jaki jest sens wybaczenia jesli nie mozna o czyms zapomniec ? - Netkobiety.pl

Witajcie,
czytam to forum od dluzszego czasu anonimowo, dzis i ja postanowilam opisac moja obecna sytuacje i poznac swiatopglad innych osob, na ten temat ktory nurtuje mnie od lat...
  zaczne od tego iz wywodze sie z rodziny (tak ja ja oceniam z zasadami) moj tata byl wojskowym czlowiekiem z zasadami i znajacym slowo honor i szacunek do samego siebie, mama jest lekarzem. Ja rowniez jestem po studiach wyzszych.
moi rodzice cale zycie uczyli nas ze honor to cos czego nie da sie kupic za pieniadze, albo sie go ma albo nie i nie chodzi tutaj o unoszenie sie honorem tylko o to ze jesli dajesz komus slowo honoru to przyslowiowy umarl w butach, slowa nalezy dotrzymac, tak samo jak z szacunkiem do samego siebie, jesli nie szanuje Cie osoba jakas tam nawet bliska twemu sercu to nie znaczy , ze ty masz przestac szanowac sam siebie i sie na to godzic, z biegiem czasu i roznych doswiadczen zyciowych uwazam, ze poniekad skrzywdzona nieco jestem tym, gdyz ciezko w tych czasach skurwy***** znalezc slownych ludzi z zasadami, a z biegiem czasu moje odczucia i doswiadzenia tylko utwierdzaja mnie w przekonaniu ze ludzie zawodza i to Ci ktorzy sa najblizej naszej duszy a teraz do rzeczy.

  Jakis juz czas temu bylam mezatka, mam z tego zwiazku corke, bylam z tym mezczyzna od 15 roku zycia zawsze bylismy sobie oddani nigdy w gre nie wchodzily osoby 3cie, niestety los tak chcial , ze moj maz zginal w wypadku samochodowym jak nasze corka miala 6tygodni, nie bylo czasu przy tak malym dziecku na zalobe, ja wtedy bylam w trakcie studiow, zostalam sama z domem , dzieckiem , uczelnia, finansami , z pomoca rodziny udalo sie wychowac dziecko , skonczyc studia i jakos wyjsc emocjonalnie na prosta, po tym zdarzeniu bylam bardzo dlugo sama, nie chcialam zeby moje dziecko mialo milion wujkow, chcialam zeby dorosla i zeby zaden "pan" sie nad nia nie znecal, poza tym wiedzialam dokladnie iz ona nie zna swojego taty i jesli ktos sie pojawi dziecko uzna go za ojca, bynajmnie tak male.

  Po jakims czasie zaczelam sie spotykac z pewnym czlowiekiem, to byly szalone czasy,podjelam decyzje ze nie chce z nim mieszkac, moze czasem spedzic jakis weekend razem, ewentualnie noc jak dziecko bedzie u dziadkow, lub wyjsc gdzies wspolnie i tak bylo.
Niestety czlowiek ten mial chyba jakies problemy ze soba, bo pomimo tego ze mial w domu wszystko, ciagle szukal czegos na boku, ciagle klamstwa i zdrady ktore gdzies co chwile wychodzily, ciagle awantury o to , niszczylo mnie to duchowo, zalezalo mi nanim bardzo ale stalo to w sperzecznosci z tym jak zostalam wychowana , bo czy milosc polega na tym by polozyc sie na podlodze i pozwolic sie kopac ? w zyciu nie spotkalam nikogo tak perfidnego jak on , kto wykorzystuje w taki sposob, slabosc 2 strony wzgledem wlasnych widzimisie , wyobrazcie sobie ze nawet zgodzilam sie na 3katy , uznalam ze moze tego on potrzebuje, ze wole widziec niz sie domyslac, ale niestety nawet to nie odciagnelo go od kombinowania na boki, taki typ poprostu , zakonczylam ten zwiazek po 2 latach , w momencie kiedy poczucie mojej chu**sci siegnelo zeniuty, gdzie mialam juz w nosie to czy jutro go zobacze , chcialam po prostu przestac sie juz czuc tak jak sie czulam dowiadujac sie co chwile jakis nowosci takie siedzenie na bombie, ale wczesniej nie mogla bym zakonczyc gdyz zasze czula bym niedostyt zwiazku, i moze myslala a moze jednak by sie zmienil, skonczylam jak juz wyczerpalam wszystkie opcje, i stracilam wiare, nie bylo latwo 2lata sie podnosilam , zmienilam miasto, mieszkanie, znajomych, wszystko co nas laczylo zeszlo do zera , lacznie z jakimkolwiek kontaktem.

