mam straszny problem:((( - Netkobiety.pl

Bardzo współczuję ...
Na pewno nie staraj się więcej o kontakt z dziewczyną, ona przy każdej Twojej probie będzie Cię jeszcze bardziej poniżała i dawała do zrozumienia, że nic nie będzie już z Waszego związku. Lepiej oszczędzić sobie przykrych słów.

Terapia to na pewno dobry pomysł, poszukaj dobrego psychologa tak gdzie mieszkasz, leki też się przydadzą, ważne jednak aby nie przeholować, od od zwykłych ziołowych tabletek uspokajających też można się uzależnić.
Skup się na przyjaciołach, jeśli są niech pomagają ile mogą, czas spędzany z nimi który pozwoli Ci nie siedzieć  samemu w domu jest nieoceniony, nawet jak Ci się nie chce to wychodź z nimi chociażby dla zabicia czasu, w końcu to czas leczy rany i wieżę, że z dnia na dzień musi być coraz lepiej.
Poza tym wychodząc zawsze zwiększają się szanse na poznanie kogoś nowego. Jeśli moje rady są banalne i oklepane to przepraszam, pewnie tez znacznie łatwiej doradzić niż cokolwiek z tym rad wprowadzić w życie, wiem. przerabiałam to milion razy, ale to co proste bywa często najbardziej skuteczne...

Minelo troche czasu. Jest lepiej. Wychodze, robie wszystko zeby nie siedziec w domu, Na szczescie mam szalonych, wspanialych przyjaciół (szczegolnie jednego), którzy coraz to wymyslaja cos ciekawego, napewno potrzeba czasu zebym zapomnial o niej. Nie utrzymuje z nia kontaktu. Nie moge jej wybaczyć. Bardzo kocham, tyle wspomnien ale nie chce miec z nia kontaktu. Najgorsze są ranki ale wstaje szybko po przebudzeniu zeby nie myslec i ide do pracy jakiejkolwiek. Mam nadzieje ze przyjda jeszcze szczeliwe dni... dziekuje za pomoc

Nie napisze nic nowego, bardzo Ci współczuje;(
Stracić całą rodzinę,to coś strasznego.
Wiem że Ci ciężko,nie chce Ci się nic,nie ma nic sensu chciałbyś żyć ale nie masz siły.To zrozumiałe.
Zostawiła Cię dziewczyna, powiem tyle LEPIEJ masz szanse jeszczę żyć cieszyć się życiem spotkać kogoś.To nie żona nie dzieci żeby się załamywać.Wiem jak boli utrata kochanej osoby z mojej strony był błąd że zatrzymałam tą osobę.Dlatego proszę nie zmarnuj tego.Módl się za rodzinę oni patrzą na Ciebie i chce być dumni i chcą byś żył - oni już nie mogą.Wiesz co oni muszą czuć jak ty myślisz o śmierci? Wierzę że oni słyszą czują.Kiedyś nawet śniło mi się że jestem w niebie i tak było pięknie ale chciałam żyć i wysyłano mnie tu spadłam na zieloną piękną polane:) hehe jaki sen.Miałam go gdy prawie odchodziłam z tego świata jako mała dziewczynka.
Nie raz próbowałam to zrobić ale to było raczej wołanie o pomoc bo za każdym razem chciałam się obudzić,do tej pory nikt mnie nie słyszy ale nie robię już tego.Mam córeczkę która bardzo kocha
BĘDZIE LEPIEJ!:-)Spraw radość swoim bliskim by potem ktoś miał oparcie w Tobie!

michal, gratulacje za to ,że wytrwałeś  ,że stajesz na nogi.

Dużo przeszedłeś ,czego bardzo Ci współczuję.
Psychicznie jesteś bardzo silnym facetem. Tacy ludzie jak Ty nie poddają się tak łatwo, za to mogą wiele siągnąc.

Podziwiam Cię,że nie poddałeś się manipulacji przez swoja byłą.
Jesteś WIELKI.

