Miał być tylko seks a wyszło jak zwykle... - Netkobiety.pl

nie wiem co mam Ci poradzić.wydaje się że wiesz że robisz źle. jedyne co pozostaje to znaleźć w sobie silę i to skończyć.

wiem jak to jest ale wiem tez że w większości przypadków lepsze to niż takie zawieszenie. I mimo że on będzie mówił że mu dobrze tak jak jest to, (jeśli rzeczywiście nic z tego nie będzie) kiedyś Cię za to znienawidzi...i Ty się w pewnym stopniu też;/

Mamy inny pogląd na życie, on jest bardziej tradycjonalistą ja wolny ptak. Czasem zwyczajnie się tego nie czuje. Pewnie bylibyśmy bardzo dobrymi przyjaciółmi, gdyby nie ten seks.

On chce być z tobą. Ty chcesz być z nim. A walczycie z tym pragnieniem. O co chodzi? Kogo on ma? Żonę i dzieci?

jak nie czujesz tego to wg mnie nie warto. za jakis czas spotkasz kogos do kogo poczujesz cos, a wtedy bedziesz zalowac ze nie jestes wolna. ale to tylko moje zdanie.

To wspaniale uczucie jak ktos cie uwielbia.....W zwiazku kiedy sie mieszka pod jednym dachem jest potem roznie,wczle nie musi byc zle ale jestesmy wtedy mniej uwielbiane i na pierwszym miejscu,przychodza na swiat kochane dzieci ,praca,codzienne organizowanie,itd....Ja mam rodzine dzieci meza i jest ok ale nie tak jak kiedys no coz wszystko sie zmienilo jestesmy terz juz troche starsi,ale powiem ci czasem chcialabym byc tak uwielbiana i tylko ja w jego zyciu moze ktos powie samolubna a dzieci to co chcialas je ,tak sa moim najwiekszym skarbem ale czasem marzy sie o czyms czego sie za malo ma.......Nie wiem kochana ja bym mu powiedziala co ty czujesz i jak to z twojej strony wyglada i jak mu to odpowiada to dlaczego nie chyba ze obawiasz sie ze kiedys role moga sie odwrocic i mozesz zalowac ,zostac sama ze zlamanym sercem z pretensja i z pytaniem dlaczego przecierz ja bylam jego ulubiona wielbiona kochana,,Facet moze wkoncu zapragnac tego czegos od innej osoby i zcznie szukac to w kims innym....Pomysl z tego co opisujesz facet jest ok sprobuj przelam to cos w sobie bo wiesz trudno sobie kogos znalezc ok>>>pozdrowienia

Artemida:
Seks jest wspaniały, jak chyba jeszcze nigdy. Znakomicie się dobraliśmy w tej kwestii. Wiem, że miłość może przyjść bo jest on wymarzony, wyśniony, po prostu ideał a ja czuję się jak idiotka, że waham się czy chcę z nim być czy nie.

Trochę pogadaliśmy i powiedziałam mu, że nie może liczyć z mojej strony na nic więcej i jest to stan na dzień dzisiejszy. Nie wiem co będzie za miesiąc czy za jakiś czas, może to się zmieni a może zostanie tak jak jest. Powiedział, że rozumie i że oczywiście poczeka ale ta sytuacja jest dla niego męcząca bo nie wie co będzie jutro czy nadal będzie miał mnie przy sobie. Mówił, że pogodzi się z tym, jeśli ma to pomóc mi w wymyśleniu czego chcę i zastanowieniu się nad uczuciami. Na ten moment bez deklaracji, bez mówienia na zawsze tylko za tobą, bez całej tej otoczki związku i tego ty jesteś mój ja jestem twoja. Myślę, że powoli do czegoś dojdziemy i w jedną czy w drugą stronę należy się nam jakieś rozwiązanie. Najbardziej śmieszną rzeczą w tym wszystkim jest to, że zawsze pragnęłam żeby być dla kogoś tak ważna, jedyna, traktowana jak księżniczka, ubóstwiana. A gdy to się pojawiło to chcę uciekać gdzie pieprz rośnie. Coś tu zdecydowanie nie gra:)

Mam już doświadczenie w łóżku, kilku partnerów się przewinęło i chyba dużo zależy od świadomości swojej seksualności. Nie patrzę też na seks jako na mistyczne przeżycie, tylko z ukochanym, tylko z miłości - to nie dla mnie. I tak jak powiedziałaś na to chyba nie ma reguły ale raczej wiele tu zależy od uczuciowości. Ja nie jestem typem emocjonalnym, nie potrzebuję za dużo przytulania czy głaskania po głowie. Seks to seks. Akt, każdy tak na prawdę na chwilę staje się kimś innym, spełnia swoje fantazje. I po to weszłam w ten układ ale dostałam coś więcej i wypada teraz coś z tym zrobić. Może rzeczywiście warto spróbować bez obietnic i bez deklaracji bo podobno lepiej żałować czegoś co się zrobiło niż tego czego nie mieliśmy odwagi zrobić. Dzisiaj wieczorem oczywiście się widzimy, nie wiem jak to wszystko wyjdzie ale chyba zwyczajnie zostawię sprawy swojemu biegowi dam sobie jakiś czas, jeśli minie i nadal nie będę pewna to chyba będzie czas na puszczenie go wolno i danie szansy na szczęście.

Myślę, że rada Sama jest słuszna. Skoro jest Wam razem dobrze to dajcie sobie czas, bez spinania. Myślę, że to co teraz macie może być wspaniałą podbudową miłości. Nie ma sensu niczego poganiać. A miłość hmm...wydaje mi się, że wbrew temu co wielu sądzi, jest w dużym stopniu zależna od naszego sposobu myślenia. Nie wiem czy dobrze Cię zrozumiałam, ale mam wrażenie, że postanowiłaś w swojej głowie nie angażować się i ukształtowałaś w sobie taki ani nie inny pogląd na trwałość związków. To może blokować, ale z drugiej strony to myslenie wynika z Ciebie więc masz na nie wpływ. Możesz je zmienić. Pewnie, że nikt nie da Ci gwarancji, że mężczyzna, z którym teraz się spotykasz to ten jedyny, na zawsze. Ale czy to jest naprawdę potrzebne? Sama się nad tym zastanawiam... Miłość to w dużym stopniu decyzja, że chcesz z kimś być, że będziesz dbać o ten związek.
No i skoro jest Wam tak dobrze w łóżku to jak rozumiem jakaś "chemia" między Wami też jest? A jak mawia moja koleżanka "bez chemii to i koń wozu nie pociągnie"