Czy gościność i serdeczność nie jest już "modna"? - Netkobiety.pl

To zapraszam, wiek mamy podobny pewnie się dogadamy
Ja jestem załamana, bo nie wiedziałam, że tak trudno zawierać nowe znajomości kiedy się już dawno skończyło lat naście. Jestem osobą, która łatwo nawiązuje kontakty, nie jestem mrukiem, nigdy nie miałam  problemu z nowymi znajomościami a tutaj jestem w czarnej d*pie - mówiąc wprost.
Mamy znajomych z problemem alkoholowym więc normalne, że nie podtrzymujemy zbyt entuzjastycznie kontaktów, później są  kolejni znajomi i tutaj problem, bo dziewczyna jest zawistna, wredna i złośliwa a na dodatek bezczelna, wszędzie zajrzy, o wszystko zapyta, bezpośrednia do bólu a na koniec tyłek obgada - więc kontakty są okazyjne. No i ta "nowa" koleżanka" i znów chęć odwiedzania mnie ale o zaproszeniu do siebie mowy nie było, sąsiedzi bez entuzjazmu, grzeczne "dzień dobry" itd, w wieku takim jak my, też z dziećmi i tutaj szkoda bo mogłoby być fajnie.
Ja jestem nietutejsza, mentalnie również, nie interesuje mnie ile kto ma pieniędzy, mam normalny pozytywny stosunek do zwierząt - co tutaj jest rzadkością i spacery z psem kiedy się mieszka w domu są co najmniej dziwne a fakt, że się psa nie trzyma w budzie, na łańcuchu, jeździ do weta i dba (czesanie, odrobaczanie, odpchlanie) budzi zdziwienie ogromne, bo po co?
No jakoś ni cholery się nie odnajduję, moi znajomi nas odwiedzają ale z racji odległości to mniej więcej raz, dwa razy w miesiącu - najczęściej latem właśnie na grilla My czasem też wyjeżdżamy do nich ale to dla mnie za mało. Z osoby ciągle przebywającej z ludźmi zmieniłam się w milczka, dzieci i mąż to trochę za mało, strasznie brakuje mi koleżanki, takiej na kawkę na ciasto, nawet raz tygodniu na godzinę Przestałam namiętnie częstować tym co upichcę bo to bez sensu, owszem opinie że pyszne było - wiem bo świetnie gotuję - miłe ale rewanżu w postaci kawki chociaż, nie ma. Aaaaaaaaa i jeszcze dziwny "Zwyczaj" finansowo mamy ten sam poziom a ta,którą wyżej opisałam jako "wredną" jak chce pogadać to dzwoni i puszcza sygnał,  zawsze  oddzwaniałam i kiedyś się zorientowałam, że to specjalnie że jej szkoda kasy i ....przestałam oddzwaniać, bo ja jak chcę z kimś pogadać to dzwonię a nie puszczam sygnał!  to też jakaś nowomoda wiejska? - zauważyłam, że kilka innych osób też tak robi

Ps. no i teraz będzie, że przypierduję bo to wątek o samotności  a ja męża mam idealnego, dzieci zdrowe, zero innych problemów (odpukać) a tutaj mi się kawek i koleżanek zachciewa

Dziewczyny: może za dużo chcecie?
Ja mam sąsiadów na których nie narzekam. Z niektórymi kumpluję się na tyle blisko, że rozmawiamy szczerze o naszej sytuacji finansowej, czy sercowej. Możemy liczyć na siebie w konkretnej potrzebie np. razem wnieść ciężką lodówkę, albo podrzucić kogoś do centrum, ale jakoś nie wpadam na pomysł zapraszania ich na wspólne wieczory, lub rodzinne imprezy.
To zarezerwowane jest dla PRZYJACIÓŁ, a grono tych ostatnich jest wąskie i nie związane z miejscem zamieszkania.
Poza tym jak same zauważyłyście: jesteście w ich środowisku OBCE. Może dotyczy to tez tematów do rozmowy i spojrzenia na świat. Ludzie mają coraz mniej czasu dla siebie, więc trudno, by przeznaczali go dla sąsiadów.
Myślę, że to jest normalne.

