Brak pomysłu na siebie - Netkobiety.pl

Kompas kariery?

Dzięki za podpowiedzi:)

Chociaż też jestem świadoma, że w dzisiejszych czasach trudno komukolwiek dogodzić, zwłaszcza pracodawcom:)

Dlaczego zakładasz, że będąc po filologii, jesteś skazana na uczenie w szkole? Więcej wiary w siebie

Też jestem rocznik '87, początki mojej ścieżki kariery były podobne. Zaczynałam od pracy na dziale metalowym w Castoramie, jako doradca klienta, miałam wtedy 22 lata. Pracowałam w weekendy, miałam umowę-zlecenie. Później pracowałam w markecie Auchan w serwisie (podbijanie gwarancji itp., przyjmowanie reklamacji, diabelnie stresujące zajęcie!) na pół etatu, równolegle dorabiając na sprzedaży kosmetyków (Avon). To wszystko musiałam pogodzić ze studiami dziennymi. Też jestem po filologii - skończyłam germanistykę. Ale od samego początku wiedziałam, że nie chcę uczyć w szkole. No, po prostu lubię język niemiecki, ale niekoniecznie widziałam swoją przyszłość w edukowaniu dzieciaków w szkole publicznej dorabiałam udzielając korepetycji i wykonując jakieś pojedyncze tłumaczenia. Gdy obroniłam na filologii licencjat, zaczęłam drugi kierunek studiów (też dziennie) - Informatykę i Ekonometrię. Rzecz zupełnie z innej bajki... Miałam sporo wątpliwości, czy jako zadeklarowana humanistka sobie poradzę, pot i łzy mnie to wszystko kosztowało, szczególnie gdy uwaliłam kurs z analizy matematycznej i musiałam po roku go powtarzać. W końcu udało mi się go zdać! Jaka byłam z siebie wtedy dumna. Zawzięłam się i udało się - zrobiłam te trzy lata (magistra już mi się nie chciało ciągnąć, poza tym już na studia nie miałam czasu, bo dostałam świetną pracę). W moim przypadku połączenie filologii z informatyką okazało się strzałem w dziesiątkę. Na Dolnym Śląsku inwestuje sporo firm z kapitałem zagranicznym. Znajomość angielskiego i niemieckiego to spory atut. Od dwóch lat pracuję w międzynarodowym banku, gdzie wykorzystuję oba języki; pracuję w dziale zajmującym się tworzeniem i utrzymaniem strony internetowej firmy. Więc moja praca jest można powiedzieć połączeniem obu kierunków, które studiowałam. Po roku pracy awansowano mnie na stanowisko kierownicze, aktualnie mam pod sobą 6 osób. I wiem, że tak naprawdę dopiero się rozkręcam i najlepsze przede mną

Tak więc głowa do góry, całe życie przed Tobą! Nikt nie powiedział, że będzie lekko - niestety, żeby coś w życiu zmienić i osiągnąć (a szczególnie naprostować jakąś źle wybraną przed latami ścieżkę), trzeba się napracować. Poświęcić sporo czasu, energii i być upartym. Niejednokrotnie ogarniały mnie chwile potwornego zmęczenia i zwątpienia, stresy wypłakiwałam w poduszkę, ale zwyciężyłam własne lęki i słabości. Wierzę, że Tobie też się uda - będę dopingować

Również jestem po filologii angielskiej i powiem Ci, że jeśli naprawdę chcesz to pracę znajdziesz spokojnie. Również nie nadaję się do pracy jako nauczycielka, nie mam cierpliwości, ale będąc na drugim roku zaczęłam roznosić swoje CV do biur tłumaczeń i udało się. Co jakiś czas dostawałam zlecenie, tekst, dokument do przetłumaczenia. I tak się zaczęło, zdobyłam doświadczenie i nauczyłam się wielu rzeczy. Szczerze mówiąc po prostu trzeba się pchać i nie zmarnować otrzymanej szansy

musisz cierpliwie szukac, 2 miesiące to nie długo , niektórzy znajdują prace nawet po roku ! ale znajdują , więc pracuj i szukaj nowej pracy - to najlepsze rozwiązanie.