Nie mam juz sily...:( - Netkobiety.pl

Uważam,że on nie zasługuje na ciebie i chyba nie potrafi żyć w stałym związku.Nie marnowałabym czasu na niego,bo i tak dostał wiele szans od ciebie,a jednak szuka ciągle jakiś przygód.Dziwię się,że wytrzymałaś tyle i wybaczyłaś mu zdrady,kłamstwa,ale raczej on już się nie zmieni,a ty dla niego jesteś tylko wtedy ważna gdy na horyzoncie nie ma jakiejś innej kobiety.Najlepiej daj sobie z nim spokój i pomyśl aby wraz z dzieckiem poukładać swoje życie od nowa.Przecież nawet będąc samotną matką nie jesteś skazana na samotność do końca życia,a może za jakiś czas poznasz kogoś kto będzie cię kochał i szanował.

...

i masz racje nie odpłacaj mu tym samym szanuj sie ...klapki -moze jeszcze  za mało wycierpałaś-moze potrzebujesz jakiegoś tapniecia ?Ja mysle  ze  boimy sie zrobic ten radykalny krok do przodu ...dokładnie  wiem co czujesz naprawde moze u mnie  sytuacja nie opierała sie tak bardzo o jego zdrady ale problem  z  odejsciem i zostawieniem go był  taki sam .Niestey  rózni sa ludzie a my po prostu zyjemy  w nieswiadomosci ze  istnieja ludzie  wyrachowani podli  nic nie  warci -doszukujemy  sie  nawet  w najgorszym gnojku  jakichs pozytywnych  cech -bo my mamy po prostu inny charakter i pojmowanie swiata-ja moge  stwierdzic  ze byłam uzalezniona od  swojego meza i zyłam pod jego nastroje humory i to on kierował tym  wszystkim -moimi emocjami a na  zewnatrz byłam niby pewna  kobietka  a  w domu nie wiedziałam co zastane  jaki pan ma nastrój -tak  samo Ty nie  wiesz co on znowu Ci  odwali za historie nastepnym razem -jak raz  spróbował bedzie to robił non stop.Mysle ze klapki Ci  spadna -albo stopniowo albo  cos  sie  wreszcie wydarzy ze sie tak naprawde obudzisz i zobaczysz go takiego jaki jest naprawde -ja zobaczyłam i brzydze sie nim i odeszłam i choc czasem  mam dołki to wiem ze dobrze zrobiłam .Masz teraz bardzo trudny okres  w  zyciu miotasz sie ....ale  mam nadzieje ze szybko uzyskasz  siłe  do podjecia odpowiednich decyzji

a ja dodam od siebie, ze dziewczyny maja racje, a Ty powinnas pomyslec o sobie. Poki jestes mloda i masz mozliwosc poznania kogos nowego, kto wniesie radosc do Twojego zycia. Szkoda zycia na kogos, kto na to nie zasluguje. Uwierz w to!

a teraz to go zostaw i olej!!!!!!!!!!

weź się w garść i zacznij żyć, co Ci po wspomnieniach skoro nie masz nikogo kto by chciał je z Tobą dzielić????? składaj pozew, zajmij się czymś, płacz nie pomoże. masz synka i musisz mu pokazać że masz siłę walczyć dla Was.

czyli po prostu sama widzisz ze on nie chce ....wspomnienia  beda ale z czasem zacznał blednać uwierz mi ....kiedys  nabierzesz dystansu do tego a  teraz najwazniejszym krokiem jest rozstac sie  jakos kulturalnie i zeby dziecko jakos to mniej odczuło ,wiesz  z nim zawsze bedziesz miała kontakt-to jest ojciec twego dziecka i zawsze tak bedzie

Przede wszystkim postaraj sie jednak nie okazywac smutku. Postaraj sie go zamienic na obojetnosc. Wiem, ze jest Ci ciezko, bo cala sytuacja, ktora opisalas dla kobiety jest potwornoscia, ale tym bardziej okaz mu chlod i obojetnosc. To najlepsze co mozesz teraz dla siebie zrobic. Najgorsze, co robia kobiety to okazywanie smutku, zalu i zabieganie, proszenie, blaganie. To jest dla kobiety uwlaczajace. Trzeba miec odrobine honoru. Nie dla kogos tylko wlasnie dla samej siebie, zeby moc sobie potem spojrzec w lustro i pomyslec, ze nie dalo sie ponizyc. Chyba troche zaplatalam, ale mam nadzieje, ze wiesz o czym pisze.

Te pierwsze chwile beda dla Ciebie koszmarem (z reszta ten koszmarek jest juz od dawna), ale zobaczysz, ze czas, ktory bedzie plynac, nowa sytuacja spowoduja, ze zmienisz swoje myslenie i nastawienie do calej tej sytuacji. Zaczniesz nowe zycie - bedziesz z tym sama, bedziesz musiala ze zdwojona sila zaopiekowac sie dzieckiem, ale nie zapominaj tez o sobie. To nie jest tak, ze w zyciu sa same zle chwile. Sa tez te dobre, one przyjda do Ciebie same, zobaczysz...

Dziekuje
Czy to jest normalne, ze jestem zmienna tzn. raz mysle pokaze mu co stracil, dam sobie rade bez niego, jestem silna, lepiej teraz niz pozniej, a za chwile, placz smutek, dol, i to wszystko tylko odwrotnie?

Miejmy nadzieje, ze jakos sie ulozy.
Chociaz ja i tak mam pelno watpliwosci, czy sobie poradze, czy dobrze robie