Utwierdzilo mnie to tylko w przekonaniu , ze ludzie sie nie zmieniaja z dnia na dzien chyba ze na gorsze, zeby zaszla dobra zmiana czlowiek potrzebuje czasu i traumatycznych przezyc ktore zmusza go do refleksji nad soba i wyniknie chcec zmiany , ze moze to co zle bierze sie z jego dzialan, tak samo jak utwierdzilo mnie w tym ze nie ma kolejnej szansy, jak ktos zdradza i ma takie pociagi i zostanie mu wybaczone zrobi to raz kolejny , a jasli jest wybaczenie to tylko z jedna szansa nie z tysiacami, bo jaki jest sens wybaczenia jesli my sami nie umiemy o tym zapomniec ? i siedzi to w nas , drazy ? zabija nasze mysli ?? i odbiera szczescie.
Ja wiem ze kazdy kocha jak umie jak wyniosl z domu, ale czy ja naprawde musze sie zastanawiac ? czy szczescie nie powinno byc lekkie latwe ? do dania jesli sie kocha to sie nie rani , bo czlekowi zalezy , to logiczne czy moze nie ? czy to tylko moja chora logika , bo juz sama nie wiem .....

A, teraz do sedna :

po tym jak podnoslam sie z tego zwiazku numer 2 i wstajac rano juz 1sza mysla nie byl ten perfidny typ, tylko co zjem na sniadanie , pojawil sie ktos nastepny, czlowiek z przeszloscia , rozwodnik bezdzietny , bylismy 2 lata przyjaciolmi glownie net, bo roznica km spora, po 2latach zedydowalismy sie sprobowac, wiedzial o moich doswiadczeniach wiedzial nawet wiecej byl nie tylko partnerem ale i przyjacielem, moje dziecko pomimo tego ze byla przeciwna zwiazkowi gdyz o dziwo ona nie chciala miec taty , zostala dobrze wychowana nigdy nie czula sie gorsza ze go nie ma  , byla kochana przez otoczenie ktore ma:) i wiedziala o tym. No ale udalo sie ja przekonac do tego on sie przeprowadzil , z biegiem czasu przywiazala sie, dzis nazywa go tata, jest dla niej wazny i kocha go on ja zreszta tez. My wspolnie mamy ze soba 8mc synka i oczywiscie tradycja musialo sie spier****, zaczelo sie od tego ze przypadkiem znalazlam w telefonie historie iz moj wybranek wyszukuje dziewczyn z naszego miasto, to bylo jak strzal w twarz z pol obrotu , nas syn mial wtedy 3mc, ja chcialam zakonczyc to od razu, ale on blagal prosil , przepraszal obiecywal ze do niczego nie doszlo i w sumie mu wierze , bo nie mial by kiedy , spedzalismy 24h razem ale juz podkopalo to moje zaufanie mocno , ale ze wzgledu na dzieci postanowilam ok 1dostanie , i temat zostal zamkniety on obiecal ze nie ma czego ukrywac , ze nie bedzie czyscil historii przegladania ze zawsze mam pelny wglad etc i pare dni temu wzielam jego tel gdyz robil zdjecia synkowi i chcialam zobaczyc co i jak i jego telefon zrobil mu psikusa i pomimo iz on wyczyscil historie , zapisal grafiki z paniami w folderze i ja je znalazlam , przeczeslam od razu historie oczywiscie usunal wybrane elementy , gdyz reszta historii byla a ta z ktorej pochodzila grafika , z data i godzina nie , wiec dla mnie wszystko juz runelo, juz nie chodzi o te baby z neta , ale dal slowo , ze nie ma nic do ukrycia ze nie bedzie kasowal , a tu co ?? slowa na wiatr , dla mnie jest to koniec , nie umiem juz mu zaufac , on twierdzi ze nie zdawal sobie sprawy ze to nalog do dzis, zawsze rozmawialismy o wszystkim uwazalam ze moze przyjsc pogadac jak ma problemy , ale on nie jest szczery, zal mi dzieci, on chce sprobowac raz jeszcze , co znow stoi wbrew mnie i moim zasadom ... mam metlik w glowie lekki , ale mysle ze jesli sie kogos kocha i zalezy , to czlowiek nie podkopuje zaufania , szczegolnie ze zna przeszlosc 2osoby, i wie gdzie sa jego czule punkty, moim jest zdrada , poza tym jesli sie komus uklada to nie szuka Bog wie czego ...

