Moja żona zachowuje się jak małe dziecko - co robić? - Netkobiety.pl

Hahahaha
Słuchaj, nie zrażaj się do psychologów, nie wszyscy mają takie genialne rady. ^^

Dwa podstawowe pytania:
1) dlaczego żona nie pracuje? Nie chce, nie ma możliwości, bo musi zająć się dzieckiem? Ma trudności w znalezieniu pracy po przerwie? Czy jest jakaś możliwość, żeby to zmienić? Wynająć np. opiekunkę?
2) dlaczego żona tak panicznie boi się kolejnej ciąży? Ta była z komplikacjami? Poród był jakiś traumatyczny? A może nie potrafi odnaleźć się w macierzyństwie, może sobie nie radzi z Waszą pociechą, może ma jakieś depresyjne skłonności i stąd strach, że skoro z pierwszym ledwo sobie radzi, to z dwoma nie ma szans?

Wiesz, jeśli żona siedzi tylko w domu i jej życie ogranicza się do zajmowania się dzieckiem i domem, to dla wielu kobiet prosta droga do depresji. To jest ekstra kiedy się CHCE poświęcić dla domu i dziecka, robi się to z wyboru, ale jeśli jest to przymusem, bo nie ma kogoś do pomocy, to zmienia się w katorgę. To tak jakbyś był w pracy, której nienawidzisz, 24/7. Rozmawiałeś o tym z żoną?

Acha, dodam, że depresja oczywiscie wpływa na libido drastycznie je obniżając, więc brak ochoty na seks czy choćby bliskość byłby całkiem zrozumiały. Kobiety po porodzie są też o bodajże 80% bardziej narażone na depresję niż te, które nie rodziły, a jeśli wcześniej miały jakieś epizody depresji, to nawrót jest niemalże pewny.

Nie no, domyśliłam się, ale to i tak genialna "rada" dla małżeństwa, które ma ewidentny problem z komunikacją i sporą kupkę problemów. ^^ Tu teściowa wprawdzie zagęszcza sytuację, ale wyłączenie jej z rodzinnych dyskusji nie załatwi wszystkich problemów.

Co myślicie o czymś takim? Jak ktoś ma za dobrze w życiu to mu się w dupie przewraca. Chodzi mianowicie o to, że dostałem od lekarza skierowanie na badania do odległego miasta i chciałem żeby żona ze mną jechała, bo ma Prawo Jazdy i chciałem żeby wiedziała miała wiadomości na temat stanu mojego zdrowia, a ona zasłoniła się tym, że mleko małej skiśnie, to za daleko (100 km) i za gorąco, i nie chce ze mną jechać. Tłucze mi kołki na głowie , że z małą na szczepienia nie jeździłem, a ja muszę pracować na utrzymanie rodziny ( prowadzę gosp. roln.) a żona mi w tym nie pomaga i nawet od niej tego nie wymagam. Natomiast ja na wszelkie badania i do lekarza małą gdzieś dalej od domu (50-100 km) zostawiałem wszystko i jechałem. Ja myślę że poprostu jest rozpuszczona i tyle, chciałaby, żebym wszystko w małżeństwie zrobił ja. Proszę kogoś o odpowiedź.

Cześć forumowicze. Dawno mnie tu nie było, ale mam do was pytanie. Czy któryś z was doświadczył kiedyś przemocy ze strony żony i jak to się objawiało ? Chodzi mi zwłaszcza o przemoc psychiczną i jak ją można udowodnić. Bo nikt mi nie wierzy, że moja żona może takową wywierać na mnie. Mam tu na myśli ciągłe upokarzanie mnie, nie okazywanie pozytywnych uczuć (a negatywne w nadmiarze), że o seksie to już nie wspomnę, bo wcale go niema. Jak mam w takiej sytuacji się zachować?

Wczoraj nie mogłam dokończyć, uczynię to dziś.

Jak masz się zachować?
Przede wszystkim nas nie okłamywać i nie przemilczać faktów. Natomiast żonę wysłuchać i zrobić ten remont. Kobieta chce mieć trochę prywatności, swoją przestrzeń.
Jakie to straszne, że musisz raz na jakiś czas widywać teściową. No popatrz, a Twoja żona codziennie ma nad głową swoich teściów czyli Twoich rodziców. Z pewnością nam tu napiszesz, że oni są bez wad i chcą dobrze (chyba dla siebie, no i Ciebie).

Nie jest miło gdy cudzy rodzic jest ciągle w pobliżu ( ów spacer), nie jest miło gdy ktoś się o nas nie i wspólne dziecko nie troszczy (wyjazd na badania). Żona zrobiła Ci pokazówkę i tyle. Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie. Ty się o nią dbasz? W jej mniemaniu pewnie nie i dlatego masz bunt na pokładzie.

Ja się tej psycholog nie dziwię. To nie trójkąt, a czworokąt, bo szanowny Jack moim zdaniem przemilczał to, co dla niego było niewygodne, czyli fakt zamieszkiwania u jego rodziców.  Jack jest zły,  współmałżonki nie da się podporządkować - ma swoje pieniądze ( może niewielkie, ale jednak dają jej poczucie niezależności) oraz wsparcie rodziców.

Najlepiej mieszkać na swoim. Poczytaj Jack co sądzą o mieszkaniu pod dachem teściów synowe. Prawie zawsze jest tam konflikt. Ty u siebie go nie dostrzegasz, a może nie chcesz widzieć? Do rozwiązania Twojego problemu nie przybliży Cię fakt zgrabnego żonglowania faktami. To jak będzie? Napiszesz nam co konkretnie żona Ci zarzuca, czy będziesz kluczył?

Paweł czyli "Nie taki diabeł straszny jak go malują"
Tzn nie zawsze,wyjątki jednak są

A ty Autorze... hmm dziwnie to twoje pisanie.
Tzn bardzo marudzisz,zamiast się wziąć
za rozwiązywanie problemów Sam!

Zacząć realizować,to co zamierzasz małymi krokami.
To nic że na daną chwilę wydają się nie do przeskoczenia.
No i przede wszystkim powinniście być Sami na swoim.
Wiem że nie jest łatwo żyć teraz w Polsce,bo też tu żyję
prawie vegetując ,ale to nie znaczy że trzeba czekać na cud
aż samo się to naprawi.

Życzę Powodzenia

Napisałem odp. , ale mi ją wcięło, bo zablokowali mi internet. Napiszę wkrótce jeszcze raz.

Paweł jesteś rolnikiem, wiesz jak oni rozumują, co jest dla nich największą wartością, jaka rolę odgrywa żona, kobieta, jakie są w stosunku do niej oczekiwania?
Dedukujmy.

Jack podkreśla, że ciężko pracuje na roli. Ok, chwała mu. Żali się na koszty remontu ciągnika, tu pomaga wujek Google, szukamy ile to może byc, najczęściej parę tysięcy. Wniosek: Jack chyba nie jest bambrem.
Jego żona ma orzeczenie o II grupę inwalidzką, czyli pobiera jakąś rentę, dodatkowo pracowała, a obecnie (sama sprawdzałam) tacy ludzie są chętniej zatrudniani ze względu na pewne korzyści. 

Ta zła żona byłaby dobra, bo jej pieniądze nie śmierdziały. Nie powinna miec jednak wymagań co do biednego misia rolnika. Jego ciężką pracę szanuję, ale za brak szczerości ma u mnie przechlapane. Ciągnik wyremontowany, czas przystąpic do poważnych rozmów. Żona musi usłyszec konkrety: kiedy remont. Wiem, że się boi rozwodu, stąd ten dramatyczny apel o pomoc w udowodnieniu stosowania przemocy przez żonę. Sięgnęła kobieta po takie metody, bo widocznie reszta nie skutkowała. Mieszkanie na tzw kupie, zawsze czkawką się odbije. Paweł mieszkał pół roku u teściów, czyli tymczasowo, jakoś teściowie znieśli. Zamieszkaj na stałe, zaśpiewasz inaczej.
Jeszcze raz powtórzę, mieszkam na wsi od ponad 20 lat, poznałam dosc dobrze mentalnosc i zwyczaje rolników, nie jestem młodą siksą, której kity można wciskac.

