina chwilę zostaje przy grobie,kto chaciał to złozył kondolencje,uważam że to nie jest jakiś obowiązek,zwłaszcza że czasem nie wiadomo co powiedziec ,więc lepiej nic nie mówić

Wiesz Lena,tu takiej sytuacji nie było.Ksiądz nie znał nawet samobójcy,choć pochodził z jego parafii i generalnie miejscowość jest malutka.
Ale słyszałam,że coś takiego co opisałaś jest praktykowane.

Co do kondolencji- pierwszy raz się z tym spotkałam.Tu odbywało się to tak,że przed mszą przy kościele stali bliscy zmarłego,każdy do nich podchodził i coś tam im mówił.Ja nie wiedziałam co powiedzieć,więc tylko uścisnęła rękę.

Cat,przyznam,że ta śmierć była sporym szokiem dla mnie i jakoś nie wiem czemu nie przyglądałam się co robią inni.Teraz,już po dość długim czasie zastanawiam się nad tym na spokojnie i nie chciałabym popełniać nietaktów,dlatego pytam.

Nie ma problemów z uczestnictwem osób niewierzących czy innego wyznania w mszach i innych uroczystościach. Każdy ma prawo przyjść i brać w nich udział. Sprawa kondolencji, to już zupełnie wolna wola. No chyba, że podobnie jak przy ślubach są jakieś zwyczajowe czy kulturowe sprawy.

To zdecyduj się o co Ci chodzi, bo pytałaś o sprawy religijne. Podkreślając, że nie byłaś wychowana w religii katolickiej. A mąż nic nie wie i nie umie Ci wyjaśnić. Może zacytuję, bo chyba już zapomnialąs o co pytasz.

Cat
No sens jest bo to dość dobry znajomy, mimo, że ostatnio parę razy zachował się bardzo podle.Chciała m przez to pokazać jego bliskim, że nie czuję się obrażona, nie zamierzam domagać się od nich zwrotu pieniędzy pożyczonych zmarłemu , nie mam nic przeciwko pewnym biznesowym ustaleniom, których dokonał on ze szkod ą dla mnie.Mało tego, nie mam już o nic żalu i rozumiem, że facet był w depresji dlatego czasem tak podle się zachowyw ał.

Świadkom Jehowy nie wolno jest chodzić na pogrzeby katolickie, nie wolno im też wchodzić do kościołów.

Lena
Ja wychowałam się w religii mojżeszowej. Byłam na kilku  żydowskich pogrzebach.Cmentarz to nieczyste miejsce,nie zabiera się tam dzieci,ale ponieważ zmarli byli moimi dziadkami mogłam pójść choć nie bardzo chciałam.
Pamiętam obmywanie dłoni po wyjściu z cmentarza w studni.
Cmentarz na którym byłam miał podział na część męską,żeńską i dziecięcą.
Jeśli ktoś był na zydowskim cmentarzu to pewnie rzuciło mu się w oczy to,że groby są zaniedbane.Wynika to właśnie z tej "nieczystości".Na grobach nie składa się kwiatów tylko kamienie.
Co do pogrzebu,pamiętam,że trzeba go dokonać dobę po śmierci.Ten okres przed pogrzebem zmarły spędza zazwyczaj w domu co dla mnie było przerażające.

Gojka ja na wsi mieszkam i takie trzymanie zmarłego w domu po smierci jest normalne,
dopiero od ok 5 lat coraz czesciej przewozi sie zwloki do kaplicy
moja mama zmarla 14 lat temu byla w domu jedna dobe,dla mnie to przerazajace nie bylo,czuwalam przy nie nawet w nocy
jednak przyznam ze np jak zmarl dziadek to nie weszłam nawet do pokoju w ktorym lezal

Jak prawie każdy religijny zwyczaj ma to przecież racjonalne uzasadnienie. Cmentarzyska są nieczyste, dlatego i dziś mają strefy sanitarne dla zabudowy czy ujęć wody. Ja byłem na niejednym pogrzebie, gdzie zmarły leżał w domu i nie ma w tym nic przerażającego, no może dla dzieci. Zmarli w końcu nie gryzą, oprócz oczywiście serialu "Żywe trupy" W miastach chyba na to nie zezwalano ale na wsi było to powszechne. Rzecz jasna nie zezwalano ze względów sanitarnych ale sam zwyczaj miał swoje dobre strony. Dzieci, młodzież oswajały się ze śmiercią, z widokiem umarłego. W końcu to najbardziej normalna rzecz oprócz porodu.
Jeśli chodzi o pogrzeb katolicki, to ludzie przecież różnie przychodzą. Jak zmarły jest w kostnicy i jest czuwanie, to przychodzi przeważnie rodzina. Potem jeszcze msza pogrzebowa, kondukt ale niektórzy przychodzą na samą ceremonię pogrzebową na cmentarzu. A potem jeszcze stypa, nieraz całkiem wesoła jak towarzystwo popije...

Nie zauważyłam tego Ale rada aktualna: bądź tam dla żałobników, po prostu. Bardziej niż forma liczy się atmosfera, współczucie względem cierpiącego z powodu utraty bliskich człowieka.

gojka102, w kościele robisz to co wszyscy, jeśli jednak jesteś żydówką, to się nie żegnasz, nie robisz tego, co jest sprzeczne z zasadami twojej wiary. Na cmentarzu ustawiasz się w kolejkę do kondolencji, podchodzisz do rodziny i każdej po kolei najbliższej zmarłemu osobie mówisz albo "moje kondolencje", albo "wyrazy współczucia", podajesz rękę, jak to ktoś bliski tobie to ewentualnie uściśniesz, przytulisz. Ale wierz mi, że osoba po stracie jest albo w szoku i nie zapamięta, co mówiłaś, albo na prochach, co na jedno wychodzi. Jak zmarła moja babcia, to byłam w taki stanie psychicznym, że pamiętam jak przede mną przesuwały się twarze ale nie byłam w stanie skumać, kto i co do mnie mówi. Na pogrzeby przychodzimy pożegnać się z kimś, kogo znaliśmy i okazać rodzinie tej osoby, że się jest, pamięta, dać wsparcie.
Czasem przed pogrzebem jest coś w rodzaju nabożeństwa w kaplicy przy cmentarzu. Zazwyczaj bierze w tym udział jedynie najbliższa rodzina, ale zdarza się, że przychodzi więcej osób. Tam się modlimy, nie składamy kondolencji (to dopiero na cmentarzu).