gdzie jest granica>? - Netkobiety.pl

Yyy... a wierzysz w to, że leżąc razem w jednym łóżku dacie radę się powstrzymać? bo ja nie

Skoro wierzysz to idźcie ładnie spać, tylko Ty mu nie podglądaj ptaszka, a on Tobie pasma górskiego <lol> Teoretycznie jest to możliwe, ale...

Ja bym się powstrzymać nie umiała na pewno, wiem z doświadczenia, że jak się kogoś kocha a zatem pragnie to ciężko, szczególnie jak jest się w piżamkach, tuż po kąpieli...
Zresztą to jest jakby taki wystawianie się na pokusy, a więc powinno się tego unikać, bo jesteśmy tylko ludźmi. Samo mieszkanie przed ślubem we dwoje to już jednak taki przedsionek małżeństwa, coś bardzo intymnego. Możliwe, że osoby o niesamowicie mocnych charakterach, żyjąc w różnych pokojach mogą wytrwać w tzw. czystości, jednakże osobiście w to na dłuższą metę nie wierze. Może jakiś krótszy czas to tak.
Nawet namiętne pocałunki na łóżku mogą doprowadzić obie strony do rozkosznego stanu Dlatego trzeba we własnym sumieniu, w rozmowach ze spowiednikami, ocenić co w danym związku jest ok a co już jest pójściem za daleko. Zależy to od wrażliwości na bodźce. I oczywiście naszej relacji z Bogiem, wtedy to się ,,wyczuwa'' po prostu co jest ok a co nie, sumienie podpowiada.   

A dla osób chcących poznać więcej szczegółów odsyłam do zapoznania się z moją sygnaturą

Takie tematy są już na forum. Używaj wyszukiwarki i zapoznaj się z regulaminem.

lubię Cię=) Jesteś dla mnie dowodem, że mężczyzna też potrafi wytrzymać, jeśli kocha, ach, dzięki, dzięki, dzięki=)!!

A jak ja sobie pomyśle ze wielu księży ma kochanki...(nie wiem czy to można zaliczyć do tematu,ale nie moglam sie powstrzymać)

Ojciecpiotr
Samozaspokajanie... wyczuwam tu myślenie "ja kradnę, to na pewno wszyscy inni też kradną." Miłych robótek ręcznych;P
Tu uwaga! (dla chcących czegoś więcej) po tej ziemi stąpają jeszcze takie kobiety, których nawet namiętny i upojny pocałunek może zaspokoić (tak, tak!, realne kobiety, nie te ze ściągniętych filmów z internetu;P i moja N twierdzi, że tacy namiętni mężczyźni też istnieją;). Strach pomyśleć co będzie działo się dalej;)

manda26
"A co jeśli po ślubie Ty i Twoja wybranka okażecie się seksualnie niedopasowani?"
Co zrobię? Liczę na wielką kumulację szczęścia w moim życiu, że z jakiś 3.5 miliarda kobiet trafiłem na tą jedyną dla mnie (bo w końcu każda kobieta jest wyjątkowa, prawda?:) i że chociaż przez dwa lata będziemy "seksualnie dopasowani". Później zmienią mi się upodobania (bo komu się nie zmieniają przez całe życie!?), więc znowu licząc na szczęście znajdę sobie inną. Z tą inną może to jej szybciej po czasie zmienią się upodobania i to ona niechybnie mnie rzuci. No to znajdę sobie kolejną żonę z którą będę dopasowany. Kiedy znowu po czasie nie będziemy do siebie pasować to poszukam sobie kolejnej. I tak dalej.:]
Znajomi, którym sypią się związki (albo już je tylko wspominają...) też byli świetnie dopasowani przed, więc później już nie chciało im się starać jak coś się z czasem zmieniło. Zresztą po co się naginać i męczyć, skoro może następna partia będzie od razu lepiej "dopasowana seksualnie". I luv Hollywood.

