problem ze swoim mężczyzną -co zrobić - Netkobiety.pl

Witaj. Porozmawiaj ze swoim partnerem poważnie. Powiedz co ci leży na sercu. Jak na początku twego posta napisałaś, że twój facet pracuje u jakiejś babki, to od razu przyszło mi na myśl że może sobie zrobił skok w bok... Choć może się mylę.  Ale nie jesteście przecież starym, znudzonym sobą małżeństwem, żeby tak wyglądało wasze życie. Więc pogadaj szczerze ze swoim lubym, bo może się okazać że miłość jest tylko jednostronna...

A może on już o tej kłótni nie pamięta? Może ty jesteś nabzdyczona i wszystko źle interpretujesz?
Może jest zmęczony i dlatego tak szybko zasypia.
Dlaczego odmówiłaś wspólnego wyjścia? Wygląda to tak jakbyś ty miała ochotę kontynuować obrażanie, a on chciał normalnie funkcjonować.

On mi nie proponuje wychodzi sam jego dzień wygląda tak kiedy ma np poranna zmianę to wstaje o 5 jedzie do pracy wraca 14.10 zje coś i wychodzi nie mówi mi gdzie ani z kim wraca po 22 zje zacznie mi gadac o tej babce ma na imie ania i mówi podczas jedzenia ania to ania tamto i idzie spac i tak na okrągło
nasza kłótnia poszła o to że mu powiedziałam co mnie boli tzn zaprosił tutaj do domu kolege  z parcy który nie ma gdzie mieszakc okazalo się ze gosciu jest alkoholikiem pewnej nocy po godzinie 1 (moj mial wtedy nocke) przyszedl do mnie do sypialni i zaczxal sie rozbierac potem polozyl na mnie bo chcial mnie pocałowac ale zdazylam wstac wiec tylko zlapal mnie za reke probowalam go wywalic ale on nawet nie zamierzal wstac meczylam sie z nim okolo 2 godzin reszty nie bede pisac bo juz taka mniej wazna moj mi powiedzial ze ze z nim pogada (przez przypadek dowiedzialam sie ze jednak rzadnej rozmowy nie bylo) po jakims czasie ten gosciu zaczal mojemu na mnie najezdzac (ja zaczelam go unikac) ze jaka ja to zla nie jestem ze on nie powinien byc ze mna itd co  sie okazalo mo nawet nie zareagowal zeby ten mnie nie obrazal i kłotnia poszla o to ze mu powiedzialam ze o tym ze mnie boli to ze on nie dosc ze nie porozmawial z nim po tej akcji w nocy to jeszcze nawet nie zareagowal kiedy ten mnie obraza przy nim na co mój facet stwierdzil ze ja sie czepiam ze przesadzam ze to wszystko to moja wina bo on nic zlego nie zrobil a i powiedzialam jeszcze ze nie chce miec faceta który nie umie sie za mnie wstawic...

Nie wymagasz od niego rzeczy niemożliwych, to on jest dziwny. Wiesz co mi przeszło przez głowę? Może on się porostu wypalił w uczuciach do Ciebie? Może nie mam racji ale jednak Spytaj się go o to konkretnie a później podejmuj decyzje, bo jego zachowanie niczemu dobremu nie służy.

a o co się pokłóciliście?

Może najwyższy czas pogadać a nie zachowywac się jak obrażone małolaty? Bo Ty też sie do niego nie odzywasz, więc robicie to samo

A co Ty zamierzasz dziś wieczorem robić?

Na Twoim miejscu odwaliłabym się tak, że by mu oczy z orbit wyszły.. i oznajmiła, że zastanowiłaś się i idziesz z nim, bo nie chcesz żeby się źle czuł jak tam będą same pary

albo, że skoro jest zajęty, to Ty idziesz z kumpelami się zabawić.. do kina, czy gdziekolwiek...

ja już naprawde nie mam sil... nie wiem co mam robic...

OK. W sprawie kumpla jest winien. A co ty zrobiłaś ? Najgorszą rzecz pod słońcem. Nie chciałaś z nim rozmawiać tylko się na nim wywrzeszczeć, pociosać kołki, poprawić sobie samopoczucie. No i efekt murowany. Facet się wk..... i woli więcej czasu być poza domem niż w nim. A ty co ? Budujesz jakieś teorie, dalej postępujesz jak walnięta kotka (odmowa pójścia do tej Ani). I się nakręcasz. Jesteś na najlepszej drodze do zakończenia bo TY TAK CHCESZ.
Na pocieszenie dodam, że możliwe iż coś między nimi iskrzy. Ale dlaczego ? Może dzięki tobie ?
Teraz też. Nie wrócił. Możliwe że spędził z nią noc (albo ty tak sobie wyobrażasz). Ale co szykujesz jak wróci ? Kolejną dziką kłótnię ?
Rozmowa dziewczyno. Rozmowa. Ale spokojna, ciepła, bez pretensji, bez żalów, bez podnoszenia głosu. Z akcentem na WY a nie TY.
Mieszkacie razem 1,5 roku. Parą pewnie jeszcze dłużej. Warto dla 1,5 miesiąca to tak zakończyć?

hmmm
Poczytaj na forum wątek o kobietach kochających za bardzo.

