Jego chorobliwa zazdrość - Netkobiety.pl

Emcedence on Cię nie kocha on kocha mieć kontrolę nad Tobą. Dziwię się,że jesteś z nim tyle czasu. Ja bym chyba nie wytrzymała psychicznie. Dziewczyno uciekaj,bo będzie jeszcze gorzej. W końcu zacznie Ci wydzielać czas kiedy będziesz mogła gdzieś wyjść,z kim się będziesz mogła spotkać,co będziesz mogła ubrać. Nie zasługujesz na takie traktowanie. Nikt na takie coś nie zasługuję. Twój facet ma problem i to duży problem. Wątpie,że sam sobie z nim poradzi.Najlepiej jakby poszedł na terapię.

Błąd. Nie rezygnuj z wyjść ze znajomymi ani ze znajomych. Jeśli chłopak Ciebie kocha, to zrozumie, że nic złego nie robisz. Sama jestem zazdrosna/zaborcza wg większości forumowiczek zapewne. Mój chłopak twardo postawił na swoim i wychodzi z kumplami. A ja dojrzałam do stanowiska, że jesteśmy ze sobą jakiś czas, Jego wyjścia mi nie zagrażają i już nie robie awantur o każde kolejne wyjście.
Mówię całkiem serio - nie rezygnuj z niczego w imię miłości, bo chłopak powinien ufać i zrozumieć, że nic złego nie robisz, w końcu 3 lata jesteście razem. A jak (czego  oczywiście nie życzę) związek się rozpadnie, nie stracisz przynajmniej znajomych i kontaktu ze światem.

Czyli waszym zdaniem jedyne rozwiązanie to go zostawić ?
Nic innego pierw nie mogę spróbować ? Tylko odrazu z takimi konkretami ?

Terapie powiadasz... Jeszcze powiedz mi jak go delikatnie na to nakierować.

może niekoniecznie od razu zostawiać. Sama byłam w takim związku dwa lata więc wiem że na pewno tłumaczyłaś mu że jest najważniejszy i że nie zostawisz go dla innego, ale to nic nie daje. Powiem Ci że z doświadczenia wiem że tacy ludzie się nie zmieniają. Możesz albo to dalej znosić, albo właśnie wysłać go na terapię. Zwyczajnie powiedz mu że takie ogranicznie nie jest normalne i że Ty jemu przecież nie robisz awantur o koleżanki. Że bardzo Ci na nim zależy ale że nie wytrzymujesz już psychicznie i jest dla Ciebie męczące wysłuchiwanie ciągłych pretensji. Zasugeruj terapię albo wizytę u psychologa żeby wasze relacje uległy poprawie i żeby Wasz związek przetrwał.

takiej osobie trzeba często mówić że jest najważniejsza i że go kochasz, wiem po sobie że jak kilka dni ne mam takiego zapewnienia to wtedy staję się zaborcza, zasugeruj mu niekjoniecznie od razu terapię u psychologa ale mi pomogło to, że mój facet kazał mi od razu mówić jak coś wywołuje u mnie taką zaborczą reakcję i wygląda to tak że np. mówie mu że nie podoba mi się że oglada zdjęcia koleżanek na nk a on na to że kocha mnie i przecież nic złego nie robi, że ja też oglądam fotki znajomych, żebym się uspokoiła i rzeczywiście tak jest - akcja - reakcja i po sprawie - moze cos takiego mu zaproponuj

Za 10 lat to będzie nie do zniesienia -- masakra! Niedługo mu powiesz, że nie podoba Ci się, że ogląda reklamę w TV, albo rozmawiając z kobietą z pracy ma nieodpowiedni ton rozmowy.

Musisz mu wytłumaczyć, iż liczy sie tylko on i nikt inny. A przecież rozmowa z innymi mężczyznami jest jak najardziej normalna

miałam identycznie! Między nami było albo cudownie, albo bardzo źle. Np szliśmy ulicą, miał świetny humor od początku naszego spotkania, śmialiśmy się, żartowaliśmy itp. Wystarczyło że szedł jakiś mój kolega, powiedział "cześć" i spytał co u mnie słychać, humor mojemu ex zmieniał się diametralnie. Był nie do poznania, tak jakbym przed momentem to nie z nim szła ulicą i żartowała. Nagle był smutny i zły, wypytywał o tego kolegę, czy często się kontaktujemy ze sobą, dopisywał sobie coś czego w rzeczywistości nie było... Ja szansę widzę jedynie w terapii bo sama sobie z nim nie poradzisz i on sam też tego nie zmieni nawet gdy będzie chciał. Ja się poddałam bo w pewnym momencie zorientowałam się że siada mi psychika.....