Pozdrawiam i życzę samych najlepszych dni

Gratuluję tego że stanąłeś na nogi i zazdroszczę że tak potrafisz podchodzić na luzie do wszystkiego po takich przeżyciach, twarda z Ciebie osoba a dziewczyna faktycznie jest beznadziejna, jak można powiedzieć komuś takie słowa na odchodne i jeszcze wydzwaniać potem...dla Ciebie dobrze że sie rozstaliście.

gratuluję! i bardzo się cieszę, że jesteś tak silnym człowiekiem.

Przeżyłeś wielką traumę, ale dałeś radę, wyszedłeś z tego, naprawdę podziwiam Cię.. Co Cię nie zabije, to cię wzmocni- Ciebie wzmocniło to bardzo.

Dobrze, że olałeś tą dziewczynę- nie była ciebie warta.

3maj się cieplutko!

Bardzo przykre te Twoje doświadczenia i naprawdę szczerze Ci współczuję. A co do dziewczyny... Można ją oceniać i wiele mówić na jej temat, tylko pytanie co to teraz zmieni? Musisz zapomnieć, wymazać ją z pamięci. Zastanawianie się czemu może doprowadzić Cię, albo do błędnych wniosków na własny temat, albo do zarzucania jej (zresztą słusznie) jaka z niej zła osoba. Dobrze, że pokazała to teraz, a nie po ślubie. Wyciągnij wnioski i bądź ostrożniejszy, ale proszę nie patrz na inne kobiety przez pryzmat tej jednej i nie rozpamiętuj tego, nie hoduj w sobie urazy. W ten sposób możesz sobie tylko zaszkodzić, a przecież dość Ciebie już skrzywdziła, prawda?

I bardzo dobrze :-) To jest właściwy sposób myślenia ;-) Tylko pamiętaj, ostrożnie, nie angażuj się zbyt szybko :-) Powodzenia.

Nic nie dzieje się bez przyczyny! Żeby dodać  Ci otuchy opowiem Ci pokrótce moją historię .Dodam jeszcze , cieszę się ,że powoli udaje Ci się wyjść z tej traumy w tak krótkim czasie.Otóż 8 lat temu zmarł mój ojciec ,ciężko mi było się z tym pogodzić potrzebowałam dwóch lat,żeby się z tym pogodzić.Już wydawało mi się ,że otrząsnełam się z traumy.Wtedy zmarła moja matka.PO miesiącu dostałam pismo z ADM ,że mam dwa tygodnie na opuszczenie mieszkania(to było mieszkanie komunalne),bo straciłam do niego prawo!Tak więc postanowiliśmy z mężem wziąć kredyt na wybudowanie wymarzonego domu.W ciągu roku wybudowaliśmy się i wprowadziliśmy się do nowego domu.Nie zdążyliśmy się nawet tym domem nacieszyć ,bo straciliśmy pracę oboje(przez 20 lat prowadziliśmy działalność gospodarczą ,którą musieliśmy zamknąć z powodu kryzysu ,który nas dotknął) .Oczywiście przez to mieliśmy problemy  ze spłatą kredytu.Zeby ratować naszą sytuację mąż wyjechał zagranicę ,żeby zarobić na dom .Niestety nie udało się nam..Dom zajął nam chciwy komornik.Kwestia kilku miesięcy jak komornik sprzeda mój dom i będe bezdomna .Mój mąż nadal przebywa zagranicą(to już 3 lata)i nie stać go na powrót do domu.Od ośmiu lat nie spotkało mnie nic dobrego wylałam już morze łez.Na nikogo nie mogę liczyć tylko na siebie .Jestem wkluczona ze społeczeństwa ,bo nie mam pieniędzy.Przyjaciół poznaje się w biedzie to jest święta prawda ,bo strasznie pusto zrobiło się w moim otoczeniu. Jedyne co mnie trzyma przy życiu to moje  dziecko.Serdecznie Cię pozdrawiam i trzymam za Ciebie kciuki, zeby wszystko ułożyło się po Twojej myśli.Jesteś jeszcze młody i wszystko co najlepsze to przed Tobą !