Hehe, pieszczoty:) W jakiejś karykaturalnej wersji katolicyzmu może jest to zabronione, ale katolicyzm chyba umarłby śmiercią naturalną w I-szym wiek gdyby tak było. Sam bym się z moją panną dawno wypisał;D
Jak napisała allegra90, nauka KK + własne sumienie (to tak podsumowując odpowiedź na pytanie w temacie wątku).

promemoria
przecież i tak jest taki czas w trakcie małżeństwa (przed rozwiązaniem, jakiś czas po), że będzie dłuższa susza...:/ no więc takie zahartowanie teraz jest nawet dobre, ehhh... co ja piszę, sam siebie nie poznaję...
A dla kogoś kto myśli, że seks to nie 50%, ale 100% małżeństwa, wydaje mi się, że Kościół w ogóle jest niepotrzebny.

Uwaga! nie wchodzę w dalszą polemikę odnośnie poruszonych wyżej kwestii. Każdy kto ma już swoje wyrobione i przemyślane zdanie na ten temat, pewnie już go nie zmieni, a kto się waha, niech grzebie sobie w necie wszystkie za i przeciw i niech samemu krytycznie podejmuje decyzje - bez narzucania się innym.

Tyle tu po mnie - pozdrawiam wszystkich zakochanych:)

Swoją drogą, też z obserwacji, Ci co cierpliwie wyczekali, później folgują sobie jak te króliczki z reklamy baterii;P - starcza im chuci, energii, zapału i pomysłów do samej mety, a nie padają gdzieś w przedbiegach. Ciekaw też jestem jak wygląda ilościowo i jakościowo katolicka alkowa VS "the rest", bo porównanie z mojego różnorodnego środowiska napawa mnie znacznym optymizmem:)

Dla jednych seks jest najważniejszy, dla innych mniej. Tak samo z innymi aspektami wspólnego życia. Z mojego doświadczenia wynika, że najważniejsze w związku jest to czego nam najbardziej brakuje. Czasami seks czasami czułość, rozmowa albo pieniądze. Uczucie (miłość) do partnera pozwala jedynie krócej lub dłużej wytrzymywać brak elementów potrzebnych w związku. Wiem, że mocno spłycam ale w moim odczuciu wszystkimi ludźmi kieruje prawo popytu i podaży. Taką mamy psychikę.

Nie wiem jak to jest w związkach, które nie czekają, ale myślę,że takie czekanie dobrze działa na związek. Szczególnie na panów Ja mam wrażenie, że w moim związku jest coraz lepiej, a kwestie potrzeb ,,po ślubie'' mamy obgadaną, choć wiadomo, że w praktyce może wyjść inaczej niż się mówi. Ale to nie byłby problem myślę

Może to zależy od panów Mój osobisty sam mi to przyznał, po prostu to popiera. Choć wiadomo, że bywały chwile małego buntu, szczególnie na początku, ale nawet nie w sprawie seksu, bo tu była zgoda, ale innych namiętności. To była akurat moja wina, bo nie byłam w tym do końca konsekwentna ale z czasem zobaczyłam, że nie da się ,,trochę'' czekać a trochę nie.

Nie rozumiem. Dla mnie jest to pokazywanie jak bardzo go kocham.. tule do siebie i kocham czuć jego ciepło. On pokazuje mi, że jestem tylko jego, że mogę czuć bezpieczeństwo.. Związek bez sexu byłby dla mnie niekompletny. Kiedyś też marzyłam o pierwszym razie po ślubie.. jednak to tylko romantyczna historyjka, jak dla mnie daleka od rzeczywistości.

Jeśli chodzi o facetów.. na początku też chcieliśmy tego nie robić ;] Chciałam by to co między nami jest było wyjątkowe. On oczywiście się zgodził.. jednak.. wiedziałam, że do końca nie jest tego pewien. Że robi to dla mnie, a ja nie chciałam takiego poświęcenia. Nie mówię jednak, że tak jest u Cb może jednak!

Ojciecpiotr dobrze prawisz. Również jeśli chodzi o te sprawy w związku najważniejsze- to zastanawiające faktycznie, że najważniejsze jest to, czego nam najbardziej brakuje- gdzieś to już słyszałam, gdyby to rozkminić, prawdą jest, że można dojść do źródła

Najczęściej tak jest, że w którymś momencie zaczyna się chcieć "sprawdzić" jak to jest z innym, jak w ogóle inny człowiek na nas reaguje, jak nas odbiera, tylko, że gdy ma się 20 lat i jest się zakochanym, to mówi się "ja ? NIGDY...!! "  I ma się rację. Na jakiś czas

jak tu kolega napisał, to jednak nie jest dla wszystkich - dla mnie na pewno. Gdybym się nie przekonała jak jest z innym, w "stałym" związku bym zdradziła prędzej czy poźniej. Przekonałam się i już mnie kompletnie w ramiona innego nie ciągnie

Sugerujesz robota bez popędu seksualnego?
Mam nadzieję, że nikogo nie obrażam. Człowiek jest na tyle rozumny, że potrafi powstrzymać swoje popędy w imię idei. Tej cechy nie mają podobno zwierzęta ale tego nie udowodniono.
Czy jednak takie życie gdzie występuje sprzeczność miedzy ciałem i duchem jest zdrowe dla psychiki?

