jak reagować?-agresja rodzicielska na ulicach - Netkobiety.pl

Wychowanie dzieci to naprawdę trudna sprawa ,myślę że owi rodzice którzy tak postępowali sami nie wiedzieli co mają robić żeby dzieci się słuchały. Bicie i poniżanie dziecka nie pomaga w wychowaniu ,wręcz przeciwnie ,wiem bo ja byłam tak okrutnie traktowana . Rodzice którzy tak traktują  dzieci ,nie potrafią bądź nie chcą rozwiązywać problemu ,a problem stanowią rodzice . Jak nie wiedzą co robić to biją lub poniżają . Jestem przeciwna karom cielesnym . Mój syn jest trudnym dzieckiem do wychowania , czasem  człowiek ma ochotę go walnąć bo w końcu to prawie dorosły facet ,tym bardziej że ciągle z nim rozmawiam ,uświadamiam, ostrzegam ,ale nie bije ,nie poniżam .
Gdybym zobaczyła rodziców źle traktujących dzieci ,pewno bym się postawiła ,nagadała do słuchu . Jest różnica pomiędzy wychowaniem dzieci a ich chowaniem ,ale niektórzy mają dzieci po to tylko żeby je mieć bo innego wyjścia nie mają. Posiadają dzieci bo tak wypada . Dla mnie dzieci to moje powołanie ,więc dwoje się i troję żeby ich na ludzi wychować .

Nie jestem za bezstresowym wychowaniem, ale też nie jestem zwolenniczką katowania własnego dziecka. Lekki klaps nie zaszkodzi. Byłam kiedyś świadkiem jak matka wrzeszczała na 2,5 letnie dziecko, że ukara je za to co dziadek zrobił, podniosła za ta małą rączynę i zaczęła walić w pupę dziecka ile sił. Potem wyrzuciła je z pokoju. zamknęła drzwi a dziecko zostało samo na przedpokoju;/. Takie matki to powybijać.... powiedziałam, że jeśli jeszcze raz tak zrobi przy mnie to sprawą zajmie się policja.

ja mam prawie 3 letnia corke i czasami dostaniee klapsa jak w pada juz w szal ale wole ja odstawic na kare tam posiedzi po krzyczy i sie uspakaja. ale z tym biciem to jest przesada ja tez nie mam pojecia co robic z jednej strony rozumiem bezsilnosc tych rodzicow ale z drugiej takiego rozwiazania nie rozumiem bo ktore dziecko po laniu odrazu sie uspakaja raczej w pada w jeszcze wiekszy szal i rozpacz. ja teraz jestem w niemczech i moja kuzynka mi powiedziala ze tu jak szarpne dziecko albo uderze gdzies inndziej niz w pupe to ludzie dzwonia na policjie sama bylam tego swiatkiem jak polka zaczela lac chlopca po glowie i za 10 min policji sie tlumaczyla .Jak myslicie unas tez powinno sie tak reagowac?

Bezstresowe wychowywanie dziecka to najwiekszy blad jaki mozna popelnic bedac rodzicem na rowni z agresywnym. U moich znajomych mam dwa idealne tego przyklady. W jednej rodzinie dziecko dwu i pol letnie ma najwiecej do powiedzenia. Na slowo nie reaguje placzem, a rodzice chcac odpuscic daja spokoj z zasadami i dziecko siedzi do pierwszej w nocy ogladajac bajki, po czym o szostej rano robi pobudke. Jak to dziecko ma sie rozwijac maja 5 godzin snu na noc? Ale to juz osobny temat. W kolejnej rodzinie czlopczyk dwu i pol letni dostaje po buzi gdy tylko za glosno zakrzyczy. Chce podkreslic, ze nie krzyczy na rodzicow, a krzyczy, bo sie bawi i wyglupia z swoja siotrzyczka.

Napisze Wam, ze jesli nie ma sie wystarczajaco cierpliwosci, nie powinno sie byc rodzicem. Dziecko ma prawo byc zmeczone, marudne, nie w chumorze, zupelnie tak jak dorosly. Ktora z nas nie ma dnia, kiedy najchetniej plakaby caly dzien do poduszki, lub wyzyla sie na wszystkim co stanie nam na drodze?
Jednak dziecko powinno miec autorytet u matki, jak i ojca, i gdy ten autorytet wybudujemy, dziecko nauczy sie szacunku, a to co rodzic powie bedzie swiete. Zdecydowanie uwazam, ze ten autorytet mozna wybudowac bez uzytku sily.

UWAZAM, ZE JAK NAJBARDZIEJ POWINNO SIE ZWRACAC TAKIM RODZICOM UWAGE. Co to jest bicie dziecka po glowie? Zostawianie pod sklepem? W tlumie? Malo chorych ludzi chodzi po tym siwecie, ktorzy tylko czekaja na nieuwage rodzica? Wiem, ze czasami nie ma sie juz sily i trzymamy w sobie juz ostatnie nerwy, ale to nie tlumaczy agresji. Dzieci same sie nie obronia.

Jestem mama dwóch córeczek(4 i 6 lat) Tez daja popalic w każdym miejscu... często chcą płaczem cos wymusić ... jak jestem na zakupach, czasem wychodze z pustym koszem ze sklepu... wsiadam z nimi do auta i tłumacze dlaczego wyszłysmy... płaczu jest przy tym co niemiara... ludzie patrza na mnie jak na niedobra matkę... ale ja wiem, że nic złego swoim dzieciom nie zrobiłam... jak się uspokoją i obiecaja że będa grzeczne to wracamy do sklepu... wtedy jest spokojnie... a jak wytzrymają to zawsze dostaną mała niespodziankę(loda,lizaka, czy gumy)...
drugi sposób to taki,że od samego wejscia juz je chwale że są grzeczne... nieraz aż do przesady-ale to działa...
myslę że ci rodzice którzy postępują w taki sposób jaki opisałas, nie wiedza jak radzc sobie ze swoimi emocjami, pewnie sami byli karceni w dzieciństwie przez rodziców i nie umieja inaczej...nawet nie kontroluja sie czy sa w miejscu publicznym... albo kontroluja do minimum-pomysleć tylko co takie dzieci mają w domu...
nigdy takiej nie miałam, ale napewno podeszłabym do dziecka gdybym widziała, że zostało same przed marketem... chyba tez zadzwoniłbym na policję... w razie potrzeby spisałabym numer rejestracyjny samochodu...
wiecie zreszta, że zdarza się, że u sąsiadów dzieją sie takie rzeczy... mało kto reaguje na to!!! dopiero jak dziecku stanie sie najgorsza krzywda, wszycy sobie w brode plują i mówia jakie to dobre dziecko było...
ilu ludzi na swieci - tyle reakcji na krzywde dziecka... 

a bezstresowe wychowanie dla mnie jest wogóle nie dające wnieść sie w życie... jak można chowac dziecko bezstresowo??? to jest niemozliwe...
dzieci muszą znać swoje miejsce a rodzice muszą umiec wyznaczac im granice... muszą uczyc się radzic sobie ze stresem, bo niestety kiedy będą dorastać czeka je niejeden stres: w szkole, w pracy a nawet w miłości...