Miłość jak z bajki? - Netkobiety.pl

poczekaj, najlepszy doradcą jest czas... ja mieszkam z swoim Miśkiem i czekam, kiedy to się zdecyduje na ślub. Njciekawsze jest to, że już 5000 razy zdążył poprosić mnie o rękę, są wieczory, że razem planujemy sówj ślub, kogo zaprosimy, jaką będę miała suknię i bukiet... a za dwa dni słyszę tekst "nie spieszmy się tak"... planujemy ślub za dwa lata... czekam, czekam aż sam w końcu zacznie temat... jesli nie zacznie- jego strata.

porozmawiaj z nim -zadzwon najlepiej; powiedz to co tu, zapytaj czy on sie wycofuje, może to nadinterpretowałaś ? ustalcie konkretny termin zamieszkania razem

Moim zdaniem sytuacja jest trochę skomplikowana.Facet był z poprzednią dziewczyną tyle czasu pomimo,że jej nie kochał,zdradzał ją...To nie świadczy o nim najlepiej.Musisz być ostrożna,może wstrzymaj się z decyzją o wspólnym zamieszkaniu.Poczekaj,aż on wróci do tej rozmowy.Nie zabiegaj o to pierwsza.Niech on o Ciebie powalczy.Dzieli Was 700km,więc to dużo ale są telefony,smsy,maile.Nie podejmuj pochopnych decyzji.Tymbardziej,że to Ty masz zrezygnować z pracy,rodziny,znajomych -  nie on.Dajcie sobie jeszcze trochę czasu.

Miłość jak z bajki? Myślę, że nie... on był zajety a Ty rozwaliłaś czyjś związek. Nie wiem jak można wogóle startować do kolesia który juz ma kogoś. Może to co było miedzy wami to tylko silne zauroczenie? Bo mu sie z tamtą nie układało ale co robic facet myślał no tak mam ta z praktyki przecież to siup zerwę z mym problemem i ulecze sie u boku innej. Sorki, że tak piszę ale moim zdaniem taki facet który miał już laske i ja kochał i znalazł te 2 kobietę to istnieje duzo prawdopodobienstwo, że prędzej czy później z toba tak samo zrobi. Tu juz były historie kobiet co miały właśnie tak podobnie i dobrze to sie nie skonczyło. A wy w dodatku mieszkacie tak daleko. No ale to juz wasze zycie, trzeba było brac sie za wolnego kolesia i jak juz to bliżej bo związek na odległość jest bardzo trudny. Powodzenia.

mam pewnosc ze z nią zerwał bo spotkalismy ją jak byłam u niego... szlismy sobie za ręke minelismy ją i było tylko "cześć" poza tym poznałam jego rodziców więc chyba to tez swiadczy o tym ze nie ukrywa mnie przed światem...
Rozwaliłam.. faktycznie rozwaliłam ale do tanga trzeba dwojga nie zrobiłby nic jakby mu na niej zalezało... i to nie ja zrobiłam ten 1szy krok...do tej pory mam jakies wyrzuty sumienia za te praktyki ale przeciez serca nie oszukam..
On tez był gotowy sie przeprowadzic....sam tak mówił...i wierze ze by to zrobił ale to ja doszlam do wniosku ze nie chce podcinac mu skrzydeł na drodze do kariery bo niedługo ma awansowac a moja praca niestety nie daje mi zadnych mozliwosci awansu...wciąż tkwię w martwym punkcie...Poza tym bałam się ze nie odnajdzie się w tym moim świecie a ja przeciez chccę zeby był szczesliwy...wiem ze wiele ryzykuje ale jak nie zaryzykuje to nie będe wiedziała i ciągle bede sie gryzła ze moze jednak zle zrobiłam Moze własnie dobrze mi zrobi zmiana otoczenia? troche ciekawi mnie ta NOWOSC jakto będzie z dala od domu.... a z drugiej strony przez długi czas zdana będe tylko na niego...a ja nie znosze byc od kogos zalezna!wiele jest rozterek... mam jeszcze trochę czasu na przemyslenie tego....Oby sie  to wszytsko jakos ładnie poukładało...