Dowodem może być analiza środowisk zamkniętych. W więzieniach, wojsku, seminariach, klasztorach popęd płciowy jest kierowany w innych kierunkach niż powinien.

Odniosę się jeszcze do pokus o których pisała allegra90. No więc taka mała analogia do pokus dla alkoholika walczącego z nałogiem. Nie może się on zamknąć w domu i nic nie robić, nigdzie nie wychodzić - bo w spożywczaku sprzedają piwo, bo w gazecie czy telewizji reklama procentowych trunków. Z drugiej strony nie powinien też kupować sobie winiaczy, otwierać je i stawiać sobie pod nosem. Tak więc z moją panną nie śpimy nago czy w samej bieliźnie tylko w luźnych, odseksiających piżamkach:D - mamy bliskość, którą teraz możemy mieć i łatwiej nam skończyć tam gdzie powinniśmy (chcemy) na chwilę obecną. Najlepsze przed nami:)
Aha i mieszkamy razem też ze względów praktycznych - nasze domy rodzinne są kilka(naście) godzin jazdy pociągiem od nas.

Lusija Serio?, seks jedynym probierzem miłości? Czułbym się jak wibrator (mimo pewnej radości z używania;P)... i to znaczy, że w dni, czy całe dłuższe okresy kiedy nie byłoby zbliżeń (z różnych powodów), byłbym niekochany i  nie kochałbym jej? To dobry powód do zdrady...
Nie wiem też gdzie jest związek między jedynie współżyciem a bezpieczeństwem... przynajmniej dla mnie takowy nie istnieje (każda pani lekkich obyczajów jest bezpieczna??).
To że komuś nie udało się wytrzymać, to nie znaczy, że wszystkim się nie udaje. To czy się uda wytrzymać nie zależy od samej chemii, atrakcyjności partnerki i tego jak bardzo się kogoś pragnie. Jak macie silną wolę, to wspólnie wytrzymacie największą pokusę:) Czy to przypadkiem nie gwałciciele mają problem z kontrolowaniem swoich rządz...? Już wolę być tym "cyborgiem", który kilka lat żyje bez seksu:D
I mierzenie wszystkich swoją miarą nigdy nie jest dobre.

Widzę też, że tu niektórzy posunęli się daleko w swoich interpretacjach. Dla mnie małżeństwo bez seksu też jest niekompletne i nawet wg KK jest wtedy nieważne. No ale my jesteśmy jeszcze w narzeczeństwie i jak pisałem wyżej, po wspólnych przemyśleniach podjęliśmy decyzję o czekaniu:) Pięć lat poświęcenia dla całego wspólnego życia - stwierdziliśmy, że warto:) W noc poślubną będę mieć 25 lat, moją żona [:)] 21 lat, więc jeszcze starczy nam życia na nacieszenie się sobą:D

Catwoman Co do Boga, to ja postępuję wg tego zdania: "Módl się tak jakby wszystko zależało od Boga, a działaj tak, jakby wszystko zależało od Ciebie" Jakiś święty, czy inna tuza KK to powiedziała i mi ta myśl pasuje:)

A co do castingu na żonę, dobrowolnie z tego zrezygnowałem:) Każda kobieta jest wyjątkowa, więc nawet jakbym te 3.5 miliarda bez jednej przetestował i miał duuuże porównanie to ta ostatnia wciąż by była inna i wyjątkowa:). Do końca życia będę co jakiś czas poznawał piękne kobiety, ale dla mnie to żaden powód do zdobywania doświadczenia - co jaki czas miałbym weryfikować mój wybór? Ślub jest na całe życie, godzisz się z własnej woli będąc zdrowym na umyśle, że z tą jedną jedyną osobą chcesz spędzić całe swoje życie, a nie do poznania lepszej partii. Ja to tak widzę i jestem z kobietą, która podziela moje zdanie, a to jest dla mnie najważniejsze:)

No własnie dlatego, że z założenia ślub jest na całe życie
ALE jak napisał kolega wyżej i ja też dodam: ważne, ze 2 osoby się na coś godzą. Żadna decyzja nie jest zła, jeśli 2 osoby tego chca.

ja tu absolutnie nie potępiam seksu dopiero-po-slubie, tylko zastanawiam się, jaki jest tego sens? z ludzkiego punktu widzenia.

