Wybór między rodziną a partnerem - Netkobiety.pl

Dlatego, że on boi się, że się na niego obrażą, odwrócą, po prostu mu głupio nie odpowiedzieć pozytywnie na zaproszenie matki..powiedział, że nie mogę zabraniać mu kontaktu z rodziną.. ja mu nie zabraniam, tylko po prostu oczekuję zmian w końcu! Bo ile tak można??

Partnera.
Bądźcie razem. Czyli bez rodzicow. zaproscie do siebie-zechcą skorzystają:>

Coś mi tu zgrzyta.
Z tego, co opisujesz, nie jesteście nastolatkami, tylko osobami po przejściach, zdeterminowanymi, które dużo zrobiły, poświęciły, ignorują krzywe spojrzenia, brak akceptacji, a wszystko w imię bycia razem. I super, popieram, to się chwali.
Ale dlaczego w takim razie nie potraficie sobie poradzić z tym, jak spędzać Święta? Przecież to jest błahostka w porównaniu z problemami, z jakimi się zapewne na co dzień spotykacie.

Piszesz:

To w czym problem? jesli Wasze relacje z rodzinami, z których wyszliście są żadne, to czym ryzykujecie? Czego się boicie? A niech się rodzice czy teściowie obrażają. Przecież i tak nie macie z nimi więzi i się od Was odwrócili.

Ale pytasz tu konkretnie o Święta czy o coś więcej? Czemu nie możecie się nigdzie razem pokazać? Przecież z tego co zrozumiałam nie jesteście parą kochanków spotykających się potajemnie w ukryciu przed swoimi mężami czy żonami, tylko oficjalnie jesteście razem?
A jeśli chodzi o Święta, to ja bym powiedziała tak: "Mamo/teściowo, dziękuję za zaproszenie, ale od tej pory spędzam Święta ze swoim partnerem. Jeśli go/ją zaakceptujecie, a przynajmniej się postaracie, to może wtedy pomyślimy o spędzaniu Świąt wspólnie."
Według mnie to najlepsze wyjście. Ktoś wyżej napisał, że może zaproście jednych i drugich rodziców do siebie. Nie wiem, czy to dobry pomysł w sytuacji, kiedy jawnie obie rodziny są przeciwne Waszemu związkowi. Takie godzenie się  na siłę jakoś mi nie leży. Może za jakiś czas jak się już oswoją z tym, że jesteście razem, to wtedy tak.
Chociaż to też kwestia Waszych priorytetów, czy w ogóle chcecie się urabiać po łokcie i spędzać Święta w tak licznym gronie.

Sytuacja świąteczna u mnie też "na topie" Jestem młodą mężatką i u nas nie ma problemu z brakiem akceptacji (przynajmniej oficjalnie ) jest wręcz odwrotnie - moja teściowa zawsze strasznie naciska, żebyśmy koniecznie spędzali Święta wszyscy razem w domu rodzinnym mojego Męża. Ja z Mamą mam super relacje, Mąż ze swoimi rodzicami nieco trudniejsze, ale też znośne i generalnie nie ma między nami większych konfliktów, więc do tej pory zabieraliśmy moją Mamę i jej narzeczonego i wszyscy jechalismy do teściów.
Ale w tym roku już dojrzeliśmy do tego, żeby odmówić i spędzić Święta we własnym domowym zaciszu, żadnego jeżdżenia, żadnych wielogodzinnych posiadów przy stole i mój Mąż też będzie to jakoś musiał oznajmić teściowej. Ale nie przejmujemy się tym tak jak Ty, najwyżej się obrazi, więc tym bardziej zastanawiam się w czym właściwie tkwi Wasz problem?
Skoro nie boicie się opinii rodziny na temat Waszego związku, to czemu boicie się, że się ktoś obrazi, bo ktoś nie przyjedzie do kogoś na Święta?
Zresztą polecam Ci wątek "Ach, ta teściowa" tam było dużo o spędzaniu Świąt z rodzinami i osobno, wiele różnych ciekawych opinii można poznać. Ja się przychylam do tej, że jednak Święta powinno się spędzać z tym, z kim się naprawdę chce, bez silenia się na kultywowanie za wszelką cenę wizji obiadów i suto zastawionych stołów i bez tych sztucznych uśmiechów stryja Staszka do ciotki Baśki, którzy się nie znoszą, ale "wypada" się spotkać

Przeszczęśliwi? Czy na pewno? Jak sama piszesz, Ty już wybrałaś i słusznie. Problem chyba tkwi w Twoim partnerze. Jak On uzasadnia ten swój lęk o to, co powie rodzina, z którą i tak nie żyje w zgodzie?