Praca w biurze czy w "terenie" ? - Netkobiety.pl

Ja zawsze myślałam (tzn. jeszcze wtedy, kiedy w ogóle nie pracowałam ), że praca w biurze to najgorsze co może być i że to nie dla mnie. Wyobrażałam sobie siebie pracującą właśnie w terenie, najchętniej ze zwierzętami, ale też i z ludźmi, w ruchu. Kiedy zaczęłam pracować w biurze, okazało się jednak, ze "statyczna" praca to właśnie coś dla mnie Przyznam, trochę dokucza mi brak ruchu (może nie tyle, że mi go brakuje, bo z natury nie jestem specjalnie ruchliwa raczej po prostu widzę skutki braku ruchu), ale wiem, że najlepiej czuję się, kiedy mam jakieś zadanie, na którym mogę się skupić, nie przemieszczając się i nie rozpraszając - wtedy najefektywniej pracuję. Poza tym lubię to, że mam w biurze swoje biurko w swoim kąciku, komputer, z którego korzystam tylko ja, swoją szafkę, w której trzymam szpargały itd., wtedy czuję, że mam w pracy własne miejsce. A jak wiem, że mam własne miejsce, to i lepiej mi się pracuje, bo czuję się "zadomowiona". Ja zresztą już taka jestem, że najlepiej się odnajduję na znajomym terenie, wtedy czuję się pewniej i mogę wykonywać swoje obowiązki na 100%

Moje odczucia są podobne do Anemonne - lubię mieć wszystko pod ręką i czuć, że miejsce pracy jest właśnie takie ,,moje". Lubię czuć się dobrze w swoim otoczeniu, mieć wszystko pod ręką, mieć ciepło, przyjemnie i swojsko, nie wspominając o możliwości wypicia w każdej chwili dobrej kawy , a taki stan mogę osiągnąć wyłącznie przy własnym biurku.

Moja ostatnia praca na etacie związana była z pracą biurową, ale jednak wymagała dosyć częstego opuszczania murów placówki - inspekcje nieruchomości, przeglądy ksiąg wieczystych, załatwianie różnego rodzaju spraw urzędowych. Kiedy więc awansowałam i to ja wydawałam dyspozycje, z ogromną ochotą wszystkie zadania do wykonania na zewnątrz zlecałam innym osobom.

Praca w terenie co prawda zwykle jest mniej monotonna od siedzenia za biurkiem, ale też wymaga większej dyspozycyjności i dopasowania się do innych, co nie zawsze jest przyjemne. Związana jest też z dużą, bezproduktywną stratą cennego czasu - dojazdy, stanie w korkach, czekanie na klientów, kontrahentów, przy czym sporą część papierkowej roboty i tak trzeba potem zabrać do biura lub domu. 

Znam jednak osoby, które muszą pracować w ruchu, inaczej się po prostu męczą i ,,duszą".

XX30 a co wpływa na to, że sobie nie wyobrażasz ? jakie czynniki ?

Nigdy w sumie jakiejś większej pracy w terenie nie próbowałam, ale odstręczało mnie poniższe:

1. Przede wszystkim mogłabym przegiąć z zaangażowaniem i siedzieć w "robocie" 24h. Etat to etat. Przychodzisz, pracujesz, wychodzisz, zapominasz. Choć nie zawsze tak miałam tego trzeba się nauczyć.

2. Plusem jest niby to, ze możesz dostosować swój czas pracy do tego co masz do załatwienia w życiu prywatnym. W rzeczywistości to jednak wygląda tak, ze nigdy nie można niczego zaplanować, zawsze cos wyskoczy w ostatniej chwili, a jak nawet na biegu cos załatwisz, to rozwala Ci to dzień i niesiesz prace do domu. Na etacie stacjonarnym , biorę dzień z urlopu i jakoś mnie nie gnębi, ze go biorę i np będę musiała przenieść spotkania na inny dzień, reorganizować cały plan pracy itp.

