Mąż gra w Warcrafta, a ja wpadam w depresję.Pomóżcie!! - Netkobiety.pl

Animusie, bardzo Ci dziękuje za odpowiedź.Po przeczytaniu spojrzałam na ten problem zupełnie inaczej.Rzeczywiście mąż kiedyś mi powiedział podczas jednej z rozmów , że gra bo  nic ciekawszego w życiu go nie spotyka.Masz rację powinnam mniej za nim chodzić, marudzić, a więcej uśmiechać się, zająć sobą,znaleźć jakąś swoją pasję, rozwijać...Czasem zaproponować jakieś wspólne wyjście...Czeka mnie dużo pracy ale myślę że warto....:)

Witaj! Sama gram w tego typu gry, więc mogę Ci powiedzieć, jak to wygląda z punktu widzenia gracza. Znam ludzi, którzy dziwią się, jak można kilka godzin dziennie spędzać nad tego typu grą lub płacić abonament za możliwość grania. Tymczasem magia tych gier polega na przebywaniu w alternatywnym świecie, w którym zapominamy o szarości dla codziennego, w którym posiadamy pełną kontrolę nad ścieżką rozwoju naszego bohatera, w którym poznajemy postaci innych graczy i prezentujemy swoje osiągnięcia. Słowem - to zupełnie inna rzeczywistość. Dlatego tak bardzo wciąga i sprawia, że ludzie przesiadują przed komputerem nawet po kilkanaście godzin dziennie (co oczywiście uważam jednak za grubą przesadę). Musisz pogodzić się z tym, że WoW jest głównym hobby Twojego męża i wszelkie próby odciągnięcia go od niego/zakazywania go spalą na panewce. Nie dlatego, że świat gry jest dla niego ważniejszy. Dlatego, że on nie zrozumie, dlaczego pragniesz odebrać mu jego największą pasję. Z tego, co piszesz, mąż gra przez kilka godzin dziennie, nie zaniedbuje pracy, stara się wywiązać z danego słowa. Moim zdaniem w pierwszej kolejności powinnaś pokazać mu, że życie rodzinne również może być wspaniałe i zajmujące. On musi chcieć wychodzić ze świata gry i przebywać z Wami. Twoje pretensje i żale na pewno w tym nie pomogą. Może wspólny rodzinny spacer, kolacja we dwoje w klimatycznej (niekoniecznie drogiej) restauracji, upojne chwile w sypialni? A nade wszystko - więcej uśmiechu i optymizmu? Jeżeli masz jakąś własną pasję, zajmij się nią w czasie, gdy mąż gra. Nie biegaj po domu i nie sprawdzaj, czy jest posprzątane, uprasowane i wyprane - po prostu zajmij się sobą. Możesz też poprosić męża, aby podzielił się z Tobą swoją pasją, opowiedział o niej - nie chodzi tutaj o to, byś sama wciągnęła się w grę, ale o to, byś spróbowała go zrozumieć. Myślę, że jego stosunek do Waszego związku ulegnie znacznej poprawie, gdy będzie widział, że jesteś po jego stronie. Dopiero wtedy wspólnie (!) ustalcie podział obowiązków i propozycji wspólnego spędzania czasu, najlepiej sporządźcie grafik, np. "PONIEDZIAŁEK: X pomaga dziecku w lekcjach, Y w tym czasie robi pranie i prasowanie, ... SOBOTA: kino i herbata w ulubionej herbaciarni, NIEDZIELA: rodzinna wycieczka rowerowa za miasto". W ten sposób i w domu będzie wszystko zrobione, i Wy znajdziecie czas dla siebie i dziecka. Ktoś może powiedzieć, że to zbyt dużo zachodu, że to zbyt wielkie poświęcenie, że taki stary facet nie powinien poświęcać grze kilku godzin dziennie, że powinien w tym czasie zająć się rodziną... Oczywiście, że powinien poświęcać Wam więcej czasu, ale trzeba go do tego umiejętnie zachęcić. Stanie za plecami z podniesionym nad głową wałkiem niczego nie wskóra, wręcz przeciwnie - mąż jeszcze bardziej wciągnie się w świat gry i w znajomość z poznaną dzięki niej kobietą, w końcu ona będzie rozumiała jego pasję i wspólnie będą utyskiwać, jaka to Ty niedobra i zła jesteś (a stąd już jeden krok do zdrady). W skrócie zatem: ocieplijcie Wasze stosunki, nauczcie się na nowo odczuwać radość ze swojej wzajemnej obecności, działajcie wspólnie i starajcie się wzajemnie zrozumieć. Stąd już jedynie krok do sukcesu.

Zawsze można zacząć poniedziałek od seksu oralnego . Brzmi lepiej?

Myszan, bardzo mi się podoba Twój post. Nie ujęłabym tego lepiej, a przekazać chciałam podobne treści.

Przed! Poza tym, idealny dzień do prasowania to piątek .

Myszan fajnie, że podzieliłaś się z nami swoimi odczuciami jako kobieta i gracz:) Myśle, że alkasma należy do bardzo licznego grona kobiet, które mają podobny problem.

World of Warcraft jest bardzo uzalezniajaca gra. Wiem to, bo sama w nia gram. Czlowiek usiadzie na 5min, a gdy sie obejrzy minie pare godzin.. Trzeba znac umiar, wiedziec kiedy przestac. Niekiedy trudno zejsc po np. godzinie, poniewaz idzie sie np na tzw. raid a on trwa pare godzin, bo jest to gra w czasie rzeczywistym.
Jaka jest rada? Odinstalowac gre, zablokowac konto ?
co miesiac (czy tam dwa) placi sie 99zl za abonament.
W kazdym badz razie Twoj maz jest bardzo uzalezniony od gry. Musi miec silna motywacje, by przestac grac.

Wg mnie zaczyna sie od "lekarstwa na nude" a konczy na uzaleznieniu, bo skoro siedzi dzien w dzien, przychodzi z pracy, je obiad, gra, idzie spac, wstaje, idzie do pracy, przychodzi z pracy znow je i znow  gra po czym idzie spac... dla mnie to juz uzaleznienie. Bo gdyby gra byla nadal 'lekarstwem na nude', to gdyby byl piekny, sloneczny dzien wyszedlby z zona na spacer i zostawil ta gre w spokoju, bo nie sadze ze 100% czasu w malzenstwie sie nudzi.

Zgadza się. Mężczyźni nie lubią "chodzenia bez celu". Jeśli celem nie jest zdobycie szczytu, relaks, czynna forma zagospodarowania wolnego czasu, wtedy wyjście w góry nie jest atrakcyjne. Cel jest dla Mężczyzny bardzo ważny. Jak nie ma celu istotnego, wtedy wyznaczać sobie można cele zastępcze.

Trudno także wymagać, aby robić coś, czego się nie lubi. Tu jednakowo będzie cierpieć Kobieta i Mężczyzna. Robimy porządki, bo lubimy ład i porządek, co wcale nie znaczy, że lubimy ścierki, brudną wodę w wiadrze, odkurzanie, zmywanie naczyń.

Umiejętność odczuwania radości z tego, co się ma, jest zasadą szczęścia. Alkasma, Twój Mąż cieszy się życiem, które ma. Panuje w nim ład i spokój. Ty także uczestniczysz w Jego szczęściu. Może zacznij się cieszyć razem z Nim, może wtedy będziesz miała większy wpływ na to szczęście niż wtedy, gdy skupiasz się na niedoskonałościach.

Ład i harmonia to nie jest stal najwyższej próby, one są kruche, trzeba delikatnie, jak z kieliszkami do koniaku.