Mussuka wydaje mi się, że o tym własnie Ojciecpiotr pisze;)

Ale każdy wierzy, że jego związek będzie uświęcony i dozgonny:) Oczywiście, wiele związków się rozpada, czy ludzi wierzących czy niewierzących i prawdą jest, że z powodu zdrady najcześciej ludzi wierzących. Przynajmniej każda "Boża" para jaką znam, rozpadła się z powodu zdrady jednego z nich. Ale to nie od razu, to po latach wyłazi, bo prawdą jest, że stały związek ma swoje prawidła, którymi się rządzi, niezależnie od wyznania czy intensywności wiary.

Tylko zauważ, że lwia część tych no-sex-before-wedding entuzjastów pobiera się w dość młodym wieku (ciekawe czemu? ;p) a wtedy-wiem po sobie -myśli się, że dana osoba jest tą jedną jedyną wspaniałą i że tak już na zawsze zostanie, że związek będzie wyglądał jak pierwszego dnia. Ja wyszłam za mąż 2 lata temu czyli byłam pod 30tkę i stwierdzam, że gdybym wyszła za mąż w wieku 20-24 lat, albo byłabym już po rozwodzie, albo..... przeszłabym prawdziwą burzę z piorunami

Mussuka znam takie przypadki- to znaczy młodych ,bardzo młodych małżeństw, ale są to ludzie bardzo wierzący i praktykujący. No nie oszukujmy się, 3/4 z nich zaczekałaby ze ślubem jeszcze kilka lat, ale w wieku 18-20kilku lat libido aż wyje

allegra90 nikt nie sugeruje, że dla kogoś tu seks jest w związku najważniejszy- myślę, że jest tak samo ważny jak inne aspekty; wspólne spędzanie czasu, umiejętność szczerej rozmowy, te same lub podobne priorytety, miłość....

"Mój chłopak sam nieraz mnie pytał : po co ludzie mieszkają ze sobą przed ślubem, uprawiają seks itp a chcą brać ślub kiedyś, przecież to bez sensu, skoro chcesz z kimś się wiązać to nie możesz go ,,wypróbowywać'', bo to znaczy, że wcale tej miłości pewnym nie jesteś. Dla mnie to oczywista oczywistość smile "  Tu nie chodzi o testowanie produktu, ale nie oszukujmy się: sama miłość nie wystarczy by stworzyć szczęśliwy, trwały związek. Bynajmniej mało par rozwodzi się z powodu tego, że przestało się kochać, a znaczna większość z zupełnie innych przyczyn. Tak naprawdę można poznać kogoś dopiero z nim mieszkając- też mi sie wydawało kiedyś, a już na pewno w Twoim wieku, że nieee ,że znam swojego partnera na wylot, gadamy ze sobą szczerze i regularnie, wiemy czego chcemy, jesteśmy ze sobą już lata.... ale potem okazało się, że rozmawianie to jedno, a praktyka to drugie. I na etapie praktycznym jak np. wspólne dzielenie metrów kwadratowych gdzie nie masz szans 24h udawać i stale być usmiechniętym, przyjaźnie nastawionym, pomocnym, czułym itd., to wszystko co wydawało sie podwalinami związku, bierze w leb. Bo nie dość, że się na ten temat teoretyzuje, to jeszcze trzeba zdecydować, czy faktycznie chce się to zaakceptowac i akceptować to każdego dnia do smierci.
tak że życie ze sobą zanim się zapisze w urzędzie jako mąż i żona, jest kwestią poważnego podejścia do wspólnego związku. A nie: kochamy się, ufamy sobie a reszta się jakoś ułoży.