popieram dziewczyny. wszystko robisz za szybko i tak samo szybko możesz się przejechać .....
no ale nas i tak nie posłuchasz, postaraj się tylko nabrać dystansu do tego kochana a tak jak mówisz wszystko się ładnie poukłada. nie poświęcaj swojego życia na poczet miłości do faceta. można iść na ustępstwa owszem ale nie nie zmieniać diametralnie całe życie

wiesz wszystko przed Wami ale mnie martwi jeden fakt.. że Ty taką wielką wagę przywiązujesz do tego pierścionka-nie on zagwarantuje że będzie Wam dobrze razem, że zaakceptujecie się w pełni nawzajem!! powinnaś zdefiniować miłość i zastanowić się co ona tak naprawdę znaczy, bo jak dla mnie to żyjesz marzeniami i wyobraźnią, patrzysz na wszystko przez różowe okulary a powinnaś popatrzeć na rzeczywistość i na wszystko co jest między Wami, co było i czy w ogóle się znacie..

wiesz jeśli tak łatwo poddajesz się woli rodziców to nie zazdroszczę. dla mnie to wszystko jest jakieś dziwne i mało realistyczne. poznaliście się 3 lata temu po 2 się odezwał ale kim on jest? nie znasz go tak mi się wydaję i powinnaś być ostrożna, wiem że to trudne ale zauroczenie to nie wszystko.. zastanów się ile się zmieni i ile niepewności niesie ze sobą ta relacja.. powinnaś się trochę wstrzymać i dać sobie czas. taka nagonka ze str rodziców Ci nie pomoże ale może własnie powinnaś dlatego poczekać z tymi wszystkimi decyzjami o wspólnym mieszkaniu, zaręczynach, ślubie.

wiesz ja nie chcę Ci niczego sugerować, krytykować albo popierać, patrze na sytuację z obiektywnej perspektywy. wg mnie mieszkanie razem ok-to najlepszy sposób by się poznać ale.. no własnie, nie zaręczyny, na to trzeba PRAWDZIWEJ miłości i dojrzałości, zaufania i przemyślenia. dlatego zdanie Twoich rodziców w tej kwestii jest akurat smieszne, może żyją jakimś stereotypem ale chyba lepiej bys poznała człowieka z którym chcesz założyć rodzinę niż pakowania się w poważny związek z zobowiązaniami, bo zaręczyny są zobowiązaniem. jesli Twoi rodzice chcą bys zaręczyła to nie chodzi tylko o pierścionek na twoim palcu ale deklarację, ustalenie daty ślubu, poznanie jego rodziców, wspólne obiadki itd. wesele.. to bardzo wiele i nie powinnaś być do tego zmuszona, bo jeśli zgodzisz się na warunki rodziców to tak będzie..

ale spójrzcie na to z tej drugiej strony - nie zaręczymy się a zamieszkamy razem... mam wojne z rodzicami i milczenie bo jak ich znam nie odezwą sie przez długi czas... nie wychodzi nam związek okazuje sie pomyłką nie pasujemy do siebie... zrywamy ze sobą wiec czas pakowac manatki i wracac do domu tylko jakiego domu? skoro nikt sie do mnie nie odezwie? a jesli nawet juz słysze to " a nie mówilismy" nie zniosłabym juz tego.... wiem ze zaręczyny to deklaracja tego ze chcemy związac sie juz na zawsze..ale to jeszcze nie slub! i jeszcze ewentualnie mozna sie wycofac.... wiem ze to będzie trudne...ale ja chce spróbowac...chce dac sobie szanse na szczęsliwe zycie z Nim

rozmawiałam wiele razy i oni powiedzieli ze nie zaakceptują mieszkania razem dopóki sie nie zaręczymy... i boję się im sprzeciwić dlatego ze wiem ze to milczenie nie będzie trwało tydzień dwa czy miesiąc... tylko znacznie dłużnej...a jak nie daj Boze nam nie wyjdzie będę potrzebowała wsparcia a nie milczenia i pogardliwych spojrzeń.... Tym bardziej ze mój T nie widzi w tym nic strasznego i on sam mówił ze chce sie zaręczyc chce ze mna mieszkac i planowac wspólne zycie...