tęsknotki za... czymś. - Netkobiety.pl

Z tego co piszesz, to dopadła może nie tyle Was, co Ciebie związkowa rutyna i odczuwasz brak tego decydującego dreszczyka emocji. Zamiast powiewu świeżości masz czerstwe ciastko i problem nie tyle z jego konsumpcją, co ugryzieniem i masz Ci babo placek - zakalec.
Marzy Ci się "powrót do przeszłości" by - bez urazy - "spotkać go kiedyś przelotem w łazience. Przelotem przemiło przelecieć". A seks na boku w związku nie ma tylu walorów, ile mu się przypisuje; jest już mocno przereklamowany.

Czyli czego? Damskiego boksera i okazywania uczuć na zasadzie "wpierdziel i przytul"; jazdy do Waszego domu "objazdem" przez Jego rodzinna sadybę; awarii lub kraksy na drodze; zdrady i jej tematów pobocznych "z kim jest, gdzie, co mówi, pisze, robi na szkoleniach w delegacji"??? Wykończysz się prędzej niż doczekasz złotej jesieni w związku, a o platynowych godach z medalem za odwagę to już nie wspominając. Po co Ci to???

No raczej i nie rozkminiaj nad tym czego Ci brakuje, bo od zdradliwych tematów to forum "pęka w szwach". A upadek na głowę szybko stawia na równe i wyprostowane nogi, po kilku uderzeniach nie czuć nic oprócz migreny
Nim się obejrzysz - kołyska, ołtarz i cmentarz i zrobisz karpia ze zdziwienia, że tak Ci przed oczami przeleci całe życie.

Nie pozostawia wątpliwości fakt, że z wiekiem apetyt rośnie w miarę... dojrzewania do pewnych spraw. Po kolejnej 18 wspomnisz z łezką w oku tą pierwszą A sztuką jest zaspokoić w związku głód, nie zaspokajając jego apetytu...

Dziękuję za Wasze mądre odpowiedzi. Pewnie podobne słowa powiedziałabym komuś w mojej sytuacji, ale dobrze jest to czytać.

@bags, sprostuję tylko, że nie chodzi właśnie o seks tylko o te wszystkie emocje, o których piszę.

i wiecie co, nawet nudy w naszym związku nie ma i rutyny też. jeśli komuś w ogóle chce się to czytać to wyjaśniam na przykładzie:

Kuzynka mojego chłopaka, z którą jesteśmy w dość bliskich relacjach, jest w związku (normalnym, "na serio" i w ogóle). Ten jej chłopak ma taką pracę, że często go nie ma kilka dni w mieście. Ostatnio zauważyłam, że ona dużo czasu spędza ze swoim kolegą. Kilka dni temu u mnie w domu na mini imprezie zostawiła zalogowanego fb oraz stronę z rozmową z tym kolegą, która wyglądała jak rozmowa właśnie początkującej pary, buziaczki, aluzje... Pomijam już, że nie wiem jak się zachować, udać, że o niczym nie wiem? Głupio mi będzie wobec jej chłopaka, którego bardzo lubię i jest mi go szkoda teraz.

No i właśnie przez takie sytuacje wkręcają mi się głupie myśli. Że niby mi się nudzi w związku i potrzebuję jakiejś adrenalinki. Zabawne, bo gdybym tej sytuacji nie zaobserwowała to zapewne nie miałabym żadnych myśli i żyła sobie szczęśliwie ze swoim chłopakiem!

Taka "tęsknota" ma różne podstawy :
- może chcesz więcej wrażeń niż masz, a tu stabilny związek jak na Twoje młode lata ...zamyka Cię na świat i gdzieś tam rodzi się pytanie "Czy bruneci dobrze flirtują?"...
- może też, tak jak pisze tu większość, to tylko rutyna, zwykła nuda która szuka urozmaicenia ? Musisz być bardzo czujna, czasem same sobie potrafimy strzelić gola. Jak spod ziemi wyrasta "intrygujący nieznajomy", który zwykle nie jest wart funta kłaków, a którego pojawienie rujnuje dobry szczęśliwy związek.

