chce odejść od męża po roku małżeństwa - Netkobiety.pl

Alkohol niszczy. Jeżeli twój mąż tego nie zrozumie to odejdź. Może przemów do niego przez jakiegoś jego kolegę, Ojca ...

Dziękuje za odpowiedź tego potrzebowałam jakieś postronnej opinii innej osoby

wiem że nikt mnie nie zmuszał do ślubu i może to głupio zabrzmi ale wesela nie żałuje bawiłam się świetnie ale chodzi o samo wesele a niestety związałam się papierem w kościele no ale cóż każdy jest mądry po fakcie

może kiedyś będę szczęśliwa dziękuje za odpowiedź

Mysle, ze jako DDA masz problem z odmawianiem i uzalezniasz sie od toksycznych ludzi i sytuacji.
Twoj maz traktuje Cie bardzo zle. Zycie z alkoholikiem, bo tak smialo mozna nazwac osobe pijaca pare drinkow codziennie, czesto prowadzi do przemocy. Dodatkowo facet ma jakies dziwne obsesje. Zrobilas blad wychodzac za maz. Trudno, stalo sie. Nie ma co plakac nad rozlanym mlekiem, tylko spokojnie pomyslec, co dalej. Niewazne ile czasu jestescie malzenstwem; wazne, ze cale to malzenstwo to wielka porazka. Nie robisz zle, chcac odejsc.

Dziewczyno, bierz nogi za pas i zwiewaj jak najszybciej. Nie czekaj aż piekło Ci zgotuje. Nie macie dzieci, wiec będziesz odpowiedzialna tylko za siebie i na pewno sobie poradzisz.
Ratuj się, nie czekaj aż zrobi Ci krzywdę.

Trzymam kciuki!

Witam.
Na początku powiem jak było u ,mnie.
poznaliśmy się prawie 4 lata temu.po roku się zareczylismy,w miedzy czasie poroniłam...
Potem postanowiliśmy wziąć ślub kościelny,No i się zaczęło...Jego rodzice non stop pożyczali od nas pieniądze,a gdy ja nie chciałam już im dawać to sie zaczęły ciągle kłótnie,zaczol mnie cigle okłamywać,zaciągać długi.Miesiąc po ślubie pokłóciłam sie z teściami ponieważ zepsuli nasz samochód i dowiedziałam sie tego od znajomych a jak ich o to pytałam to mówili ze jest wszystko ok.Któregoś razu jedank przyznali sie ze jednak go zepsuli a mnie nie okłamywali tylko nie mówili prawdy nie wytrzymałam i sie poklocilismy prze kilka miesięcy sie nie odzywałam z teściami a z mężem to byl po prostu koszmar...miałam do niego zal ze w ogóle nie trzyma mojej strony...W Wielkanoc sie pogodziliśmy ale miedzy mna a moim mężem nie było dobrze,Podczas tego związku przestałam sie śmiać,ciągle płakałam.Ciągle sie kłóciliśmy,raniliśmy,w ogóle nie rozmawialiśmy o ważnych sprawach,on miał tylko jeden temat swoja praca.

Trzy dni temu juz za dużo tego bylo i spakowałam rzeczy i sie wyprowadzialam i zdecydowałam na rozwód po pol roku małżeństwa.Znalazłam prace i zaczynam nowe życie ,będzie bardzo ciężko na nowo poukładać sobie życie,ale w tym związku ja bym zniszczyła sobie życie i nie zeluje tej decyzji,czuje jak by mi jakis ciężar spadł z serca.Myślałam ze będzie mi ciężko ale nawet ani razu nie zapłakałam.

Tobie radziłabym zrobić to samo,człowiek który pije jesli sam nie widzi problemu nigdy sie nie zmieni.
Zawsze alkohol będzie ważniejszy,a jesli on tak cie traktował to nie kochal cie naprawde.Po za tym kiedys moze cie nawet uderzyc.
Ja tez sie dlugo balam zrobic tego kroku bo co powiedzą rodzice i jak sobie poradzę,ale nie jest tak zle jak myslalam...
Wiec to od ciebie zalezy czy chcesz zniszczyć sobie zycie przy nim czy ułożyć na nowo i byc szczęśliwa

Dziękuję bardzo za odpowiedzi to dało mi siły a wogle post monisi1750 czytałam go i dużo rzeczy jest tak jak u mnie i jestem już prawie na 100% pewna ze najlepszym wyjściem będzie odejść..... Muszę znaleźć więcej siły....

