Problem z wyznaniem miłości - Netkobiety.pl

no to mu nie mow ze go kochasz. po co ci to? naprawde musisz miec wszystko powiedziane. skoro wiesz ze chlopak za toba szaleje, ty go kochasz i niech tak zostanie. ale nie wszystko musi byc nazwane.

Jak odwzajemni to też problem, bo skoro poprzedni partner ją skrzywdził, to za chwilę zaczną się domysły, wątpliwości itp.

A co tu jest do przemyślenia? Miłość to nie kupno nowych butów, ani wzięcie kredytu, gdzie faktycznie trzeba przemyśleć to i owo. Miłość to nie jest logiczna decyzja. Miłość....to miłość. Albo się ją czuje albo nie. Jeśli wyznanie miłości osoby, z którą jest się bardzo blisko, spotyka się, rozmawia, spędza wspólnie czas itp, nie zdejmuje klapek z oczu no to marne szanse na szczere uczucie. To raczej gra na czas, przyjaźń połączona z seksem i w zasadzie niewiele więcej.

No właśnie - czyli nie kochałaś w danym momencie. Grałaś na czas, aż i u ciebie zaiskrzyło. Ale spotykałaś się w tym czasie dalej ze swoim lubym, uprawiałaś seks itp? Jeśli tak....to co by było, gdybyś jednak nie pokochała?

Jeśli nic nie było i po prostu uczucie się w tobie rozwijało, no to ok. Ale to rodzi dziwną dość sytuację według mnie. Jedna osoba kocha, mówi i okazuje to drugiej osobie. Żyje nadzieją. A druga ani nie daje kosza, ani nie zobowiązuje się do niczego. Tylko też ile czasu taki układ może trwać?

tak długo aż ta "chłodna" strona nagle nie rzuci. I jeszcze będzie uważać, że jest w porządku, bo przecież nic nie mówiła, niczego nie obiecywała.

Miłość to piękna rzecz. Warto o nią dbać i ją pielęgnować. Ale trzeba być jej pewnym. Tutaj nie ma "chyba", "nie wiem", "zastanowię się". Skoro ktoś ma takie myśli, no to nie jest to miłość, a mieszanka przyjaźni z pożądaniem. Ciężko to rozróżnić - zwłaszcza jeśli ma się szczere intencje wobec drugiej osoby. Ale z czasem to zacznie wychodzić i zacznie się psuć...

Tylko to trwa półroku i ile jeszcze ma trwać. Bo póki co to oboje się boją i czekają To już nie zauroczenie, dochodzą do momentu gdzie coś powinno się stabilizować. Jak przegapią, to jedno z nich może pęknąć i się skończy. Bo ile faktycznie można czekać ? Ty czekałaś, ale piszesz że "miłość mi wyznawana jest sensowna", czyli znałaś to słówko z drugiej strony i tylko na zimno rozpatrywałaś ze swojej: warto czy nie. Obawiam się, że gdybyś uznała że nie, to być go spłukała w wc ? Tylko co on by myślał o Tobie ?

6 mies. 6 mies. nierówne. Wszystko zależy od tego, ile mają lat, czy razem mieszkają, jak często się spotykają.

Nie rozumiem tylko jednego, czy tak na prawdę jeśli póki co wszystko jest super, to nie można po prostu się tym cieszyć. Czego się bać w związku, w którym dobrze się dzieje? Są długoletnie patologiczne związki, gdzie niby jest miłość (bo się ją deklaruje), ale jest kłamstwo, nielojalność i jeszcze gorsze rzeczy.
Czy związek udany to tylko taki, w którym jak najszybciej trzeba sobie wyrecytować "kocham"?

Faktycznie moja historia była taka, że to facet w moim ostatnim związku pierwszy powiedział, że mnie kocha. Nie, nie rozpatrywałam na zimno niczego, by najzwyczajniej w świecie było mi z nim bardzo dobrze, szanowałam go i ceniłam. Na moje odwzajemnienie musiał jednak chwilkę poczekać. Gdyby jednak moje uczucie zamiast rosnąć topniało, szybko by się o tym dowiedział.
Nigdy nie spłukiwałam facetów w klozecie. Wymagałam od nich szacunku do siebie i tym samym się im odwdzięczałam.

Tak jak pisałam, doświadczenie często weryfikuję, czym ta miłość dla nas jest. Ja miałam w tamtej sytuacji bardzo marne poprzednie doświadczenie, czyli związek kilkuletni z facetem pełny miłości słownej. On mi i ja jemu bardzo szybko miłość wyznaliśmy. Miało być tak pięknie. I co? No facet mnie zdradził.
Dlatego kolejnym razem, moje uczucie potrzebowało więcej czasu na rozruch

Btw, ten drugi mężczyzna, który na swoje "kocham" nie usłyszał od razu odwzajemnienia, jest teraz moim mężem. Teraz, gdy jestem już bardzo pewna tego uczucia, powtarzam mu te słówko tak często, jak przyjdzie mi na to ochota

Uczuć nie mierzy się miarką. Tak samo jak ciężko podać ich konkretną definicję.
Nie mogę Ci precyzyjnie odpowiedzieć na to pytanie, bo moim zdaniem tu nie ma jednej trafnej odpowiedzi.Wszystko zależy od konkretnej sytuacji, na która wpływa wiele czynników (tak jak pisałam: wcześniejsze doświadczenia, oczekiwania, wiek partnerów, intensywność związku).