Może zaproponuj chłopakowi coś na urozmaicenie Waszej codzienności ? Może wypad gdzieś ? Kąpiel w wannie ? Randkę w barze ?

@End_aluzja, dzięki za odpowiedź. Przy okazji, trafiłam na Twoje odpowiedzi w różnych wątkach i chciałabym Ci napisać, że jesteś moim zdaniem bardzo mądrą życiowo osobą.

"Jeśli w ciagu dnia twój facet nie wywoła co najmniej trzy razy uśmiechu na Twojej twarzy- nie zasługuje na ciebie. Jeżeli ty nie jestes w stanie sprawić ze twój facet conajmniej trzy razy spojrzy na ciebie z błyskiem w oku--- jestes beznadziejna partnerka na zycie...."

Racja. W moim związku tak nie jest, całe szczęście. Jesteśmy parą, ale także kumplami, przyjaciółmi i jest nam dobrze razem.

Tak, brakuję mi "motylków". Nie, nie nudzę się z moim facetem. Po prostu czasem chciałabym czegoś więcej, czegoś innego.

I wkurzam się na siebie, że w ogóle myśle o takich głupotach, że chciałabym EMOCJI jak jakaś nastolatka...

Staram się to jakoś ogarnąć w swojej głowie i chyba znalazłam powód, chyba wiem skąd takie myśli. Otóż mój chłopak to raczej spokojny typ. Jego zajęcia to głównie sport, studia, rodzina, wyjścia z kolegami na jedno piwo, żadnych koleżanek, ja jestem jego pierwszą dziewczyną. I tak od zawsze. Natomiast ja nie jestem zbyt rodzinnym typem, nie traktuję studiów śmiertelnie poważnie i na pierwszym roku (kiedy nie byliśmy jeszcze razem) dużo imprezowałam, spotykałam się ze znajomymi, chodziłam na imprezy, "kręciłam" z kilkoma facetami, mam za sobą dwa związki.

I chyba to mnie właśnie trochę złości. Że ja dla niego zmieniłam styl życia. I chociaż zrobiłabym to jeszcze raz i drugi i setny, bo go kocham i jest dla mnie najważniejszy, jestem o wiele szczęśliwsza niż "we wcześniejszym życiu". ALE czasem przypominają mi się tamte czasy i może z tego powstają głupie myśli, że mi się nudzi w stałym związku.

Postanowiłam, że musimy częściej wychodzić gdzieś tylko razem oraz w większym gronie. Pójść na dyskotekę, albo do pubu. I że zaczniemy "umawiać się na randki", takie troche udawane, takie jak na początku naszego związku. Choć nie będzie łatwo, bo od października będziemy znów razem mieszkać.

powoli to ogarniam.

Kiedyś myślałam, że jest łatwo, pięknie i przyjemnie przez sto procent czasu  w stabilnym, dojrzałym związku. A tu klops Muszę przyzwyczaić się do tego.

PannaNaWydaniu,

przeczytaj może jeszcze raz dokładnie i ze zrozumieniem o co mi chodziło, a potem się wypowiedz.

"skoro czuje dreszczyk emocji myśląc o romansie, flircie zwyczajnie znudziła się." - to jest generalizowanie. nie możesz tego przecież wiedzieć na pewno, nie znasz mnie.

Miałam na myśli sytuację, w której będąc w szczęśliwym kilkuletnim związku tęskni się CZASEM za urokami bycia "nowozakochanym", albo za "romansową adrenaliną". Czy to coś złego? Moim zdaniem nie, jeżeli są to tylko myśli, a nie czyny.

widzę, że niektórzy lubią wydawać osądy i być wszystkowiedzący.

cóż, ja nie uważam, że każda kobieta na świecie, która ma różnej natury wątpliwości będąc w związku od razu zdradza swojego partnera. Ale może odzywa się we mnie moja skłonna do pozytywnego myślenia strona

czy jest mi żal, że "ja tak nie mam"? Owszem, przechodzi mi to przez myśl. Ale podejrzewam, że tak samo jej żal jest, że nie ma tak jak ja. Ot, taka przewrotna ludzka natura.

Jak masz proste włosy to chcesz mieć kręcone, a jak masz loki to kupujesz prostownicę chyba każdy CZASEM tak ma.