No cóż każda osoba z was a trochę racji , ale postanowiłam uwierzyć w jeszcze jedne jego zapewnienia , a jak już naprawde mnie zawiedzie to odezwę się o tej terapi. Jeśli się nie zgodzi lub powie,że jestem jakaś walnięta to się pożegnamy.
Póki co nie zrezygnuję z nas. Już tyle wytrzymałam to myślę,że jeszcze dam radę.
On mnie kocha bezgranicznie ja jego też. On ma poprostu jakiś problem w głowie.
A tak wogóle powiedzcie mi...
Dzisiaj z nim tak siedziałam sobie w parku rozmawialiśmy i zaczął mówić mi,że czasami ma wątpliwości...
Z początku pomyślałam sobie,że myśli,że go zdradzam, ale po chwili się przełamał i powiedział,że coraz częściej myśli,że nie zaspokaja mnie w sytuacjach intymnych. Próbowałam mu delikatnie powiedzieć,że u kobiet to różnie jest z tym i żeby nie myślał,że robi coś źle itd. ale wiem,że na to jedna rozmowa nie wystarczy.
Druga rzecz to jego kompleks,że jest za chudy... Nie jest wcale taki chudy jest akurat Bardzo ładny jak dla mnie oczy się zawsze cieszą gdy go widzą. Też próbuję go dowartościować i mówić,że jest dla mnie najpiękniejszy itd. ale myślę,że to nie wystarcza.
Liczę dalej na wasze rady,pomoc. ;-) Dziękuję wam naprawdę.

dokładnie ;-)

Witaj emcedence

Przeczytałam Twój post i odpowiedzi, kiedyś też miałam ten problem, identyczna sytuacja.
Mój partner również był chorobliwie zazdrosny, w pewnym momęcie straciłam wszystkich znajomych, a moja rodzina nie miała już siły na moją głupotę.
Widzisz, ja zamieszkałam z moim oprawcą, z miłości by mu udowodnić że nie ma podstaw do zazdrości, ale mimo iż ja siedziałam w domu a on wydzwaniał do mnie jak był w pracy, pomimo tego że wychodziłam z domu tylko z nim, wciąż widział zdrady. Np. przez internet, a to chciał mi telefon wertować, numer zmieniać itp.
Ty zmierzasz dokładnie w tym kierunku kochana, przykro mi, ale tak jest. On nie widzi problemu w sobie i pewnie go nie zobaczy, dla niego problemem jest Twoja wolność.
Ja również poradzę Ci aby z nim zerwać, totalnie, nawet numer wykasować, wogóle nie utrzymywać kontaktu, bo on wie jak manipulować Tobą i Twoimi emocjami.
Nie chcę abyś przechodziła przez to samo co ja przeszłam, bo zdarzały się mu i ataki agresji i .. właściwie nie umiem jeszcze otwarcie mówić o tym. Życie to mi synek uratował, jak dowiedziałam się, że jestem w ciąży, zupałnie się zmieniłam i uciekłam.
Teraz jestem szczęśliwa, mam bardzo dobrego kochającego męża który adopotował i równie mocno kocha mojego syna, daje mi mase wolności, dobroci, zrozumienia miłości. Wiem że i ty znajdziesz kogoś takiego, i jak już go znajdziesz to uzmysłowisz sobie, czym i jaka jest miłość.

Pozdrawiam

Macie racje Trzeba się za to wziąć... i to porządnie...

Nawet jak zaleczysz jego zazdrość za 10 lat, to ona i tak wybuchnie. Jest to ryzyko. Moim zdaniem zazdrość jest nieuleczalna.

Robisz wielki błąd. Nie odcinaj się od znajomych. Bo jeśli Wam nie wyjdzie to później zostaniesz całkiem sama.
Ja robiłam to samo, byłam z chłopakiem 3 lata, po roku się zaręczyliśmy, on myślał, że będąc jego narzeczoną nie będę nigdzie wychodziła i nie będę się kontaktowała z kolegami. Grubo się mylił, wychodziłam co jakiś czas, ale miał coraz częściej pretensje. Ciągłe kłótnie, sprawdzanie mojego telefonu, wypominanie. Coraz częściej odmawiałam znajomym, którzy mówili 'zostaw go, przecież on chce Cię zamknąć w domu'. Straciłam wielu znajomych, uwierz.
On miał pretensje nawet o znajomych z NK, sprawdzał ich, brał moje nr.y z gg i wpisywał do siebie pod innymi nazwami. Koszmar. Zerwałam z nim [po raz drugi, bo wcześniej dałam mu ostatnią szansę] na sylwestra, bo zrobił mi scenę przy ludziach, bo pewien chłopak poprosił mnie do tańca. Krzyczał na mnie przy znajomych, płakałam na środku sali, no i nie wytrzymałam. Rozstaliśmy się w Nowy Rok.

Albo z nim porozmawiaj o tym i niech to zmieni skoro Ci ufa i Cię kocha albo zastanów się czy chcesz żyć z kimś takim.