czy to naprawdę miłość??? - Netkobiety.pl

Ile macie lat?

Nie będę Ci mówić jak masz postępować, ale może napiszę Ci co ja bym zrobiła. Przede wszystkim przejęłabym rolę dominującą, pokaż że jest w Tobie trochę szaleństwa. Dajmy na to- zacznij go namiętnie całować, a wcześniej chwyć go za głowę i powiedz "Ty mój nieśmiały chłopaku".
Wydaje mi się, że brakuje w Waszym związku takiej spontaniczności. Zacznij zachowywać się jak pokręcona nastolatka. Będąc na jakimś spacerze- skocz mu na barana, przedrzeźniaj się z nim. Myślę, że poradzisz sobie w tej roli, a to ożywi Wasz związek i rozwikłasz swoje wątpliwości

Masz dobrego faceta to uszanuj jego możesz mieć gorszego

Czasami chcesz zęby był ostry i podejmował sam decyzje to jest złe jak powarznie podchodzi do związku to dobrze ze sie pyta i liczy z twoim zdaniem

Rozumiem Twoje stanowisko, dlatego prowokuj do sprzeczek, bo sprzeczki umacniają związki, znajdź coś co mogłoby go wkurzyć (tylko że nie do przesady). No dajmy na to nos- wprawdzie nie wiem jaki ma, ale weź mu coś tam podokuczaj "Ty nochalu krzywy" czy coś tam Na pewno coś wymyślisz

Podpisuję się pod tym. Prowokowanie sprzeczek w tak głupi sposób to dziecinada, odpowiedzialni partnerzy nie rozmawiają ze sobą w ten sposób.
W ogóle uważam, że "gry i gierki", które mają z założenia zmienić jego podejście nie pozwalają Wam nauczyć się bardzo potrzebnej w związku rzeczy - umiejętności rozmowy o swoich oczekiwaniach. Z tym tylko, że najpierw trzeba wiedzieć, czego się chce, a to jak widzę pewien problem.
Myślę, że masz teraz taki moment, w którym nie czujesz się gotowa na aż tak duże zobowiązania jak ślub i decyzja "Czy chcę z nim być przez całe życie?". Dlatego wspominasz byłych i analizujesz swoje uczucia, tak, jakbyś liczyła, że jednak w gruncie rzeczy uda Ci się doszukać przeszkody dla Waszego związku. Ponieważ to, co zarzucasz swojemu ukochanemu to nie jest ogromne przewinienie, a dla kobiety szukającej oparcia, stabilizacji i akceptacji jego charakter byłby właśnie podstawą do tego.

pennylane, nie miałam na myśli rozmowy o jego charakterze, tylko o oczekiwaniach. Ponieważ wydaje mi się, że większym problemem niż charakter ukochanego jest to, że lila gubi się w tym, czego chce...

Nie i nigdy tego nie doradzałam. Po prostu myślę, że wszystkie te "problemy", które lila opisuje nie mają właśnie z samym charakterem jej faceta wiele wspólnego. Wydaje mi się, że gdyby zastanowiła się, czego oczekuje od swojego życia na ten moment i jaki związek chce stworzyć, może się okazać, że w gruncie rzeczy np. nie chce aż tak poważnej relacji i stąd to uciekanie w wyszukiwanie wad partnera.
Wtedy można postawić sprawę jasno w rozmowie - "Wstrzymajmy się ze ślubem".
Ponieważ co z tego, że zacznie zachęcać go do większej stanowczości, skoro może okazać się, że nawet, gdyby on jednak pokazał, że ma swoje mocne zdanie na każdy temat, to w dalszym ciągu coś byłoby nie tak?

Wiecie co dziewczyny, ogromnie Wam dziękuję za te cenne wskazówki. I powiem Wam, że chyba macie rację. Ja wiem, że to ja się pogubiłam, tylko nie wiedziałam gdzie są tego przyczyny, skoro mam tak cudownego partnera. Kiedy mówimy o ślubie, ON z błyskiem w oku snuje plany, a ja, choć zawsze o tym marzyłam (jak pewnie większość z nas:)) rozmawiam, choć brakuje mi entuzjazmu w tym wszystkim i czuję jakby mnie to nie dotyczyło. Teraz wiem, że to nie w NIM mam szukać wad, tylko najpierw uporządkować swoje myśli.
Pozdrawiam

Ale co sugerujesz droga Mcrka???, że miałaś podobną sytuację i miałaś takie wątpliwości??  Nie wiem tylko, czy ja jetem w stanie skrzywdzić kolejną osobę, dlatego, że szukam miłości takiej "na zabój", czy warto???
Już się zakochałam tak mocno, że zostawiłam innego, dobrego człowieka. Tamten natomiast później okazał się być okropnym draniem. Zdradził mnie z moją przyjaciółką, ja mimo to, jeszcze bardzo długo po tym, go kochałam. ale czy warto poświęcić to co mam??

