Nie wyobrażam sobie czekania na niego jeszcze przez pięć lat - Netkobiety.pl

Ja juz mu to proponowalam ale reaguje toksycznie i uwaza, ze to jego obowiazek wychowywac corke. Gdyby sie do mnie przeprowadzil, to tak jakby ja zostawil.....nie chce byc zly ojcem...pozatym praca itd.

Ta sytauacja trwa juz od dwoch lat i jego corka chyba dobrze daje sobie z tym rade: mieszkac tydzien u niego i tydzien u matki. Maja mieszkania bardzo niedaleko sie bie i jego corka chodzi w poblizu do szkoly.

dziekuje wam kochane za wasze odpowiedzi. T bardzo mi pomoglo. Otoz moze jeszcze napisze pare slow o sobie abyscie doglebniej poznaly moja syrtuacje. Ja mam dwoje dzieci. MOj dorosly syn nie mieszka juz ze mnia. W domu mam jeszcze syna ktory ma w tej chwili 16 lat i chodzi do szkoly jeszcze przez trzy lata. Jego ojciec mieszka bardzo dalek, wiec obowiazek wychowywania spada calkowicie na mnie. w takiej sytuacji ciezko mi jest sie przeprowadzic do mojego ukochanego. w ubiegly weekend rozmawialismy o naszej przyszlosci. Moj przyjaciel twierdzi, ze to ja mam lepsze mozliwosci sie do niego przeprowadzic jak moj syn skonczy szkole i poszukac pracy w jego miescie.On sam ma dobra prace i jest juz w takim wieku, ze znalesc prace w moim miescie jest dla niego raczej niemozliwe?ale najwazniejsze dla niego jest obowiazek wychowywania swoje corki wiec w takiej sytuacji i tak to nie wchodzi przez nastepne 5 lub 6 lat w rachube. Na moja propozycje, aby corka zamieszkala u swojej matki on reaguje bardzo toksycznie, wrecz zarzuca mi, ze ja chce aby on ja 'zostawil'?wogole nie bierze tej obcji pod uwage.Powiedzialam mu, ze kocha swoja corke bardziej niz mnie?No przeciez to jest glupie. Ja nie chce konkurowac z dzieckiem?niestety to jest dla mnie bardzo bolesne i dlatego czuje sie zle z tym. On mnie ciagle zapewnia, ze jestem dla niego najwazniejsza i przyszlosc ze mnia, nasz slub jest dla niego tym o czym marzy?.ale fakty sa niestety inne i dlatego czuje sie nie do konca kochana. To jakies diabelskie kolo, ktore sie kreci wokol mnie i naszego zwiazku. Nie wiem jak mam sobie z tym poradzic. Chyba kazda kobieta chce byc kochana i spelniona.

Tez o tym rozmawialismy, ale to dla niego teraz nie wchodzi w rachube ze wzgledu na corke.......

ciagle sie zastanawiam i mam uczucie niepewnosci, zachwiane poczucie bezpieczenstwa, tym bardziej, ze moj ojciec zostawil mnie w dziecinstwie i wogole nie utrzymywal ze mna kontaktu. Nie czuje sie do konca kochana, choc on mnie zapewnia, ze najwazniejsze jest dla niego abym byla szczesliwa?nie wierze mu.

On mi wymawia, ze ja tez nie zostawilabym swojego syna, dopoki nie dorosnie. On wychowuje wspolnie swoja corke z jej matka (maja dwa mieszkania, corka mieszka po tygodniu u niego i u tydzien u matki) Tylko, ze moj syn ma 16 lat i mieszka tylko ze mna, jego ojciec mieszka klkaset km od nas. Gdyby mieszkal tu to, bylaby inna sytuacja. Mysle, ze on corke stawia na pierwszym miejscu a ja jestem tylko dla rozrywki i nie potrafi mi zapewnic poczucia bezpieczenstwa.
Wczoraj mi powiedzial, ze to ja powinnam jak moj syn skonczy szkole szukac pracy w jego miescie.

Hm powiem ze swojego doświadczenia, że takie związki na odległość są ciężkie... nieliczne przetrwają. W ogóle słowo "związek" wg mnie tu nie jest na miejscu. Bardziej to jest idealizowanie siebie wzajemnie. No i na odległość nie da się nikogo tak dobrze poznać...

Hallo Vuk,
kubel zimnej wody wylewasz mi na glowe. Wedlug ciebie jestem rozkapryszona ksiezniczka, ktora posuwa sie do szantazu.
Mala dygresja: nie mam wogole zamiaru cie wyprowadzac z twojego 'widzi mi sie'. Wisi mi i powiewa, co o mnie myslisz.
A swoja droga, po co tu siedzisz? Tylko marnuszej swoj cenny i bardzo racjonalny czas na forum netkobiety.
Pozdrowienia.

Nie mam zadnych gwarancji i chyba nie o to chodzi. Czlowiek nigdy nie wie co sie wydarzy. Boje sie tylko, jak bedzie wygladal nasz zwiazek za piec lat? Czy nasza milosc przetrwa itd. Jak na razie robimy wszystko aby sie widywac jak najczesciej. I to mi pomaga to wszyskto przetrwac.

Właśnie pokazałaś jaka jesteś rozkapryszona i nieprzemakalna na niepasujące ci argumenty. Ty chcesz, to on ma własne dziecko zostawić... No sorki, ale na jego miejscu nie zawracałbym sobie głowy taką egoistką jak ty.