Kłamię o imieniu - Netkobiety.pl

Kasia czy Ania ?

Trochę to głupie,bo jak z kimś z tych nowo poznanych osób zaprzyjaźnisz się to juz na starcie będziesz spalona bo okłamałaś tą osobę w tak głupiej sprawie.

W sumie to rozumiem, bo sama mam okropnie popularne imię i po wyjeździe za granicę je zmieniłam. Jeszcze nie urzędowo, ale przedstawiam się inaczej. O ile trzymasz się jednego imienia, które Ci się bardziej podoba i z którym się identyfikujesz, to ok. Gorzej jak imię zmieniasz pod wpływem chwili...

SoulImperfect zmień imię w Urzędzie Stanu Cywilnego. Możesz, jeśli skończyłaś 18 lat. Wiesz kto to jest Maja Frykowska? A może kojarzysz Ahnieszkę Frykowską zwaną "Frytka" ?;)  Ona zmienila  sobie imię na Maja, bo zawsze się jej podobało i czuła ,że to "jej" imię. Da się

Mam 20 lat, wiec jestem pełnoletnia już.
Nie zawsze podaję inne, mam takie swoje ulubione typy, chciałam się trzymać jednego, ale były osoby, ktore mnie do niego skutecznie zniechęcały okropnymi komenatarzami i  takim 'pfff już mogłaś sobie lepsze wybrać'.

Przykład z Anią z Zielonego Wzgórza jest idealny!
Przy zdemaskowaniu, bo zdarzyło mi się, że ktoś odkrył, że mam na prawdę inne imię (w tym mój były chłopak), było oburzenie i że jestem niedopieszczona jakaś, że wymyślam sobie górnolotne imiona, a nie chcę być zyczajną dziewczyną i zaraz próba zwaracania sie do mnie prawdziwym imieniem, którego - odpowiadajac na pytanie - nieznoszę tak, że na jego dźwięk czerwienieją mi policzki i dłonie mi sie pocą. Ale ja faktycznie jestem niedopieszczona (psychicznie rzecz jasna), nie mam sie co wypierać.

Słowem - oni uważają, że przez taką zmianę na oryginalne imię ja sie wywyższam i próbuję udawać kogoś lepszego niż jestem. A ja po prostu próbuję być sobą tak, a nie odgórnie przydzieloną do jakiejś grupy.

Pewnie dorabiam do tego ideologię, bo są na świecie wieksze problemy.

Podniosłaś mnie na duchu. Zawsze miałam jakiś kompleks bycia 'kolejną cegłą w murze' jak to śpiewali w pewnej piosence, a przecież każdy człowiek jest inndywidualnością. Bardzo podobały mi sie oryginale imiona, bo ci którzy je nosili sprawiali wrażenie ciekawszych, posiadających jakąś niezwykłą historię (choć to tylko moje odczucie i w rzeczywistości mogło być inaczej).

Moim zdaniem powinnaś zmienić swoje imię na takie jakie pragniesz nosić i tyle. Jeżeli tylko Ci to pozwoli sie dobrze czuć to zmień i będzie po problemie

Ja mam dość rzadkie imię, choć może niezbyt oryginalne. Mojej córce też dałam oryginalne dość. I żałuję. Bo moda przemija, człowiek dojrzewa i taka zbędna oryginalność wcale mu nie jest potrzebna. I nie chciałbym żeby ktoś przedstawiał się wymyslonym imieniem. Od razu stałby się niewiarygodny , zwykły kłamczuch... Kiedyś ktoś mi powiedział, że nieważne jakie imię - ważne jak się je wymawia.. Jeśli z sympatią, radością to jakie to ma znaczenie czy masz na imię Basia czy Lukrecja...?

ale dalej się nie dowiemy jak masz na imię ?:)
pewnie łądnie, a skoro Ci tak przeszkadza, zmien.
zwyczajnie zmien.

Ja też tak na początku robiłam, ale zawsze były komentarze "czemu nie lubisz swojego imienia, przecież jest piękne' albo 'znam z dziesięc dziewczyn o tym imieniu i żadna nie narzeka' 'ciesz sie, że nie nazywasz się Kunegunda' itp oraz owocowało to tym, że często te osoby zwracały się do mnie prawdziwym imieniem. Dopiero jak zaczęłam je ukrywać to tego nie robią.. dopoki się nie dowiedza ;] Czasem jeszcze myślą, że to zabawne jak się do mnie tak zwrócą.

