chłopak - wierny katolik, brak sexu - Netkobiety.pl

religia to dobra wymówka do wszystkiego jeśli czegoś się nie chce albo vice versa

Musisz wiedzieć, że dla ludzi wierzących religia jest bardzo ważna i ma wpływ na każdą sferę ich życia, od codziennych rytuałów po stosunki z innymi ludźmi. Jedną z takich sfer jest również seksualność. Katolik ma zupełnie inną percepcję seksualności, niż człowiek niewierzący. I tak zachowania, które przez niewierzącego są postrzegane jako moralnie nienaganne (pieszczoty, seks przedmałżeński, pornografia itp.), przez katolika są traktowane jako grzech, obrazę Boga. A ponieważ Bóg jest dla wierzących osób ważny, może dochodzić do konfliktów wewnętrznych.

Z tego, co napisałaś, wynika, że Twój mężczyzna bardzo poważnie traktuje nakazy i zakazy swojej religii, co doprowadziło z kolei do konfliktu między Wami i niestety ciężko jest w takiej sytuacji o kompromis. Jeżeli Ty nie przejmiesz jego systemu wartości, po pewnym czasie zaczniesz szaleć z braku seksu i pieszczot, gdyż traktujesz je jako nie przywilej małżonków, ale potrzebę konieczną do zaspokojenia bez względu na okoliczności. Jeżeli on zrezygnuje ze swoich wartości, będzie żył w poczuciu winy, co z kolei będzie rodziło gniew i frustrację (o przełożeniu tego na Wasz związek nie muszę chyba wspominać).

Są pewne sytuacje, w których system wartości osób będących w związku powinien być zbliżony albo chociaż nosić znamiona tego zbliżenia (tak jest wtedy, gdy jedna osoba ze względu na szacunek i miłość do drugiej postanawia również czekać do ślubu). Tutaj tego nie ma, dlatego mam złą wiadomość - podejrzewam, że przy takim rozmijaniu się poglądów na tak ważną w życiu człowieka sferę, Wasz związek nie wytrzyma próby i prędzej czy później pojawią się problemy i trudności nie do przeskoczenia.

Małe pytanie: znałaś jego poglądy, zanim weszliście w związek?

Podejrzewam, że na poparcie swojej tezy masz swój ulubiony i jakże często stosowany na forum argument - "Bo każdy, kto wyznaje inny system wartości niż mój, jest dzieciuchem, nie zna się na życiu i w ogóle jest be".

I to jest chyba najlepsza odpowiedź na postawione wcześniej przez autorkę pytanie o to, czy mężczyźni czekający z seksem do ślubu nie mają przypadkiem mniejszych potrzeb. Mają takie same potrzeby, jak inni mężczyźni, ale po prostu sprawują większą kontrolę nad swoimi popędami (nie znam katolika, który uważałby, że do narzeczonej nie wolno się zbliżyć, ale za to namiętnie udawałby się do domów publicznych, żeby się "rozładować"). Mnie samej ciężko byłoby być z przeciętnym katolikiem, ale mimo wszystko uważam, że jest to bardzo fajna i rzadko spotykana cecha.

Wilczyca89, pesos, kotka 7!
dziekuje wam za te wypowiedzi:)

zanim zaczeliśmy się spotykać wiedziałam że jest osobą wierzącą. Ale to nie znaczy że wiem już wszystko - katolik katolikowi nie równy.
Nie chciałabym żeby przeze mnie był gorszym katolikiem...

Faktycznie, nie mogę go do nieczego namówić, to by było wbrew jego zasadom.
Moge tylko jak to ujełaś "przejąć jego system wartości".
Boję się tylko że nie jestem tak silna jak on:(
Chociaż może nie będzie to takie trudne, bo ja "tego" jeszcze nigdy nie robiłam, ale czasami bardzo już chciałabym mieć to za sobą

Przemyśle jeszcze raz naszą sytuacje. Powinnam docenić że go spotkałam, bo mimo tego problemu (który nota bene jest bardziej moim problemem) nie mamy innych problemów, jest dżentelmenem takim jakich dziś jest mało

u mnie to skomplikowana sprawa. Można powiedzieć że jestem agnostyczką, ale generalnie nie lubię być podpinana do jakiejś grupy. Po prostu zanim poznałam Jego ten temat nie był u mnie codziennością, nie zastanawiałam się nad tym czy Bóg jest czy nie, a kto chodzi do Kościoła niech sobie chodzi, ja sobie nie chodze.

