Reinkarnacja czy niebo? - Netkobiety.pl

Proszę jaki optymista/ka! Hahaha
Religia chrześcijańska przewiduje także piekło Tam nie polecam ,słyszałem że Polacy wykręcili diabłu kocioł bo żeliwny ,posmarzyć się nawet nie można ...
Ja, jak dobrze pójdzie trafie do czyśćca (religia także to przewiduje) i już tam zostanę na wieki bom nie pokorny..

Nie wymieniałam wszystkich opcji ,chodziło mi głównie o to czy człowiek może narodzić się ponownie po śmierci w innym ciele.

ja mam nadzieje że odradza się w innym wcieleniu

Jak ani jedno ani drugie to co ?? Często czuje jakbym żyła milion lat,może to świadczyć o reinkarnacji

Konsekwencją teorii filozofa Heraklita, o cykliczności wszechświata i możliwym odradzaniu się kolejnych jego wersji nieskończoną ilość razy, jest:

Istnieje możliwość że w której z kolejnych wersji wszechświata odrodzisz się w tym samym lub innym otoczeniu. Polega to na 100% odwzorowaniu twojej struktury fizykochemicznej i zachodzących w niej procesów. Ponieważ ilość restartów jest nieograniczona, możesz żyć nieograniczoną ilość razy, w odstępach dowolnej liczby wszechświatów. Możliwe jest nawet dokładne powielenie twojej ścieżki życia. Oczywiście nie zauważysz przerwy bo okresie śmierci nie obserwujesz, ale także nie zauważysz ponownego życia, ponieważ informacja, czyli zachodzące w twoim mózgu procesy, ulegają skasowaniu. A więc równocześnie odradzasz się (w pewnym sensie) jak i umierasz na wieczność.

Też coś o tym słyszałam i nawet chyba w to wierzę ale jeśli znowu mam się odrodzić w tym samym otoczeniu i powielać moją ścieżkę życiową jaki ma to dla mnie sens.Oczywiście nie będę wiedzieć ,że już wcześniej żyłam bo gdybym wiedziała ,że już to wszystko przechodziłam i to nie raz to nie było by żadnego wybawienia od tego świata/życia i to w jakimś sensie było by dołujące .

Jeśli to prawda to fajnie, po 2000 lat chrześcijańskiej dywersji, nauka dochodzi do wniosku że najbardziej prawdopodobna jest teoria którą wymyślił starożytny filozof Heraklit 2500 lat temu.

Mamy XXI wiek, a nadal korzysta się z dziedzictwa świata antycznego. Trzeba było konsekwentnie rozwijać starogreckie systemy, zamiast importować wewnętrznie sprzeczne bajki z bliskiego wschodu i teologicznie badać ilość diabłów na główce szpilki.

A co może czekać po śmierci morderców,samobójców czy osoby ,które zostały zamordowane? do nieba wg kk chyba nie trafią.

Ja na niebo w wydaniu KK też nie mam co liczyć - notorycznie, bez cienia skruchy i chęci poprawy cudzołożę z własnym mężem

nie ma dowodów na to że reinkarnacja nie istnieje.
myśle ze o tym co stanie się z nami po śmierci zdecyduje to w co wierzymy

Sam fenomen śmierci nie jest do konca zrozumiany, a efekt jest znany jako brak funkcji życiowych

Fenomen śmierci? Chyba nie rozumiem...
Życie= funkcje życiowe
Śmierć= brak funkcji życiowych. Nieuchronny póki co.
czy chodzi ci o to dlaczego umieramy( naturalnie, nie w wypadku) i mamy datę ważności?

Proste i logiczne. Chodzi o to że nie wiemy co będzie po śmierci wiemy tylko że to koniec funkcji życiowych a co się z nami stanie tego nie wiemy może nic nie ma już więcej. Ale w zależności od tego w co człowiek wierzy tak sobie to wyobraża

Wyobraża i nic więcej. Eschatologia to baśnie.
Umrzemy- się okaże. Po co sobie tym głowę zaprzątać teraz?

A kiedy miałabym zaprzątać?

Śmierć-Zaprzestanie funkcji życiowych jeśli chodzi o ciało ,a jest coraz więcej dowodów ,że człowiek posiada też duszę(czy jak kto woli nazwać ,niektórzy mówią aurę,energię).A z tym zaprzestaniem funkcji życiowych to naukowcy przeprowadzali eksperymenty(na razie na zwierzętach) i przywracali te funkcje do życia

Na razie daje jeden przykład
''Doktor nauk technicznych, Nikołaj Zalicew twierdzi, że nie tylko można zrobić zdjęcie aury, ale wręcz da się zważyć duszę. Dokonano tego dzięki eksperymentowi, który zakładał wykorzystanie myszy laboratoryjnych, które umieszczane były na superczułej wadze i zostawały zabite. Porównanie wagi przed śmiercią zwierząt i po niej wskazuje na to, że z ciała myszy coś ubyło. Gasła sygnatura energetyczna zwierzęcia, co musiało zostać odebrane przez pole grawitacyjne.