co Wy myslicie ?

no wlasnie zaufanie, nie wiadomo co kto sobie mysli dlatego tak wazne jest zaufanie to fundament na ktorym da sie zbudowac wszystko, ja dzis czuje sie oszukana, poniewaz oboje jestesmy ludzmi po 30tce dojrzalymi i swiadomie podjelismy decyzje o dziecku, postanowilismy iz do czasu , az nasz syn nie pojdzie do przedszkola zostaniemy razem, gdyz ja nie chce obciazac mojej rodziny on swojej, jedno sila rzeczy musi zostac w domu z dzieckiem 2gie isc do pracy, jak maly pojdzie do przedszkola bedziemy juz mieli rece rozwiazane i wtedy nasze drogi lokalowe sie juz rozejda, syn zostanie ze mna, gdyz pochodze z dosc majetnej rodziny i nie ma szans nawet na odebranie mi go chodz by z tego tytulu jakim sa warunki, wiec przez jeszcze 2lata bedziemy dzielic dom i finanse , w sumie ja czuje sie jak intruz we wlasnym domu, denerwuje mnie fakt jak on sie np pyta mnie jak sie czuje, wczoraj nie wytrzymalam wybuchlam i powiedzialam ze to nie jego sprawa, i ze szkoda ze sie nie zastanowil jak ja sie bede czuc jak szukal wrazen..

wszystko we mnie krzyczy najchetniej spakowala bym sie i uciekla , czy sobie dam rade ? to pewne , ale mysle ze juz przez reszte zycia bede isc sama z wyboru

czy poradze sobie jak on obieca zmiane , juz obiecal nie zmienilo sie nic poza czyszczeniem historii , a mogl przyjsc powiedziec ze ma problem z porno, w sumie to mogl przyjsc i np dobierac sie , a nie siedziec na necie to tez mi daje do myslenia

no wlasnie zaufanie, nie wiadomo co kto sobie mysli dlatego tak wazne jest zaufanie to fundament na ktorym da sie zbudowac wszystko, ja dzis czuje sie oszukana, poniewaz oboje jestesmy ludzmi po 30tce dojrzalymi i swiadomie podjelismy decyzje o dziecku, postanowilismy iz do czasu , az nasz syn nie pojdzie do przedszkola zostaniemy razem, gdyz ja nie chce obciazac mojej rodziny on swojej, jedno sila rzeczy musi zostac w domu z dzieckiem 2gie isc do pracy, jak maly pojdzie do przedszkola bedziemy juz mieli rece rozwiazane i wtedy nasze drogi lokalowe sie juz rozejda, syn zostanie ze mna, gdyz pochodze z dosc majetnej rodziny i nie ma szans nawet na odebranie mi go chodz by z tego tytulu jakim sa warunki, wiec przez jeszcze 2lata bedziemy dzielic dom i finanse , w sumie ja czuje sie jak intruz we wlasnym domu, denerwuje mnie fakt jak on sie np pyta mnie jak sie czuje, wczoraj nie wytrzymalam wybuchlam i powiedzialam ze to nie jego sprawa, i ze szkoda ze sie nie zastanowil jak ja sie bede czuc jak szukal wrazen..