Właściwie to dlaczego "chcesz to mieć juz za sobą" jak piszesz?

Dlatego, że masz takie potrzeby? Tak to jednak nie zabrzmiało.

Czy dlatego, że Twoim zdaniem "powinnaś" to już mieć za sobą? Z uwagi na wiek (bez przesady z tym), z uwagi na to, że inni "mają to już za sobą"?

Może. Ale prawdopodobieństwo "nawrócenia" osoby o silnie zakorzenionych przekonaniach przez osobę o przekonaniach słabo zakorzenionych, jest co najmniej groteskowe i wydaje mi się, że raczej z góry skazane na niepowodzenie.

Pierwsze słyszę. Widać obracam się w kręgach osób, którym religia ani system filozoficzny nie każe zabijać ludzi.

Szczerze powiedziawszy śmieszy mnie zawsze przekonanie, że skoro ktoś jest wychowywany na katolika, to jest również obowiązkowo wychowywany na człowieka niemalże aseksualnego. To mit, stereotyp. Prawda jest taka, że gdyby mąż-katolik zaniedbywał kobietę, uprawiając z nią seks tylko na Boże Narodzenie i Wielkanoc, jego zaniedbywanie nosiłoby dla Kościoła znamiona grzechu.

Cóż, skoro nie słyszałaś o wyprawach krzyżowych, to musisz uzupełnić swoją wiedzę. termin "Jihad" jest ci znany? o zabójstwach chrześcijan w Indiach w ostatnich latach, to słyszałaś? Tego jest na pęczki. Ale to już nie istotne, nie chodzi stricte o zabijanie w tym momencie.

Otóż to. I dopiero wtedy zacznie się problem. Bo przecież antykoncepcja jest 'be', a seks ma jedynie prokreacji służyć. I co wtedy?

Myślę, że na tym forum ciężko będzie go znaleźć, ale na forach katolickich czy innych tego typu stronach takich par jest od groma. Zetknęłam się z wieloma świadectwami takich osób (znam nawet osobiście jedno takie małżeństwo znajomych, kilka lat po ślubie i świata poza sobą nadal nie widzą) i nie przypominam sobie, abym natknęła się na takie, w którym mężczyzna żałowałby swojej decyzji.

Aleś popłynął z tą swoją teorią. Szczerze powiedziawszy nie widzę związku między Twoimi wywodami, a powiedzeniem, które zacytowałeś lub może wymyśliłeś.

Jeżeli już zamierzasz kreować się na Głównego Mędrca Forum, dokształć się w dziedzinach, które próbujesz poruszyć, bo aż się słabo robi, jak się pomyśli, że ktoś mógłby uwierzyć Twoim słowom. Właśnie przez takich ludzi katolicyzm jest tak stereotypowo przez społeczeństwo postrzegany.
Nie, nie zawsze antykoncepcja jest "be".
Nie, seks nie może służyć tylko i wyłącznie prokreacji.

Okej. Skoro "zawsze" wygląda tak samo, to powiedz, ile małżeństw i ich historii osobiście poznałeś (nie przez Internet ani nie "bo Hanka powiedziała, że Jacek powiedział, że Jadzia stwierdziła, że Heniek zdradza Mariolę"). Nie, to nie może być kilka małżeństw. Nie kilkanaście. Nie dziesiątki. Nie setki. Tysiące, skoro głosisz określoną teorię, która ponoć wszędzie się sprawdza. Zawsze miałam Cię za dyskutanta na poziomie, ale teraz widzę, że jednak się myliłam, bo stosujesz tanie sztuczki mające na celu nadać obiektywizmu Twoim subiektywnym opiniom i poglądom.