Jak wiadomo podobne eksperymenty robiono na ludziach. Oczywiście nie uśmiercano ich celowo tylko badano ludzi umierających. Słynne badania w tym zakresie prowadził już w 1907 roku doktor Duncan MacDougall z Massachusetts. Uznał on, że w momencie śmierci dochodzi do uwolnienia masy około 3/4 uncji, co odpowiada 21 gramom.''

Jak na razie cała wiedza o świecie jaką posiadamy została zdobyta na podstawie badań naukowych.

Dodaje artykuł ,który znalazłam wczoraj o Św. Andrzej Bobola
''Zmarły w 1657 r. polski jezuita. W trakcie powstania Chmielnickiego trafił w ręce Kozaków, którzy w rzeźni poddali go okrutnym torturom. Zwyrodnialcy obcięli mu uszy, wargi, nos i wydłubali jedno oko. W niektórych miejscach zdarli także z niego skórę i pozostawali otwarte rany. Zmasakrowane ciało Boboli zostało złożone w zawilgoconej ziemi, pełnej innych rozkładających się zwłok.

Pochówek okaleczonych zwłok duchownego wśród innych szczątków, powinien przyśpieszyć rozkład. Tymczasem stało się inaczej. W trakcie ekshumacji, do której doszło w 1917 r. okazało się, że jego ciało nie uległo procesom gnilnym i zachowało się w dobrym stanie.

W 1922 r. żołnierze Armii Czerwonej wykradli zwłoki Boboli. Sowieccy naukowcy próbowali zgłębić ich tajemnicę i dowiedzieć się, co sprawiło, że mimo wielu lat nie uległy rozkładowi. Żadne medyczne uzasadnienia nie pasowały jednak do tego przypadku. Dzięki działaniom papieża, ciało zostało zwrócone w 1923 r.

Lekarze, którzy prowadzili badania nie potrafią w żaden sposób wyjaśnić, dlaczego w warunkach, które sprzyjają rozkładowi, zwłoki Andrzeja Boboli - zachowały się.''

Żyjesz, doskonalisz swoją duszę, umierasz, oceniasz siebie, jak nie było super, to znowu wcielasz się w ciało, żyjesz, uczysz się, doskonalisz, umierasz. I tak w kółko. Aż się udoskonalisz. Jak osiągniesz pewien poziom, to już nie musisz wchodzić w ciało. Co jest dalej? Nie mam wiary na ten temat, nie wiem.

Jak źle żyjesz, to budujesz złą karmę, która Cię nieszczęściami obdarza. Jak umrzesz, to ten dług przechodzi na następne życie. To samo jest z dobrem.

Ciało jest potrzebne, aby przeżywać emocje. Jak odddzielisz się od ciała, to doznajesz poczucia ciszy i spokoju. NIe ma emocji. Ludzie nie znają takiego uczucia, bo w całym życiu ciągle czujesz różne emocje.

Nauka jest utrudniona, bo nie mamy pamięci co się działo w poprzednim życiu. Być może nasze mózgi są jakoś zdeformowane, abyśmy właśnie nie pamiętali. Taka planeta samych inwalidów mózgowych.

Mózg to antena do komunikacji z duszą. Dusza jest jakby kierowcą, a ciało jakby samochodem. Śmierć, przejśćie do następnego życia, to po prostu przejście kierowcy z jednego auta do drugiego.

Niebo... jak nie musisz wchodzić w ciało, to awansuje twoja dusza gdzięś tam wyżej i wyżej. To zinterpretuj sobie jako niebo.

PIekło? NIe wierzę w to, ale jeśli ktoś się stacza w dół z doskonaleniem duszy, to może wpaść w pułapkę bez wyjścia. Będize tak niemoralny, że nie jest w stanie się doskonalić. Coś jakby bycie coraz większym leniem... w końcu jesteś tak leniwa, że nie uczysz się, czyli na zawsze zostaniesz na dnie. Będziesz cierpieć, ale bez możliwości wyrwania się z tego.