Rozmów telefonicznych na koszt odbiorcy komentować nie będę .

To o dzieciach ma sens .
Tylko, żeby nie skończyło się tak jak z moją sąsiadką .
Humanitarnie opiekowała się dziećmi swoich koleżanek. Zawsze dziwiłem się skąd u niej tyle tego "drobiazgu" .
Kiedyś usłyszałem rumor i zobaczyłem pod jej drzwiami tłum rozwścieczonych kobiet . Na szczęście nie wpadły na pomysł butelek z benzyną, ale młotkiem w jej drzwi waliły zdrowo .
Okazało się, że życzliwa ludziom sąsiadka opiekowała się dziećmi i... ich ojcami .
Zbytnia bliskość i zaufanie nie zawsze popłacają .

Bo my w tym garażu mamy wreszcie spokój .

Joga wiem co masz na mysli, ja tez mialam marzenia o przyjaciolkach jak w Gotowych na wszystko:) zamieszkałam "na wsi". dookola masa nowych ludzi w naszym wieku, jednak wiekszosc zamyka sie w swoich 4ech scianach i tyle ich widzieli. Na pocztaku podchodzilam przedstawiaalam sie gdy ktos akturat przechodzil kolo mnie, nie byla to desperacja , TYLKO SERDECZNOSC:) I to bylo na tyle. Jedna sasiadka zapowiadla sie w porzadku jednak umowic sie z nia trzeba 2 tyg wczesniej a mieszkamy 300 m od siebie:) Takie czasy. Kazdy zaganiany, zalatany, skupiony na soebie i brakuje w tym wsyztskim serdecznosci. Ostatnio upieklam ciasto dzwonie do jednej zeby wpadla na kawe, nie ma czasu do konca tygodnia:) Trudno, zjadlam sama i przybylo mi pewnie z kg:) na drugi raz od razu zjem sama:) zycie uczy, ze czasem nie ma sie co spalac, szkoda zdrowia i nerwow. Teraz doskonale odnajduje sie w swoim domu, swoich zajeciach i nie w glowie mi proszenie sie o uwage sasiadow.  Owszem mozna miec grono zaufnaych ludzi- przyjaciol , niekoniecznie z osiedla. Jednak jak sie jest skazanym na swoje towarzystwo do konca zycia , a przynjamniej do konca trwania kredytu , to chcialoby sie ten czas milo spedzic, poznac kogos lepiej niz na przykladowie Dzien dobry sasiadko:)

Kobieto z ust mi to wyjęłaś
Faceci zawsze potrafią sobie zorganizować czas bez zbędnego marudzenia i wymagań,ot spontan zasiądą wypiją i pogadkują.
Dlatego najlepiej czułam się w towarzystwie męskim.

no właśnie! same sobie jesteśmy winne
kilka razy namawiałam moje znajome na takie zwykłaśne spontaniczne wypady tym bardziej ,że mamy wspólne pasje zainteresowania ale zapomnij -wiecznie to a to tamto czas mąż dzieci  i inne cuda stały na przeszkodzie.
Odpuściłam a kolokwialnie mówiąc powiedziałam ...a pocałujcie mnie w d....pkę
Jedynym moim kumplem to mój mężczyzna ..naprawiamy i czyścimy razem auto,gotujemy wspólnie coś dobrego,organizujemy wypady grillujemy ogniskujemy jeździmy pod namioty...tylko hobby nie to samo i nad tym ubolewam,bo chciałam kogoś poznać kto podziela moją pasję.
No ale nic na siłę przecież.

Poza tym tu gdzie obecnie mieszkam gościnność i serdeczność to słowa o których daaawno zapomniano
a wręcz nawet ich nie znano

Dlatego w sklepie zatrudniam WYŁĄCZNIE kobiety . Nie są tak solidarne jak mężczyźni i dlatego dużo łatwiej nimi sterować .

Odwrotnie: mądre i potrafiące stworzyć zespół . Jednak nigdy nie są na tyle solidarne by stworzyć zespół, który będzie mnie z premedytacją okradał.
Dla mężczyzn nie byłby to żaden problem .
Dzięki małym niesnaskom, które ZAWSZE istnieją między kobietami robię za rozjemcę i łatwiej mi zachować autorytet.
Mężczyźni dali by sobie "po razie" i zamknęli całą sprawę.