A ja znam. I to wygląda zawsze tak samo. Na zewnątrz wszystko fajnie, piękne, a w środku - patologia, zdrady, romanse. Takie sztuczne trwanie przy sobie, bo przecież "tak trzeba na dobre i złe".

zgadzam się z Tobą,po co być po ślubie rozczarowanym,lepiej sprawdzić to przed ślubem,niż potem żądając czy prosząc o rozwód kościelny tłumaczyć się ze szczegółów życia intymnego i w dodatku komu

Znam wiele takich par, które czekały do ślubu i są bardzo szczęśliwe. Uważam, że czystość przedmałżeńska to super sprawa, gdy oboje ją zachowują. Gdy nie masz porównania z innymi, to nie możesz żałować, że kiedyś z kimś było Ci lepiej. Do 24 roku trzymałam się, ze oddam się temu jedynemu i po ślubie, ale moja wieloletnia znajomość z bardzo wierzącym chłopakiem zakończyła się fiaskiem. Poczułam bunt przeciwko temu, co wierzyłam (chyba jestem nienormalna, po co czekać skoro wszyscy to robią i ponoć to takie fajne) i zaczęłam się spotykać z "specjalistą od seksu". Seks faktycznie dostarczał mi wrażeń, ale właściwie, aby mi się kręciło w głowie, to mogę się równie dobrze napić alkoholu. Gdybym mogła cofnąć czas, to bym czekała z tym do ślubu. Zazdroszczę Wam, że oboje jesteście jeszcze przed, oby Wam się udało wytrzymać do ślubu

Pozostaje pytanie jak pogodzic system wartosci katolika i agnostyczki (dobrze pamietam ze autorka to agnostyczka?? Jesli pomylilam to sorry)
Bo jak tutaj isc na kompromis?
Seks przed slubem jest be mysli katolik a agnostyczka wrecz przeciwnie. Nie da sie seksu uprawiac...polowicznie
Katolik nie uznaje antykoncepcji poza metodami naturalnym a co jesli autorka sie zdecyduje na inna metode? Nie da sie stosowac pol na pol prezerwatywy i metod naturalnych. To znaczy da sie ale zawsze katolik bedzie krecil nosem na ta prezerwatywe bo to wbrew jego religi.
i to sa tylko i az problemy z jednej dziedziny zycia. A zycie to tez inne aspekty. Chocby dzieci. KAtolik musi zlozyc obietnice ze wychowa je w wierze katolickiej a co jesli autorka nie bedzie zachwycona tym pomyslem? Beda awantury, zawiedzione nadzieje, niespelnione marzenia...
Uwazam za ludzie powinni sie dobierac tak zeby wyznawane przez nich zasady byly mniej wiecej zgodne. A w tym wypadku tej zgodnosci nie ma. I nie zawsze bedzie mozliwy kompromis.
Warto sie zastanowic nad przyszloscia tego zwiazku...

A może spróbuj w jakiś sposób go odurzyć - alkohol, afrodyzjak jakiś i takim sprytnym sposobem sprawdź jak jest w łóżku wam. Bo sprawdzić trzeba.

Cel uświęca środki.
Zresztą co to za gwałt, jak każdemu dobrze i to para?
Czasami trzeba radykalnie coś zrobić.

W rejs dookoła świata - tylko z tobą, bo masz ekstra chustę pirata
Troszkę ironii, luzu w podejściu do każdej sprawy nie zaszkodzi.
A żartem była owa propozycja dla autorki

Net to net - nie widzi się, czy ktoś uśmiecha coś pisząc, czy pisze jakby na spowiedzi był...
Chusta wypasiona, z taką chustą każda łódka twoja piracie
haha

Jestem katoliczką. Nie zamieszkałabym z chłopakiem przed ślubem. Pierwszy raz z nim przeżyłam po zaręczynach. Było cudownie. Wiem, że robię źle. Nie oszukuję się że cel uświęca środki. Wiem , że robię źle, ale nie udaję że jestem święta.... to jest po  prostu ludzkie. Pokora, świadomość że jest się  słabym, grzesznym człowiekiem jest czasem więcej uświęcające niż wielkie wyrzeczenia....

Uważam, że jak najszybciej powinniście omówić to jak kwestie światopoglądowe będą wpływały na Wasze życie czyli seks, antykoncepcja, praktyki religijne , wychowanie dzieci, itp, itd. Poruszę jeszcze temat masturbacji. Czasem jest tak, że ortodoksyjny katolik nie chce uprawiać seksu przed ślubem ale trzepie kapucyna trzy razy dziennie bo to mniejszy grzech a i czystość niby zachowuje. To może powodować pewne odchylenia po ślubie w postaci zastępowania sobie żony ręką. Kobieta będzie szalała z chcicy a facet w kiblu przy pornogazecie będzie się sam zadowalał bo taki nawyk przez lata w sobie rozwinął.

black_velvet  to "czekanie" ma sens jeśli:

- jesteście sobie naprawdę bliscy, kochacie się
-macie takie same lub podobne priorytety dotyczące tak waznych ,wspólnych sfer życia jak: religia, dzieci, pieniądze, wspólne spędzanie czasu, rodzina, praca

Jeśli znajdziesz w tych sprawach jednak dysonans, to będzie znak, że o ile sprawdzacie sie jako para, która spotyka się ze sobą kilka razy w  tygodniu, w życiu dzien po dniu gdy jedno w jakiś sposób jest zależne od drugiego, gdy trzeba podejmować jako jedna drużyna decyzje dotyczące rodziny, finansów, wychowania dzieci, konfrontowac się nierzadko z rodziną jedną czy drugą,
to może się nie sprawdzić.