"A ile rozpada się związków, w których jest seks przed ślubem?? " myśle że identyczna ilość jak tych drugich:) w każdym razie obracając się w kręgach ateistów i ludzi baaardzo wierzących, nie zauważam różnicy.

tak że: masz prawo wierzyć w to co wierzysz i robic co tylko ci się spodoba, jednakże proponuję nieco więcej hm....pokory przed nieznanym. w wieku 22 lat pozjadało się wszystkie rozumy i wszystko jest czarne albo białe. a tymczasem tak nie jest (i chyba wlaśnie dlatego życie jest tak ciekawe)

ja tylko usiłuję znaleźć odp. na pyt:  PO CO? jaki jest sens w unikaniu seksu, powstrzymywaniu się ?

W moim otoczeniu mam przykład jednego rozwodu, pozostałe pary (mówię tu oczywiście o osobach 40+, które dobrze znam) są szczęśliwe, nie mieszkały ze sobą przed ślubem. Jak było z seksem to nie wiem oczywiście dokładnie, ale o części wiem, że czekały. Moja mama też często mi powtarza, że najważniejsze by znaleźć kogoś wartościowego, dobrego człowieka. Bo że uczucie ma być to chyba oczywiste Mam fantastycznego tatę i ogólnie rodzinę, więc nie widzę powodów, by wątpić w ich wybory. Podsumowując, nie uważam, że pozjadałam wszystkie rozumy, przeciwnie moje zdanie opiera się o doświadczeniach osób sporo ode mnie starszych.   

Nie sądzę, żebym znała mojego chłopaka na wylot. Nawet jeśli mielibyśmy się  jakiegoś powodu rozstać, to na pewno nie będzie to spowodowane brakiem seksu ale jakimś niespodziewanym wydarzeniem, zmianą patrzenia na świat. Nie wiem w sumie przez co, skoro zdradę (emocjonalną, nie fizyczna) przetrwaliśmy.

Seks na pewno jest ważny w małżeństwie, chodziło mi o to, że jak coś jest w nim nie tak, to można jakoś się porozumieć, nie stanie się to podstawą do rozpadu skoro można było 7 lat tego nie robić ;P Btw, skoro 4,5 roku zleciało to 2,5 przejdzie, nie widzę problemu.

Wiecie, ale takie oderwanie tego tematu od wiary nie ma sensu. Jestem szczęśliwa żyjąc w czystości (zdarzały się odstępstwa, wtedy było gorzej), bo czuję siłę będąc w relacji z Bogiem tj. w stanie łaski uświęcającej. Nie umiem bez tego żyć i temu podporządkowuje swoje decyzje. Jeśli nie doświadczyłyście takiego pragnienia Komunii to ciężko mi będzie to wyjaśnić słowami dlaczego czekać do ślubu. To kolejna oczywistość mojego życia

pozwólcie, ze zacytuję list do Rzymian (14,1-3):
"(1) A tego, który jest słaby w wierze, przygarniajcie życzliwie, bez spierania się o poglądy. (2) Jeden jest zdania, że można jeść wszystko, drugi, słaby, jada tylko jarzyny. (3) Ten, kto jada [wszystko], niech nie pogardza tym, który nie [wszystko] jada, a ten, który nie jada, niech nie potępia tego, który jada; bo Bóg go łaskawie przygarnął."

i wszystko na temat:) Kto miałby z tego powodu upaść duchowo- potrzebuje celibatu, komu to niepotrzebne -nie potrzebuje. I koniec , właściwie

Otóż to. Dla jednej pary wspólne przeżywanie męczarni wstrzemięźliwości przedślubnej scementuje ich związek na wieki, a inna para pójdzie razem do łóżka na pierwszej randce i zakochają się w sobie bez pamięci, a ich namiętny związek będzie długi i szczęśliwy (znam taką jedną parę, których związek trwa już kilkanaście lat ) . Jedynym prawdziwym wytłumaczeniem wstrzymania się z seksem do dnia ślubu jest powód religijny, tylko i wyłącznie. Nie ma co dorabiać innej ideologii, że to lepsze/gorsze dla związku, wzmacnia/osłabia wzajemne relacje, bo ile związków tyle modeli budowania tychże relacji.
Z pewnością zarówno Kościół Rzymsko - Katolicki jak i inne wyznania chrześcijańskie oraz nawet inne wielkie religie kładą nacisk na kwestię wstrzymywania się z seksem do ślubu. Czy obecnie, gdy małżeństwa zawiera się w coraz późniejszym wieku jest to realne oczekiwanie, wydaje mi się że nie.  Gdy kobiety wychodziły za mąż w wieku lat 18 lub 19 a mężczyźni niewiele później, zaś narzeczeństwo trwało pół roku i prawie się nie zdarzało mieszkanie wspólne przed ślubem było to bardziej możliwe do osiągnięcia. Jest to bardzo duże wyzwanie dla człowieka, chcącego żyć zgodnie z nauczaniem swojego Kościoła.