Dlaczego pustka byłaby bez sensu ? Dlaczego w ogóle musi być w tym sens ? Chrześcijańskie niebo/piekło już dość dawno przestało mnie przekonywać. Brzmi to dość bajkowo. Reinkarnacja brzmi bardziej logicznie, choć ta teoria też ma dziury. A pustka ? Pustkę często odrzucamy, bo wydaje się nam zapewne najbardziej przerażająca. Znaczna część z nasz przecież chciałaby po śmierci znów spotkać swoich bliskich, którzy też odeszli. A tu dupa. Tylko, że pustka nie daje świadomości pustki. Będąc w pustce nie będziemy z tego powodu cierpieć jak w chrześcijańskim piekle. Po prostu nas nie będzie i tyle. Trochę zaczynam się oswajać z tym, że taka opcja też może być i nie jest ta świadomość taka najgorsza. Może i wolałbym, żeby było inaczej, ale to i tak nie ma znaczenia. W gruncie rzeczy nikt nie udowodnił, że człowiek ma duszę. To pewna teza na której opiera się wiara w jakieś życie po śmierci. Ale jeśli nie mamy duszy to co niby ma po nas zostać po śmierci ?

Ogólnie na Twoje pytania, Gary, moja odpowiedź to: nie wiem.
Dusza niby coś nas odróżnia od zwierząt, ale jeżeli istnieje jakaś wieczność, w której człowiek ma być szczęśliwy, to dla mnie ona nie istnieje bez zwierząt.

A ogólnie moja rozkmina wychodzi z zastanawiania się nad sensem życia. Bo jeżeli jest pustka po śmierci, to jaki sens ma nasze życie tutaj? Niebo/reinkarnacja jest tym, co trzyma człowieka przy jakichkolwiek zasadach moralnych, bo one będą miały jakieś odzwierciedlenie potem. A pustka nie trzyma przy niczym.

Jestem młoda, ale wbiłam w taki etap życia, gdzie zastanawiam się, czy to co robię ma jakikolwiek sens. Po co mam zakładać rodzinę, skoro moje dzieci będą cierpieć po mojej śmierci (a jeżeli po śmierci nie ma nic to nie będzie mitycznego spotkania się w niebie). Czy nie lepiej żyć samotnie i nie skazywać siebie i innych na stratę?
Mój dziadek przyszedł do mnie po swojej śmierci się pożegnać. Mimo, że to tylko sen to było tak realistyczne, że moim zdaniem coś musi być. Albo energia po człowieku zostaje, albo chwilowo człowiek jest pomiędzy światami (światem i pustką).
Jak myślę o takich rzeczach to czuję się mała w porównaniu do wszystkiego.

To wszystko to jakieś takie moje luźne myśli i wiem, że to kwestia wiary i dowiemy się po śmierci jak jest, ale chyba można choć trochę porozmawiać? w końcu to dział o duchowych poszukiwaniach.

Osobiscie uwazam ze jesli my mamy dusze to zwierzeta rowniez.

Tym bardziej w przypadku reinkarnacji, w buddyzmie uznaje sie istnienie duszy u zwierzat, gdyby uznac ze zwierzeta duszy nie maja to nie ma co dyskutowac o reinkarnacji .

Nikt nie udowodnił istnienia duszy, a tym bardziej, że ludzie ją mają, a zwierzęta nie. Po co tak zakładać ? Żeby poczuć się lepszym ? Co ma pustka po śmierci do sensu życia ? To co osiągasz w życiu zostaje w życiu. To co pozostawisz po sobie, pozostanie po Tobie w życiu innych, a nie po ich śmierci. W pewnym uogólnieniu wszystkie stworzenia, łącznie z ludźmi łączą się w pary, żeby dać nowe życie. Sprawić, aby ten cykl trwał i na drodze ewolucji się zmieniał, ulepszał. To jest cały sens. Ta cała maszyneria zwana naturą, wszechświatem musi być w ciągłym ruchu. Ona nie może się zatrzymać i cykl życia jest tego elementem. Życie składa się też z cierpienia i Twoja śmierć dla Twoich potencjalnych dzieci jest tylko jednym z elementów, który je dotknie (lub nie). Może jest tak, że ta energia zwana duszą jest niezniszczalna i trwa zawsze w jakimś cyklu, w jakiejś formie. Ale może jest i tak, że ta energia jest jak w baterii i z czasem po prostu w danej jednostce gaśnie. Jeśli już filozofujesz o tym czy lepiej żyć samotnie, żeby nie skazywać siebie i innych na stratę, to zauważ, że samotne życie też jest jakąś stratą. Zawsze coś zyskujesz i coś tracisz.

Dusza to Ty. Ten człowiek z poprzedniego życia to Ty. Twoje rachunki do rozliczenia. Jesteś jak kierowca, kierowca to twoja dusza, a ciało to samochód, czyli jak stary samochód się zepsuł, to przesiadłaś się do nowego i trenujesz dalej.