Mysle ze spotkalas fajnego czlowieka , ma dobrze poukladana hierarchie zyciowa ,moze byc z niego dobry maz ,ojciec i partner.
Moze ,ma problemy i sie zaslania kosciolem ,choc mysle ze wyczulabys jakies manewry z jego strony.
Jesli jestes podobnie religijna ,masz podobne widzenia zycia i plany jak on ,moze sie to udac.

Oho, widzę, że teorie spiskowe nawet nam się pojawiają .

jest ryzyko, jest zabawa. A tak serio, serio, to czy fakt, ze facet przed ślubem jest ogierem i może trzy razy dziennie oznacza, że tak będzie zawsze? Oczywiście, że nie, przed chwilą nawet czytałam nowo powstały wątek na ten temat. Nigdy nie mamy pewności co będzie po ślubie. A to, że facet ma zasady i jest im wierny, a do tego nie ukrywa tego przed partnerką to połowa sukcesu udanego związku.

Jedni ze względów światopoglądowych nie jedzą mięsa, drudzy segregują śmierci, trzeci poszczą dwa razy w tygodniu, a czwarci czekają z seksem do ślubu. Akurat mężczyzna autorki wątku zdaje się nie przypominać swoim zachowaniem zdesperowanego prawiczka z problemami (jakich pełno na naszym forum), więc byłabym ostrożna z tego typu opiniami.

aldernewman, a dostrzegasz różnicę między brakiem pożywienia a brakiem seksu? Bo ja znaczącą. Jeśli nie będziesz przez x dni jeść, to umrzesz = Twój organizm potrzebuje jedzenia, aby przetrwać. Jeżeli z jakichś powodów nie będziesz uprawiać seksu przez część życia lub nawet całe życie, nie umrzesz = seks nie jest człowiekowi niezbędny do życia. Ja osobiście wierzę w teorię ewolucji i tak zwany margines reprodukcyjny, czyli tę grupę ludzi, która z różnych przyczyn (brak odpowiedniego partnera, wybór celibaty, aseksualizm, niechęć do seksu itp.) nie przekazuje swoich genów dalej. Tak nie wystarczy tylko nauczyć się kilku mądrych nazwisk, ale również w odpowiedni sposób rozumieć piramidę, na którą składają się podstawowe potrzeby człowieka.

To hipoteza. Miło byłoby, gdybyś zechciała ją czymś konkretnym poprzeć. Osobiście szczerze wątpię, czy na niedorozwój osobowości cierpi ktoś, kto posiada wysoki stopień samoświadomości i w związku z tym rezygnuje z seksu. Wręcz przeciwnie - to jednostki niedojrzałe (czy to pod względem poznawczym, czy emocjonalnym, czy też wreszcie cierpiące na różnego rodzaju zaburzenia osobowości związane z niedostatecznym dostosowaniem społecznym) ze względu na mniejszy stopień panowania nad popędem i częstsze funkcjonowanie na poziomie instynktownym podejmują nierzadko ryzykowną aktywność seksualną.