3. Nienawidzę pracować z klientem, szczególnie jak mam mu coś na sile wcisnąć lub odebrać (windykator np). Do tego jest potrzebna miłość do ludzi i ekstrawertyzm. Ja jestem introwertykiem.

A tak z innej beczki, zastanawia mnie fakt, ze ludziom praca w biurze kojarzy sie z wykonywaniem nudnych, głupawych czynności, parzeniem kawy i grze w pasjansa. Oprócz parzenia kawy  (sobie) ... z reszta się nie spotkałam w mojej dotychczasowej karierze .

Sa oczywiście nudne stanowiska, które pomimo tego, ze pracujesz przed kompem wyglądają bardziej jak praca na taśmie produkcyjnej w jakiejś fabryce. Ale to wszystko zależy od preferencji i inwencji pracownika. Mnie by taka praca zanudziła. Innym sie podoba.

Mi zdarzyło się pracować w biurze rachunkowym i wklepywać dane. Zdobyłam sporo doświadczenia, na tyle, że mogę sama prowadzić księgowość swojej firmy, ale ogólnie nie była to praca dla mnie, głównie ze względu na te wszechobecne cyfry;D Ogólnie lubię pracę biurową, ale bywa, że brak w niej jakiejś dynamiki. Co prawda praca, którą wykonywałam najdłużej, praca w redakcji, wiązała się ze spotkaniami, wyjazdami, wyjściami, i ogólnie spoko, ale jednak stały kontakt z ludźmi jest ważny. Teraz z kolei pracuję w domu, i to kompletna zmiana, do której nie umiem się nadal przystosować:)

Jak dla mnie praca w biurze jest ok i taka w sumie mam, ale niestety czesto bywa tak, że przez cały dzien - 8godz nie robię NIC!!! czuje ze mnie to bardzo męczy i wkurza ze mój rozwój zawodowy stoi w miejscu... ile mozna szperac na necie. Jak wracam do domu to na nic nie mam ochoty... nic tylko marudze. wszystko mnie wkurza... co to za zycie??? powiem szczerze ze inaczej sobie to wyobrażałam. czasami mam do napisania jakies pisma, wnioski itp. ale w porównaniu do całokształtu to jest to znikomy czas... jednak moja praca bedzie takze polegała do jezdzenia do klientów i urzędów - a to mnie znowu przeraża! tzn boje sie jezdzic samochodem i jak bede musiałą jechac do jakiegos miasta którego nie znam (bardzo małao jezdze samochodem) to chyba umre ze strachu... do bani to wszystko bo dobrze zarabiam i chyba musze sie wziac w garsc bo oszaleję... a i jeszcze atmosfera w biurze: niezbyt ciekawie - w małym pomieszczeniu siedzimy we troje. z czego ja siedze na środku - co bardzo mnie wkurza bo mój monitor widzi jedna z pozostałych osób - czasami czuje sie obserwowana. Niby jak sie nie ma co sie lubi to sie lubi co się ma - tylko ja nie wyobrazam sobie pracowac w jednym miejscu np. przez 40 lat.

Praca biurowo-terenowa jest bardzo dobrym rozwiązaniem.
policjant z wydziału dochodzeniowo-sledczego ma pracę i biurową i terenową, zazwyczaj ma na głowie równolegle kilkanaście spraw, przesłuchuje, kieruje przesłuchaniami, ma mase papierów, druków i innych biurokratycznych czynności do wykonania. Jest zupełnie inaczej niż na filmach. Film to duże uproszczenie. Pracuje nad włamaniem, dzwonią, że znaleźli zwłoki, jedzie ogladac zwłoki, widać na oko, że samobójstwo - od razu do umorzenia.
Kolejne zwłoki z nożem w okolicach serca wbite głęboko, od razu widac, ze zabójstwo: ślady, linie papilarne, mikroslady, daje komuś do przeszukiwania baz danych i tak zycie się toczy.
Osoby z silną psychiką szybko się przyzwyczajają, słabi - wykruszają się