Nigdzie nie napisałem, że nie są mądre i uczciwe, ale w istnienie samych uczciwych pracowników zwątpiłem już dawno .
Niekiedy wystarczy jedno zgniłe jabłko, by zgnilizna objęła cały koszyk, dlatego wolę na bieżąco monitorować sytuację pracowników. Dzięki pewnych cechom kobiecej natury, łatwiej nadają się one do kontrolowania.

Wszystko zależy od firmy. Ja wolę poświęcić czas na poznanie problemów swoich pracowników, zamiast przeglądać kolejne taśmy z monitoringu.

Jak miałem kiedyś duże kłopoty, to moja (była) pracownica opóźniła przyjęcie wymarzonej pracy w Warszawie, by móc mi przez pewien czas pomagać. To chyba nie jestem takim złym panem prezesem .

Joga dla "dobicia" Cię napisze tylko, że ja mieszkam z młodym małżeństwem (starsi od nas o 3 lata) "przez ścianę" (słyszę jak garnkami tłuką w kuchni), a "o kawę" muszę trzy dni pisać i dzwonić, bo ona nie wie co będzie robić, bo ma bałągan, bo nie ma nic słodkiego do kawy... nie ma mowy o plotkach przez płot, nawet jak ja pracuję w ogródku i ona jest w ogródku...

Dziewczyny : Wy się w swoich domkach po prostu nudzicie .
Ja wracam do domu, żeby się wyspać i od ludzi odpocząć. Dlatego żadnego sąsiada do mieszkania nie zapraszam.
Jeżeli spotykamy się na osiedlu, albo w windzie, to zależnie od "bliskości" sąsiada pogadamy zawsze kilka do kilkudziesięciu minut. Ale (jak to wcześniej trafnie zauważyłyście) nie zwracamy uwagi na "warunki lokalowe". Wchodzimy do mieszkania sąsiada tylko, gdy jest tam potrzebna pomoc (np. przy przestawieniu mebli), pożyczamy też sobie narzędzia, co dla mężczyzny jest dowodem ogromnego zaufania .
Podejrzewam, że ci Wasi sąsiedzi mają po prostu swoje sprawy, w które nie chcą nikogo wtajemniczać.
Powinnyście być zadowolone, że mówią "dzień dobry" i nie robią Wam w jakiś sposób na złość.

Z tym ostatnim masz rację. Takie rzeczy powinny działać w obie strony.
Co do sąsiadów, to właśnie skojarzyłem, że w czasach, gdy byłem żonaty spotykaliśmy się bardzo często (czasami co drugi dzień) z naszymi przyjaciółmi mającymi domek. Jechaliśmy do nich przez całe miasto i miło spędzali wieczór.
Oni nie mieszkali na wsi, ale również nie mieli nadmiaru sąsiadów do odwiedzania, o wspólnych grillach z sąsiadami, to już w ogóle mowy nie było.

Widzisz: było się wyprowadzać na wieś ?

W blokach prędzej znalazłabyś towarzystwo .

Ja jestem "blokowe" dziecko ale teraz mimo wszystko chyba bym się już nie zamieniła. Fajnie jest pić kawkę na tarasie i gapić na pola, nie słuchać wrzasków zza ściany i mieć dwa psy brudasy dla których w bloku nie byłoby miejsca   Chyba zaproszę dziewczyny z forum na "zlot" z namiotami, dziećmi i zwierzętami mężów też można zabrać

Jakaś marna ta mieszanka jak tylko 100kg, u mnie to będzie jakieś 230kg w sumie ale ja bardziej "wypasiona" pewnie jestem  ale zapraszam. Namiot mam 4os. i łóżka wolne się znajdą, cos na grilla też Bubuś z tego co pamiętam do ogrodu warto zaprosić akurat mam pomysł co i jak, wiedza fachowa mi się przyda Oj miła perspektywa się szykuje

No niestety nie mój mąż tak do mnie mówi jak sobie żartujemy, na forum nie mogę podać konkretnego przykładu bo nie wiadomo czy nie trafię na kogoś kogo  żart dotyczy:). Uwielbiam gotować i jeść i mam duuuże możliwości w tym temacie. Na szczęście mam dobrą przemianę materii, bo inaczej byłoby mnie duuużo za duużo.