Plany mi się zmieniły, nie będę mieć być może czasu na dyskusję, więc coś jeszcze dopiszę.
Jarka rodzice są po 60-tce, to pozwala domyślać się, że gospodarstwo przekazane. Jeśli nie jest zbytnio dochodowe, te świadczenia (emerytury) bywają na wagę złota, ale powodują pewne skutki: rodzice rządzą. Generalnie na gospodarstwie, decyzyjność prawie zawsze jest wspólna. Wyjątkiem są takie, gdzie starzy gospodarze nie doradzają, nie wtrącają się.
Rolnicy to naprawdę oszczędni ludzie, żeby nie powiedzieć interesowne sknerusy. Kto mieszka na wsi ten wie, że dziedzic jest wdzięczny rodzicom, bo przekazali mu pewien majątek i miejsce pracy.

Przejdźmy do oczekiwań względem synowej. Oczekuje się od niej dbania o cały dom, czasami obejście, niestety bywa, że i ciężkiej pracy. W zamian za utrzymanie ma być spolegliwa, pracowita, lojalna oraz przyjąć bez protestów rolę opiekunki teściów na stare lata.
Cwani rolnicy poszukują żon pracujących, bo nie muszą opłacać jej składki KRUS, a dodatkowa kasa nie zawadzi, nie mówiąc o odpadających wydatkach. Coraz liczniejsi nie żenią się, a jedynie żyją na kocią łapę, obiecując kobiecie "może kiedyś, jak znajdzie czas i pieniądze". Zalegalizować związku nie chcą też ci najbogatsi, obawa oskubania w razie rozwodu jest zasadna.

Rolnicy to ludzie twardo stąpający po ziemi, nie w ciemię bici. Uprawa pola jest biznesem, czyli rozumują jak pozostali, mający np. firmę. Kobiety niech wezmą to wszystko pod uwagę wiążąc się z rolnikiem. Praca ciężka, mało romantyczna, to i oni tacy sami. Te, które oczekują nie wiadomo czego, będą zawiedzione. Jak któraś chce być utrzymywana, nie pracować, a jedynie zajmować domem i rodziną, to niech omija rolnika (chyba, że trafi na prawdziwego bambra, ale wymagania co do zajmowania jego rodzicami mogą pozostać).

Czekałam na odpowiedź Jarka, byłam ciekawa czy przyzna się, że tak jak większość młodych rolników, nie ma wiele do gadania, i że o inwestycjach decydują rodzice. To ich dom, mają emerytury i niekoniecznie remont uważają za konieczny.

Przepraszam, bo się w pewnych kwestiach pomyliłam. Powiem szczerze, że pierwszy raz słyszę, żeby mając orzeczenie o II grupie, nie pobierac renty.

Zacznijmy od tego, że dla kobiety w pewnym momencie macierzyństwo potrafi byc ważniejsze od wszystkiego. Po osiągnięciu zamierzonego celu, czyli po przyjściu dziecka na świat, traci absolutnie zainteresowanie seksem. Taki typ i niestety wiele nie zdziałasz, a gdy doszły jeszcze owe komplikacje, to tym bardziej nie będzie chciec współżycia i ma wymówkę. Nieważne jak została wychowana, że jest rozpieszczana, itd.

Następna sprawa: udział męża i ojca w życiu rodziny. Obecnie jak ojciec dziecka nie towarzyszy matce w takich czynnościach  jak kąpanie, usypianie, wizyty u lekarza - jest postrzegany jako olewający rodzinę. Możesz byc zapracowany, możesz ryc nosem po ziemi, masz byc ojcem aktywnym.

Mieszkanie u teściów - następna bolączka. Nawet jeśli Ty ją utrzymujesz, nawet jeśli rodzice nie wtrącają się, kobieta i tak będzie niezadowolona i wściekła. Ona chce byc panią na swoim rewirze i najchętniej nie widywac za często teściów. Gdzie Ty się uchowałeś, że nie wiesz: teściowa to wróg, nawet jak synowa korzysta z dobrodziejstwa mieszkania pod jej dachem, a jej syn, a mąż łoży na utrzymanie. Natomiast gdy kobieta dokłada się do utrzymania, nie licz na ulgowe traktowanie, będzie wymagac.

Rodzice będą rozpuszczac żonę, ona to wykorzystuje i będzie wykorzystywac, już wykryła, że czują się winni swoich zaniedbań.

Wiesz co od początku spaprałeś? To osobne lokum. Osiem lat jesteście małżeństwem i dopiero w przyszłym roku remont. Każda straciłaby cierpliwosc. Mieszkaliście do tej pory razem, z Twoimi rodzicami, w jednym mieszkaniu? Jeśli tak, to poczytaj co sądzą o tym inne w podobnej sytuacji. Tu nie trzeba wiele rozumiec, gospodyni jest tylko jedna, zapamiętaj to sobie.
Córki wam nie zabiorą, raczej Tobie grozi rozwód i borykanie z alimentami. Każda żona odpuszcza gdy widzi starania i efekty. Nie wiem na ile cierpliwa jest Twoja żona, czy ten rok poczeka.

A może zamiast psychologa skorzystaj z pomocy mediatora? Bo komunikacja poważnie wam szwankuje - Ty racjonalnie, ona emocjonalnie. Potrafię wyobrazić sobie jak wyglądają wasze rozmowy. Twoje racjonalne argumenty wywołują w niej coraz większą złość, a jej nieopanowane reakcje sprawiają, że Ty nie potrafisz normalnie funkcjonować. Mediator pomógłby Wam się porozumieć.
No i to mieszkanie osobno - nic tak nie oddala ludzi jak odległość. I nie są do tego potrzebni nawet teściowie, wystarczy to, że każde z Was ma swoje życie i swój świat i mało jest punktów stycznych. Koniecznie musicie to zmienić!
Jesteś rozsądnym człowiekiem ale właśnie to wbrew pozorom nie pozwala Ci zrozumieć swojej żony.

chaber05 jestem pod mega wrażeniem twojej dedukcji! Powaliłaś mnie! Jak byś weszła do mojej głowy i opisała to co się dzieje w moim małżeństwie! Nawet ten fragment o maminsynku! NO szok! Genialnie wszystko napisałaś. Serio jestem pod wrażeniem.

U nas jest tylko ta różnica że nie mieszkamy na roli a w dużym mieście i zamiast typowego trójkącika żona + mąż + mamusia synka dochodzą jeszcze 3 siostry męża.

Ja myślę, że żona natychmiast odpuści jak zobaczy, że coś robisz.

To nieprawda, że Twoje postępowanie jest racjonalne, a jej emocjonalne. Powiedz mi, kto kąsa rękę, która może dokładac finansowo do wspólnego budżetu małżeńskiego - tylko ktoś bez wyobraźni. Żona w przyszłości, jak mała trochę podrośnie, nie będzie miała aż takich problemów jak my wszyscy zdrowi, ze znalezieniem pracy. To jest ogromny plus, a Ty tego kompletnie nie doceniałeś i rodzice Twoi pewno też. Wiesz ilu facetów wypowiadało się w mojej pracy, że kobieta do której nie trzeba dokładac to już jest cud, niech ona wyda całą wypłatę na siebie, coś dla dzieci kupi, to jest i tak nieźle.

