Miała byc radość szczescie a był krzyk strach i niepokój - Netkobiety.pl

Przede wszystkim idź do inspekcji pracy albo tam zadzwoń. Czy poprzednia umowa była rozwiązana? Czy opłacają ci składki? Umowa o przeniesienie pracownika - nie słyszałam, żeby było coś takiego. Raczej powinnaś zakończyć pracę w jednej firmie przez wypowiedzenie i rozpocząć nową z umową. Inspekcja powinna ci doradzić, co powinnaś zrobić. W dodatku kobieta w ciąży zatrudniona na umowę na czas określony, ma ją przedłużoną automatycznie do dnia porodu. No i nie mogą cię zwolnić, chyba że zakład pracy padnie. Pamiętaj, że prawo chroni kobiety w ciąży.

Co do twoich i partnera uczuć, to raczej normalne. Nie planowaliście dziecka, więc się nie cieszycie. Ale myślę, że to minie i takie uczucia zostaną zastąpione przez radość i szczęście. Powinniście porozmawiać. Uświadomić sobie, że dziecko to nie koniec świata, a przeciwnie, początek fantastycznego etapu w waszym życiu. Oczywiście to są nowe obowiązki, odpowiedzialność, nie każdy jest tak od razu gotowy. Ja ci zazdroszczę tej wpadki, sama bym bardzo chciała mieć dziecko, a wszystko wskazuje, że go nie będę miała tak szybko. Po 30-stce nie ma wpadek, a i o planowane jest bardzo trudno. 26 lat to chyba najlepszy wiek na zostanie pierwszy raz mamą. Ciało jest silne i zdrowe. Ma się skończone studia, jest praca, mieszkanie. Im później tym gorzej, ciężej. Myślę, że za kilka lat będziecie bardzo zadowoleni, że to się stało właśnie teraz.

Musisz w takim razie zgłosić się po poradę do niemieckiego odpowiednika inspekcji pracy, na pewno taki jest.

Ciaza potwierdzona mialam usg narazie nie ma uczuc  zadnych pozytywnych emocji nie wiem dlaczego

A musza byc te uczucia tak juz zaraz natentychmiast?

Sandra, wydaje mi sie ze w kazdym kraju
(w polsce napewno) kobieta w ciazy jest "pod ochrona" od momentu zajscia w ciaze i nie wolno ja zwolnic, zalatw umowe i to do konca roku aby wszystko bylo na papierze i naciskaj na to, powiedz ze niechcesz robic na czarno.
mysle ze jestes w okolo 5-7tygodniu wiec spokojnie do maja mozesz pracowac a jesli bedziesz sie dobrze czula to nawet to konca(np ja prowadzilam samodzielnie sklep spozywczy 30km od miasta 4dni w tygodniu oczywscie ciagajac towar, przestalam pracowac 2tyg przed terminem, a 3letni facet jest teraz bardzo zywy moze i przez to ze mama byla zawsze energiczna podczas ciazy:P)

co do radosci, proponuje narazie nic nikomu nie mowic, ulozcie sie sami z ta ciaza, to naprawda nie tragedia i gwarantuje ze bedziesz jeszcze szczesliwa z tego jestem pewna!! zadbajcie o siebie, porozmawiajcie o tym co czujecie, dobrze ze usuniecie nie jest brane pod uwage, a moze plany zrealizowac?? np na swieta zareczyny a np w lutym slub? i wszystko by bylo jakbyscie chcieli:) trzeba szukac pozytywow w sytulacji:)
zastanow sie...czy masz dziecko z mezczyzna swego zycia? czy jestes malolata zeby w ciazy nie byc? zakonczona magisterka czy to nie najlepszy czas na dziecko?
spokojnie, wszytsko sie ulozy i powiem ci ze masz szczescie:)
masz dziecko(tak mysle) ze odpowiednim facetem, ja bardzo szybko zaszlam w ciaze z kims bardzo nieodpowiednim, mimo to(bylam mlodziutka) zmusilo mnie otoczenie do slubu cywilnego, dziecko powiedzmy ze mialam swiadomosc ze jest ale nienawidzlam ze z kims takim i bylo bardzo zle...w czasie ciazy, zdazylam wziasc slub a pare miesiecy pozniej ucieklam od niego aby zyc! ale dziecko bylo... od niego nie dalo sie uciec, o matko co ja wtedy myslalam...ale gdy zaczelam myslec nagorzej, poruszyla sie moja cora, o matko:) burczenie w brzuchu wypukle:) tak sie kopala ze noge w brzuchu bylo widac...zakochalam sie w niej, urodzilam sama bez faceta, bez mamy, w szpitalu i potem bylam sama...oj nie juz zawsze mielismy siebie i ja i cora:)
teraz mam meza(inny) syna z mezem a cora ma juz 6lat i mimo ze nadal nienawidze jej ojca(ciagle krzywdzi) to ona jest dla mnie najwazniejsza na swiecie...
nie da sie nie kochac wlasnego dziecka i gwarantuje ze takiej milosci jeszcze nieznasz, wszystko przyjdzie a gadanie ze wszystkie pary skakaly z dwóch kresek to zadkosc, wielu parom dziecko zmienia caly swiat ale to swiat trzeba dostosowac do dziecka i z czasem okazuje sie ze dziecko zrobilo o wiele lepszy plan na zycie niz my:)
powodzenia