wszystko we mnie krzyczy najchetniej spakowala bym sie i uciekla , czy sobie dam rade ? to pewne , ale mysle ze juz przez reszte zycia bede isc sama z wyboru

czy poradze sobie jak on obieca zmiane , juz obiecal nie zmienilo sie nic poza czyszczeniem historii , a mogl przyjsc powiedziec ze ma problem z porno, w sumie to mogl przyjsc i np dobierac sie , a nie siedziec na necie to tez mi daje do myslenia

nie zgodze sie, ze byla czy jest kalkulacja z mojej strony, gdyby tak bylo nie zdecydowala bym sie na dziecko, chyba nikt normalny z kregoslupem moralnym nie jest tak wyrachowany poza tym jakie miala bym miec niby profity ? 2dzieci z niepelnej rodziny , bo raczej nie finansowe o tym w ogole mowy nie ma ja mialam wiecej do zaryzykowania ot np uczucia mojego starszego dziecka, fakt dlugo zajmuje mi z moimi doswiadczeniami angazowanie sie takie na 100%, ale nie ma tez zamkniecia sie na starcie, dostal szanse i czysta karte , nie byl tak zwanym plastrem po tamtym zwiazku nigdy nie wybijalam klina klinem, dostal zaufanie, szczerosc i szacunek , a to juz bardzo duzo poza tym prawdziwa milosc przychodzi z czasem poczatki jest to zawsze tylko zauroczenie ktore szybko mija i sie wypala, na dzis po ponad 2 latach moge smialo stwierdzic ze go kocham jeszcze , ale ja sie juz zniechecilam , dlatego ze za moja szczerosc dostalam w podziece jej brak, nigdy nie zrobilam nic by on watpil we mnie wiedzialam jak wazne jest zaufanie i poczucie bezpieczenstwa, nigdy nie poczul sie gorszy czy malo meski tak samo jak zawsze budowalam w nim wiare w niego samego i poczucie wlasnej wartosci

milosc zawsze umiera samotnie z czasem po cichu i z ta tez zapewne tak bedzie, tym razem po prostu nie pozwolilam dojsc do glosu emocja wzielam to co dostalam po cichu , bo ponad wszystko cenie sobie spokoj i nie chce awantur w domu ktore slysza dzieci

2good4U
powiem Ci tak, masz absolutną rację w SWOICH przemysleniach i zasadach.Mówie to na podstawie własnych przemysleń i doświadczeń w -JAKŻE podobnym przypadku, może tylko różnica wieku jest między nami większa, ja starsza jetem...
mnie kiedyś tez powiedziano, jesli kochasz - wybaczysz i zniesiesz wszystko...G.. prawda, bo nie można znosić upokorzenia, bo trzeba mieć granicę, więc niech ci wszystkowiedzący o miłości bezgranicznej dopowiedzą, że JEDNAK istnieją granice, poza którymi nie wolno nas poniżać, upokarzać...
Czy nie jest przypadkiem tak, że pojęcie miłości wszystkowybaczającej wymyślili faceci?
DOBRA... Twój facet używa znanego mi na przykład wytłumaczenia, że ma jakis problem, w domyśle sexoholizm?nadpobudliwość sexualna?to są tylko wymówki biednego misia, bo co - ma się przyznać, że jest zdradzaczem?za proste, lepiej wymyślić problem, z którym on sobie nie radzi i zdradza, a Ty może spróbujesz mu pomóc....
ech, popaprani ..
do brzegu, DOBRA4U, masz zdrowy kręgosłup, to do czego ja musiałam dojść sama, Ty masz z mlekiem wyssane, nie pozwól sobie na zmianę ZDROWYCH ZASAD którymi się kierujesz, on sie nie zmieni, jak sie poddasz, zmieni Ciebie na dokładnie 2good4U, nie daj sie i zostań przy swoich zasadach
miałas zdrowy dom

A może daj mu szansę się zreflektować? Uważasz, że zrobił coś przeciwko Tobie i Waszej rodzinie robiąc to co robił? Czy tylko chcesz się trzymać zasad dla zasady?