Ps. u mnie jakby tak zsumować wagę to 100kg robią dwa psy

A one są takie, jak w opowieści sir Artura Conan Doyle'a ?
Był to pies ? pies czarny jak węgiel, olbrzymi ? taki, jakiego dotąd nie widziały oczy żadnego śmiertelnika. Z jego otwartej paszczy buchał ogień, ślepia żarzyły się jak węgle, a po całym jego ciele pełzały migotliwe płomyki. Nigdy nawet w majaczeniach chorego umysłu nie mogło powstać nic równie dzikiego, przerażającego, szatańskiego, jak ten czarny potwór, który padł na nas z tumanów mgły.

No niektórzy miejscowi jak po piwku wracają to może i mają takie wizje jak patrzą na moje futrzaki
Duży jest duży bo to molos a mała jest mała tylko dla nas bo miejscowi mówią, że duża
wszystko jest względne.
Myślałam Babo że ty nie narzekasz na brak towarzystwa ale widzę, że jest inaczej szkoda bo mamy do siebie daleko

Tak. Dziękuję Ci bardzo za pamięć

Mam wielu znajomych, ale po przeprowadzce te kontakty się rozluźniły A tutaj poznaję albo młodsze koleżanki bez rodziny, dla których nie jestem jakoś szalenie atrakcyjna , albo inne matki, którym nie podoba się, jak wychowuję córkę, więc spotkania też z tego nie wychodzą... i tak do usr...

Bo, ich zdaniem, nie należy od dzieci niczego wymagać i niczego uczyć, a wyjście gdziekolwiek z maluchem to zabieranie dzieciństwa i katorga dla matek

Przepraszam za offtop, Joga

Bez sensu .

Bubuś: widzę, że znane jest Ci Rozporządzenie w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi. .

Ja też nie lubiłem swojej teściowej .
Bo... zła kobieta była.

bo gófffniane czasy nastały
dlatego też nie mogąc żyć jak lubiłam wolałabym już na jakim  całkowitym odludziu zamieszkać.

oj i ja tak miałam
bardzo mile wspominam i żal mi mojego synala gdy tak patrzę na jego dzieciństwo a raczej jego brak.

To, że w blokowiskach jesteśmy anonimowi, chyba wszyscy doskonale wiedzą, ale o dziwnym zwyczaju wiejskim niedopuszczania do tajemnic tamtejszej społeczności tego nowego przybysza, już niewielu wie. Fakt na wsi rozmawiało się przez płot, lecz często były to ploty. Pamiętam jak się wprowadziłam przed 20 laty, babki stały przy ulicy i jak najęte mieliły łozorem, wypytywały o wszystko, ciekawe nad wyraz, same jednak pary z ust nie puściły. Po iluś tam latach zostałam dopuszczona do niektórych tajemnic,czyli kto we wsi lubił podgladac, kto lał żonę i dzieci, kto odsiadywał wyrok za gwałt. Co ciekawe, nawet jeśli mieszkańcy wiedzieli, że gdzieś źle się dzieje - milczeli. To ja dziękuję za taką sielską wieś!

Niektórym młodym ludziom nie dziwię się, że chcą izolacji od reszty zamieszkujących. Taki przykład: jadę po pracy samochodem i zabieram idącą w moją stronę starszą kobietę, pasów zapiąc nie chce, ale zaczyna od wypytywania szczegółowego o rodzinę, zahacza oczywiscie o teściow. Od tej pory wolę dodac gazu i minąc, niżeli narazic na takie wtykanie nosa. Czyżby tematów neutralnych nie było?

Gościnnosc nie zaniknie, ale musimy byc kulturalni, empatyczni, wyrozumiali.

