TESCIOWA z mrocznych kawałów czyli toksyczne relacje z teściową - Netkobiety.pl

Obawiam się, że nie zmusisz teściowej by Cię lubiła, albo żeby się zmieniła. Możesz powiedzieć jej jasno, że Ci się to nie podoba, możesz się dostosować, albo możesz uznawać ją za niewidzialną w przyszłości. W końcu to ze swoim facetem jesteś a nie z nią, rodziców się nie wybiera. Aczkolwiek ja na jego miejscu bym się mocno postawiła. Może powinnaś pogadać z nim, żeby jakoś do niej przemówił, na pewno zna jakieś sposoby, a jak się boi to już nie mam rady, wtedy może mieć pretensje tylko do siebie.

Facet sie musi postawić jeżeli nie tak będzie nadal niestety...
wiem to po sobie ona by chciała by wrócił o 22 do domu a on ma 22 lata już ! dużo jest i było takich akcji co teściowa sie wkręcała bo to jej synuś itp .. postawił sie i teraz już jest lepiej choć powiem że było czasem ciężko ... ale w jej przypadku to ona robi to nieświadomie może też ze dużo przebywa z wnuczką i jak to przy 3 i pół letniej dziewczynce oczy trzeba mieć nawet w dupie (sory za wyrażenie:)) ehh czasem myślę że mi robi na złość .. ale walczymy z tym i nie wyobrażam se mieszkać z nią chyba bym nie wytrzymała nerwowo psychicznie i co ino

Kłopoty z teściową to normalka ale jak dasz się jej zdominować nie masz szans , to twoje zaręczyny i ty powinnaś decydować a ona powinna się  dostosować do waszej decyzji . Najgorsze,  że jeszcze nie jesteście po ślubie a już ci różki pokazuje to co będzie później? Mamusie mężów tak potrafią  dokuczyć że odechciewa się wszystkiego . Ale głowa do góry pomału się wszystko ułoży . Powodzenia życzę.

Coś w tym jest. Im rzadziej się kogoś widuje, tym mniejsze szanse żeby się pokłócić, mniej okazji do  konfrontacji. W sumie wystarczy nie tyle daleko mieszkać, co rzadko wpadać i od razu większe prawdopodobieństwo że stosunki będą co najmniej neutralne!

Dobra teściowa ,to skarb.Ja swoją-musiałam do siebie przekonać.Trwało ,to trochę.Nie mieszkamy razem,ale nie podobało jej się to,że dbam o swój wygląd.Zmieniłam także nawyki ubraniowe męża.Ale,kiedy teściowie zauważyli,że sama doskonale radzę sobie z obowiązkami żony,matki,gospodyni-zyskałam ich aprobatę.Jestem już ukochaną synową.Mogą na mnie liczyć,pomagamy z mężem ile tylko możemy.Zawsze obdarzamy uśmiechem,dobrym słowem.Teściowej należy się przypodobać,tym czym umiemy.Nawet ta niby "zła" polubi nas,kiedy pozna ,że jesteśmy dobre,mądre,miłe,itd....
Nieprawda,że wychodzimy za mąż za jej syna.I że nie musimy utrzymywać z teściową kontaktów.Matka jest ważna dla każdego dziecka tak samo i na zawsze.Szanując swego męża,szanujmy także jego rodziców.
Mój staż małżeński,to ponad 21 lat,więc wiem,co piszę.Pozdrawiam.

Ciekawa jestem skąd bierze się ten sceptycyzm teściowych, który czasem na prawdę nie ma źródła w realiach... Czasem po prostu teściowe nienawidzą synowych dla samego faktu, że one istnieją. Może to podświadome traktowanie synowej jak konkurencji? Albo chęć wydania własnego dziecka za kogoś kryształowego? Sama nie wiem... Chciałabym wiedzieć, bo ten problem teściowych się powtarza w kółko. Tak samo jak bywa ciężko na linii zięć teść. Też konkurowanie? 2 samice na jednym terytorium tudzież 2 samców to zło?;)

