jedziemy w gosci-horror z piesusiem w roli głównej - Netkobiety.pl

A dlaczego tylko milczysz i patrzysz w sufit? To Twoje dziecko, masz pełne prawo dbać o jego zdrowie i higienę, nie widzę więc problemu w wyrażeniu prośby, by bliscy nie postępowali w ten sposób. Znane mi dzieciate osoby nie mają problemu z postawieniem sprawy jasno: chcesz dotykać mojego dziecka, umyj najpierw ręce. Wszyscy rozumieją o co chodzi, a jak nie rozumieją, to ich problem, a nie rodziców dziecka.

Tutaj chodzi o zdrowie i dobro Twojego dziecka, więc ja bym zupełnie nie przejmowała się tym, jak wyrażenie jasno (ale grzecznie) swojego zdania zostanie odebrane przez rodzinę. Nie jestem matką, ale wyobrażam sobie, jak bym zareagowała w takiej sytuacji - nie wiadomo, czy pies jest np. regularnie odrobaczany, więc nie narażałabym swojego syna czy córki na złapanie pasożytów tylko dlatego, że ktoś nie ma za grosz wyobraźni...

Jeżeli to jest dla Ciebie problem to reaguj w takich sytuacjach. Zwróć uwagę rodzinie, że nie życzysz sobie na przyszłość takich zachowań. Jednak udowodniono, ze dzieci wychowujące się ze zwierzętami, także, a nawet szczególnie psami (oczywiście takimi domowymi, a nie szwendającymi się nie wiadomo gdzie, które mogą coś podłapać) sa bardziej odporne, ślina psów jeszcze nikogo nie zabila, a nawet przeciwnie, jest uważana za leczniczą. W starożytnym rzymie w  pierwszych a'la szpitalach były puszczane oswojone psy i wilki, aby wylizywały rany pacjentów. Oczywiście wychowywanie się ze zwierzętami daje inne korzyści np. dzieci są bardziej opiekuńcze, zaradne, empatyczne, czułe  i otwarte na innych ludzi.

no to właśnie o tym mówię, nie masz ochoty to reaguj. Ja Cię nie namawiam do zmiany zdania przecież.

Ja też uważam, że przesadzasz.

Bardziej martwiłabym się, gdyby ludzie mający kontakt z dzieckiem, nie myli rąk po wizycie w toalecie. Zapewne byłoby to zagrożenie dla Twojego dziecka. Albo gdyby oblizywali palce, a potem do dziecka z tymi paluchami się pchali.

Zwierzęta są mniejszym złem w takim wypadku.

Jako dziecko upadłam na psią kupę, która była na placu zabaw i nic mi się nie stało. Poza tym wychowywałam się ze zwierzętami, które były w domu. Do tej pory cieszę się bardzo dobrym zdrowiem.

Ależ owszem, zgadzam się, że powinnaś poinformować, że sobie nie życzysz, żeby brali Twoje dziecko na ręce nie myjąc uprzednio rąk.

te lamblie są niebezpieczne

jak ktos nie ma w genach mycia rąk to i ja ich tego nie nauczę:(
poza tym nie umiem zwracac uwagi

wlasnie o to chodzi, ze gdy ja juz powiem,to sie obraza. bo jestem bardzo, bardzo....
szczera.

ale pierdoly tu niektorzy pisza o ...psach-ja osobiscie posiadam psa od 16 lat nigdy nie mialam zadnego uczulenia choroby ,pies przyjemnie pachnie i sam dba o higiene -niejeden czlowiek smierdzi bardziej i jest brudniejszy,nawet moj maz o dziwo ,,, majacy alergie na siersc zgodnie z pieskem zyje,gorsze sa zarazki od ludzi ,poza tym... kiedy dziecko jest wychowywane w zbytniej czystosci czesciej choruje-ludzie zastanowcie sie troche nad soba!te wszystkie wybielacze detergenty i anty bakteryjne srodki czy wlasnie ludzie bardziej przez to nie choruja ?ta sterylna czystosc-znam ja takich-blade to chude jakies rachityczne i wiecznie chore ,a psy?to wspaniale stworzenia i co wiecej dzieci wychowywane z psami nie choruja tak jak te co w wielkiej czystosci zyja-bo czystosc jest dobra ale bez przesady

Nika, to odezwij sie! Jeśli nic nie powiesz, to pies bedzie lizal Twoje dziecko, bo skoro nic nie mowisz, a w tym domu taki zwyczaj, to nikt Ci w myslach nie bedzie czytał.