Strach Ci podpowiada te wszystkie rzeczy. Usiądź i sobie wyobraź, że przychodzi do Ciebie bliska koleżanka z Twoim problemem. Radzisz jej by zostawiła sensownego faceta ze względu na porno? Są na prawdę poważniejsze powody by kogoś zostawić. Oglądanie porno nie oznacza, od razu zboczeń i chęci poczucia wszystkich kompozycji seksualnych.
I miłość, również polega na wybaczaniu niedoskonałości drugiej osoby.

witajcie

wczoraj bodajze (dni mi sie zlewaja ostatnio w calosc) rozmawialismy wydaje mi sie konstruktywnie i ta rozmowa uswiadomila mi ze ja nigdy nie zadalam mu pytania o jego zasady zyciowe (szok) chyba z gory zalozylam ze kazdy je ma blednie jak sie okazuje

syn poszedl na drzemke w dzien i byla chwila by przysiasc w kuchni przy kawie i wymienic pare mysli
w sumie to zadalam pytanie "jakie chcesz przekazac wartosci i zasady np swojemy synowi jakie Ty masz wartosci i zasady w zyciu?"

odp byla zaskakujaca w sumie i tak i nie brzmiala "nigdy sie nad tym nie zastanawialem" co jest rownoznaczne z ich brakiem (bynajmniej dla mnie)
powiedzial rowniz ze przy mnie po ponad 30latach zaczyna odkrywac rzeczy o sobie ktorych nawet nie wie, ze sam siebie nie znal z tej strony, ze nigdy nie mial takich sytuacji ktore zmuszaly by go do takich refleksji

wiec nastepne pytanie nasunelo sie mi samo , pytam "Twoi rodzice Cie hodowali czy wychowywali" bo roznica jest kolosalna
nie umial odp tzn wydawalo mu sie ze wychowywali ale finalnie wartosci nie ma z tego zadnych (przykre)

i mysle ze tu jest pies pogrzebany , ponad to ja wiem ze jestem osoba posiadajaca ematie i umiem analizowac swoje krokie nim je wykonam z perspektywy osob mi bliskich tzn jesli zrobie tak to moze byc tak, tak i tak i wtedy ta osoba poczuje sie z tym tak czy siak, nie kazdy niestety posiada taka ematie wrecz zaryzykuje stwierdzeniem iz takie osoby sa juz na wyginieciu , analizuje to z perspektywy np ludzi ktorych znam z ich zachowan etc

wiec nadal jest jak bylo mieszkamy razem jeszcze chwile , choc wiem ze to zle, bo lepiej rozejsc sie teraz puki maly jest maly by sie tak nie przywiazywal , ze bylo by mu latwiej , ale wiem tez ze jesli teraz sie rozsypie musze brac pod uwage nianke lub zlobek co w tej kwestii lepszy jest ojciec , bo niewatpliwie on zajmie sie nim lepiej niz te dwie wymienione wyzej "instytucje" i z miloscia to pewne , bo ojcem jest dobrym (w sensie zabaw , spedzania czasu). takie to bledne kolo
spimy osobno, jemy osobno , rozmawiamy w miare normalnie tyle ze mniej, spacerujemy raz razem raz osobno i tak plynie ten czas to juz prawie 3tygodnie , emocje nadal milcza, ja oswajam sie z sytuacja i wyhamowuje kazdego dnia bardziej, budowanie dystansu juz sie mocno rozpoczelo

