Nuda, rutyna, strach- czy to początek końca? - Netkobiety.pl

Witajcie. Jesteśmy ze sobą kilka lat, rok po ślubie. Mamy małe dziecko. Początki naszego związku nie należały do łatwych, ale udało nam się pokonać przeszkody i jesteśmy do tej pory razem. Problem polega na tym, że coś zaczyna się psuć. Każdy dzień jest taki sam, mąż pracuje od rana do wieczora, ja opiekuję się dzieckiem. Każde z nas ma dużo na głowie. Nie ma tego czegoś, co było na początku. Kiedy nadchodzi weekend, a mąż ma wolne, to spędzamy czas razem. Brakuje mi czułych i miłych gestów. Rozmawiałam o tym z mężem nie raz, ale mam wrażenie, że ciągle stoimy w miejscu. Chciałabym żeby mąż w ciągu dnia np. dotknął mnie, zaczepił, dał buziaka itd. Ja się staram tak robić, ale jeśli widzę, że jego to nie rusza, to przestaję. Mąż woli przytulić mnie i tak stać kilka ładnych chwil, kiedy ja np. jestem zajęta. A małego buziaka w biegu nie da, tylko musimy stanąć, rzucić wszystko i się całować. Wiecie o co mi chodzi? Rozmawialiśmy o tym i dalej jest jak było. Czuję, że zaczynamy żyć bardziej obok siebie niż razem. Wieczorem, gdy dziecko już śpi, leżymy razem w łóżku, ale mąż ogląda film, a ja albo czytam albo siedzę na necie. Niby razem, ale osobno. Ja nie lubię oglądać filmów, więc zajmuję się czymś innym. Oddalamy się od siebie. Mamy kryzys, od jakiegoś czasu jakby nie możemy się dogadać. Teraz jest trochę lepiej, nie kłócimy się, ale dalej czuję, że jesteśmy za bardzo od siebie oddaleni. Kiedyś było tak, że jak leżeliśmy razem, czy jak tylko dotknęłam męża, on zaraz się podniecał. Czułam, że mu się podobam. Teraz już tak nie jest. Wiem, że to po części moja wina, bo on się z tym hamował, jak mu kiedyś powiedziałam, że tylko o seks mu chodzi. Ja nie potrafiłam kochać się z nim, jak było między nami źle. A wtedy było ciągle źle.
Pytam czy mnie kocha, mówi, że tak, ale ja czuję jakby to mówił z przyzwyczajenia. Nie mówię, że ja pokazuję mu na każdym kroku, że go kocham. Przestałam to robić, nawet nie wiem dlaczego. To nie jest tak, że tylko on jest winny tej całej sytuacji. Oboje jesteśmy. Chciałabym wiedzieć, że jest pewny, że chce być ze mną do końca życia. Wiem, że wzięliśmy ślub, że mamy dziecko i nie chcę rozwalać rodziny, ale rozstać się zawsze można. Ostatnio rozmawialiśmy i powiedziałam mu, że czasami myślę, że może lepiej by było się rozstać, że zaczynam coraz bardziej obojętnie do wszystkiego podchodzić. Powiedział coś co mnie ruszyło "pokochasz mnie na nowo?". Przecież ja go kocham. Myślałam, że po tej rozmowie coś się zmieni. Niestety się przeliczyłam. Nie wiem jak na nowo rozpalić ogień w naszym związku, jak się do siebie zbliżyć. Czy ktoś mógłby podsunąć jakiś pomysł?