Jesteś emocjonalny, nawet bardziej od żony, kto pierwszy zaczął się wydzierac w tym małżeństwie? - Ty. Właśnie to było głupie i nieracjonalne, nie używałeś argumentów, krzyczałeś.

Co to znaczy, że żona miała problemy z dostosowaniem do zwyczajów panujących w waszym domu?
Dobra teściowa nie wtrąca się kompletnie młodym do ich spraw - to miałeś na myśli, pisząc o swojej matce?

Jarek nie narzekaj już nigdy na żonę. Uwierz, mogła Ci się trafic prawdziwa zołza, do tego leniwa jak diabli, którą musiałbyś utrzymywac do końca życia, płacąc jej alimenty. Wystarczy, że nasłałaby komornika, który zablokuje konto, zajmie ziemię i jest po ptokach.

Zbliża się okres nie tak intensywnej pracy na gospodarstwie, masz szansę spędzac czas nie tylko z dzieckiem, ale i z żoną. Jesteśmy bardzo zadowolone, jak facet okazuje nam i dzieciom czułośc i zainteresowanie. Nie spapraj niczego, słuchaj uważnie żony, my kobiety czasami dużo gadamy, ale jak się czara goryczy przeleje, przystępujemy do działania. Nie ma wtedy uproś, cel wyznaczony, idziemy po trupach.

Jest tutaj dział "Psychologia, seks, seksualnosc" - tam chyba uzyskasz lepsze porady. Po prostu nie miałam aż takich problemów, po trzydziestce wręcz ogromny apetyt na seks. Jednak w czasie naszego kryzysu ( też o teściów, rodziców męża) była posucha. Mąż nie jest podobny wizualnie do ojca, ale głos ten sam. Tesc nachodził i najeżdżał nas codziennie. Nie znoszę go wręcz alergicznie, w pewnym momencie tę niechęc przeniosłam na męża, słysząc jego, widziałam teścia. Żeby było ciekawiej, ojczulek miał siódmy zmysł i potrafił zepsuc nam "momenty". Teraz możemy się z mężem z tego pośmiac, ale wtedy trafiało nas.

Lekarstwem okazało się całkowite niewidywanie ojca męża, do dnia dzisiejszego nie wpuszczam go do domu. Wystarczyło pół roku, by sytuacja uległa normalizacji. Obecnie nawet dobrze twarzy teścia nie pamiętam, nie tęsknię za tym widokiem i nie mam wyrzutów sumienia z powodu swojego zachowania. Jestem szczęśliwa, że zniknął z mojego życia. Mąż oczywiscie widuje rodziców, ja widuję teściową, czasem gdzieś ją zawiozę, ale do kontaktow z teściem żadna siła mnie nie zmusi.

Nie jestem w stanie powiedziec co uzdrowi Twoją żonę, co poprawi relacje, byc moze wizyta u seksuologa lub danie sobie czasu. Terapia też byłaby pożądana. Ktoś spojrzałby obiektywnie na sytuację, wysłuchał obu stron. A tak mamy Twoją wersję oraz moje domysły, poparte jakimś tam doświadczeniem.

Szkoda, że tak późno szukasz pomocy. Moi synowie niestety podobni, czasami mam wrażenie, że gadam do ściany. Potrafią dobic naiwnością, beztroską, uproszczonym myśleniem i tekstem " przesadzasz, jakoś to będzie, tylko ty kreślisz czarne scenariusze".

Drogie Panie. Chcę się z wami podzielić dobrymi wieściami. Byłem dzisiaj u Żony i córki i wszystko było w najlepszym porządku. Żona na moje wyznania, że ją kocham też odpowiedziała, że mnie kocha i pierwszy raz od dłuższego czasu pozwoliła się przytulić i pocałować. Nurtuje mnie jednak inny problem. A mianowicie razem ze mną mieszkają jeszcze dwie moje młodsze  niezamężne siostry i młodszy brat z rodziną. Jedna siostra jest w trakcie budowy domu, druga na razie nie ma sprecyzowanych planów na przyszłość, a obie pracują i mają narzeczonych. Natomiast z bratem jest sprawa inna, bo tą nieruchomość zabudowaną rodzice zapisali na nas dwóch, a ja korzystam z pomocy brata w gospodarstwie. Żona wymaga ode mnie abym porozmawiał z siostrami o ich wyprowadzce. Ja jednak zdaję sobie sprawę, że na tym tle może dojść wręcz do wojny w moim domu, bo rodzice na pewno staną po stronie mojej siostry, bo to ich córka, a tamta (moja żona) tylko ich synowa. Rozumieją Panie w jak niezręcznym położeniu jestem, zwłaszcza, że mogę zawsze liczyć na pomoc rodzeństwa i nie chcę stracić swojej rodziny. Co waszym zdaniem mam zrobić ? Jak przeprowadzić tą arcytrudną rozmowę z siostrami ? Bo jest jeszcze na to czas. Będę wdzięczny za jakąś radę . Pozdrawiam.

Rodzice gdy zapisywali mnie gospodarstwo to również siostrom, każdej z osobna zapisali działkę pod budowę, więc ja nie jestem im nic winny. A przy budowie siostra korzysta z moich ciągników i przyczepy. To co Twoim zdaniem mam teraz zrobić, gdy żona tak na mnie naciska ?

Dziękuję chaber05 za odpowiedź, ale trochę żle mnie zrozumiałaś . Nie chcę rodzeństwa wyrzucić z domu, tylko pytałem jak mam zachować się wobec nacisków Żony. Byliśmy z mojej inicjatywy u dwóch psychologów i obaj powiedzieli to samo co Ty, że Żona chce wyrzucić z domu moje rodzeństwo. Ja zresztą też to samo jej tłumaczę, ale się w tym wszystkim pogubiłem, zwłaszcza, że Żona ma za plecami swoją matkę, która ją bardzo mocno wspiera. Widzę, że jak nie będzie innego wyjścia to ja będę musiał się wyprowadzić z własnego domu, aby nie stracić rodziny. Bo mojej Żonie przede wszystkim zależy, abyśmy byli razem, ale ja też uważam, że za daleko się posuwa. Dom w którym obecnie mieszkam jest parterowy, a to mieszkanie na poddaszu ma dopiero powstać. Ja też mówiłem Żonie, aby dała temu spokój, bo gdy będziemy mieli mieszkanie na poddaszu, to będziemy dysponować połową domu i to absolutnie nam wystarczy, nie musimy nikogo wyrzucać. Nie zachowuję się jakbym był na głodzie, bo na seksie mi nie zależy aż tak jak na Żonie i córce. Nie chcę reszty życia spędzić samotnie jako rozwodnik.

Problem w tym, że już Żonę opier...... nie raz i o mało nie rozwaliłem sobie rodziny. A Żona idąc do psychologa, czy do prawnika tak potrafi obrócić kota ogonem, aby tamten powiedział to co ona chce usłyszeć, już nie raz się o tym przekonałem. A to mieszkanie na poddaszu chcę zrobić za własne pieniądze, chyba tyle mi wolno ? Bo mogę mieszkać w jednym domu z rodzicami i rodzeństwem, ale nie chcę w jednym mieszkaniu.