cyniczna.
mi nawet nie chodzi o te bakterie, o te tasiemce, czy o te glisty. to oddzielny temat, bo pies jest odrobaczany. chodzi o jego psią dolę-ze sobie tylek liże, a potem pana po ręku. we większości o to mi chodzi.

no to zrob cos z tym. postaw sie, bo jak juz bylo pisane to jest Twoje dziecko. albo poprostu za kazdym razem jak Twoje dziecko bedzie mialo kontakt ze slina psa a raczkach, czy z czymkolwiek innym idz i umyj mu raczki i po klopocie. skoro nie umiesz wyrazic swojego zdania do rodziny, ktore tu na forum tak twardo trzymasz, zadzialaj w inny sposob

Twój facet się drapie po jajach i jestem przekonana, że nie myje po tym rąk, a z dzieckiem ma kontakt .
Nie panikuj, zachowaj zdrowy rozsądek.

Nika,jeśli nie pasuje Ci zachowanie rodziny czy znajomych to należy im powiedzieć aby tak nie robili. To,że ktoś się obrazi nie powinno Cię zbytnio obchodzić ponieważ to Twoje dziecko i Ty najlepiej wiesz jak chcesz aby było wychowywane.Nie chodzi tutaj tylko o psa ale także o mycie rąk po skorzystaniu z toalety czy pracy w kuchni.Mozesz tego wymagać od innych albo milczeć i wściekać się nadal.
Inna sprawa to to,że nie ma sensu przesadzać jadąc w gości-w domu bardzo często nie zachowujemy się tak jakbysmy tego wymagali od innych poza domem;)
Niebawem Twój synek będzie raczkował, chodził, tarzał się po podłodze i nie uniknie kontaktu z bakteriami i innymi "żyjątkami".Nie wyobrażam sobie dezynfekowania całej podłogi podwórka,dziecka,sklepów,chodników itp.Na wszechobecne "zarazki" nic nie poradzisz. Jeśli jednak nie chcesz kontaktu synka ze ślina zwierząt czy zwierzetami to powinnaś o tym głośno mówić i sama konsekwentnie przestrzegać tego,czego wymagasz od innych-inaczej będą postrzegać Cię jako źle nastawioną do nich osobę.

Dziecko trzymane pod kloszem i z dala od jakichkolwiek zarazków gorzej na tym wyjdzie niż takie, które od czasu do czasu wchłonie jakieś zarazki... Dajcie wykształcić się układowi odpornościowemu dziecka! Potem będzie tak, że dziecko ma alergie na 50% otaczającego go świata...

Nika ja będę pierwszym obrońcą
Jeśli ktoś przyjeżdża do mnie w gości musi pamiętać o tym, że mam zwierzęta i są one pełnoprawnymi członkami rodziny. Z drugiej strony ja sama jako odpowiedzialny właściciel pilnuję aby psy nie przeszkadzały moim gościom.
Pamiętam jak odwiedzali nas nasi znajomi ze swoją córką, nasz pies wtedy szczeniak, strasznie się stresował bo mała wrzeszczała mu nad uchem - pytanie kogo zdyscyplinować? Rozpuszczonego bachora czy psa? Dodam, że pies leżał spokojnie pod kominkiem.
Moi goście pamiętają, że kiedy do nas przychodzą psy zawsze witają je w progu, ponieważ to duże zwierzęta, zapraszam je do salonu podczas wizyty gości tylko wtedy kiedy leżą spokojnie pod kominkiem Żebranie, obślinianie jest zakazane bo nie każdy to lubi.
Z drugiej strony wolę chyba jeśli moje dzieci "obślini" pies - pod warunkiem, że to mój pies, niż ciocia, babcia, kuzynka która strasznie chce pokazać jak bardzo je kocha, podczas gdy moje dzieci drą się w niebogłosy bo takiego okazywania uczuć przez osoby obce nie trawią
Nie każdy właściciel dba o swoje zwierzęta, moi sąsiedzi ograniczają się do karmienia i pojenia więc kiedy ich wierze zbliża się na odległość mniejszą niż pół metra od razu się ewakuuję, uwielbiam zwierzęta ale nie brudne, zapchlone, nigdy nieodrobaczane i nie szczepione, na dodatek biegające po polach, lasach i żrące padlinę