lila - czuję jakbym czytała o sobie...ja i mój nieslubny jesteśmy w takim samym wieku co wy. znamy sie od 6 lat, dzięki niemu zakończyłam toksyczny związek, zakochana byłam straszliwie - przez długi czas żyliśmy na odległość. teraz minęły 2 lata jak mieszkamy razem, jest cudownie....jest zgodnym człowiekiem, nie kłócimy się często. i też mi brakuje tej "męskości" w nim....zawsze mi mówi że jest równourawnienie i czemu kobieta nie może też naprawić kranu ? jak tu się z nim nie zgodzić ? sama powbijałam sobie gwoździe na obrazki, kwiatki....był pod wrażeniem a ja byłam dumna z siebie że nie prosiłam go o pomoc. byłam zła, że do zepsutej spłuczki wzywa ojca. cóż nie każdy potrafi wszystko naprawiać i być złotą rączką, szczególnie gdy studiował , uczył się matematyki a nie budowania domów. takie rzeczy jeszcze potrafie sobie wytłumaczyć.
ale czasami sama siebie próbuję przekonać że to jest TO i czekam na dreszcz gdy mnie całuje...
gdzie kończy się miłość a zaczyna przyzwyczajenie, przywiązanie ? jest dla mnie dobry, interesuje się mną, dba o mnie gdy jestem chora....cud miód....
jak słyszę teraz o ślubach odwoływanych w ostatniej chwili to zastanawiam się czy na pewno chcę ślubu - czy jestem tego pewna ? i nachodzą mnie myśli że może spotka mnie jeszcze coś innego ? coś bardziej szalonego ?
skąd ma się pewność że to właśnie TEN mężczyzna ?

sama na siebie jestem zła za takie wątpliwości, bo niczego mi nie brakuje, jestem, powinnam być szczęśliwa.....

Hm to jest trudne, ale wiesz co, nie ma się co zastanawiac nad tym. Mówię Ci- przyjdzie czas i znajdziesz odpowiedź..:) ja oczywiście odróżniam zakochania od "kochania". Prawdziwa miłość zdążyła mi się pół roku temu..2 raz w życiu. To sie chyba czuje po prostu. Wiesz, że to czujesz,kiedy widzisz, że akceptujesz jego wady. Myślę, że to bardziej jest wymierne niż docenianie zalet.... Tak mi się wydaje.:) a teraz zostaw to swojemu biegowi:)

Akurat z takim podejściem nie mogę się zgodzić.
W związku jak już kiedyś gdzieś pisałam są trzy elementy - ja, Ty, my. I jeśli któremuś z tych elementów "nie jest dobrze" to związek się rozpadnie. Nie można zapominać o sobie w związku, Ty też zasługujesz na wszystko, co najlepsze.

ja też staram się skupiać na tym, że mam cudownego faceta, który pomaga, jest opiekuńczy, interesuje się mną....czego u licha chcieć więcej ? mam czas dla siebie na swoje sprawy, zachęca mnie do tego na co mam ochotę, spotykam się ze znajomymi kiedy chcę.
a co do wad - no właśnie, chyba nie potrafię się pogodzić/zaakceptować wszystkie, cały czas się staram.

Lila11, tak jak tu piszesz, wydaje mi się, że wcale nie kochasz swojego faceta. Jest Ci wszystko jedno, czy z nim będziesz, czy nie. A co z jego uczuciami? Żal mi tego faceta, bo z Twoich postów wynika, że wszystko by dla Ciebie zrobił, ale Ty mimo wszystko czekasz chyba na gwiazdkę z nieba? Poczytaj inne wątki na tym forum, zobacz ile jest nieszczęśliwych kobiet, ponieważ mają mężów łajdaków, brutali itd. A Ty nie doceniasz tego, kogo masz, bawisz się jego uczuciami? Przemyśl to, abyś kiedyś nie żałowała, jak stracisz tego faceta.

No to duży problem. Ja mam nadzieję, że nikt taki się nie pojawi, bo planujemy ślub. Wiem, że krzywdzę człowieka, ale nic nie poradzę. Wolę skrzywdzić siebie,niż rozstać się i skrzywdzić JEGO, wiec nie zmieniam nic. Zdaję się na los. Mam nadzieję, że szacunek i wdzięczność za jego "JESTEM" wystarczy. Bo właściwie co to jest miłość??? czy właśnie nie szacunek i uwielbienie drugiego człowieka??, czy konieczne są "motylki w brzuchu"?? Dziwne Ewel prawda?? mamy tyle lat i powinnyśmy wiedzieć na czym świat stoi...? a czuję dokładnie to co TY... przecież to tylko 8 godzin... ale wiesz co jak np. mija już 3 dzień to już mi się troszkę tęskni...:)

Dziewczyny - Lila, Ewel - jeśli między dwojgiem ludzi istnieje miłość, to nie ma mowy o jakiejkolwiek niepewności uczuć. Natomiast w Waszych związkach wyraźnie tej miłości (z Waszej strony) brak. Tym bardziej, Ewel, Ciebie ciągnie już do kogoś innego, sama piszesz, że "pojawił się ktoś". Czy tkwienie w takim związku nie jest zadawaniem bólu tej drugiej osobie, która zapewnia Cię o swoich uczuciach, a Ty jesteś na to obojętna?
Lila, bez przesady z tymi "motylkami w brzuchu". Chcesz? Idź, poszalej, czekaj na te swoje motylki. Jednak, czy uważasz, że po raz drugi spotkasz faceta, który będzie dla Ciebie taki, jak ten obecny?? Sama stwierdziłaś, że jednak trochę za nim tęsknisz już po trzech dniach. Nie jest tak, że szukasz "dziury w całym"? Pamiętaj, że bardziej trwała może okazać się miłość dojrzała, bezpieczna, ale oczywiście wzajemna, niż chwilowy szaleńczy zawrót głowy.