w wieku 18-20kilku lat libido az wyje=D=D cytat dnia-D

Oczywiscie rozumiem, ze kazdy ma swoje poglady religijne i ma do nich prawo, ale taka wstrzemiezliwosc wydaje mi sie zle ukierunkowana.

Raz bylam zareczona z gosciem ktory mi sie wydawal osmym cudem swiata jak go poznalam. Dopiero jak razem zamieszkalismy i zaczelismy uprawiac seks (bo on byl z takich czekalskich tez-nic nie za szybko, a najlepiej po slubie) to sie okazalo, ze on ma milion dewiacji sadomasochistycznych (nic w tym zlego ale nie w moim guscie) i ze jest agresywnym, paranoicznym alkoholikiem z mentalnymi problemami. Dlugo to nie potrwalo. Zanim zaczelismy wspolzyc i mieszkac razem ja go przez rok znalam, co widocznie nie pomoglo mi wcale go naprawde poznac. Szydlo wylazlo z worka, a tak wlasnie, "w praniu". Gdybym ja tak dzielnie czekala na poslubna konsumacje i kohabitacje to albo bym byla w malzenstwie z piekla albo BARDZO szybko po rozwodzie.

Nie chce nikogo urazac. Jak powiedzialam, kazdy ma prawo do opinii. Wydaje mi sie to tylko bardzo niewskazane by na slepo wstepowac w, co bylo nie bylo, jest podpisaniem prawnie zobowiazujacego dokumentu.

ano chyba że Autorka wyraźnie zaznaczy, że chce wypowiedzi tylko osób wierzących i to Katolików I ogólnie, że sprawa wstrzemięźliwości ma podłoże czysto religijne.

no to ja ostatecznie powtórzę co o tym myślę

pozwólcie, ze zacytuję list do Rzymian (14,1-3):
"(1) A tego, który jest słaby w wierze, przygarniajcie życzliwie, bez spierania się o poglądy. (2) Jeden jest zdania, że można jeść wszystko, drugi, słaby, jada tylko jarzyny. (3) Ten, kto jada [wszystko], niech nie pogardza tym, który nie [wszystko] jada, a ten, który nie jada, niech nie potępia tego, który jada; bo Bóg go łaskawie przygarnął."

i wszystko na temat:) Kto miałby z tego powodu upaść duchowo- potrzebuje celibatu, komu to niepotrzebne -nie potrzebuje. I koniec , właściwie

kowaledlo na pewno plus, że mieszkacie razem- to pozwoli sie wam poznać dobrze.

kiedyś, parę lat do tyłu jak zamieszkalam z facetem, spytałam znajomego księdza jak to jest jesli chodzi o grzeszenie, tak być razem, spać itp, ale bez seksu, no więc ksiądz mi wyjaśnił, że juz samo pożądanie tego kogoś obok to grzech, no ale jak nie pożądać ukochanego mężczyzny? więc skoro już grzeszyć to do końca

A skąd ty wiesz czy nie przechodziliśmy? 
Napisałam "męczarnie wstrzemięźliwości", bo przechodziłam onegdaj taki okres (nawet parę razy):) a i czytałam wypowiedzi par, które męczarnie wstrzemięźliwości przeżywają co miesiąc w imię tzw. naturalnego planowania rodziny . Dla normalnego, zdrowego człowieka, zwłaszcza młodego, nie jest łatwe, mając na wyciągnięcie ręki swego jak to pięknie w Biblii nazwano - oblubieńca, zachować wstrzemięźliwość. Oczywiście siła woli może wiele, ale nie zmienia to faktu, że czasem bywa ciężko (na prawdę znam to z własnego doświadczenia, nie ty jeden taki dzielny jesteś).