Dalsze życie po śmierci - Netkobiety.pl

Powiedział, ze on w takiej sytuacji by się z nikim nie związał... Mówiłam mu, że gdybym to ja zmarła to nie miałabym nic przeciwko temu żeby sobie kogoś znalazł, bo chciałabym żeby był szczęśliwy, a nie umartwiał się do końca życia. Wziął mnie chyba za nienormalną....

Jej dziwny jakiś ten twój narzeczony i przestań wierzyć, że by żył sam do końca swoich dni. Ja jestem wdową i chciałabym mieć kogoś, ale to nie znaczy, że nie kochałam swojego męża. Po smierci ukochanej osoby ta miłość ma inny wymiar a wiem co mówię.

Twój narzeczony ma czarną duszę. Do tej pory był idealny? Ja bym co najmniej chciał go lepiej poznać, bo wydaje się być jakimś szaleńcem, który będzie tyranem dla Ciebie.

Jak się kogoś kocha, to chce się dla niego szczęścia, czyli w szczególności po swojej śmierci daje się tej osobie wolność do ułożenia sobie życia z kimś innym.

chyba w każdym sensie

kazdy po śmierci partnera ma prawo ułożyć sobie życie,a co jeśli się zwiążesz z kimś gdyby zmarł przed Tobą? będzie Cię straszył?
coś z nim nie tak jest

Dziwny ten Twój narzeczony, ale decyzję o zamążpójściu zostawiam Tobie.
Mój partner też zadał mi takie pytanie, ja odpowiedziałam pewna siebie, że pewnie po jakimś czasie tak. No i oczywiście on też powinien w odwrotnej sytuacji, bo ciężko spędzić życie samemu. Grunt, że chciałabym by zawsze szanował pamięć o mnie.

Przyznam, że bardzo zszokował mnie twój post.... no prawdą jest nieraz podkreślał to, że on się z kolegami nie spotyka (tzn w takim sensie zeby gdzies z nimi isć i że jedynie pod blokiem jak sie widuje z kimś) i kiedyś miał do mnie pretensje jak szłam gdzieś z koleżankami, ale żeby tak od razu nazywać go "tyranem duchowym"? Od jakiegoś czasu właściwie już nie ma złości jeśli chcę się spotkać z koleżanką, więc w tej kwestii akurat zmieniło się na lepsze.

Twojemu "mężczyźnie" coś rzeczywiście się pomyliło. Piszę  do Ciebie, że nie jest rzeczą. Owszem nie jest, ale Ty również nie jesteś. A pisząc coś takiego :

"ja nie będę wulgaryzm na obcą babę, bo jak ja nogi wyciągnę to ta weźmie sobie innego, chyba by mnie musiało wulgaryzm, ja nie jestem rzeczą. To ja wolę sam na siebie robić"

traktuje Ciebie właśnie jak rzecz. To, że się z nim wiążesz nie znaczy że do niego należysz. On nie ma prawa decydowania o Tobie, zwłaszcza po śmierci.

Nawet w przysiędze małżeńskiej stoi "aż do śmierci".....

A swoją drogą dziwię się, że Ty w ogóle chcesz z nim być.

Ja tam sobie myślę że to tania wymówka po prostu,ale dość oryginalna trzeba przyznać ..
Speniał przed przysięgą i tyle,nie wierze że można być aż takim egoistą do granic możliwości ...
Oczywiście tak jak troublemaker pisze ,każdy zdrowo myślący cieszył by się ze szczęścia ukochanej osoby bez względu ze mną czy bez..
Odpisz mu żeby se tą kasę i majątek do grobu zabrał Może wtedy będzie szczęśliwy

Trudno jest powiedzieć co się stanie po śmierci ukochanej osoby. Trochę nie rozumiem Twojego narzeczonego... Dziwne pytanie, nie ma co.

A on jest zrównoważony psychicznie? Może zamiast wizyty w kancelarii parafialnej idź z nim do poradni psychiatrycznej.

Samą miłością życ nie możesz, zastanów się dobrze nad tym, czy widzisz się u jego boku za kilka lat ? Jak już teraz robi Ci takie jazdy to co będzie za x lat ?

Uważam, z resztą tak samo jak Paweł-1979, że koleś próbuje wcisnąć Ci tanią wymówkę...

Trudno o tym myśleć to raz, a dwa... po co? Żyjecie tu i teraz, bierzecie ślub i jesteście szczęśliwi. A może on ma jakąś, tfu, tfu, chorobę?

Mówi się, że "kocham tylko jego jak on odejdzie to nie pokocham innego". A to nieprawda. Przecież mogą minąć lata, gdyby zmarł, nie będziesz do końca sama, rany się zabliźnią i nie będą krwawić... On powinien chcieć, byś Ty w przyszłości była szczęśliwa, że jak go zabraknie też, a wiadomym będzie, że życie do 80tki wiedząc, że jakieś 30 lat temu miało się męża, a po jego śmierci to tylko rozpacz i depresja przez długie kilkadziesiąt lat, nie będzie Twoim szczęściem. To, że za 10 lat po śmierci męża zakocha się w kimś innym nie oznacza, że się męża nie kochało. Po prostu już nie można z nim być...

W sumie to... co za głupie gadanie. Tak naprawdę to nikt tego nie wie. I w ogóle po co o tym rozmawiać?
Kochasz go. Kochasz go teraz. I chcesz za niego wyjść. To mu powinno wystarczyć...

