Myślę, że ten wątek mogę podpiąć pod psychologię, była kategoria - ciąża, ale to typowo psychologiczna sprawa. Nie zaszłam, nie zamierzam zajść. Mój facet ma 35 lat, ja 20 i kompletnie nie jestem przygotowana na taki krok w swoim zyciu. Rozmawiałam z nim o tym, powiedział, że nie będzie wymagał ode mnie dziecka, dopóki sama tego nie zechcę. Jednak wiem, że ma swój wiek i, że pragnie stabilizacji, należy do tych facetów, którzy szaleli za młodu aby w pewnym wieku przystopować, założyć rodzinę, miec psa i kominek. Taki prosty spokój. Wiem, że w pewnym momencie będzie tego chciał, a ja nie będę w stanie tego mu dać. Od czasu do czasu wraca do mnie ten temat. Moja mama w moim wieku już rodziła. Nie wiem od czego to zależy, ale myślę, że nie byłabym dobrą matką. Przeraża mnie rosnący brzuch, żylaki (które odziedziczyłam już po mojej mamie, ona po swojej i koronkowo dalej), rozstępy, ból, opuchnięte nogi, poświęcenie swojego zycia dla dziecka. Ogromna odpowiedzialność, na którą nie jestem gotowa. Nie umiem zając się dzieckiem - zawsze uciekałam, gdy przyjeżdzala jakaś ciotka z dziećmi, nie lubię mieć z nimi kontaktu. Oglądałam filmy o porodach, ciążach, jak kobiety się czuły, rozmawiałam z mamą. (Trochę dziwnie to przyjęła, myślała, że sama jestem w ciąży i dlatego pytam). Boję się utraty figury, a nie chcę później cwiczyć żeby ją odzyskać, rozciągnięta macica.. To mnie tak.. dziwnie odrzuca, niedobrze mi gdy o tym myślę. Nie wiem gdzie leży złoty środek, dla mnie to coś strasznego. Kilka razy śniło mi się, że jestem w ciąży i z płaczem się budziłam, bo byłam przerażona. To ogromne poświęcenie, a ja chcę zwiedzać, zobaczyć masę rzeczy, wybawić się, jeździć na festiwale. Nie wiem co zrobię, gdy mój męzczyzna zachce dziecka, wiem, że to w końcu nastąpi. Nie będę potrafiła mu go dać. Może jestem egoistką, może nie.. czasem źle się ze sobą czuję, zupełnie jakbym nie była kobietą..
- zaspana01
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
- mery90
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
jestes jeszcze mloda, ja pomimo, ze jestem starsza tylko3 lata, majac 20lat tez nie lubilam dzieci, uwazalam, ze nigdy nie bede rodzic, bo mnie dzieciory denerwuja... jednak teraz, z wiekiem czuje, ze dzien gotowosci bycia matka sie zbliza. i w koncu nadejdzie. jedynym problemem jest wlasnie Twoj partner, jego wiek, bo wiadomo, ze tak jak mowisz, on moze nagle, niespodziewanie zapragnac go, a wtedy to nie wiem co dalej...
Do mnie dzień gotowości nie przyszedł. Chociaż hormony chyba próbowały mnie oszukać.
Zaspana - jesteś jeszcze bardzo młoda.
Może nadejść czas kiedy będziesz chciała mieć dziecko. Ja w wieku 20 lat nie wyobrażałam sobie siebie jako matki, choć wiedziałam, że kiedyś w przyszłości chcę mieć dzieci.
Jednak może też okazać się, że taki czas nigdy nie nadejdzie. Są kobiety, które dzieci nie mają z własnego wyboru.
W tej sytuacji najważniejsze jest abyś jasno to zakomunikowała swojemu partnerowi.
Żeby miał świadomość, że może nigdy się na to nie zdecydujesz.
Żeby miał możliwość podjęcia własnej decyzji czy mu to odpowiada.
Żeby w przyszłości nie stało się to dla Was problemem nie do rozwiązania.
- zaspana01
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
Więc nie powinnam się tak bardzo tym martwić? Boję się strasznie, że nigdy mi to nie przejdzie. A jeśli? Nie mogłabym pozbawić siebie szczęścia jakie daje mi wolność, prawda? Mój partner uważa, że być może to minie, ale jest w szoku, gdy mówię, że niecierpię dzieci..