Dziękuje:)

A po co był ślub?? Sama nie wiem a tego już nie cofnę....

Na ucieczkę nie jest nigdy za późno.Pomyśl czy chcesz aby twoje dzieci wychowywały sie  w takiej rodzinie gdzie nikt nie jest szczęśliwy...?mi tez maz mówił ze nie pozwoli mi odejsc tyle ze ja mogłam liczyc na pomoc rodziny...

Slub byl ponieważ byla i miłość albo cos na jej podobieństwo,moj maz sie zmienił,teraz mowi ze sie zmieni ze bede miala jak księżniczka,ale na jak dlugo tydzien,miesiac? tacy faceci sie nie zmieniają a jak mu pokażesz ze ci na nim zalezy dasz mu kolejna i kolejna szanse to zobaczy ze ci na nim zalezy i bedzie cie traktował jeszcze gorzej.

To prawda zaczac od nowa jest bardzo ciezko ale trzeba znalezc sile i walczyc o nowe zycie bo inaczej bedziesz do konca zycia nieszczęśliwa...
wiem jak mi jest ciezko,ciagle ktos o niego pyta ,a ja nie mam ochoty rozmawiac to moja prywatna sprawa,czasem jeszcze tesknie ale to minie z czasem,poczulam ulge kiedy odeszlam i wiem ze gorzej niz bylo nie moze byc i chce zaczac nowe zycie bez niego....
Mam nadzieje ze i Wy podejmiecie wlasciwa dla was decyzje,trzymam mocno kciuki...pozdrawiam

Swoja pierwsza milosc zostawilam po 6latach zwiazku a3 latach malzenstwa bo pil i ani dziecko ani ja go nieinteresowalismy, ulozylam se zycie to sie odcknal ze chce nas zpowrotem ale pic nieprzestal dlatego kazalam mu zapomniec o mnie na kontakt z synem niezabranialam ale alkochol byl mu wazniejszy. Kochalam go strasznie go kochalam ! W tamtym roku w pazdzierniku dostalam telefon od cioci ze odbedzie sie jego pogrzeb ! To byl prawie koniec swiata dla mnie, do dzis czesto o nim mysle a kazdej nocy mi sie sni nie wiem dlaczego niechce tego bo wtedy mysle jeszcze wiecej ale sni mi sie dalej...

Przeczytałam.

Twój ostatni post to usprawiedliwianie się, pokazywanie przyczyn, dla których podjęłaś decyzję o dalszym trwaniu u boku. Nie rób sobie krzywdy. Nie usprawiedliwiaj się sama przed sobą. Powiedz i powtarzaj sobie: "Podjęłam decyzję o pozostaniu, bo mam z tego określone korzyści.".

Nic nie musisz. Możesz. Nie musisz go opuszczać. Możesz. Możesz też żyć z nim dalej. Nie katuj się tym "muszę", "powinnam". Oprócz poczucia winy, frustracji, żadnego pożytku z wmawiania sobie czegokolwiek nie ma. Paradoksalnie, uświadomienie sobie własnej decyzji o trwaniu i rezygnacja z tłumaczenia się często sprzyja... podjęciu decyzji o opuszczeniu toksycznego związku.

Dlaczego? Dobre pytanie

Byłam nauczona zawsze że ja się nie liczę że najważniejsi są inne osoby.....

Nie masz pojęcia jak bym chciała.
Chciałabym żyć tak żeby się uśmiechać.

Jestem za słaba:(

Pamiętam jedną historie z lat "młodzieńczych" powiedziałam swojej mamie jak się czuje (miałam duży rygor) a ona do mnie jak chcesz możemy Cię zamknąć w psychiatryku od tamtej chwili uświadomiłam  sobie że nic nie daje gadanie komuś o sobie a tym bardziej osobie w roli Pani psycholog.

Muszę sama sobie poradzić i wiem ze muszę dać radę. Musi mnie coś porządnie pierd.... wtedy pokaże wszystkim że ja też potrafię walnąć w stół i zniknę...

Dziękuje

Witaj,

Wydaje mi się, że musisz siebie pokochać. Na tyle by uwierzyć, że zasługujesz na szacunek (obrażając Cię, Twój mąż już przed ślubem nie okazywał Ci go), szczęście, miłość. Przez wiele lat byłam sąsiadką rodziny, gdzie mąż, pan S.,  nadużywał alkoholu - uwierz mi, Twoja miłość go nie uleczy. Wyszłaś za mąż za niego, więc podejrzewam, że Twój mąż ma jakieś zalety, które Cię do niego przyciągają, ale alkohol jest w stanie zniszczyć wszystko. WSZYSTKO. Alkoholik jeśli nie przyzna się sam przed sobą do choroby i nie pójdzie na odwyk, skazany jest na równię pochyłą i ciągnie za sobą wszystkich, którym na nim zależy.