Joga, nie obraź się, ale coś Ci wytknę. Chciałaś zaprzyjaźnic się ze szwagierką, czyli drugą synową Twojej teściowej, tylko czy pamiętasz jak ją obgadywałaś na tym forum? Było coś o ciuchach, pieniądzach, o tym że teściowa bardziej woli ją od Ciebie. Teraz się nie dziw, ze ona miała Twoje starania gdzieś. Myślisz, że jest głupia i nie wyczuwała, że tak naprawdę to wcale jej nie akceptujesz? Moje szwagierki też by mnie miały daleko, gdybym tak się zachowywała. Żyjemy sobie w jako takiej zgodzie, bo absolutnie jedna na drugą nie nadaje, a jeśli coś nam nie pasi, to walimy wprost. Nie jesteśmy o siebie zazdrosne, nawet jak teściowie jedną usiłowali wyrożniac, to reszta współczuła, bo wiemy, że to ma jakiś cel.

Byłaś miła dla sąsiadek oferujac przywiezienie czegoś. Wiesz co one pomyślały? Może lepiej nie skorzystac, bo nie wiadomo co będzie chciała w zamian. Tak ludzie reagują. Wolą wszystko sami zrobic, byle długu wdzięczności nie miec.

Idąc do kogoś staram się nie lustrowac mieszkania, nie robię nic nieproszona, za okazaną gościnnosc podziekuję. Tego samego chcę w zamian. Nastepna sprawa, to nasza kobieca chęc pokazania się. Jedna zrobi przyjęcie na sto fajerków i żąda od reszty podobnej fety. Zaś następna myśli: ja pierniczę, tamte odstawiły pokazówkę, nie mam ani tyle czasu, ani pieniędzy, nie pasuję tutaj, lepiej się ewakuowac. Ileż to razy byłam zapraszana tylko po to, żeby podziwiac nowe umeblowanie czy jakiś zakup, którym gospodarze chcieli się najzwyklej pochwalic.

Krytykujecie anonsowanie się, a ja je pochwalam. Nie ma niczego gorszego od nieproszonego gościa. Mało tego, jak słyszę "gosc w dom, Bóg w dom", to myślę sobie: ocho sam sobie kadzi, że niby taka z niego super wyczekiwana persona.

Jaki z tej dyskusji morał? Taki, że zachowac się nie umiemy i zrażamy do siebie natręctwem albo wścibstwem, tudzież plotkarstwem. Nadal twierdzę, ze mężczyźni mają do kwestii wizyt i gości zdrowsze podejście. Umieją byc ślepi i głusi tam gdzie trzeba, nie mają takiej spiny oraz chęci na popis przed resztą.

Joga  ja mam tak samo jak ty.Ja utknęłam w domu na dobre, z różnych przyczyn.Tyle że ty mieszkasz na wsi od niedawna a ja od zawsze.Więc mam porównanie .Kiedyś ludzie byli zupełnie inni,serdeczni jeden drugiemu pomógł.Teraz każdy ma  każdego w d....e.Dla mnie najgorsze jest to że moje przyjaciółki wyprowadziły się  stąd a ja zostałam.Owszem spotykamy się czasem  ale to nie to samo gdyby były blisko.Też czuję się samotna.Ponieważ z moją rodziną jesteśmy skonfliktowani próbowałam zaprzyjażnić się z rodziną męża .Niestety to jest tak że jak my tam pojedziemy to dobrze ale oni nas nie odwiedzają.Ostatnio był u mojej teściowej jej brat z rodziną,bardzo ich lubimy.Dzwonią że przyjechali, do męża ,więc ja do telefonu  żeby wpadli bo dawno u nas nie byli,zapraszamy na grilla itp.Powiedzieli że może i nie przyjechali.Było mi strasznie przykro, czekałam całe popołudnie.Nie pierwszy raz ich zapraszałam i chyba dam sobie spokój,nie to nie.Od teściowej do nas jest 20 min.drogi.U mnie zawsze tak było z rodziną i sąsiadami też ,że dopóki ktoś coś ode mnie chciał było ok.pomagałam.Ale pózniej każdy miał mnie w nosie.To że mówię co myślę też mi nie przysparza przyjaciół.Też jestem niepopularna na wsi choć mieszkam tu od zawsze.Bo po co pies ma latać po podwórku skoro można go uwiązać?Po co szczepić sukę  czy sterylizować?Oszczeni się to zlikwidować małe.Oj,długo można by pisać.