nika, chyba się zapędziłaś trochę. Jeśli ktoś w domu ma chlew (niezależnie od przyczyn chlewu), to go nie odwiedzam, skoro źle się tam czuję. Proste. A obsmarowywanie krewnych za forum zamiast załatwić swoje sprawy z nimi w cztery oczy to jest zwyczajnie niesmaczne.  I ja, jako wieloletnia właścicielka już kolejnego psa, zgadzam się z Jogą - moim obowiązkiem jest zapewnić komfort gościom, którzy niekoniecznie pragną bliskiego kontaktu z psem, ale też moim obowiązkiem jest zapewnić spokój i komfort psu, który ma w domu swoje prawa. Odwiedzają mnie ludzie, którzy wielbią moją sukę (z wzajemnością ) i wielkie szczęście dają im obślinione sucze buziaki, zabawy piłeczką itp, są i tacy, którzy chętnie pogłaskają i nic więcej, ale mam i jednych takich znajomych, których dzieci panicznie się psów boją-w tym i mojego. I jakoś dotychczas każda z tych grup chętnie mnie odwiedza, a pies też nie ma żadnych fobii w związku z tymi wizytami, więc chyba udaje mi się zachować zdrową równowagę. No i jeśli ktoś zażądałby ode mnie wywalenia psa na dwór, czy zamknięcia w łazience na czas jego wizyty, to prędko przestałby być moim przyjacielem i byłaby to jego ostatnia wizyta w moim domu. I o ile dla mnie oczywiste jest zapewnienie gościowi aby nie był nagabywany przez mojego psa, tak samo jest moim obowiązkiem zapewnienie psu, aby niezależnie od sytuacji i moich planów towarzyskich czuł się komfortowo w miejscu, które jest też jego domem.

Nika, ale tu nie idzie o pouczanie. Pouczanie byłoby jakbyś im zaczęła perorować, że miejsca psa jest na dworze, i że np. pozwalanie się lizać psu po rękach to niemal śmiertelne zagrożenie. To jest pouczanie. A grzeczne, a zdecydowanie żądanie aby nie dotykali Twojego dziecka rękami wylizanymi przez psa to jest ustanowienie własnych granic do których masz pełne prawo. Widzisz różnicę?

PS. Swoją drogą, przeciwnicy psów w domu głoszą mrożące krew w żyłach historie o brudzie i bakteriach, jakie niby te zwierzaki przenoszą, a z lubością siadają w środkach masowego transportu, a potem tymi samymi spodnami na kanapę i łóżko w domu... Albo po korzystaniu z toalety nie myją rąk, podobnie jak po wycieczce na miasto połączonej z dotykaniem pieniędzy, rurek w autobusie, klamek w urzędach itp. Tam są takie zarazy, że żaden pies, nawet bezdomny i zapchlony takich cudów na sobie nie ma Że już nie wspomnę o notorycznym smakowaniu przez dzieciaki tych "sterylnych" piachu z piaskownicy i kamieni z placu zabaw - to z dwojga złego już wolę aby moje dziecko było wylizane przez psa - wiadomo czym karmionego i odrobaczanego.

Trochę wyrozumiałości z dwóch stron wystarczy.

Jak idę do kuzyna gdzie jest pies, to nikt go nigdzie nie zamyka. Piesek leży sobie grzecznie a jak moje dziecko podejdzie do niego i zaczyna głaskać to ten zaczyna warczeć. Syn wie, że ma nie podchodzić, ale ma to gdzieś bo chęć pogłaskania pieska jest silniejsza od zakazów. W końcu jak go kiedyś ugryzie w rękę to może zrozumie. Zarówno mój kuzyn jak i ja nie robimy z tego większego problemu.

Moje koty zamykam w pokoju jak przychodzi do mnie osoba z alergią na sierść, przeżyją parę godzin, jak goście nie mają alergii to koty chodzą sobie swobodnie. Jak dzieciak siostry pociągnął mojego kota za ogon i ten go odruchowo drapnął to polałam zadrapanie wodą utlenioną i tyle. Mały się chyba poskarżył tatusiowi, bo ten następnym razem poinformował mnie, że mogłabym zamknąć koty jak oni przychodzą. No cóż raczej nie zamknę bo koty nikogo nie zaczepiają, a dzieciak jak nie chce to niech ich nie dotyka.

Najgorsze jest popadanie w skrajności: koty szczają po stołach, psy wyjadają z talerzy a z drugiej strony obsesyjna ochrona dziecka: tego nie ruszaj, tego nie dotykaj bo zarazki, bakterie i diabli wiedzą co jeszcze.

ustalenie granic poufalosci ze zwierzakiem dobra rzecz, druga strona ze jak kocham pieska to chce przekonac do tej milosci caly świat:(

dzieki margolcia:> wlasnie o to chodzilo.
lambie sa tez w bananach, podobno w czubku:> smiesznie brzmi,ale moja mamusia skad taka nowosc przytargala

Oczywiście,że lamblie są w bananach, dlatego czubek się urywa.