Ale przyuszczalnie jesteśmy ofiarami krzywdzenia wszsytkich ludzi na świecie -- okaleczeni, że nie pamiętamy poprzedniego życia. W końcu podobno tylko kilka procent mózgu jest aktywne. Może ktoś nam ukradł resztę.

Ja wierzę w reinkarnacje za dużo widziałam zła by wierzyć w boga....

Czytałam swojego czasu spoto książek o przeżyciach z pogranicza życia i śmierci, wizjach nieba i wydaje mi się, że to są projekcje własnego mózgu. Z jednego prostego powodu - zwykle zgadzają się ze światopoglądem osoby piszącej. Zresztą znam na pewno jedną, w przypadku której dziecko, które takie doświadczenia miało, przyznało się do wymyślenia wszystkiego.

Jest demokracja. Można się zgadzać i nie zgadzać.
Z jednej strony w ludzka naturę jest wbudowana łatwowierność z drugiej analiza i  krytyczność, to prowadzi do rozprzestrzeniania się wiedzy i powolnego postępu.

Ty tego nie wiesz , oni tego wiedzą . Na dobrą sprawę nikt tego nie wie.
Nie ma dowodu na istnienie czy nieistnienie , nie ma tematu.

Jakby popuścić wodzę fantazji to można powiedzieć , że świat utrzymuje się na grzbiecie latającego szczura.
To nie ma żadnych konsekwencji do momentu, kiedy ktoś nie zacznie przekonywać innych osób do swoich racji.
Albo patrząc wstecz , porzuci przekonywanie i po prostu ich zmusi do wyznawania swoich racji.
Nieudowodnione rzeczy, o wysokiej randze moralnej mogły rozjuszyć tłumy do zniszczenia przeciwników.

Chodzi mi o nierówny podział praw i obowiązków np. monarchie , systemy religijne itp.
Co do podstawowych zasad moralnych , to nie trzeba do tego religii.
Nie możesz nauczyć kogoś, na podstawie doświadczeń których nie posiadasz.

Na dobrą sprawę na  podstawie doświadczeń których nikt nie miał.
Bo dlaczego niby ktoś miałby być wyróżniony ?

Wyróżniony bo łaknął uwagi , chciał sławy,szacunku ,potrzebował forsy,  bo mu się zwoje zagotowały ... to już bliżej prawdy.

yyy kwadrat, sorry, ale to tak zupełnie nie na temat, o którym rozmawiamy

Jesienna - no i właśnie nie da się zweryfikować, a te relacje się różnią. Czytałam "Niebo istnieje naprawdę", ogólnie parę lat temu byłam mocno wciągnięta we wszelkiego rodzaju książki religijne, a wiadomo, że większość z nich to książki ze Stanów, czyli odłamy protestanckie i one się różnią mocno od tych naszych ciekawi mnie to. Że jak ktoś nieuznający Maryi np. idzie do nieba, to tam Maryi nie ma. A jak ktoś uznaje, to często właśnie ją widzi jako jedną z pierwszych. Albo są różne nieba/miejsca w niebie dla różnych wyznań, albo to wielka ściema

>A pustka? To by było całkowicie bez sensu gdyby po śmierci było jedno wielkie nic.

Dlaczego bez sensu? Kiedy skończysz piec ciasto, nie ma jakiegoś Ducha Ciasta, który z piekarnika przechodzi do Wielkiego Pieca. Po prostu skończył się proces fizyczny, teraz ciasto zjesz i przetrawisz.

Dusze są niezależne. Wchodzą w ciała i żyją. Pewnie czasem ktoś jest mamą syna, a w nast reinkarnacji syn jest ojcem tej duszy co była mamą. Nagrody i kary przenoszą się na następne życie. Dlatego samobójstwo nie załatwia problemów. Na Ziemii tutaj najgrosze jest, że nie pamiętamy poprzedniego życia i niewykluczone, że ludzkość jest w ten sposób oszukiwana. ciało jest potrzebne do przeżywania emocji. Brak ciała = cisza emocjonalna, której nie znamy (dopiero w momencie śmierci klinicznej o tym mówią). Ciało jest jak samochód... dusza jak kierowca. Gdy auto padnie przechodzi się do następnego. Aż ktoś nauczy się dobrze jeździć.

Seks to tylko część życia...
Relacje to też tylko część życia.
Jest jeszcze rozwój duchowy.
Żyjemy aby się uczyć dobrze żyć. Dlatego karma, dlatego ciało...

Nic nie paliłem i nic nie piłem...

Troszkę pomieszane. Ciało jest nośnikiem, tak jak płyta CD jest nośnikiem muzyki. Zmiana nośnika, nazywana jest śmiercią. Dobro i zło istnieje w naszej rzeczywistości, powstało tak jak czas i przestrzeń.