Trochę czasu to moim zdaniem w tym przypadku synonim zwrotu "w odpowiednim czasie". No nie da się tego doprecyzować. Ja wiem, że umysły ścisłe będą się buntować, bo wszystko musi być policzalne, ale w tym przypadku się nie da
Myślę, że można by było zaryzykować wyznaczenia ewentualnych ram odnośnie optimum i maximum, ale ja się chyba nie podejmę dokładniejszego stwierdzenia niż to, że nie może się to ciągnąć latami. A doświadczenie podpowiada mi, że raczej powinno to nastąpić w pierwszym roku związku, ale to też zależy od czynników wymienionych wyżej.

Generalnie dla mnie najważniejszy jest mój odbiór faceta/związku. No super, że mi ktoś miłość wyznaje, jak widzę, że mu się chyba definicję pokitoliły, bo czyny słów absolutnie nie potwierdzają.
I choć raczej jestem próżną kobietką i mam duży apetyt na miłe słówka, to i tak lepiej na mnie działa to, co facet robi niż mówi

Wiesz, ja na przykład mam problem z wyrażanie uczuć. Nie łatwo jest mi powiedzieć, że kogoś kocham, że mi zależy itp. Twój chłopak może, i raczej na pewno, ma z tym też problem. Bo skoro czyny pokazują, że mu zależy to jakże mogłoby być inaczej. Sama mówisz, że szaleje za Tobą i uważam, że chłopak, który by się nie zakochał tego by nie robił. Zresztą faceci zwykle mają z tym problem, więc nie przejmuj się, bo wszystko podąża w dobrym kierunku. Ponadto, nie wiem dlaczego tak Ci zależy na tym żeby powiedział te dwa słowa: "Kocham Cię". To są tylko słowa, ja mogę wyjść na ulicę i każdemu powiedzieć, że go kocham. Przynajmniej dla mnie liczą się bardziej czyny, niż tylko puste, wyklepane formułki. A po zachowaniu widać, że Cię kocha więc możesz być pewna jego uczuć. W końcu Ci to powie, bo na każdego przychodzi czas, ale to będzie tylko i wyłączenie dopełnienie jego stosunku do Ciebie. I w dodatku uprawiacie jakąś głupia gierkę, który pierwszy powie. A może to on czeka na Twoją reakcje, Ty czekasz na jego i się nigdy nie dogadacie. Pierwsza się wysuń jeżeli Cie to dręczy. Zobaczysz wtedy jak on się zachowa.

Innymi słowy mówiąc mniej myślenia, a więcej działania. Bo kiedyś przychodzi taka chwila, że człowiek zastanawia się, myśli, gryzie się wewnętrznie......a w tym czasie czar pryska i nastrój się ulatnia. Więc zamiast kombinować jak koń pod górę to trzeba przyciągnąć do siebie i pocałować. A co!

No, ale też nie ma co z drugiej strony popadać w skrajności i o swoich uczuciach nie mówić wcale, bo to przecież nie o to chodzi. A tymczasem tak to wygląda u autorki wątku - a przynajmniej ja takie odnoszę wrażenie.

Raczej tak. Chwilowo jakieś zawirowania mogą być - wiadomo. Czasem się czuje taką mieszankę, że ciężko owe uczucia określić. Niemniej jednak to nie trwa miesiącami, ani choćby tygodniami....

Jak ktoś rzuca tym słowem na prawo i lewo, to faktycznie źle to wróży. Ale jeśli autorka wątku pisze "Jestem z chłopakiem od ponad pół roku." a mimo wszystko kisi się, aby mu o powiedzieć o swoim uczuciu, bo nie jest pewna tego jak jej towarzysz zareaguje, no to coś jest nie tak.

Jak można być zaskoczonym wyznaniem miłości jeśli jest się z kimś w związku, darzy uczuciem i szaleje na punkcie osoby owo uczucie wyznającej? Jak można być zaskoczonym wyznaniem miłości po przeszło pół roku, jeśli spędza się wspólnie niemal każdą wolną chwilę, rozmawia o wszystkim i o niczym, przytula, całuje, żartuje, wygłupia czy również uprawia seks/pieści wzajemnie ? Ja rozumiem, że można być zaskoczonym takim pospiesznym wyznaniem po kilku spotkaniach czy po kilku tygodniach, ale po pół roku związku?

ona się stresuje, ja ją rozumiem bo też się stresowałam
Skoro są od pół roku to ona sama się zastanawia dlaczego on jej jeszcze nie powiedział, skoro ona już nie wytrzymuje i najchętniej by mu to wykrzyczała.
Może i on się stresuje jakoś.
Za mało informacji nam autorka dała i możemy sobie tak gdybać dalej

pięknie napisałeś....

mój przypadek to taki spotykamy się od ponad miesiąca co drugi dzień tak mniej więcej i spędzamy ze sobą całe dnie, robimy dokładnie to co wymieniłeś wyżej, mamy swój bagaż życiowy, swoje lata, wiec wiemy co to miłość, a co nienawiść...
ja powiedziałam pierwsza ze go kocham po miesiącu i tygodniu bycia razem, on zapytał czy naprawdę go kocham, jak potwierdziłam, to odpowiedział tylko, ze zaczyna tez coś czuć do mnie coraz bardziej...
szczerze to nie spodziewałam się takiej odpowiedzi, sama nie wiem czego się spodziewałam, powiedziałam to tak spontanicznie ze sama byłam zaskoczona swoim wyznaniem...

mam tylko nadzieję, ze nie będę musiała na jego magiczne słowa czekać w nieskończoność.. bo inaczej będę miała podejrzenia ze mnie wykorzystuje..