Tak właśnie jest, dobrze zrozumiałaś. A bratowa chociaż jest młodsza od mojej żony to jednak jest dojrzalsza i brat niema z nią takich problemów. Nawet siostra zauważyła jak mieliśmy ten kryzys w tym roku (nasze małżeństwo wisiało na włosku), iż żona traktuje mnie tak ja moja ciotka mojego wuja ( bardzo żle) . Mam jednak nadzieję, że nie dojdzie do wojny w domu, gdy żona do mnie wróci, bo ostatnio zauważyłem zmianę w jej zachowaniu. Do tej pory mówiła, że za dużo pracuję, a teraz mówi iż rozumie, że muszę pracować ale chce tylko żebym więcej do nich przyjeżdżał, zaczęła się do mnie inaczej odnosić, stała się milsza i odnoszę wrażenie , że jeżeli się to utrzyma, to idzie w dobrym kierunku. Myślę, że to zasługa teściów, bo (przynajmniej w mojej obecności) zawsze namawiali nas do zgody, a teść , gdy żona na mnie napadła , to kilka razy stanął w mojej obronie. Przez te 10 lat pokochałem tą kobietę i mam z nią dziecko, które kocham jeszcze mocniej i nie chcę ich stracić

Masz rację chaber05 . Kłopoty to ja już mam. Przez jakieś 2 tyg. było dobrze . Podkreślam BYŁO . Bo dzisiaj jak byłem u żony to wszystko wróciło do starej normy, czyli żona znowu mnie zaatakowała. Opiszę jak to się stało. Do południa pracowałem w gospodarstwie . podłączyłem telefon do ładowania i zapomniałem go ze sobą zabrać . Żona gdy do niej przyjechałem przywitała mnie miło. Sytuacja się diametralnie zmieniła, gdy zapytała, czy kupiłem dla małej mleko, bo podobno dzwoniła do mnie (gdy sprawdziłem połączenia po powrocie to nic takiego nie było, tylko sms " miałeś przyjechać i gdzie jesteś") . Zaczęła się do mnie odnosić wręcz jakbym popełnił jakąś zbrodnię, stała się chłodna i odniosłem wrażenie, że czeka na moje jakieś potknięcie. (Stała nade mną i córką i pilnowała nas jak jakiś żandarm). Nie musiała długo czekać. Wyszliśmy z córką z podwórka i mała zaczęła wąchać stokrotki. I tu dopiero była jazda. Żona na mnie, że jak mała będzie chora to ja się zawinę a ona zostanie sama. Przyjechała teściowa od lekarza, a ta do mamusi na skargę, to ja na to, że się nie zawinę, tylko ciężko na nie zap......am i chciałbym trochę szacunku i że to moja córka i nic jej przy mnie nie grozi. To teściowa na to, żebym się nie unosił, bo wezwie Policję. Żona gdy wspomniałem, że je utrzymuję powiedziała , że żadnych pieniędzy ode mnie nie weżmie  To ja na to, że żona traktuje córkę jak swoją własność, na co teściowa, że to jest jej własność. Wyszedłem na dwór aby ochłonąć. Jak wróciłem to teściowa powiedziała, że to moja córka, ale nie powinienem tak robić aby mała wąchała kwiatki bo podobno będzie od tego chora. A żona nadal mnie atakowała, że wszystko co się mała nauczyła złego to ma po mnie.             Pytam w jaki sposób skoro ojca widzi tylko na niedzielę ?                  A ogólnie jak ją obserwuję jest bardzo grzeczna i bardzo tatę kocha bo wszędzie mnie woła " tata chodż ".Po wszystkim, wieczorem gdy odjeżdżałem przeprosiłem teściową za moje zachowanie. Odnoszę wrażenie, że żonie zależy tylko na moich pieniądzach i na tym aby udowodnić, że rodzina rozpadła się przeze mnie. Obawiam się, że może się tak stać bo jestem przyparty do muru i próbując się bronić podnoszę głos i nie potrzebnie dochodzi do awantur. Chodż jak byliśmy u psychologa, to powiedział, że cyt. " Z panią to jest ciężko wytrzymać, bo Pani z jednej strony mówi ciepłe słówka, aby za chwilę wbić nóż w plecy". Od tego czasu ja próbuję naprawić swoje błędy, chodż to jest bardzo trudne, bo wiąże się z remontem, ale zachowanie żony nie uległo poprawie. Nadal traktuje mnie gorzej jak psa i czuję się wykorzystywany, bo ja muszę żonę kochać, szanować i utrzymywać rodzinę nie dostając nic w zamian. Żona daje sobie prawo do błędu, mnie nie wolno się skarżyć gdy ona  mnie atakuje,  nie mam prawa do nawet najdrobniejszego potknięcia, mam zachować wręcz grobowy spokój .                    Powiedz jak mam się  przed tą kobietą bronić, bo brakuje mi już argumentów ?  Jakie przysługują mi prawa względem córki ? Ona bardzo się zmieniła po urodzeniu dziecka i to niestety na gorsze. Sytuację komplikuje fakt, że bardzo je obie kocham i jestem bardzo głęboko wierzącym katolikiem i nie wyobrażam sobie rozwodu, bo wiara, którą wyznaje każe mi ratować rodzinę za wszelka cenę. A  sytuacja z moimi siostrami powoli się wyjaśnia, bo jedna jak zakończy budowę domu to się wyprowadzi , natomiast druga będzie zakładać rodzinę i tez się wkrótce wyprowadzi.  POMÓŻCIE MI URATOWAĆ TĄ RODZINĘ.   Pozdrawiam Jarek

Popieram.Każda kobieta,a tym bardziej która ma dziecko potrzebuje wsparcia partnera ciepła,pomocy,nawet taka która jest silna ,żadna nie lubi krzyków i awantur typu (siedzisz w domu i nic nie robisz,itp..)Siedzenie w domu i zajmowanie się codziennie jednym i tym samym to żadna frajda ,a kiedy partner przyjdzie do domu po pracy i powie np.a co ty miałaś do roboty,ja po pracy jestem zmęczony.My to rozumiemy,ale też byśmy chciały aby nas zrozumieć,dzieci dom choroby itd..wcale nie jest łatwo,spróbuj zamienić się rolami z żoną na tydzień (myślę że wystarczy)a sam się przekonasz jak to jest,i zobaczymy kto zachowuje się jak dziecko.Zmień prace na pewno potrafisz robić coś innego,pozdrawiam i życzę pozytywnego dogadania się z żoną.

Chaber 05 napisałam tak ponieważ jeśli jemu i jego żonie jest tak żle z pracą na roli,to niech ją zmieni,ja sama wychowana jestem na wsi i wiem co to jest praca na wsi,ale czasy się przecież zmieniły nikt teraz na roli nie pracuje krwawymi rękami są maszyny i dużo łatwiejsza jest teraz praca niż kiedyś,ja sama pamiętam będąc dzieckiem robiłam powrósła przy żniwach,a starsi kosili kosą ,to była rzeczywiście ciężka praca,a teraz jak widzę jak panowie pracują pod sklepem nad piwkiem i mówią jak ciężko pracują to mnie szlak trafia,a kobiety w domu z dziećmi i całą resztą same ,a potem przychodzą do domu i wymagają sexu,czy awanturują się co one robią w domu.Nie chodzi o to bo nie wszyscy panowie tacy są,Wy pracujecie ciężko aby zapewnić rodzinie byt,ale i kobiecie też się należy czasem pomóc,powiedzieć dobre słowo pochwalić siebie na wzajem,to i relacje są wtedy lepsze,bo przecież jak się pochwali Was mężczyzn to czujecie się dowartościowani,podobnie jest z kobietami i tylko to chciałam podkreślić.pozdrawiam.

I widzisz Jarku, do Ciebie dociera to co sam chcesz żeby dotarło. Mentalnosc rolnika, to jest sedno sprawy! Ty już taką masz.
Czyli nie ma mowy o wyjeździe na zarobek za granicę, chocby taki na 3-mce, nie ma mowy o dodatkowej pracy, nie ma mowy o przekwalifikowaniu? Jest mały kawałek ziemi i z tego wszyscy planujecie wyżyc?

Pomyśl Jarek sensownie. Mam działalnosc gospodarczą (hipotetycznie), przynosi mi ona 1500 zł zysku, a na etacie mogę zarobic dwa razy tyle. Co normalnie myślący człowiek zrobi?
Odziedziczyłam hotel (tez hipotetycznie), nie umiem nim dobrze zarządzac, to sprzedaję takim co umieją, a sama proszę w nim o etat. Można? Można.