Bo ona ise zauroczyła, mi by nie przeszkadzało by po mojej śmierci mój partner(jeśli go kiedyś znajdę) znalazł sobie inną ba nawet bym się cieszyła.

Więc zrozum to nim będzie za późno.

Jasmin,nie wiem,co ty zrobisz, ale ja bym sp..lała od takiego gościa,gdzie pieprz rośnie.Zastanów się dobrze,ślub nie zając,a czasem szkoda życia.Jeśli narzeczony pisze do ciebie takimi słowami,to ja cię przepraszam,po ślubie będzie ci nie tylko ubliżał,ale i lał.Zastanów się póki czas.

Dziwne pytanie... Ja powiem szczerze, że sama z siebie powiedziałam chłopakowi, że z nikim bym się raczej nie związała.. ale to nie wynikało z tego, że "on by tak chciał", tylko ja sama tak czuję. Myślę, że to kwestia indywidualna, nie ma co ganić nikogo, że związał się z kimś po śmierci bliskiej osoby ani ganić za to, jeśli ktoś się nie związał. Moja babcia np dziadka straciła ok 24 lat temu i z nikim się nie związała, nie potrafiła, ale to powinna być indywidualna decyzja, a nie, że chłopak naciska, żeby było tak i tak. Powinien Cię choć trochę zrozumieć. Nic mu nie zrobiłaś, a on pisze do Ciebie z brakiem szacunku... To jest największy problem. No i bez sensu takie gdybanie jak piszą inni, bez sensu takie zakładanie, bo istotnie najważniejsze co jest teraz.. A faktycznie, można zakładać, ale na 100% niczego nie da się przewidzieć.

Hipotetyzuję teraz, bo jestem, sama.Ale gdybym kiedys kogoś miała i odeszła pierwsza, to chciałabym, zeby mój mąż był szczęśliwy. Jeśli by chciał być sam - w porządku, jeśli by chciał się ponownie ożenić- tez  w porządku. Nie życzyłabym sobie żeby rozpaczał i był nieszczęśliwy. Oby mnie tylko pamiętał. Acha, nie życzyłbym sobie też , aby rok chodził ubrany na czarno (z resztą pozostali członkowie mojej rodziny też).
Ale dziwnie, się czuję odpowiadając na te pytanie.

Dziewczyno, zdejmij te różowe okulary nim będzie za późno!  Jak teraz są z nim takie "klocki", to po ślubie?!  Strach pomyśleć!

Widać chyba planuje - uczynić świat lepszym.

Świat miałby być przez to lepszy? Po śmierci partnera, zostanie samotnym do końca życia, w jakim sensie coś ulepsza? A w ogóle, to w tym jednym dziwnym pytaniu, widać tu od razu zaborczość i wymuszanie posłuszeństwa... Więc jak traktował by autorkę tematu po ślubie?!

Jasmin, przed ślubem, czy też po, będziesz dla niego, tylko "obcą babą".
Po takim sms-ie, nie było by już żadnych planów z mojej strony, co do wspólnej przyszłości.
Za co Ty go jeszcze kochasz?
Może w jego rodzinie, obowiązuje "tradycja" dotrzymywania wierności, do własnej śmierci, a nie śmierci partnera?
Czyli do "grobowej deski", ale Twojej:)
TO JEST CHORE I TO MOCNO!

Oczywiście że tak! Tyle osób próbowało  otworzyć ci oczy... Zastanów się w co brniesz!

Jakie ma ku temu podstawy? Religia? Jeśli tak uważa, to jest skończonym kretynem i analfabetą, przysięga ma taką treść nie bez powodu.
W innym wątku napisałaś o nim kilka zdań, które pozwalają wnioskować , że  jest z nim coś bardzo nie tak  a ta sytuacja tylko to potwierdza. 
Ja rozumiem, że go kochasz, jesteś przywiązana itd ale ta sytuacja to błogosławieństwo, pozwala Ci zobaczyć co to za charakterek.
Odżałuj te lata z nim i ratuj skórę.
BTW: co o nim sądzi Twoja rodzina i znajomi? Czy wiedzą o tej sytuacji?

Co poradzisz na takie urojenia? Żeby chociaż można było zwalić na rodzinkę! Czy jesteś całkowicie pewna, że to nie wymówka aby zakończyć związek? Trochę trudno uwierzyć, że objawów nie dało się zauważyć wcześniej. Niezależnie od odpowiedzi, jeśli ubzdurał sobie, że go nie kochasz to co go przekona? Czy warto go przekonywać?

Wczoraj pomyślałam, ze skoro nasz związek się sypie i tak to wszystko wygląda to nie mam już wiele do stracenia... mam nadzieję że nikt nie będzie mnie tutaj ganił za to... ale zdecydowałam się mu pokazać wszystkie te wpisy... czytał, czytał i nic początkowo nie mówił, a później... powiedział, że jest w szoku, że to tak wszystko wygląda, przyznał ze nie miał racji z tym dalszym życiem drugiej osoby po śmieci małżonka... i że nie chce być dla mnie tyranem tak jak tutaj pojawiało się nieraz takie określenie. Przyznał, że może faktycznie coś jest z nim nie tak i jest skłonny wybrać sie nawet do jakiegoś specjalisty...