Strasznie płyniesz z tymi swoimi poglądami, ciągle mijasz jakieś lądy, ale budujesz sobie na podstawie tych widoków fałszywy obraz świata. Przede wszystkim - jeżeli jakiś psycholog twierdzi, że wie, co jest dla człowieka najlepsze, nie słuchaj go, bo odpowiedź na to pytanie może znać tylko i wyłącznie konkretny człowiek, nikt inny. To on posiada określone doświadczenia życiowe, wykształcony przez lata system filozoficzny i wyposażenie genetyczne, i właśnie dzięki tym różnicom każdy z nas funkcjonuje inaczej. W tej chwili stawiasz się na miejscu kogoś, kto twierdzi, iż jeśli ktoś nie żyje w sposób, jaki wydaje Ci się poprawny, to oznacza, że żyje źle i ma obowiązek posiadać jakieś zaburzenia czy dysharmonię rozwojową. Tymczasem człowiek sam wie, jaki balans jest dla niego odpowiedni. Dla jednego będzie to równowaga między poszczególnymi sferami życia (i wydaje mi się, że to właśnie ci ludzie najczęściej decydują się na małżeństwo), dla innego przewaga jednych sfer nad innymi, przy czym te opierające się na podstawowych potrzebach są niżej postawione od innych (to właśnie "model" osoby, która rezygnuje z aktywności seksualnej w zgodzie ze swoimi poglądami). Sytuacja patologiczna ma miejsce dopiero wtedy, gdy podstawowe potrzeby (oparte na biologicznym przystosowaniu się człowieka) są postawione powyżej innych (ma to miejsce, kiedy jednostka np. stawia zaspokojenie seksualne ponad potrzeby wyższe, takie jak np. szacunek czy uznanie) - wtedy właśnie mamy do czynienia z funkcjonowaniem na poziomie instynktownym. Osoba czekająca z seksem do ślubu w zgodzie ze swoimi poglądami i świadomie podjętą decyzją automatycznie wypada z grupy, którą można nazwać patologiczną, może należeć jedynie do pierwszej lub drugiej grupy (z nastawieniem na tę pierwszą). Różnica między taką osobą, a kimś, kto uprawia seks przedmałżeński nie jest właściwie żadna, bo zarówno u jednej, jak i drugiej, w pewnym momencie dochodzi do przebalansowania sfer (co jedynie jest dowodem na to, iż człowiek jest istotą dynamiczną). Zaburzenia, o których piszesz, występują u ludzi zdeprywowanych, którzy w zgodzie ze sobą zamierzają uprawiać seks, ale nie posiadają takich możliwości. Ten sam poziom zdeprywowania występowałby u tych, którzy nie chcą uprawiać seksu, a są do tego zmuszani (co wbrew pozorom nie jest takim rzadkim zjawiskiem). Nie możemy mówić o deprywacji wtedy, kiedy człowiek nie chce czegoś robić, ale my uważamy, że powinien. Bo to oznacza, że to MY mamy problem, a nie on.

Wilczyca, ja nie watpie, ze mezczyzna ten podjal swiadoma decyzje (w koncu jest dorosly), ale mam watpliwosci co do Jego pobudek. Zalozmy sobie, tak teoretycznie, ze ma problemy ze swoja seksualnoscia (wstydzi sie jej czy inne) i zaslania sie, moze nawet podswiadomie, religia? Co myslisz, stanie sie po slubie? Nagle sie ksiaze obudzi , klopoty znikna, wszystko sie unormuje?

Gdyby ten watek nie dotyczyl Autorki, ktora wyraznie nie jest zadowolona z sytuacji, powiedzialabym do Niego:"Sloneczko, jezeli chcesz zyc w celibacie, to swietnie. Sam sie zdecydowales. Nawet jezeli ukrywa to milion kompleksow, fobii i problemow." Niestety, zwiazek to dwie osoby, i On przez swoje zachowanie rani partnerke. Jakbys sie czula bedac z mezczyzna, ktory twierdzi, ze Cie kocha, ale fizycznie palca na Tobie nie polozy? Wiekszosc ludzi w takiej sytuacji czuje sie nie tylko odrzucona ale rowniez zaczyna miec watpliwosci na swoj temat- "czy ja moze nieladna jestem?", "moze nie warta jestem okazania milosci", "musze byc obrzyliwa bo on mnie nie che dotknac". Poczytaj WIELE postow na ten temat, od kobiet i facetow- jest ich niezliczona ilosc. On moze z tego nie zdaje sobie sprawe ale tak to zwykle jest odbierane.

Wydaje mi sie, ze dowodem dojrzalosci byloby wybranie sobie partnerki, ktora podziela Jego poglady, a nie wymaganiem od obecnej dziewczyny rezygnacji z czesci Jej kobiecosci.

Jedyne co mi sie wydaje w tej sytuacji adekwatne to powazna rozmowa i nie dawanie sie zbycia stereotypowymi wymowkami.

PS. Co do zachowan ekstremalnych, chyba wyraznie napisalam, ze jakiekolwiek one sa, czy dotycza alkoholu czy seksu, sa negatywne, wiec mi nie pisz, ze popieram sex addiction albo zachowania ze sfery borderline.