Moja Teściowa z całym szacunkiem , została przeze mnie wychowana Początkowo przytakiwałam,bo wiadomo, starsza, matka mojego męża, ale w końcu powiedziałam dość. Nie odzywałyśmy się do siebie około 10 miesięcy. Była duuuuża kłotnia, każda wykrzyczała co ją boli. Dla mnie najsmutniejsze było to ,że mój mąż trzymał stronę mamy. Cokolwiek,by nie powiedziała, to Ona miała rację. Pewnego dnia nie wytrzymałam i razem z córką wyprowadziłam się do moich rodziców. Mojemu mężowi oświadczyłam,że jak mu tak dobrze z mamą to droga wolna. To była bardzo trudna decyzja, bo małe dziecko, plany na przyszłość i świadomość ,że to wszystko może prysnąć jak bańka mydlana. Płakałam , chciałam wracać ,ale stwierdziłam,że wezmę męża na przytrzymanie. Po paru dniach przyjechał po nas i przeprosił. Najważniejsze ,że wtedy zrozumiał,że nie jest najważniejsze to co mówi mama. Teściowa też spokorniała i od tamtej pory nie wtrąca się i darzymy się wzajemnym szacunkiem. Liczy się tylko nasza trójka

rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa...

Witam. Ja na moją teściową złego słowa niepowiem, lepiej niemogłam trafić Na początku był okres tak jak wszędzie były spięcia, ale wyjaśniłyśmy sobie wszystko. Nikt nam bardziej niepomógł niż ona. Na początku mieliśmy dosyć trudną sytuację finansową, więc zamieszkaliśmy razem z nią. To ona pokazywała mi jak zajmować się dzieckiem. Nauczyła gotować. Teraz gdy mój mąż się z nią kłuci (często zresztą niema racji) staję po stronie teściowej i dajemy mu czas aby to wszystko przemyślał Jest dla nas opoką na którą zawsze możemy liczyć. Pozdrawiam.

już nie wiem co mam robić...

jestem z chłopakiem ponad 5 lat.
Na początku z jego mama jakoś się dogadywałyśmy.

od niedawna to się zmieniło, bo już dość miałam narzekanio-marudzenia ... co bym nie zrobiła to zawsze będzie źle...

pyszne czekoladki na urodzinki ?  w ramach podziękowania dostałam odpowiedź " po co to, szuflada pełna słodyczy" ( "teść " pracuje za granicą, stąd te słodycze)..

torcik na urodziny "teścia" ?  teściowa-" kto to będzie jadł" ?? ( to było po grillu, rozumiem, że brzuchy mieli pełne, ale bez przesady)

i wiele wiele innych takich sytuacji. Niby takie błahe ale jednak przykro człowiekowi..

Powiedziałam sobie KONIEC.

I od grudnia się nie widujemy choć mieszkamy od siebie 5 min drogi

I teraz nie wiem co dalej, czy "ciągnąć" to ( te unikanie, niewidywanie się) czy odwiedzić ich w końcu.
Co chwilę pytają swojego syna Bartka kiedy przyjdę, zapraszają mnie przez niego.

Ale ja już nie chcę, po prostu. A Bartkowi też ciężko w tej sytuacji, bo jest miedzy młotem a kowadłem

uhhh jeszcze dzisiaj spotkałam ją u nas w mieście, zapytała dlaczego nie przychodzę, czy się pogniewałam i zapraszała mnie do siebie, a mi tak ciężko z nią teraz rozmawiać..kiedyś przesiadywałam u nich bardzo często...

mam nadzieje ze ta sytuacja dała jej dużo do myślenia...
jakoś z innymi kobietami nie mam takiego problemu, świetnie dogaduję się z jej koleżankami, ale od niej czuć taki chłód i dystans wobec mnie i mnie to odrazu przeraża

czy ja jestem jakaś durna już czy co ??

oczywiście chłopak zapewnia mnie ze jego mama mnie bardzo lubi... bla bla bla

mamo do niej to jeszcze nie powiem, bo to przyszła teściówka :-)

pozdrawiam

dziękuje za odpowiedź witch

Mam nadzieje, że ktoś jeszcze mi doradzi

Mnie też się wydaje, ze jak ją od czasu do czasu odwiedzisz to jej będzie przyjemnie a Ty nie będziesz miała wyrzutów sumienia. Może ona się przekona do Ciebie. Moze z czasem naprawdę Ciebie polubi i będzie chciała sama, zebyście się częściej widywały.

Jeśli zncie się dobrze, w przeszłości często się widywałyście no to chyba powinnaś pójść, z drugiej strony wysyłając jej sms'a z życzeniami dasz jej do zrozumienia, że masz o coś do niej żal... może zacznie zastanawiać się nad swoim zachowaniem i coś to zmieni...