Nie prowadzisz gospodarstwa sam, masz brata oraz rodziców. Oni z racji swojego wieku nie muszą już pracowac, ale mogą czegoś tam dopilnowac.
Powiedz mi wobec tego jakim cudem ja oraz mąż, masa innych osób żyje z etatu? Nie ma pewności zatrudnienia, ale jak nie ta praca, to inna.

Jarek jak masz dziecko, to wszystko schodzi na dalszy plan. Ono jest najważniejsze. Jego rozwój, jego zdrowie, jego byt materialny. Tego samego dowiesz się w sądzie. Dopóki byliście we dwoje, pal wam szesc, łeb sobie urwijcie, ale teraz jest inaczej.

Powracam do meritum sprawy. Co z tym remontem? Będzie czy nie. Jak nie, to bądź szczery i jej to powiedz. Żona nie wchodzi w Twoje kompetencje, nie dyktuje jak masz siac i orac. Gdyby chciała coś zrobic z pewnościa będzie się pytac, bo się nie zna. Ty podobnie, nie właź w jej kompetencje, tylko pytaj co i jak z dzieckiem i rób jak mówi.

Te pieniądze, które jej dajesz faktycznie wypominasz? Tutaj ciągle trąbisz jak ciężko pracujesz, a inni to co, bąki zbijają ?
Powiedz wobec tego ile pieniędzy wobec Ciebie powinna co miesiąc otrzymywac żona na utrzymanie dziecka i na siebie (tak do trzeciego roku życia malucha).
Jak myślisz, czy mój staruszek też tak wypomina każdy grosz? Ja obecnie zarabiam na waciki, kiedyś było inaczej, ale generalnie w większości małżeństw jest tak, że ile kto może tyle wyciąga. Jak może żona, to robi to żona, jak mąż ma możliwości, to mąż. Kto u Ciebie ma większe możliwości?

Jarek nie odwracaj kota ogonem. Każdy w małżeństwie ma równe prawa, ale i obowiązki. Po urodzeniu dziecka kobieta bywa często zależna od męża. Jak nadużyjesz swojej pozycji, zostaniesz oskarżony o przemoc ekonomiczną. Tak Jarku, wszystko ulega zmianie po przyjściu na świat dziecka. Oczywiście możecie inaczej ustalic, ona pracuje, ty się zajmujesz dzieckiem, inna opcja: oboje pracujecie, dziecko bawi niania.

Jeszcze jedno małe pytanie: ile lat pracowała żona?

Ponieważ plany mi się zmieniły, nie będzie mnie na forum jutro, wywalę kawę na ławę.
Żona została uprzedzona, że do końca życia będzie mieszkac pod dachem teściów oraz w otoczeniu pozostałej rodziny? Robiłeś jej nadzieję na własny kąt, taką tylko waszą przestrzeń? Wiedziała, że gospodarstwo nie generuje zbyt dużych zysków?
Sprawa jest prosta: nie masz kasy - nie żeń się. Gdy kobieta urodzi dziecko jest chroniona przez system. Mężczyźni odczuwają to jako brak praw, robienie za bankomat. Źle komuś z tym, nie zakłada rodziny, uprzedza, że nie chce dzieci, ewentualnie szuka takiej co jest w życiu zawodowo i materialnie ustawiona. Dopóki dziecko jest malutkie, a żona nie moze zarobkowac, mąż łaski nie robi i łoży. Mało tego, ma poświęcac dziecku tyle czasu, ile jest możliwe, interesowac się wszystkim ( nie tylko matka). Dziecko podrasta,obejmuje go przedszkole, szkoła, matka rusza do pracy.
U Ciebie Jarek jest szansa na dobrze, albo całkiem źle. Żona ma orzeczenie, czyli szansę na pracę w większym zakresie niż przeciętna kobieta. Źle, bo jak zażąda rozwodu, a udowodni, że jej stan zdrowia nie pozwala na pracę - leżysz i kwiczysz, płacąc alimenty żonie, nie tylko dziecku.
Żona do tej pory nie wniosła o zabezpieczenie alimentów, istnieje prawdopodobieństwo, że ona też chce zgody. Za dużo wymaga, żądając wyprowadzki Twoich sióstr.
Żona chce jeszcze jednego dziecka? Jak tak, to sam oceń czy sobie materialnie poradzicie. Jest wkurzona na Ciebie i rodzinę. Nawet jak się pogodzicie, nie ma gwarancji braku konfliktów i kwasów.

Jeżeli chodzi o pracę żony, to pracowała  coś koło dwóch lat. Dlatego , że jestem odpowiedzialnym ojcem właśnie nie chcę zrezygnować z pracy w gospodarstwie, bo jak mówi stare przysłowie " Lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu." A pieniędzy żonie nie żałuję . Daję na ile mnie stać, czasem jest to 1000 zł czasem 700 zł co miesiąc , czasem co 2 tyg. . Na początku jak przejąłem gospodarstwo to był nawet pomysł aby żona zajmowała się naszymi finansami, ale szybko z tego zrezygnowaliśmy, bo żona musiałaby dbać o wszystkie wydatki, typu pasza do świń, ropa, nawóz a nie chciała. Więc finansami ja się zajmuję. Myślę też, że to jest dobre rozwiązanie, bo zdejmuje troski z głowy żony. Gdy na poważnie zajmę się gospodarstwem i wszystkiego dopilnuję jak należy, to z tych 30 ha będziemy żyć nie najgorzej a jeżeli chodzi o drugie dziecko to ani ja ani żona na razie nie chcemy mieć , żona ze względu na te nerwy, a ja wiem , że na razie nas nie stać , bo muszę zrobić mieszkanie, a z dwójką dzieci będzie to trudniejsze o ile nie niemożliwe. Jeżeli chodzi zaś o ten remont domu, to chciałem wziąć nawet na to kredyt, ale żona się nie zgodziła . Tak więc pozostaje mi na niego zarobić własną pracą. I nie mam nic przeciw utrzymywaniu żony i córki, to mój święty obowiązek i tak jej zawsze mówię, bo jeżeli ona nie pracuje to ja muszę. A co do pracy na roli to nie jest mi żle tylko mówię, że to ciężka praca i pracuję sam i tyle , nie wyglądam znikąd pomocy, bo chyba się ze mną zgodzisz , że mogłaby pomóc mi żona , ale wiem jakie są realia i głowy jej o to nie suszę. A codo tego hotelu jak ty mówisz to nie sprzedaję jak nie znam się na jego prowadzeniu, tylko douczam się i prowadzę go sam, bo sprzedając mogę pozbyć się żródła dochodów a i praca na etacie w nim nie jest taka pewna, bo zgodzisz się chyba, że pracodawca nie musi mnie do pracy w nim przyjąć . Tak ja myślę i jest to poparte moimi wieloletnimi obserwacjami a nie jestem już taki młodziutki. Pozdrawiam

Wiesz chaber05 już naprawdę nie chce mi się żyć . Jestem o wszystko obwiniany, tak jakby moja żona nie była niczemu winna. Nic nie poradzę że przyszło nam życ na takim parszywym świecie. Wiem że nie jestem ideałem, ale robienie mnie tylko winnym to gruba przesada. Widzę, że popełniłem błąd zakładając rodzinę i żeniąc się z ta kobietą. Nie dziwię się że młodzi wolą żyć w pojedynkę niż brac sobie takie problemy na glowę . Po co mi to było ?!!!!!!!!!!! WYTŁUMACZ MI KJEDY MAM ZNALEŻĆ CZAS NA PRACĘ DLA DOBRA TEJ RODZINY. Wogule dochodze do wniosku, ze baby to diabelski wynalazek. Nie chce mi się już zyc . Oczekiwalem tu porady a zostałem zgnojony.