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Ja bym się nie martwiła tym, że nie cierpisz dzieci. Ja w Twoim wieku (Boże, jak to brzmi 
) też tak mówiłam. Teraz mam córkę i... dalej nie znoszę dzieci Oczywiście moje kocham do szaleństwa, ale obcych dzieci nadal nie lubię i unikam ich. W ogóle jest jakiś przymus lubienia dzieci? Że kobieta musi się rozpływać na widok każdego malucha, a jak tego nie robi, to jest potworem i nie powinna być matką?
- zaspana01
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
Wiesz BabaOsiadła spotkałam się kiedyś z taką opinią. Dosłownie usłyszałam, że moje dzieci (o ile będę je miała) będę katować, bo będą płakać.
Zaspana, jesteś młodziutką osoba, jest wysoce prawdopodobne, ze za parę lat zmienisz zdanie i zapragniesz dziecka.
Jeśli jednak tak się nie stanie, nie czuj się winna - nie każda kobieta ma instynkt macierzyński i nie każda nadaje się na matkę.
Jeżeli nie będziesz chciała mieć dziecka i postawisz sprawę jasno, szczerze powiesz o tym partnerowi - to ja problemu nie widzę.
Nie należy NIKOGO do NICZEGO zmuszać.
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Wiesz BabaOsiadła spotkałam się kiedyś z taką opinią. Dosłownie usłyszałam, że moje dzieci (o ile będę je miała) będę katować, bo będą płakać.
No ale to są głupie stereotypy, pielęgnowane i głoszone przez ludzi bez mózgu.
Nie przejmuj się tak tym. Najpierw zadbaj o edukację i dobrą pracę, wyszalej się, a potem pomyślisz o dzieciach (jeśli kiedykolwiek zechcesz je mieć). Masz jeszcze mnóstwo czasu, to nie średniowiecze, kobiety nie muszą rodzić zaraz po maturze.
Po prostu nie myśl i nie analizuj, nie zadręczaj się, tylko żyj.
- zaspana01
- Powoli się zadomawiam
- Nieaktywny
Z całego serduszka dziękuję Wam za opdowiedzi! Bardzo podniosłyście mnie na duchu!
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Bardzo podniosłyście mnie na duchu!
To świetnie 
- czarna-kotka
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Jeżeli mogę coś dodać zaspana - nigdy nie lubiłam dzieci i nadal ich nie cierpię - są paskudne, drą japy, i ciągle czegoś chcą, wszystko rozwalają, brudzą i kosztują mnóstwo pieniędzy. A ja lubię ciszę i spokój i oszczędzanie.
Zawsze mówiłam, że nie chcę mieć dzieci i miałam podobne dylematy jak ty dotyczące wyglądu i samopoczucia. Mężowi przed ślubem też mówiłam, że nie chcę dzieci, a wszyscy mnie klepali po plecach i mówili, że mi przejdzie i że mi się zachce.
Cóż...
Zachciało mi się owszem gdy dobiegłam trzydziestki, ale bynajmniej nie z mężem.
Rozwiodłam się i zaszłam w ciążę z przyjacielem, który jak się okazało kochał się we mnie całe moje małżeństwo Niedługo nasz ślub. Dzieci jak nie lubiłam tak nie lubię nadal - toleruję i kocham jedynie własne. I to bezgranicznie. Co do wyglądu - wyglądam lepiej niż przed ciążą, żadnych rozstępów i żylaków itd.
- Od ciebie zależy jak będzie wyglądać twoje ciało w ciąży i po ciąży. Możesz przytyć 30kg jak sobie odpuścić, a możesz jedynie"przepisowe" 10kg, które stracisz tydzień po porodzie.
To co mogę ci powiedzieć- być może przyjdzie czas, że zachcesz dziecka, a być może nie. Nie ma sensu teraz o tym myśleć i się tym zamartwiać. Gorzej jeżeli będziesz chciała mieć dziecko, ale nie z tą osobą, z którą bedziesz w związku - rodzi to pewne komplikacje
Acha i jeszcze jedno - nie akceptuj ignorowania twoich słów - jeżeli mówisz, że nie chcesz mieć dzieci, twój partner ma brać pod uwagę, że ich nie chcesz i BYĆ MOŻE tak ci zostanie. A czy stworzycie szczęśliwy związek z samym domem i kominkiem, bez dzieci - to już inna sprawa.