Uważaj, ja mieszkałam z teściową przez kilka lat po ślubie. To był koszmar ten czas sprawił, że przestałam ją znosić, choć jest osobą OK. Nie wiem jak będzie u Was po ślubie, ale jak możesz to nawet nie myśl o wspólnym mieszkaniu, bo to będzie nie do zniesienia. Już teraz pokazuje jaka jest, uważam, że to będzie Wasz duży problem. A ukochany... no cóż jak teraz się nie umie mamusi postawić to nigdy tego nie zrobi. Nie chcę Cię dołować ale witch77 ma rację - ASERTYWNOŚĆ i to nie tylko z Twojej strony, ale i przyszłego męża. Pozdrawiam i trzymam kciuki.

Karina, STANOWCZO. Musisz przestac pozwalac sie przez ta osobe manipulowac. Pamietaj, ze im wiecej pozwolisz soba "pomiatac" tym bardziej ona bedzie to wykorzystywala. Musisz wiedziec czego chcesz i tego sie 3maj. Na pewno nie przejdzie to bez obrazy, jednak bedzie to skuteczny sposob. Powodzenia

Byłam. i nawet nie macie pojęcia jak bardzo tego żałuję...

ale przynajmniej doszłam do wniosku, że bardzo dobrze zrobiłam, że nie przychodziłam tyle czasu i niestety ( dla mojego chłopaka) dalej tak będzie !!

czesto matki ze swymi dziecmi sa zbyt zwiazane..nie pozwalaja im dorosnac,mimo tego,ze dzieci maja 30,40 i wiecej lat..chlopak w delikatny sposob powinien dawac mamie do zrozumienia,ze zaczyna zycie na wlasny rachunek..ale jego szacunek i milosc do mamy nie ulegaja przez to zmianie.byc moze tesciowa z czasem choc troche zmieni swe nastawienie do WASZEGO ZWIAZKU

teraz ja mam problem z tesciowa.Kiedys w przeszlosci tata mojego chlopaka wyskoczyl na nas z nozem jak lezelismy w lozku i obrazil mnie ze nie potrzebuje tu dziewczyn z domu publicznego,były takie slowa jak "wyp......"(lezelismy w ubraniach na lozku tylko trzymajac sie za rece a jego tata byl nap.......,w ogole to dziwny czlowiek).Wczoraj jego mam zaprosila mnie na obiad.Maja przyjsc na niego takze inni ludzie(mojego chlopaka rodzina).Nie wiem po co mnie zaprosila.Wczoraj zapytalam sie tylko na ktora jest ten obiad ,dzisiaj powiedzialam mojemu chlopakowi zeby przekazal mamie ,ze nie przyjde.Jest mi glupio,mam wyrzuty sumienia ale nie umiem sie przelamac.Niecierpie jego taty,nie potrafie wybaczyc,ne chce tez siedziec jak na skazaniu i caly czas opowiadac o swoim zyciu jego rodzince.Powiedzcie mi czy dobrze robie nie przychodzac na ten obiad?Mialam isc ale wytlumaczylam to sobie ze jestem tylko dziewczyna nie narzeczona czy zona,ze jeszcze nie musze zmuszac sie do takich obiadkow skoro nie wiadomo czy bede jeszcze z moim chlopakiem.Czy to jak postapilam jest bardzo nie kulturalne,czy jego mama ma prawo sie na mnie obrazic?

chcialam dodac ze duzo czasu minelo od tej sytuacji(mialam 16 lat) i wyglada to tak jakbym juz wybaczyla ta sytuacje.Normalnie przychodze do mojego chlopaka do domu-tylko ze moj chlopak mieszka w dobudowce a ja tez nigdy nie wchodze na teren gdzie przesiaduja jego rodzice.chcialam tez dodac ze "tesc":D mnie przeprosil ale po pijaku hahaha wiec niby jak przeprosiny przyjete to nie powinnam tak postepowac.Nie umiem wybaczyc.Pomozcie prosze

Powód edycji: pkt 7 i 10
Bożena

Ja z moją teściową dogaduję się nawet całkiem nieźle, a to dlatego, że już na początku mojego małżeństwa pokazałam, że nie dam sobą manipulować, stawiać po kątach itd. Moi teściowie myśleli kiedyś, że ich syn ze swoją przyszłą żoną zamieszka z nimi, gdyż mają bardzo duży dom. Jednak my powiedzieliśmy, że absolutnie będziemy mieszkali sami i jakiekolwiek "siedzenie sobie na głowie nie wchodzi w rachubę". Myślę, że wiele zależy od postawy naszych mężów - oni muszą być po naszej stronie, pokazać, że są już żonatymi facetami, którzy założyli swoją rodzinę. (Gorzej z maminsynkami.)Ja swojemu mężowi musiałam jasno przetłumaczyć, że teraz wszystkie sprawy ustala ze mną, a rodziców co najwyżej o tym informuje (a nie odwrotnie!). Jak na razie moja teściowa widzi, że nie po co się wtrącać, bo i tak nic by nie wskórała.