Już teraz wiem dlaczego mamy takie problemy. Po prostu cały system jest wrogi rodzinie. Nastawiony jest bardziej jak by tu zaszkodzić, niż pomóc. Wszyscy rodzinę olewają. Jeżeli ojciec traktowany jest jak intruz, a w najlepszym wypadku jak skrzyżowanie byka rozpłodowego z bankomatem, to mamy tego skutki. Nikt mnie ani mojej żony nie przygotował tak naprawdę do bycia matką i ojcem, żoną i mężem. Szkoła, państwo to zupełnie olewa. Ułatwia się rozwody zamiast pomagać młodym w utrzymaniu rodziny ( i nie chodzi mi o zasiłki, tylko pracę). Rodzice mogliby pozwolić sobie na więcej dzieci, ale jak ojciec ma harować na rodzinę i jeszcze zajmować się dziećmi , to kiedy ma znaleźć czas aby na tą liczniejszą rodzinę po prostu zarobić ? Jeżeli idziemy tropem równouprawnienia, to żona powinna wyrzucać obornik, czy pracować ciągnikiem, lub w żniwa kombajnem. Oczywiście nie mam nic przeciwko pod warunkiem , że sama tego chce. Nigdy od żony wykonywania tak ciężkich prac nie wymagałem, a nie mam też nic przeciwko temu aby ojciec zajmował się własnymi dziećmi pod warunkiem , że sam tego chce i czas mu na to pozwoli. Są po prostu zajęcia która powinien wykonywać mąż i są zajęcia, które powinna wykonywać żona, taki jest naturalny porządek wypracowany przez pokolenia i nic tego nie zmieni, a ta emancypacja namieszała młodym tylko w głowach.  Świat stoi na głowie. Mam wobec tego do ciebie pytanie. Skoro nie wolno mi mówić o pieniądzach to jak mam się bronić przed zaczepkami żony ? Czy ignorowanie jej zaczepek i  niereagowanie to dobre rozwiązanie ? I jak Ty byś się czuła gdybyś starała się zrobić wszystko jak najlepiej potrafisz, odnosiła się czule i z szacunkiem do swojego partnera, a w zamian spotykałaby Cię wrogość a w najlepszym razie obojętność ? Ja jestem człowiekiem ugodowym i potrafię się z ludżmi dogadać, ale na spokojnie i nie lubię być do niczego zmuszany, a raczej zachęcany i tak samo postępuję z żoną. Jeżeli chodzi o to upokarzanie, to aby żona tak się nie czuła,  pobiera sama pieniądze z konta i robi zakupy na siebie i małą.  Żona ma dostęp do mojego konta, bo ma upoważnienie , a ja biorę z tego konta pieniądze tylko na prowadzenie gospodarstwa ,  opłacenie rachunków i własne zakupy. A tak na marginesie to zastanawiam się, czy to nie jest błąd, że nie piję, bo przepiłbym wszystko i co by mi kto zrobił, a jak zachciałoby mi się dupy to po prostu zapłaciłbym i przynajmniej miałbym przyjemność i święty spokój.

Czyli te siostry nie mają prawa do zachowku po śmierci rodziców? Na wsi często rodzice już za życia te sprawy regulują i tak robią, żeby każdy otrzymał mniej więcej równe wsparcie finansowe oraz pomoc.

Z pewnością żona wiedziała za kogo wychodzi, ale patrząc na resztę rodzeństwa Jarka trafia ją, bo tamci wg niej są zaradniejsi. On też wiedział o jej niepełnosprawności. Chyba nie tylko o same starania tu chodzi. Inni potrafią życ naprawdę zgodnie, mając mniejsze zaplecze finansowe, ale miłosc i szacunek jest tam widoczny. Jarek natomiast o tych poronieniach pisze tak jakoś lekko, jeszcze ta żona za bardzo się wszystkim przejmowała. W każdym przypadku jest jakiś punkt zapalny, jakiś impuls wyzwalający katastrofę.
Nie wiem czy się ze mną Eljola zgodzisz, ale żona odgrywa się na nim za coś, mści.

Praca rolnika jest ciężka, nie ma za dużo czasu dla rodziny, ale są zawody gdzie tego czasu mąż ma jeszcze mniej i dają radę. Nawet więź potrafi byc większa i jakaś taka nienacechowana  pretensjami. Czytając forum rolnicze oraz wypowiedzi żon rolników wyłapałam główne zarzuty: nieczułosc, szorstkosc, traktowanie kobiety jak narzędzia ( padały nawet zarzuty, że krówki są serdeczniej traktowane), niechęc do nowego,. Jest tak jak piszesz Eljola: realia życia na wsi są brutalne. Lecz wszystko zależy od nas. Rolnik musi byc takim chłopem jak onegdaj? Nie musi.
Prowadzenie gospodarstwa to biznes, owszem zawsze coś wyskoczy, biznesmenowi też.

Jarek, a gdzie ja ci napisałam żebyś milczał o pieniądzach. Nie wykręcaj kota ogonem. U was szwankuje komunikacja i to poważnie, a między mną a Tobą Jarku - to już jakiś głuchy telefon. Opisałam Ci wszystko z punktu widzenia młodej kobiety, dodałam to co wiem od rozwodniczek i też źle. Forum jest po żeby wymienic poglądy, otrzymac stos rad, czasami zmycie głowy, ale nade wszystko spojrzenie z boku, bądź z drugiej strony.

Rodzice Jarka, jak wynika z jego postów uregulowali to za życia, jeśli nie naznaczyli żadnych spłat, gospodarstwo Jarka jest tylko jego. Zapis testamentalny można obalić, akt notarialny jest nie do naruszenia, nawet jeśli rodzice podjęli złś decyzję z zapisem nie jest łatwo to cofnąć, nawet jeśli obdarowany nie wywyązuje się ze służebności wobec nich, jeśli takową sobie zapisali. 
Zgadzam się z Tobą, że żona Jarka za coś się mści. Może to nie spełnione nadzieje wiązane z tym mąlżeństwem, może nie tak wyobrażała sobie ich współne życie. Trudno tu dociekać.
Znam sporo podobynych sytuacji, sama pochodzenie mam chłopskie, przez lata pomagałam rodzicom, czasem nawet kosztem nieodrobionych lekcji. Wieś ładnie wygląda dla wielu z boku, niby chłop sam sobie pracodawcą, ale nie może nic zaniedbać i niema rzeczy które można odłożyć na jutro, pracą na wsi rządzą pory roku, jak u Reymonta , to obraz dawnej wsi nie wyssany z palca, dziś pewnie napisał by podobnie, tylko wprowadziłby mechanizację no i chłop jest dziś bardziej światły i kobiety stroją się nie tylko na mszę w niedziele
Takie sytuacje jak u Jarka dzieją się bardzo często, bo dziewczynie się wydaje że będzie księżniczką co to nawet obiadu nie ugotuje, albo że może mąż sprzeda gospodarstwo i pójdą do miasta i wtedy zaczyna żonie nic nie pasować. Naprawdę znam sporo takich przykładów, ale nie będę przytaczać wszystkich bo mój post pisałabym do wieczora

Kobieta popełnia błąd, jeśli niema wyobrażenia o pracy w gospodarstwie, a wychodzi za mąż za rolnika bo to "firma' wielopokoleniowa, czasem trzeba ścierpieć, że gospodarstwo jeszcze nie jest przekazane i dopóki nie będzie, trzeba podporządkować się rządom teściów. To jest bardzo trudne, a dla niektórych niewykonalne i powstają zgrzyty.
Bywa tak że w takich domach prowadzone jest wspólne gospodarstwo domowe i dobrze jeśli synowa z teściową są zgodne, jeśli nie, to czysty horror.
Kiedyś mój znajomy ogrodnik, powiedział 10 lat mialem niedobrze, ale robiłem jak teść zarządził, po 10 latach to ja jestem dyrektorem
Na wszystko trzeba cierpliwie czekać.
W pracy etatowej nie zawsze ma się szanse by być dyrektorem, a każdy te pracę szanuje.