Nie obrażę się bo doskonale pamiętam co pisałam. Napisałam o niej źle po kilku latach trwania naszego małżeństwa a co za tym idzie prób nawiązania fajnych relacji, kiedy już było w 100% wiadomo, że nie będzie między nami nawet nie przyjaźni ale poprawnych stosunków. Jest próżna, pusta i pazerna. To mogę powiedzieć jej w oczy i nie będzie to obgadywanie ale stwierdzenie faktu. Kiedy się poznałyśmy naprawdę się starałam, słyszałam o niej same "ochy" i "achy" byłam nastawiona pozytywnie. Zapraszałam wiele razy do nas, dzieliłam się tym co miałam i częstowałam. Dla mnie takie gesty to gesty życzliwości. Powiedz Chaber ile można? W końcu do mnie dotarło, że ona ma mnie tak jak wszystkich dookoła  w d*pie.  Nie wyczuła, że jej nie lubię bo na początku byłam nastawiona życzliwie i lubiłam ją. Nawet jak jej mąż przyszedł się do nas żalić, to nie powiedziałam, że ma u boku głupią pindę, dla której "skóra, fura i komóra" to szczyt marzeń, tylko próbowałam ją tłumaczyć. Dzisiaj miałabym w nosie ich problemy i nie powiedziałabym nic, milczenie jest złotem
Mam satysfakcję, żonka się puściła, plota poszła i wróciła, szerokim echem nawet do teściów, dzieckiem się nie zajmuje i nawet nie próbuje udawać, że je kocha, teściom się w uszy nalało. Teściowa widzi swój błąd, ja może nie jestem spełnieniem jej marzeń ale przynajmniej wie, że kocham jej syna, kocham dzieci i dbam o to co mamy. Potrafię to docenić. Obserwuję sobie z boku ten "ideał synowej" i to co kiedyś "przewidziałam" spełnia się. Teraz tylko czekam, aż znajdzie się ktoś kto ma więcej kasy i jest przystojniejszy, ideał odpłynie w sina dal a oni obudzą się z ręką w nocniku. Pewnie, że to wrednie wróżyć komuś kłopoty ale zostałam potraktowana jak śmieć, moje uczucia zostały podeptane, przypłaciłam to depresją i musiałam się podeprzeć porada psychologa. Nawet nie wiesz jak bardzo mnie to zdeptało, teraz się odbijam od dna, zaczynam żyć normalnie. Na forum trudno opisać, to co się czuje i przeżywa, być może kiepsko to zrobiłam, wiem że twoja ocena jest surowa, bo taka jesteś ale uwierz, że wolałabym taką teściową czy sąsiadkę jak ty - przynajmniej szczerą i nie knująca niż maślano uśmiechniętą, mdłą laskę bez mózgu.
Co do jednych z sąsiadów mam problem bo nie pasujemy jeśli chodzi o zapotrzebowanie na procenty, poza tym nie chcę wizyt policji, kuratora i angażowania mnie w jakieś rodzinne rozgrywki. Ostatnia moja próba pomocy - na wyraźne życzenie sąsiadki - skończyła się tak jak zwykle w takich przypadkach, on jest ten cudny ja jestem ta zła. Więc niech spada na drzewo, jeśli następnym razem obije jej gębę to będzie musiała sobie poradzić sama. Widocznie tak właśnie lubi. Grill z morzem wódy, naśmiewaniem się z własnej żony i obłapywanie jej cycków "bo to takie śmieszne" - nie trafiają w moje i męża poczucie humoru - jesteśmy chyba za nudni na tę okolicę.

No widzisz tobie też, czyjeś zachowanie się nie podoba i jest bardzo prawdopodobne, że takiej baby już nie zaprosicie gdybym ja napisała, że mam taka właśnie teściową to zaraz usłyszałabym od ciebie, że się czepiam, łapię za słówka i takie tam....