Ja też miałam problem z przyszłą teściową... Ona musiała wsyztskiego przy nim dopislonwać, wszędzie z nim jeździć, na zakupy, czy do dentysty... Kiedy on był u mnie co godzina sms co robimy, a kiedy wróci, a o której, bo rano do kościoła musi wstać itp... No i nie obyło się bez wielu kłótni z Moim facetem właśnie przez nią... no i on stopniowo zaczął z nią o wszytskim rozmawiać.. oj ile raz ona się przez to do niego nie odzywała... no ale teraz zrozumiała, że to jej nic nie da, bo ona może się obrażać a my i tak się tym nie przejmujemy... troche przestała wtrącać się w nie swoje sprawy no i przestała być taka ciekawska

ograniczam kontakty i naprawdę rzadko tam chodzę. ale ostatnio jego mama ciągle podpytuje go kiedy przyjdę i zaprasza. Ja cały czas mówię chłopakowi, że nie mam zamiaru do niego przychodzić no i jest spięcie....

Nie no, on zawsze chce być ze mną i jak mówię, że nigdzie nie idziemy to faktycznie nie idziemy. Tylko mu jest przykro, że nie odwiedzamy jego rodziców... tym bardziej, że jego mama coraz częściej go  pyta kiedy przyjdę, a on już nie wie jak się "wykręcać". PO prostu już ma dość tej sytuacji, bo jest miedzy młotem a kowadłem...

Teściowa to lux KOBIETKA

ja też dobrego słowa o mojej przyszłej teściowej nie powiem. próbuje trzymać swego syna krótko - potrafi dzwonić nawet 6 razy do niego kiedy jest u mnie. wtedy, zwykle z pyskiem, wykrzykuje, że co to ma znaczyć, że za długo ze mną jest, że nie mamy ślubu, że jutro musi rano wstać, że ludziom (mojej rodzinie) przeszkadza i nie mogą spać i oczywiście: że ma natychmiast wracać. na początku wracał, teraz uspokaja ją (raczej próbuje uspokoić) i wraca kiedy chce. ale ja i tak mam jej dosyć. słucha plotek na mój temat (i wierzy im!), uważa, że go zdemoralizowałam (ciekawe czym?).
nie lubię chodzić do jego domu. zwykle wychodzę stamtąd z płaczem. za każdą kolejną taką wizytą obiecuje sobie, że już nigdy więcej tam nie pójdę i paru miesiącach, a ostatnio po 2 latach - łamię się i znów wchodzę w paszczę lwa. kiedyś wyzwała mnie od k****bo .... powiedziałam, że nie byłam u spowiedzi! przy tych rozmowach zwykle jesteśmy same, więc mój chłopak tego nie słyszy, tylko później widzi, że zanoszę się od płaczu. staje zawsze w mojej obronie, ale wiem, że to jego matka. będzie ją kochać, ale jej nie zmieni.
przy rozmowie z nią muszę uważać, żeby nie powiedzieć czegoś, co z czasem odwróci się przeciwko mnie lub jemu. tylko nigdy nie wiadomo co to może być, zmienia zdanie jak w kalejdoskopie: coś jej się spodoba w mojej wypowiedzi teraz, a za 5 minut już się drze, że to nie dobrze, źle itp. chciała, żebym po skończeniu 18 lat wyszła za niego za mąż, wściekła się gdy poszłam na studia, gdy rozpoczęłam kolejne też się wściekła. najchętniej widziałaby mnie u siebie w domu, gotującą, sprzątającą, zmieniającą pieluchy i wycierającą nosy i pewnie całkowicie jej podporządkowaną.
on jest jej jedynym dzieckiem, dodatkowo późno urodzonym. z jednej strony matka ucha na niego, a z drugiej wykorzystuje - np. nie możemy wyjechać na dłużej, bo: okradną i napadną jego rodziców, coś się stanie: awaria instalacji wszelakiego typu, choroba... jeżeli mamuśka nie jest w nastroju, potrafi obudzić syna w nocy i narzekać na nasz związek, na mnie, na niego. potem ona śpi sobie w najlepsze, a on wstaje do pracy. wiem, że to wywieranie presji moralnej, ale co poradzić jeżeli ona skutkuje?
przez toksyczną teściową chciałam zakończyć związek. na szczęście, nie udało się ale nie wiem, czy kiedy znów się jej odwidzę, wytrzymam kolejną serię obelg, inwigilacji i sama nie wiem czego jeszcze...
może Wy coś wymyślicie?