mysle ze testy nie klamia(najczesciej)
nie jestes w ciazy a okres ci sie spoznia od tego steresu i tyle.
na przyszlosc, stosunek przerywany to ZADNA ANTYKONCEPCJA!
mamy XXI wiek!! ludzie opamietajcie sie! sa plastry, prezerwatywy, tabletki, spirale itd nie wierze ze nie mozna nic sobie wybrac.
dla mnie to tragedia! na seks to jest ochota a zadbac o swoj wlasny spokoj to juz nie bardzo!

Zazwyczaj dbam o antykoncepcje.
Te skurcze mam od kilku dni, sa takie jak zawsze dzien przed okresem wiec dziwi mnie to,ze jeszcze go nie dostalam.
Moze rzeczywiscie wpadlam w paranoje,bo najchetniej testy robilabym codziennie zeby tylko sie uspokoic...
W tym miesiacu mialm bardzo duzo stresu,zabieg chirurgiczny no i od kilku dni (kiedy powinnam miec okres) panicznie boje sie ciazy

Dziękuję, bardzo się uspokoiłam

sandra pomysl jakie masz wyjscie?
poplakac? pokrzyczec, potupac nogami??
mozna wszystko ale potem i tak bedziesz musiala z tym zyc

i wiem ze teraz to ci sie w glowie nie miesci ale bedzie jeszcze wspaniale, gwarantujeL:)

Mam niecałe 8 miesiecy zeby wydorośleć dojrzeć do pojawienia kogos nowego w moim zyciu z jednej strony dużo to czasu a z drugiej za malo czas pokaze

I będzie gorzej. Ciąża będzie większa, ty będziesz miała coraz mniej siły. Pomyśl o jakimś lokum i osobie, która może ci pomóc, mamie, siostrze. A jego mamusia to za mądra nie jest. Czy ona wie, że będzie miała wnuka? Czy ona kiedykolwiek chce wnuka zobaczyć? Czy ona wie, jak ważne jest dla rozwoju dziecka, by ojciec był przy nim obecny? Może zapytaj tej baby o to wprost. I zasugeruj że fakt, iż znikniesz z życia partnera nie oznacza, ze dziecko też zniknie, ponieważ on ojcem będzie zawsze, a do tego będzie miał alimenty do zapłaty, a jak się będzie migał, to jego mamusia i tatuś zapłacą. Proste . I myśl o sobie i o dziecku, nie możesz się teraz denerwować, skup się na pozytywnych aspektach życia .

zrob kolacje, niech bedzie milo
powiedz na poczatku o sobie
ze martwisz sie tym co bedzie, ze nie planowalas tego ale jest, ze trzeba sie nauczyc z tym zyc i to sie uda jesli sie bedziecie wspierac
spytaj go jak on sie czuje w tej sytulacji?
jakie ma plany?
czy rozumie ze ciaza powoduje ze masz problemu z obowiazkami
a moze spytaj go czy chce z toba byc?