Moi sąsiedzi mieli syna, a on kiedy mógł uciekał z domu, nie mógł znieść ojca. Lata mijały, w końcu S. tak się stoczył, że już wszystko mu było jedno z kim pije, zapraszał do domu bezdomnych (!) i pił razem z nimi. Kiedyś poczekali jak zaśnie z upojenia, a potem wynieśli mu wszystko co bardziej wartościowe z domu. W mieszkaniu unosił się smród. Żona była drobną kobietą, nie miała siły zanieść go do wanny, a on albo był pijany albo miał kaca. Oczywiście, że nikogo do siebie nie zapraszała. Było jej wstyd.

Potem jego choroba, konieczność brania leków. Wyprowadzka syna, który nawet gdy zaczął własne życie nigdy się nie uśmiechał. Oczywiście S. nie brał leków, bo do tego trzeba by odstawić alkohol. Skutek był taki, że amputowali mu nogę. Miał protezę ale chodzić się nie nauczył, bo jak się jest pijanym to ciężko z równowagą. Leków nie brał dalej, amputowali mu drugą nogę. Jeździł na wózku i pił dalej. Kiedyś mój tata znalazł go na podłodze w klatce schodowej, z zakrwawioną głową. Przewrócił się wraz z wózkiem, był pijany.

GDzie jest teraz S.? Od zeszłego roku na cmentarzu. Nie widziałam NIGDY by jego syn czy żona choć raz się uśmiechnęli. Jego już nie ma, ale to wszystko rzuca się cieniem na jego bliskich... Prawie 30 lat cierpienia...

Odeszłm!!!! Jestem teraz sama jak palec musiałam jak najdalej sie wyprowadzić chce sie spotkać cały czas serce mówi ze nie ale on straszy ze sobie cos zrobi. Sprawa świeża bo dopiero druga noc i boje sie ze nie dam rady:(

Dziękuje tego mi trzeba motywacji:) musze dać radę dla siebie tym bardziej ze nie wyprowadziłam sie przez wyzwiska ale siniaki musze dać radę musze w to wierzyć:)

Tez mi radzono zeby z tym iść i założyć mu niebieska kartę ale ja nie chce juz z nim mieć nic do czynienia.... Jestem 300km dalej mam nadzieje ze mnie nie znajdzie

Ja mam dużo świadków jak mnie traktował a ta całe sytuacje miały miejsce tydzień temu na twarzy juz zszedł na rękach zostało i nie chce z tym biegać na policję . Jak będę chciała rozwodu nikt nie stanie po jego stronie bo dużo osób wiedziało jak sie zachowuje. Jestem dobrej myśli

Boże daj siły mi zeby to wytrwać

Jak wrocisz bedzie mial nad Toba przewage i bedzie wiedział , ze jestes mu uległa , Mimo bolu serca i wariacji w samym sobie postaw na swoim i nie wracaj .
Nie jestes sama , tak Ci sie tylko wydaje . Jest wiele skrzywdzonych samotnych kobiet  ibedzie . A z alkoholem nigdy Ty nie wygrasz

Witaj Basiu! Poradzisz sobie, nie możesz w żadnym wypadku się z nim kontaktować, najlepiej w ogóle nie odpisuj na jego SMSy i mejle, bo będzie próbował Tobą manipulować. Zadbaj teraz o siebie. Poszukaj pracy w nowym miejscu, może jakiś kurs po godzinach (żebyś nie miała za dużo czasu na myślenie) albo aerobik? Na takich zajęciach grupowych można poznać wiele życzliwych osób

Witam

już dwa tygodnie poza domem... Jak jest:) codziennie telefony od znajomych mówią że jestem silna że pod żadnym pozorem nie mam do niego wracać nawet dostałam propozycje pracy i mieszkania za darmo bliżej moich rodzinnych stron:)

Jak rozmawiam z znajomymi to mówią że jestem o wiele spokojniejsza tak jak kiedyś

czuje że żyje:)

wiem że będzie dobrze.

Nie tęsknie za nim jest mi niesamowicie dobrze bez niego....

Pozdrawiam
i dziękuje

Trzymam mocno kciuki