dzięki, vidomina, wsparcie dobra rzecz
niestety, ucieczka na koniec Polski odpada
ciągle myślę, z miernym skutkiem, nad jakimś innym radykalnym rozwiązaniem....

Celia, może faktycznie za mało opisałam jego reakcje. mój P po tych najostrzejszych akcjach kłóci się z matką o mnie, zabiera mnie stamtąd i uspokaja. skaczą sobie do oczu i przy mnie i gdy mnie nie ma. z obu stron padają niewyszukane epitety. 
ona wywiera na niego ogromny wpływ, mówiąc, że coś się stanie gdy nie będzie go obok rodziców. to starsi ludzie, a ona ma specyficzne podejście do życia. chyba mogę ją określić mianem matrony-dewotki. ale dewocja nie przeszkadza jej w słownym i fizycznym atakowaniu syna. może to dziwne, ale nie raz zamierzała się na niego np. z kijem od mopa, który zresztą i tak na nim połamała, a mój P i tak niczego nie poczuł. wydaje mi się, że jeżeli teściowej nie idą sprawy tak, jak planowała to z bezsilności próbuje wszystkich możliwych i dostępnych sposobów. a P odpiera ataki za mnie i za siebie.
nie wiem kto bardziej cierpi na moich złych kontaktach z jego matką: czy on czy ja.
P często zamyka się na temat matki, woli go unikać. widzę, że jest mu ciężko, nie potrafię temu zaradzić. jej mąż też nie daje sobie z nią rady - dla świętego spokoju zgadza się na wszystko.
ja widzę tylko jedno rozwiązanie, przeczekać, ona nie będzie żyć wiecznie. możecie uznać, że jestem bezduszna, trudno. ale to chyba jedyne wyjście z tej sytuacji.

kontakty z mojej strony są ograniczane - chociaż ona się dziwi czemu tak rzadko przychodzę....,
ale niestety, czasem spotkać się musimy, choćby przypadkiem...

Nie oceniajmy przez stereotypy....
Moje relację z teściową też nie należały do najcudowniejszych. Na początku zaczęła mi rządzić, co powinnam zrobić, jak itp. Prowadziło to tylko do złych relacji z moim mężem ( zrobiłam obiad, przyjedźcie, - co z tego, że ja właśnie u siebie podawałam do stołu) mąż oczywiście oznajmił, że oczywiście musimy jechać i awantura gotowa... sytuacja zaczęła być nie do zniesienia, czułam się jak by teściowa była moją rywalką o względy męża, któregoś dnia oznajmiłam mężowi, iż rozumiem że ona jest jego matką, i że nie mam nic przeciwko żebyśmy ją odwiedzali i żeby ona nas odwiedzała ale musi pojąć że to ja jestem teraz mu najbliższą osobą, kobieta  z która spędzi resztę życia i podziałało. Teściowa zaczęła zauważać, że stosunek jej synka a mojego męża zaczął się zmieniać, zrozumiała, że ceni bardziej moją kuchnię, mój sposób bycia na życie, a więc i ona się zmieniła. Dzięki temu nasze kontakty bardzo się  zmieniły , już jej nie traktowałam jako wroga, a raczej jak przyjaciółkę, stałam się dla niej jak córka ( której nigdy nie miała). Niestety nie dane nam było długo cieszyć się sobą... umarła... choć tak bardzo mi jej brak...
A więc drogie kobietki dajcie swym teściową szanse nie zapominajcie, ze kiedyś i wy nimi zostaniecie, a nie chcielibyście, żeby was odbierali jako intruza, kogoś kto tylko robi zamęt...
Życie jest po prostu  za krótkie...

Matka mojego Mężczyzny "łapała" mnie przez telefon w moje urodziny, a później w imieniny. Za każdym razem udało się. I wiecie co? Była niesamowicie miła, składała życzenia, pytała co i jak, śmiała się... Naprawdę sympatyczne rozmowy i oby się nie zmieniło ....