Problem z mama;/ - Netkobiety.pl

E tam, pokolenie nie ma tu nic do rzeczy Moja Mama jest ponad 10 lat starsza od Twojej, a zasuwa w korporacji na pełnych obrotach, uczy się języków, ciągle dokształca na szkoleniach i czasami myślę, że umysł ma bardziej chłonny niż ja Więc to raczej kwestia mentalności i stylu życia, jaki się prowadzi przez lata, czyli w przypadku Twojej mamy - zasiedzenia w domu.
Rzeczywiście ciężko będzie Twojej mamie po 20 latach siedzenia w domu przestawić się na tryb "praca", ale na pewno się da.
Nie mówię, żeby została dyrektorką w korporacji czy Panią prezes, ale może mogłaby nie wiem dorobić sprzedając w sklepie, albo jakoś dorywczo. Ale czy ona w ogóle chce?
Bo jak nie chce, to nie wiem, czy jest sens uszczęśliwiać ją na siłę...

A czemu Mama przez tyle lat nie pracowała? Np. po urodzeniu i "odchowaniu" Waszej starszej dwójki? Nie chciała? Nie musiała?
Jak mówi klasyk "przyzwyczajenie drugą naturą człowieka"... jak się żyje w określonych realiach latami, to ciężko jest coś zmienić...

I dobrze Ci się Julio wydaje.
Nie pracowala, bo nie chciała.

Moja matka też nie pracowała. Gdy miała 40 lat, ja miałam 20, a brat 18 i byliśmy samodzielni. Ja nawet nie mieszkałam już w domu.
Ona zaczęła pracować, ale wytrzymała w pracy zaledwie trzy tygodnie. Pretekstem do odejścia był ojciec, że nie pomaga i trzeba obiad ugotować.

Ja, dopiero gdy sama odeszłam na emeryturę, zaznałam tego spokojnego życia, które było udziałem mojej matki od młodych lat. Mąż do pracy, dzieci już w świecie, a ja sobie spokojnie żyję. Spokojnie i nieśpiesznie. Rano kawka, gazetka, potem zakupy w pobliskim sklepie i gotowanie bez pośpiechu.
Moja matka miała to przez całe swoje dorosłe życie.
A ja przeżyłam życie w wiecznym biegu. Dom, dzieci, kuchnia, praca i nawet mi do glowy nie przyszło, że można inaczej. Zresztą lubiłam pracować, mieć swoje pieniądze, czuć się ważna, istotna...

Fakt, starsza kobieta bez zawodowego doświadczenia ma problemy ze znalezieniem pracy. Jeśli chce ją znaleźć.
Nie wydaje mi się, że Twoja mama chce ją znaleźć.
Tak jej wygodnie.
Awanturuje się z Tobą, bo burzysz jej spokój, bo chcesz od niej czegoś, czego ona nie chce.
Więc daj spokój. Sama niedługo wyfruniesz z domu i będziesz żyć po swojemu.
Jej trudno przyznać się do tego, że tak jej wygodnie. A jest wygodnie mimo chwilowych  niedoborów.

na 3 dzieci to jest tyle roboty, ze teraz powinna po odpoczynku znaleźć pracę, np opieka nad dzieckiem, babcią...a raczej miec cel wstac, ulozyc wlosy, wyjsc na spacer do biedronki, miec przyjaciol w pracy itd, bylaby usmiechnieta i zadowolona

Sama czasem twierdzi ze wegetuje, ze w tym kraju ciezko sie zyje...ale ona sama nic nie robi z tym, zeby cos zmienic;/ ja rozumiem ze ten kraj nie jest zielona wyspa ale narzekac moglaby osoba ktora sie stara mimo ze jest ciezko, a nie taka ktora czeka az cos spadnie z nieba...