KOCHAM KOLEGE MOJEGO CHLOPAKA - Netkobiety.pl

Witam moje Panie!
Pisze do Was ponieważ czuję niesamowite rozdarcie w sercu. Nie mam pojęcia w  jaki sposób powinnam postąpić w zaistniałej sytuacji.
Otóż od 5 lat jestem w związku z moim chłopakiem. Mieliśmy różne wzloty i upadki, niejedna łza poleciała po poliku. Mój obecny mężczyzna podkochiwał się kiedyś w mojej przyjaciółce, ale zawalczyłam o niego i zdobyłam to co chciałam. Przez tyle lat zauważyłam, że ma on niesamowitą słabość do delikatnych, naturalnych blondynek. Wielokrotnie potraktował mnie w zły sposób gdy w pobliżu pojawiła się taka anielica. Mimo iż jestem raczej atrakcyjną kobietą, to popadłam w kompleksy. Na co dzień jest miłą osobą, która o mnie dba. Niemniej jednak, pasja i namiętność między nami wymarła mimo ,że mam DOPIERO 21 lat! Ale dziś nie o tym. Chciałam krótko przedstawić swoje uczucia,które pokierowały mnie do tego zapytania.
W pracy poznałam wspaniałego chłopaka. Jest czuły, szanuje wszystkich dookoła, jest dojrzały emocjonalnie i zabawny. Pracujemy już razem od 6 miesięcy-JA, mój facet i On. Na początku kierowaliśmy w swoje strony tęskne spojrzenia, ciągle się  do mnie uśmiechał. Ja wówczas przechodziłam kryzys ze swoim mężczyzną(został przyłapany na flircie z jedną blonydnką z  biura). Z czasem wszystko się zmieniło. Mój chłopak zauważył, że nowy pracownik mi się spodobał i strasznie się z nim zbratał(mądre zagranie). Od tego czasu zaczęło dziać się coraz gorzej, tęskne spojrzenia zaczęły zanikać, zostały uprzejme uśmiechy i krótkie rozmowy. Teraz poleciało już całkowicie. Nawet na mnie nie spogląda,ale wiem że nie jestem mu zupełnie obojętna. Po 3 krotnym zlekceważeniu mojej osoby postanowiłam i ja go potraktować lekceważąco i chyba go to uraziło, bo podszedł do mnie, spojrzał mi głęboko w oczy i zapytał, czy aby wszystko na pewno w porządku. Po czym z takim pożądaniem spoglądał na moją twarz. To był moment przełomowy. Codziennie musiałam cierpieć, zgrywając szczęsliwą pare i patrzac na niego z tesknotam ale dzis nie moglam skupic sie zupelnie na pracy! Mialam ochote poleciec do niego i przytulic  do siebie z calej sily. Co lepsze jest on mniej przystojny od mojego chlopaka, wiec nie jest to jakies zauroczenie. Moj problem polega na tym, ze moj chlopak za kazdym razem gdy chcialam sie z nim rozstac, grozil, ze sie zabije lub wyzywal mnie jaka zla to nie jestem i staral sie otruc mi zycie. Dodatkowo teraz zyjemy razem za granica i boje sie, ze nie bedzie mial gdzie sie podziac, ani do kogo zwrocic bo tu ma tylko mnie. Nie wiem jak postapic, by obiekt moich uczuc dowiedzial sie, ze cos do niego czuje i ze potrzebuje jego wsparcia by moc zrobic krok do przodu, ale boje sie bo w koncu sie kumpluja....Boje sie, ze marnuje swoja zyciowa szanse na wielka milosc. Cierpie.