Fajnie, że żona Jarka ma oparcie w rodzicach, ono każdemu jest potrzebne, tylko ja dostrzegam że matka manipuluje córką, stąd taka postawa roszczeniowa żony Jarka.
Z tego nic dobrego nie wyniknie. Na moje oko, żona wcale porozumienia nie chce, wymaga coraz to więcej, wiedząc że niektóre jej wymagania są niewykonalne.
Może coś usłyszala od teściowej i będzie pamiętać do śmierci, może Jarek nie wziął jej strony w jakimś konflikcie, może... a będąc u matki żali się i wspólnie dolewają oliwy do ognia.
To moje przypuszczenia, ale nie wyssane z palca. Znam wiele osób ze środowiska wiejskiego i wiem skąd biorą się problemy. Bardzo często synowa nastawiona jest wrogo do teściowej, bo w jej myśleniu tak trzeba, bo teściowa, to teściowa i za trzeba jej nie lubić.

Dogłębnie, aż tak nie szperałam, mam tylko w pamęci, niedawny bój brata z siostrą po śmierci ojca, o zachowek właśnie. Siostra otrzymała gospodarstwo, rodzeństwo mieli naznaczoną jakąś tam spłatę, którą otrzymali, po śmierci rodzicow jeden z braci wystąpił o zachowek. Na domiar był tak perfidny, że chciał splaty z budynków które budowała jego siostra z mężem, na które oboje ciężko pracowali za granicą, ale wtedy gdy gospodarstwo było rodziców. Wiem że nic nie wyskarżył, z racji tego że zaakceptował akt notarialny. Ale zajrzę, poszperam.
Najlepiej po dobroci i z rodziną żyć w zgodzie.

Nie znam jej, nie znam jego rodziców i trudno cały ten problem ocenić obiektywnie.
Wiem jedno, gdybym miała II gr inw. nie zdecydowałabym się na życie i pracę w gospodarstwie, bo to ciężko dla zdrowego.
Nie zdecydowałabym się na wspólne mieszkanie z teściami. Mam dobre relacje z teściową (teść zmarł) ale na odleglość, w jednym domu trudno by nam sie funkcjonowało i nie obyło by się bez mniejszych, lub większych spięć.
Czyją stronę trzymałby mój mąż? Trudno dociec. Na pewno niedlugo po ślubie, stronę matki, bo dlugo uważał ją za wyrocznię i bywały o to spięcia. W takich sytuacjach potrzeba nie lada dyplomacji, żeby tej nie urazić, a tamtej nie obrazić.
Dlatego przed ślubem warto rozważyć wszelkie za i przeciw, bo uczucie szybo zblaknie przez rodzinne kwasy.
Znam środowisko wiejskie, w nim wyrosłam, mam w nim nadal wielu znajomych, przyczyna odejść żon, często związana jest z podziałem majątku, albo z faktem że gospodarstwo nie jest jeszcze przepisane, albo że rodzeństwu męża wiedzie się lepiej, łatwiej.
Czemu kiepsko dzieje się w małżeństwie Jarka, trudno dociec. Zapewne wina leży po obu stronach.
Znam sytuację, gdy żona z dnia na dzień odeszła do rodziców, bo teściowie siostrze męża kupili mieszkanie w mieście, sama zażądała tego samego, bo inaczej się rozwiedzie, a wychodząc za mąż decydowała się na pracę w gospodarstwie. Może niektórzy zakładają, jakoś to będzie, byle było po mojemu.
Tak po prawdzie wydaje mi się że oboje są między młotem, a kowadłem. Żona u swoich rodziców, jest w jakiś sposób kierowana przez matkę, Jarek ze swoimi i nie wierzę, że ani razu nie uslyszy pod adresem żony czegoś, co da mu do myślenia. Obojgu bez rodzinnych "mediatorów" pewnie dogadać by się bylo łatwiej, ale w ich sytuacji to nierealne.

Może na coś odpowiem. Otóż mam 30ha gospodarstwo, w nim hoduję 9 macior, od każdej jest średnio po 10 prosiąt 2 razy w roku i na tę chwilę mam 10 szt. bydła w tym 2 krowy, ale planuję zwiększyć przez zakup ok 10 cieląt. Świnie aktualnie są po 5,5 a przedaję sztuki po 130 kg. Jeżeli chodzi o zapis to rodzice podzielili nas tak jak chcieliśmy aktem notarialnym. Co do tego, że żona się mści to nie wiem, ale może być tak, że na początku małżeństwa żona wymagała ode mnie abym ją bronił nawet gdy zrobiła coś tak złego, że aż prosiło się o karę, a ja tego nie robiłem bo nie chciałem zadzierać z ojcem, bo wtedy on gospodarzył. A poza tym słuchałem rekolekcji dla trudnych małżeństw ks. Marka Dziewieckiego i mówił tam, że zło trzeba nazwać po imieniu i nie trzeba takiego małżonka kryć. Ja myślę też , że to przez to, że rodzice żony są wobec niej nadopiekuńczy a wnoszę to stąd , że zaraz gdy żona wróciła do nich i pracowała a nie miała pieniędzy i ja też nie miałem to kupili jej auto nie pytając mnie zupełnie co o tym myślę i było takich sytuacji więcej. Co do mieszkania pod jednym dachem z teściową , to będziemy mieli całą górę dla siebie i nie będzie musiała kontaktować się z teściową. Byliśmy dzisiaj u psychologa i powiedział nam, że musimy oboje dorosnąć . Ja mam przestać udawać , że mam rodzinę , a żona ma okazywać mi więcej serdeczności i nie odnosić się do mnie jak do wroga i nie walczyć ze mną tylko współpracować. Po prostu ja jestem prosty, twardy chłop ze wsi i takie problemy jak mam z żoną nie załamują mnie, a przeciwnie mobilizują do działania. A żona chciałaby abym był kopią jej ojca , co to każdy kaprys córki natychmiast spełnia, bo tak naprawdę jest. A wiecie co nam kiedyś jej ojciec powiedział jak się pokłóciliśmy ? " Kiedyś to na wsi było tak, że żona szła posłusznie za mężem na pole skoro świt wiązać za nim zboże , a jak przyszli do domu , to spuścił spodnie, zadarł kieckę i zrobił następnego dzieciaka, więc zastanów się co Ty od niego chcesz." I zgadzam się też z tym że żona to dodatkowa para rąk do pracy, bo mam kolegów w moim wieku, co też mają podobnej wielkości gospodarstwa i nigdzie nie jeżdżą dorabiać, a jeden ma nawet czwórkę dzieci i żyją z pracy na roli, ale tam żony mężom pomagają. Ja nigdy od żony nie wymagałem, że musi mi pomagać w gospodarstwie, przeciwnie mówiłem jej że jak będzie chciała mi pomagać to się będę cieszył, a jak będzie chciała iść do pracy to nie będę miał nic przeciwko. W pracy w gospodarstwie ważna jest systematyczność, bo jak przestałem systematycznie przykładać się do pracy to pojawiły się problemy finansowe. Wiem, że za mało czasu spędzam z rodziną, teraz mam mniej pracy to będę więcej. Ale nie porzucę pracy w gospodarstwie bo tak żona chce, przeciwnie psycholog nam powiedział, że moje gospodarstwo nie przeszkadza nam w tym abyśmy byli szczęśliwi i to jest mój sposób na utrzymanie rodziny. Bo wiem, że gdy opuszczę się w pracy i przyjdzie do prawdziwej biedy to wtedy mogę zostać oskarżony o to , że nie potrafię utrzymać rodziny. Myślę i głęboko w to wieżę że jednak nam się ułoży, bo żona ma wciąż wątpliwości i mam najlepszego sojusznika, tego co mówi do mnie tata. A co do tego ogrodnika co 10 lat miał nie dobrze to podpisuję się pod tym obiema rękami. Za rządów ojca siedziałem cicho, a teraz robię tak jak mnie pasuje i jak to się jemu nie podoba, to jego problem. Ja zresztą nie chciałem tu wspominać ale też nie mam żelaznego zdrowia jak mój ojciec, bo chorowałem na padaczkę w bardzo lekkim stopniu o czym żona wiedziała przed ślubem. Co do tych wspólnych wyjazdów to nieraz próbowałem żonę wyciągnąć gdzieś żebyśmy pojechali razem i nie były to targi rolnicze a taki zwykły wyjazd turystyczny na 1 dzień, coś zobaczyć , czy gdzieś nad jezioro, ale nigdy nie chciała ze mną jechać, zawsze coś stało na przeszkodzie natomiast gdy jej rodzice pojechali kiedyś w góry to pojechała z nimi a było to w same żniwa i kołków jej o to na głowie nie tłukłem. I nie jest też tak, że nie odpowiadam na telefony od żony. Gdy nie zauważę ,że dzwoniła, bo np. nie usłyszałem na ciągniku czy kombajnie , to później sprawdzam i odzwaniam i na sms-y  też odpisuję. Jeżeli chodzi o to manipulowanie to teściowie a zwłaszcza teściowa wiele razy godząc nas popychali nas ku sobie (choć mama trzyma przeważnie stronę córki), nie próbowali nas rozdzielić  . Oni po prostu mają dość tych awantur i  rozumiem ich , bo to się dzieje w ich domu i nie powinno tak być. Ponowię zatem pytanie. Jak mam nie wspominać podczas kłótni o tym że to ja utrzymuję rodzinę, choć za wszelką cenę staram się ich uniknąć to jak mam się zachować ?