Nie obraź się, ale ja czytając Twoje wpisy pomyślałam " jej cały świat to jej facet". Zastanów się czy chciałabyś być "całym światem" swojego faceta? Czy chciałabyś aby na każde Twoje słowo lizał Ci stopy i głaskał po głowie.. łykał każde kłamstwo, dziękował za obelgi?? Jak długo byś to wytrzymała?

Gdzieś w trakcie tego związku zagubiłaś własną tożsamość. Zamiast czuć się kobietą czujesz się popychadłem i jedyne co robisz to się nad sobą roztkliwiasz.. myślisz "On taki niedobry", zaraz - tylko kto do tego doprowadził? Właśnie Ty. Swoim zachowaniem, swoim brakiem własnego zdania, brakiem konsekwencji i rozmemłaniem.. aby z kimś być najpierw trzeba być SOBĄ.
Zamiast siedzieć i czekać na niego, pisać 30 smsów / minutę - zacznij doceniać samą siebie, zacznij szanować swój czas i go dobrze wykorzystuj na WŁASNE cele.
Mężczyźni szanują tylko te kobiety, które wiedzą czego chcą i szanują same siebie.
eh

stoicie po jego stronie tylko ze to on zaczal ta klotnie ja tylko grzecznie bez awantury chcialam porozmawiac i mu powiedziec ze oczekuje od mojego faceta zeby sie za mna wstawil ale jak tylko zaczelam to on wyszedl i potem sie do mnie nie odzywal jeszcze wtedy obiad mu gotowalam zeby zjadl jak zawsze przed praca a on co obiad na talerzu a on mi ze nie bedzie jesc i poszedl do budki z hamburgerami to mu potem napisalam esa a teraz juz dwa dni obiecuje mi ze porozmawiamy i co do dzisiaj rozmowy nie bylo a co do urodzin to sory ale jezeli moj facet zaprasza mnie na urodziny z przymusu (wiem bo znam do bardzo dlugo i inaczej zaprasza mnie gdies gdzie chce zebym z nim poszla, poza tym przy zapraszaniu mnie dodal ze on mnie pyta bo ania chce wiedziec )gdzie wiem ze potem na imprezie jak zawsze on bedzie z innymi mnie olewajac  i ja bym tylko jak zwykle patrzyla jak on flirtuje z innymi laskami i wcale nie oczekiwalam ze on powie ze beze mnie nie idzie bo on imprezy by i tak nie przeposcil...

W takim razie proponuje stanowczość... Skoro już wcześniej napisałaś ,że zrywasz i wracasz do rodziców to teraz zrób to . Zostaw mu kartke ,że nie możesz już tak dłużej wytrzymać i on nie ma prawa tak CIę traktować... i wyjedź do rodziców...
Musisz być konsekwentna...Najlepiej dobrze się zastanów czy ta miłość i on sam są warte tego co przeżywasz....
Trzymam kciuki za TWOJE SZCZĘŚCIE !!! :*

próbowałam to wszystko wczoraj naprawić cały wieczór chodziłam za nim żeby z nim pogadac ale on wolal patrzec na tv niz ze mna porozmawiac i powiedzial mi ze on nie ma ochoty ze mna rozmawiac a jak sie go zapytalam to po co mnie zatrzymal jak chcialam jechac do rodzicow to powiedzial ze wlasnie nie wie czemu mnie zatrzymal i ze on osobiscie chce zebym pojechala do rodzicow bo on sie nie ma zamiaru do mnie odzywac jak sie zapytalm przez ile to on do mnie ze moze nawet przez rok:(((( wiem ze wszysstko zepsulam ale czy jemu juz nie zalezy na mnie? powiedzialam mu wczoraj ze dzisiaj rano ma mi zostawic odpowiedz czy chce do mnie wrocic cy nie niestety odpowiedzi nie dostalam
boje sie ze jak wyjade to juz nie bedzie nadzieji na to zebysmy do siebie wrocili ale jak zostane to nadal bede traktowana tak jak przez caly ten miesiac...

Zawsze trzeba wiedzieć dlaczego jesteśmy z partnerem. Jeżeli w grę wchodzi uczucie to tak na prawdę nie wiemy. Można wówczas jedynie stwierdzić, że go kochamy. Czy kocha się za coś, czy tak po prostu kochamy. Słowo kochać mimo, że nie ma swojej definicji w prawie często wypowiadane jest na salach sądowych w trakcie rozpraw rozwodowych przez Sędziów pytających o to pozwanego lub powoda. To ciekawe zjawisko miłości trafia na sale sądowe a wydawać by się mogło, że to ostatnie miejsce aby tam gościło. W opisanym przypadku mamy niewątpliwy przypadek zdrady tego uczucia przez partnera. Ból po stronie partnerki staje się nie do wytrzymania. Utrata energii i nadziei staje się problemem. To zniewolenie samego siebie i uzależnienie od partnera, który bawi się najbardziej delikatnymi pokładami naszych uczuć. Jedyna rada, to ochrona samej siebie. Kobieta niewątpliwie powinna odejść z takiego związku. Poza uczuciem, które w zasadzie chronimy jest jeszcze zdrowy rozsądek, nasze zdrowie i szanse, które są przed nami. A to, no cóż, to nasze nowe doświadczenie.