No właśnie Nika, to że Ty nie tolerujesz psów w domu, nie oznacza, że jadąc w gości, masz oczekiwać, żeby gospodarze na dwór wysłali psa. Ja nie wyobrażam sobie, gdyby ktoś przychodząc do mnie powiedział, że pies ma być na dworze, a koty zamknięte. Zapytałabym się wtedy, czy to ja jestem gościem w nie swoim domu. No i byłaby to ostatnia wizyta tej osoby u nas.  Jesteśmy w tej komfortowej sytuacji, że mamy dom dwupiętrowy i piesek może być z dziadkami na dole. Mamy jednych znajomych, których 7- letni synek boi się psów i staramy się, żeby Filek był w tym czasie w drugim mieszkaniu, ale nie sam, bo boi się samotności.

Co do kotów, to...dobrze, że podrapało to dziecko, bo taka kocia natura, że jak się go niepokoi, to podrapie. Dziecku wytłumaczyć można, ale kotu już nie. To tak samo, jakby ktoś kota uczył i zmuszał go, żeby nie polował (mój dziadek próbuje, co wychodzi z mizernym skutkiem). Poza tym kot jest w swoim domu, to są takie zwierzęta, które posiadają własne terytorium, a dziecko w tym momencie tą granicę przekroczyło.
Woda utleniona i plaster i niech wie, że kot może się bronić. Poza tym to już musiało być naprawdę męczenie ze strony dzieciaka. Do rodziców należy upominanie i tłumaczenie, że stworzeń się nie męczy. A jeżeli rodzice nie potrafią zwrócić uwagi dziecku, to wkraczam ja albo mama, upominając je, bo wiem, że zaraz może polać się krew.

Takie zachowanie właściciela jest karygodne.
Lubię psy, ale jak czasem w windzie jakiś na mnie skacze, a do tego jestem w rajstopach to mnie krew zalewa. Od mojego psa to by wszyscy oczekiwali żeby w kagańcu chodził, ale swoje trzymają na 2 metrowych smyczach i jest dobrze.

Mój pies nie ma prawa skakać, jak ktoś wchodzi do domu, każe jej się cofnąć i dopiero jak dostanie przyzwolenie może się przywitać. I wiele innych zasad.
Ona wręcz się uwielbia tulić do wszystkich, ale w zależności od rodzaju gości pozwalam na takie czułości lub nie.

Nika przerażasz mnie....... 4 szczeniaki na rok?! Brak kasy na szczepionki?! Szczepienie to nie jest wysoki koszt, robi się je raz w roku, jeśli ktoś decyduje się na jakiekolwiek zwierzę to powinien wygospodarować środki na szczepienie i sterylizację. Jeśli nie ma kasy zawsze może poprosić Towarzystwo Opieki nad zwierzętami o refundację, dogadać się z wetem albo w końcu pilnować psa! Pies trzymany na podwórku?! Ok fajnie i co dalej? Pies jak każda istota potrzebuje swojej przestrzeni ale też kontaktu z ludźmi, socjalizacji i wychowania. Ludzie nie świadomi, biorą sobie pieska, puszczają na podwórko i mają "z czapy" sam się wychowuje, dostaje jeść i miskę wody a później nagle kiedy ugryzie dziecko budzą się zdziwieni, bo jak to?! Cale życie był miły a teraz się wyszczerzył?! Jakaś cienka ta świadomość u nas i ciągle nam się wydaje, że pies potrzebuje tylko michy z żarciem, wody i ma szczekać

Nie uważam, żeby autorka przesadzała. Gdyby moje dziecko było w takiej sytuacji to wzięłabym je i stamtąd wyszła Żeby nie było urodziłam się na wsi i byc może dlatego wiem co niektóre zwierzęta robią ij akie mogą nieść  z tym zagrożenia. Nie dopuszczę nigdy, aby pies lizał moje dziecko po rączkach itd. Bo ten sam pies liże siebie "pod ogonem", jak ktoś to pięknie ujął. W ogóle uważam, że miejsce zwierząt nie jest  w domu.