No właśnie, tak jak wydawało mi się od początku, tak źle i tak niedobrze. Nie wiem, gdzie leży wina i niebędę się tego doszukiwać.
Na tą chwilę, widzę że się starasz.
Nie wiem co kierowało Twoją żoną, gdy za Ciebie wychodziła, czy to była miłość, czy potrzeba zaspokojenie instynktu macierzyńskiego? Wygląda mi na to drugie. Były poronienia i nadal byliście razem, urodziło się dziecko i żona odsuwa Cię, przybiera postawę roszczeniową, dyktuje coraz to nowe warunki, coraz trudniejsze do spełnienia. Ma dziecko, seksu nie chce, facet może iśc do konta.
Ja to tak widzę.

Można mieć różne pretensje, zadry w sercu, ale ratuje się związek.
W moim małzeństwie nie od początku było happy, kilka lat trwalo docieranie się, nie obyło się bez wzajemnego ranienia siebie, bo w emocjach czlowiek bywa nieobliczalny, ale staraliśmy się wspólnie.

Na tę chwilę, nie mam już czasu, bo na myśl nasuwa mi się wiele, dopisze w wolnej chwili.

Otóż to, każdy może tutaj opisac swoją historię. Na jakiś samokrytycyzm bym nie liczyła.

Zerknęłam na kazania tego księdza. Nic nowatorskiego, świeżego, raczej dużo bicia piany, takiej wzniosłej piany o małżeństwie. Nie wiem czemu, ale pomyślałam sobie: akurat rolnik tego słucha, prosty chłop, jednoczesnie przytacza tutaj wulgarne słowa teścia. Taki mały zgrzyt.

Okopaliście się na swoich pozycjach i raczej nie ustąpicie. Tak na zdrowy rozum, ja też nie miałabym ochoty gniesc się w jednym pokoju. Nie sądzę też, że prace wiosną ruszą. Jest w sumie ładna jesień, gdyby były pieniądze..., ale ich nie ma. Dobra ekipa zmieni dach szybko.
Wiosną ruszą prace polowe, będzie lało i tak zejdzie.

Wrócmy do psychologa. Jak znam kobiety ( sama nią jestem) to sądzę, że nie tylko to co nam przytoczył  Jarek było mówione, żona z pewnością wylała cały potok pretensji. Na pewno i teściowej coś zarzuciła i szwagierkom. Założę się, że o braku wsparcia i zrozumienia jej też było, o niezadowoleniu ze seksu pewnie też nadmieniła.

Jarek, a psycholog wyjaśniła co znaczy: masz przestac udawac, że masz rodzinę?

Tak, w tej chwili biorę stronę żony Jarka. Gdy ktoś poczyta moje posty zrozumie, że gdy dziecko będzie większe już inaczej spojrzę. Oczywiście te jej żądania są przesadzone, bo sama też powinna coś materialnie wniesc. A może i wniosła, bo trochę pracowała? Najgorsze jest to, że znamy wersje tylko jednej strony.
Tutaj jeszcze dochodzi fakt poronień. Tak jakoś niemiło mi się zrobiło, bo w tym domu są dwie siostry Jarka, żona jego brata oraz teściowa. Dom pełen kobiet, a jego żona wyprowadza się, bo nie ma kto jej pomóc. Coś nie halo z tymi stosunkami rodzinnymi. Mam też nadzieję, że żadna z nich nie strzeliła hasłem jak Ewarg: nie ona jedna poroniła. Wiem, na wsi ludzie są twardzi, ale jak już czymś walną, to ręce opadają...

Mieszkam obok szwagierek i na życzliwosc oraz pomoc mogę liczyc. Nie wiem jak bym się zachowała mając zołzy za sąsiadki. Możliwe, że tak jak żona Jarka - odwet.

Tak naprawdę to ja obojga nie rozumiem. Sami sobie zgotowali taki los. Kto myśli o rodzinie nie majac zaplecza finansowo-mieszkaniowego?
Okazuje się, że rozum oraz rozsądek biologii nie przeskoczy. Facet będzie myślał o seksie, kobitka o dziecku, reszta się nie liczy. Zaczynają od dupnej strony: najpierw seks, następnie ciąża, ślub i wesele, by stanąc przed murem - gdzie będziemy mieszkac, komu na łeb się zwalimy ( ile to już wątków podobnych forum widziało).

Eljola - w każdy biznes należy inwestowac, bo wypadniesz z rynku, ale lepiej w tym temacie wypowiedziałby się praktyk. Czy on też ciągnąłby tyle lat, z takim marnym skutkiem, czy rzucił taką orkę w diabły i rozpoczął coś nowego. 30 ha, faktycznie nie za wiele, a ten brat z żoną też z tego kawałka ziemi żyje? Nie wiemy.

Gdyby mi syn powiedział, że za pensję stażysty chce utrzymac rodzinę, a mieszkac pod naszym dachem -  popatrzyłabym jak na skrajnie nieodpowiedzialnego szaleńca. Cieszę się, że Jarek tu napisał. Sadząc po liczbie odczytań temat jest ważki. Oby dziewczyny przemyślały dobrze ślub z rolnikiem oraz mieszkanie z teściami.

Zanim napisałam ten post weszłam na forum "Poronienia". To straszne jak ludzie potrafią byc nieczuli, nie zrozumiec drugiego. Opisy reakcji męża, teściowej - szok, normalnie szok! Po czymś takim podgryzam gardło mężowi, teściową duszę.
Oczywiście polecam poczytanie rolników i rolniczek. Nie ma lekko kobieta na wsi. Bycie prostym chłopem ujmą nie jest, ale prostakiem owszem.