Z całym szacunkiem Joga, ale moje szwagierki oraz ja sama też do idealnych nie należymy, naprawdę musiałabyś byc tolerancyjna. Jedna uwielbia zakupy, ze sklepów by nie wychodziła, druga ma bzika na punkcie wyjazdów ( taki globtroter wydajacy całą kasę na szlajanie się po różnych zakątkach) trzecia jest przeciwieństwem matki Polki ( karmienie piersią to nie dla niej), no i ja ze swoimi dziwacznymi poglądami. Ponieważ same jesteśmy odmieńcami, mamy dużo tolerancji dla siebie, patrzymy przez palce na swoje wady, wrzuciłyśmy na luz w kontaktach i jest dobrze.

PS.
Jedna ze szwagierek też dzieckiem się nie zajmowała, nie lubi tego i już. Była niania i mąż.

Chciałabyś takie dziwadła za sąsiadki i szwagierki?

Joga, nie czepiałabym się Ciebie gdyby teściowa wyjeżdżała z takimi uwagami, czepiłabym się Twojego męża, bo to on bylby najlepszą osobą do zwrócenia matce uwagi.Mój teśc jest właśnie z tych, którym buzia nie pozwala się zamknąc i musi krytykowac, komentowac, itd. Ileś tam lat zbierałam się na odwagę i w końcu nie wpuszczam go do domu. Ktoś powie chamskie, trudno, facet sobie zapracował na to. Zrób to samo i po kłopocie.

Jago Babo, na takich samowpraszających jest metoda - nie otwieramy drzwi. Raz i drugi ( nazwą niewychowanymi, ale reszta ludzi będzie myślec swoje) nie wpuszczamy, albo wychodzimy, bo jesteśmy umówieni i po kłopocie. Trochę asertywności z domieszką bezczelności ( a co, oni mogą, a wy nie?) nie zawadzi. W przeciwnym wypadku będą żerowac na nas, bo sobie pozwalamy na to.

Czyli nie jest u Ciebie Joga tak źle, jakieś towarzystwo masz. Tylko niepotrzebnie chcesz byc dobrą sąsiadką, starałaś się, nie wyszło i zamykamy temat.

Co zaś się tyczy teściów, pseudo znajomych, sama wiesz oraz pozostałe kobiety pewnie też, że zawsze są winni są ci "oni", albo "tamta", nigdy ja, nigdy my, zawsze ktoś. Początkowo też chcialam zbawiac świat, byc tą lubianą przez wszystkich, nie nadeptywac na odciski. Z czasem dotarło do mnie, a i pewne internautki mnie uświadomiły, że robię źle samej sobie oraz pozostałym. Należy szukac wśród wielu ludzi tych nam odpowiadających, a ze czasu to zajmuje, ponosimy koszty, niestety taką cenę płacimy.

Tak jak pisał Yogi, pośród tylu ludzi na świecie akurat sąsiad czy rodzina mam nam przypaśc do gustu? Toż to niemożliwe, mało prawdopodobne. Pozostaje więc patrzenie przez palce na wyczyny rodzinki, a w ekstremalnych przypadkach uciecie kontaktów. Przyjaciół poszukuje się zazwyczaj długo, bo ten rodzaj znajomości jest najwyższą formą zażyłości, zaufania, po rodzinie własnej, rzecz jasna.

Mnie pozostał tylko internet. Znajomi męża - cudowni ludzie, ale przepaść wiekowa W pracy nikogo nie poznam. Zajęcia sportowe - poznam tylko mężczyzn. W "moich" kręgach muzycznych niewiele się tu dzieje. Inne matki - masakra. Do teściowej chwilowo czuję taki żal, że nie mam ochoty jej widywać. Bu.

Joga, wlasnie sobie przeczytalam Twoj temat, i wiesz co? Zgadzam sie w 100%, ze to dziwne kiedy sasiedzi nie odwzajemniaja zaproszen. Tu nie chodzi, zeby byc najlepszymi przyjaciolmi, ale chyba grzecznosc wymaga zaprosic na barbecue czy party, gdy sie samemu bylo zaproszonym?

Odpisałam Ci na maila