powrot ?? uwazam nadal ze ludzie sie zmieniaja z czasem nie z dnia na dzien, i sens powrotow jak dla mnie to jak juz to jest po latach nie od reki , mysle ze tak od 3do5 po rozstaniu, czlowiek ma wtedy czas przemyslec co sie stalo jak sie stalo jak mi z tym jest czy chce lub warto wracac , zrozumiec co sie stalo wyciagnac wniosek i isc przed siebie juz sie nie ogladajac , bo przeciez nie mozna isc na przod z glowa skrecona w tyl , bo to wiadome ze szybko sie czlek wylozy , dlatego glowe nalezy trzymac prosto

borussia napisał/a:

Godzisz sie czy sie rozstajesz?

nie jestesmy razem jako para, jesli o to pytasz ale tez nie do konca osobno, tak cos jak na studiach wspolkatorzy

borussia napisał/a:

Nie dalas mi odpowiedzi :-P
Pytam ciebie co chcesz zrobić co czujesz.

hehehe rozbawiles mnie, napisalam wczesniej, ze z mojej strony jest wyhamowanie i na dzien dzisiejszy ja chce juz byc sama nie wiem moze za 10lat mi sie odmieni nigdy nie mow nigdy (niby) ,

nie przeszkadza mi ze on sie bedzie gdzies tam przewijal w moim zyciu, nie zamierzam traktowac dziecka jako karte przetargowa, ba nawet mi na reke, ze zabierze go na weekend czy gdzies 2razy czy 3 w tygodniu np na basen, jasne idz prosze bardzo, odetchne sobie , nie wiem pomaluje paznokcie czy po prostu zalegne spac wymagam od niego tylko systematycznosci nie ze zjawi sie raz na czas tylko albo bedzie czescia jego zycia, ze tak powiem regularna i bedzie przy nim kiedy maly bedzie tego potrzebowal, albo nie bedzie go wcale, bo ja nie dopuszcze do sytuacji gdzie on ma sobie przypominac o malym raz na czas i tylko draznic dziecko, albo sie ogarnie sam i bedzie odpowiedzialny i wtedy ma drzwi otwarte, albo nie bedzie wcale

borussia napisał/a:

Jo jo 10 lat :-P
Twardo stapasz po ziemi widze a to dobrze. Chodzilo mi glownie o twoje uczucie wzgledem niego ale sie okreslilas i spoko. Teraz trzeba sobie zregenerowac umysl i bedzie oki ;-)

kuzwa oby mi po smierci ta ziemia lekka byla, bo jak nie to sie zdenerwuje, cale zycie odciski i jeszcze po smierci dobitka ;>

co do regeneracji to wiesz teraz jest mi latwiej, zwiazek wczesniej dal mi tak popalic, ze teraz po prostu patrze na to wszystko inaczej, gdziej wytracila mi sie ta naiwnosc ze czlowieka mozna zmienic, to jest G prawda, albo bierzesz go jakim jest albo wcale, a zmiany zaleza od niego nie od Ciebie, nawet w tym samym duchu w sumie wychowuja sie dzieci rodzic gada, gada, jezyk wyszczepiony , ale potomek musi sie przekonac sam i wtedy sie uczy, takie glupie lata , ja sie juz ucze na bledach raczej cudzych rzadko na swoich.

poza tym zostaje poczucie wlasnej wartosci wydaje mi sie ze jestem dosc atrakcyjna, faceci nadal nie przechodza obojetnie wiec nie jest najgorzej samotnosc jest zawsze kwestia wyboru, ja zauwazylam , ze ja sie nie nadaje do zwiazku , wtedy jak sie zaczyna psuc ja sie ciagle martwie i zabijam myslami , a ta 2 strona ma w dupie zazwyczaj ,ona sie nie martwi co bedzie jak sie dowiem i sie rozpadnie .... przykre ale prawdziwe