ale przede wszystkim zacznij o sobie ze ci takze ciezko, poczuje ze prawdopodobnie czujecie sie podobnie, wszytsko spokojnie mow ale wprost.
powodzenia
wiem ze to ciezka sytulacja
trzymam za ciebie kciuki

Niestety, najgorzej jest, gdy ktoś ma przy sobie takich 'doradców' jak Twój partner. Popieram syle135- porozmawiaj z nim spokojnie, o przyszłości, o Twoich obawach. Powiedz, co Ci leży na sercu. Powodzenia!

ok pasje ok spokoj, wiec poszukajcie go razem,
czy on wogole chce uczestniczyc w zyciu dziecka?
CZY ON CHCE BYC Z TOBA?
chyba czas postawic te pytanie jasno i nie przyjmowac odpowiedzi "nie wiem"

Nie wiedziałam ze mamisynek to taki problem.....Jestem juz w 4 miesiącu a sytuacja zamiast się polepszać to pogarsza sie z dnia na dzien. Ale moze zaczne od początku.Od momentu zajścia w ciązę moj partner całkowicie się zmienił w stosunku do mnie cały czas czekałam bo mialam nadzieje ze to może szok lęk. Łatwo nie było bo jego matka zaczeła sie wtrącać manipulować nim i buntować go a kazda taka rozmowa z nią osłabiała nasze relacje.Padły chyba wszystkie zarzuty ze to nie jego dziecko (co jest jakas parodia bo mieszkamy ze soba ja dużo pracuje )pozniej ze mam robić testy dna ze kłamie mam tajemnice wszystko robie złe . Z dnia na dzień mimo ze zaciskałam zeby było mi cieżko wytrzymać.Przychodziłam do domu po pracy a dom wygładal jak burdel wiec zanim wszystko posprzatałam wyszłam z psem zrobilam zakupy ugotowałam  to nadzwyczajnie był juz wieczor i byłam zmeczona a on wiecznie siedzacy przed komputerem i nie ruszajacy go widok mnie wykonczonej.Cały czas on i ona naciskala ze skoro mi tak zle to zebym wyporowadziła się do mojej matki ja stwierdziłam ze on nie jest małym chłopcem i to on ma mi pomagać być przy mnie a nie moja mama. Po 4 miesiącach nie wytrzymałam i jednak poszłam do mamy bo nerwy mi juz puszczały .Ale cały czas miałam nadzieje ze on przemysli wybierze to co ważne i ze przyjdzie przeprosi i jakoś się ułoży.Natomiast poza kilkoma smsami z wyrzutami nic się nie działo. Pózniej odezwałam się do niego bo chciałam wziaść kilka rzeczy a on kazał mi oddac klucze zdebiałam bo tego się nie spodziewałam. Zarzucił mi żę obrażam jego rodzine co jest niewybaczalne,ze bardzo dobze mu się mieszka samemu ze nikt na niego nie krzyczy że może sluchac muzyki jakiej chce tanczyć itp.stałam bez ruchu patrzałam się na niego jak na jakiegos nienormalnego tracac wszelkie nadzieje dziecko w drodze mase rzeczy do zrobienia a ten mi o jakich pierdołach. Cały czas zaznacza ze dziecka nie ma a jak sie pojawi to bedzie inaczej.Dla mnie do głupota jak dziecka nie ma chodzimy do lekarza ktory pokazuje nam serduszko wszystko widac już wszystko a ten twierdzi ze dziecka nie ma, brak słow. Nie wiem co robić czy dać sobie spokoj zerwać kontakt i nie miec nadzieji liczyć tylko na siebie????? Z Jednej strony nie pozwole ze on teraz sobie odpoczywa a pozniej na pokaz się obudzi i bedzie udawał weekendowego tatusia czegoś takiego nie chce ...jak tak ma być to wole wogole go nie dopuścić do mojego daleszego życia

Teraz musisz sama zająć się sobą i pewnie w przyszłości dzidziusiem. Bo jakoś wątpię, żeby facet teraz się nie opiekował a po pojawieniu się dziecka nagle przejrzał na oczy. Fajnie, że jesteś taka dzielna, pracujesz, masz wsparcie swojej mamy. Dasz sobie z pewnością radę. Pozdrawiam.