W takich sytuacjach człowiek zasłoni się wszystkim, czym jedynie da się zasłonić i sądzę, że akurat po względy religijne mężczyźni rzadko tutaj sięgają. Bo niby jaką wartość mogą mieć słowa mężczyzny, który twierdzi, że ze względu na religię czeka do ślubu, ale nie żyje jak przykładny katolik? Wydaje mi się, że to wymaga zbyt wiele wysiłku i wiedzy, aby takiemu mężczyźnie chciało się w to bawić.

To zależy od tego, co powiedziałby, gdybym zapytała go o przyczynę. Zrobiłabym to od razu, bez wmawiania sobie: "Pewnie jestem brzydka. Tylko dlaczego on jest ze mną już tyle czasu?".

Kobieta czekająca z seksem do ślubu nie jest kobieca?

A gdzie ja napisałam, że twierdzę, że je popierasz?

Przyszło mi do głowy jeszcze jedno, skoro Autorka jest dziewicą, a jej partner ma poglądy jakie ma to się jej uczepi i nie puści. Gdzie on teraz znajdzie dziewicę w wieku zbliżonym do jego? wiem, wiem nie chce uogólniać, pewnie jest sporo takich dziewczyn, ale nie ma co się oszukiwać, że niestety- moim zdaniem, lub stety- zdaniem niektórych; coraz mniej.

Z jednej strony zazdroszczę Autorce, stracenie dziewictwa z prawiczkiem- dla mnie szczyt marzeń. Ale z drugiej strony wiem, że na jej miejscu też miałabym obawy co do przyszłości takiego związku.

Taka "katolicką" metodą antykoncepcji jest kalendarzyk małżeński, można tez udac się do ginekologa bądź poszperać w fachowej literaturze aby na podstawie wydzieliny z pochwy, jej barwy i konsystencji poznać, czy ma sie dni płodne czy nie. Widać jasno Twoje poglądy;) Dla chcącego nic trudnego.

Dalej komentując inną wypowiedź yoghurta, wnioskuję, że co mają inni musze mieć i ja, i autorka chce sexu bo inni mają za sobą? Bzdura totalna.

Kochana, tak jak pisałaś, katolik katolikowi nie równy. Jestem wierzącą katoliczką, ale nie przestrzegam rygorystycznie wszystkich zasad. Też chciałam czekac z sexem do ślubu i właśnie brak sexu w półtorarocznym związku dla faceta był problemem. Różnica poglądów, chociaż moje znał bardzo dobrze wchodząc w związek ze mną. Powiedział mi nawiasem, że jak nie ma sexu to on znajdzie sobie kochanke ;D Wykopałam go z zycia i z serca momentalnie. I powiem CI szczerze, warto czekać na odpowiedniego faceta. Oklepane ale prawdziwe, myślę, że gdybym pierwszy raz przezyła z kimś kogo nie kochałam całym serduchem, nie miałą bym do siebie takiego szacunku jak teraz. Poznałam potem kogoś z kim straciłam dziewictwo, ale był tego wart i mimo iż nie jesteśmy razem mamy do siebie szacunek i relacje między nami są ciepłe. Jeśli wiesz, że ten facet jest wart czekania, to nic nie stoi na przeszkodzie abyś poczekała. Uwierz, czekanie wzmaga apetyt i doznania;) Jeśli Twoj facet jest wierzący tak mpcno, że stac go na czekanie z sexem do ślubu, to uważam, że jesteś szczęściarą. To musi być coś pięknego, pierwszy raz wspólny i w noc poślubną. I nie będziesz miała tego problemu co wiele dziewczyn a mianowicie pornografia;p

Trzymam kciuki abyś podjęła słuszną decyzję

A czy katolik wierzący i praktykujący, musi się wiązac z dziewicą? Kolejna bzdura. W ogóle widzę, że na temat katolicyzmu każdy ma ogromną wiedzę, ale czerpaną chyba z mediów i debat sejmowych;D Facet wierzący jest taki sam jak każdy inny, plus- ma zasady którymi się w życiu kieruje.  Pewnie dla Glocka czy yoghurta, facet rezygnujacy z uciech cielesnych, w imie wiary, pogladów, to wariat. Gratuluję Panowie światopoglądu, godny pozazdroszczenia ;D Więcej nie mam pytań;)