Może właśnie dlatego gdzie się urodziłaś reprezentujesz takie a nie inne podejście Miejsce zwierząt jest na łańcuchu! Krowa ma dawać mleko, kura jaja a pies ma szczekać i pilnować! Buda może być jakakolwiek, micha nie zawsze pełna wody a łańcuch krótki żeby szczekający nie ugryzł! na spacer się z psem nie wychodzi, przecież wybiega się po podwórku w nocy. Ja zostałam na wsi zwyzywana od "przybłęd" bo spacerowałam z psem na smyczy - po cholerę?! tego nikt nie wie! Mentalność trzeba zmieniać i kształtować już w przedszkolu ale chyba jeszcze kilka pokoleń to potrwa w naszej "katolickiej" Polsce.......
Znikam do garów bo zaczynam się wkurzać i chyba wydrapię sucz za uchem bo właśnie wyleguje się pod kominkiem

LeeBee widzę, że mamy podobnie, cieszy mnie to:)

jaga baba nie protestuję, ale nie zazdroszczę:> masz małe dzieci w domu? jak dogadują się ze zwierzyńcem?

ja wczoraj odrobaczyłam kota i noc musial spedzic na dworzu.a szkoda bo zimno:(

Nie mam małych dzieci, ale sama pamiętam swoje dziecięce czasy, oj nieraz mama na mnie krzyczała, bo jako dzieciak wkładałam koty do wiadra po klockach lego i chciałam, żeby tam spały. A one nie chciały i w ten sposób drapały mnie w obronie, a jak biegłam do mamy z płaczem, mówiła, że to nauczka. Koty zawsze były w moim życiu, wyrosłam z dziecięcych praktyk męczenia zwierzyńca i mam podejście, jakie mam.
Gdy pojawi się dziecko, będzie musiało nauczyć się żyć ze zwierzętami. I je kochać, a jeżeli nie, to ma je szanować.

Emila i Teklę wykarmiłyśmy buteleczkami 6 lat temu, jadły mleko Bebiko dla dzieci, ich mama zmarła, jak miały dwa dni i były bezbronnymi, ślepymi kociętami. Rok temu w ten sam sposób wykarmiłyśmy Bazyla i Balbinkę, one z kolei zostały porzucone jakimś dziwnym trafem na naszym podwórku przez dziką kotkę. Nie wyobrażam sobie teraz, że Balbinkę, która śpi ze mną w łóżku wtulona we mnie, bo traktuje mnie, jak swoją mamę, wyganiam na dwór.

eh z mojego dzieciństwa wspominam cudownego pieska Timka- który nam towarzyszył w zabawie na podwórku, wynosiliśmy mu z domu kielbase, raz niecnota zaniósł ją mojemu ojcu pokazać:> efekt był taki, ze brat dostał lanie. cudownie bylo sie w niego wtulić, kudłacz taki. piekne wspomnienia.
ale to było 25lat temu.
w domu mojej cioci i wujka był pies zwany lukasem, niestety lubił warczeć. tłumaczono nam że nie gryzie, jednak w czasie gosci- gdy mijalam lukasa to się bałam.bardzo. nie lubie do tej pory takich wielkich psów. oczywiscie obudzil moją niechęć.
jaga baba oczywiście dziecko będzie musialo zaakceptowac pieski i kotki.
piesek-bohater wątku został porzucony przez wlasciciela(oddal go tesciom), gdyz urodzilo sie dziecko...

i trzeba uczyć się tolerancji w stosunku do innych.
ja twoje zamiłowania toleruję.

oczywiście

Chce mieć i dzieci i zwierzaki w przyszłości i chce mieć takie podejście jak Twoja mama. Tzn podejście już mam, ale mam nadzieję, że będę je stosować w praktyce. To jest oczywista oczywistość, jak dziecko męczy zwierzaka i zwierzak w obronie drapnie czy chapnie, to dzieciakowi się należy kara i reprymenda, a nie zwierzakowi. A jak to dziecko jest grzeczne, a zwierz "sie czepia", to jemu należy się kara. Ot prosta filozofia. Mój były chłopak tego nie rozumiał zawsze mówił:

"jak pies ugryzie moje dziecko, nawej jezeli dzieciak będzie go naciągał, to pies po ścianach będzie latał" no tak bo dziecko to może wszystko bo jest małe  a pies musi być wszechwiedzący. Idiota. Całe szczęście mój obecny chłopak kocha zwierzaki i tak jak ja chciałby mieć zwierzyniec w domu, a co najważniejsze nie uważa, że dzieciaki mogą robić co dusza zapragnie.