Przykre, że np moje kuzynki, wiedzą o moim afroncie do imienia a mimo to, kiedy byłam u nich w odwiedzinach, od razu z miejsca przedstawiły mnie swojej znajomej moim prawdziwym imieniem, zanim jeszcze zdążyłam wyciągnać rękę na powitanie.

Wiem, że wiele osob to bagatelizuje, ale chyba w życiu chodzi o to by być sobą, jakoś się odnaleźć, a przez to imię czuję się szara i nudna.

pytam sie i nie lubie jak ktos mnie olewa, koniec na ten temat.
zegnam.

Ot i! Ciut asertywnosci dziewczyno. Anna-Julia o ktorej mowie czasem grzecznie ale bardzo stanowczo stwierdzala: mam na imie Julia. Zwykle raz pomagalo.

Wtrącę swoje trzy grosze
Jako dziecko nienawidziłam swojego imienia. Chyba dlatego, że siostra zdrabniając moje imię nazywała mnie.... "Krosta" A mam na imię Karolina.
Któregoś pięknego dnia na wizycie u psychologa usłyszałam: "Karolina, jakie ładne imię. Jak ta księżniczka." I od tamtej pory jestem księżniczka Karolina i nie zamieniłabym się żadne inne imię
Nie mam drugiego imienia i nie pamiętam żebym kłamała z tego powodu. Na bierzmowaniu wybrałam Gabriela. Czasami osoby, które dobrze mnie znają mówią do mnie Gabi. Mam kolegę, który za nic w świecie nie powie do mnie Karolina tylko właśnie Gabi
Lubię jak mówią do mnie: "Karola", "Karolajna", albo nawet po prostu Karol
Moja córka będzie miała (kiedyś) na imię Martyna lub Marcelina.
Wracając do tematu - rzecz gustu. Jeśli naprawdę masz dosyć swojego imienia - zmień je. Albo może spróbuj polubić tłumacząc sobie, że najważniejsza jest Twoja osobowość i że jesteś jedyną i wyjątkową dziewczyną o imieniu...

A zdziwisz się, ale mam Mam sporo zainteresowań, polegać mogę na pewno na mamie i przyjaciółce (bo ze znajomymi to wiadomo, jak to bywa). Chłopaka teraz nie mam, ale miałam wcześniej. Nie wyglądam też 'szaro', choć bez przesady - coś tam bym w sobie poprawiła. Ale jak tak sobie pomyślę, jak się nazywam to od razu czuję się mdła i niewyraźna jakaś.

A co pani taka ciekawska?:))I jeszcze się obraża bo nikt ciekawości jej nie zapokoił...

Powiem Ci,że ja kiedyś też parę razy ściemniłam.Ale wyłącznie pociągowym podrywaczom.Często jak studentka jeździłam pociągami z domu lub do domu.U mnie chyba było podyktowane kwestią niechęci do zawierania takich znajomości.
Moje imię też jest dość popularne zwłaszcza w moim roczniku.Ale powiem Ci,że jest mi bardzo miło gdy widzę dziewczynki w wieku mojej córki albo młodsze,które noszą takie jak moje imię:)

Myślałam nad zmianą w paoierach jednak teraz mam trwającą umowę i nie bardzo wiem jakby to było jakbym zmieniła dane osobowe. Dodam przy okazji, że nie mam drugiego ani z bierzmowania, także każda decyzja o mojej zmianie uraża rodzinę, zwłaszcza babcię. Przez to popsłuły się nasze relecje.

Oczywiście, że liczy się wnetrze i mało kto prócz mnie samej, ocenia mnie po imieniu (tak, wiem, ze to jest dziwne, ale właśnie dlatego, napisałam o tym na forum).

Są odpowiedniki, jednak w większości języków brzmi dość podobnie i też podobnie się pisze. Już nad tym myślałam kiedyś, jednak zmiana brzmienia na obce jak zrobiło to kilka koleżanek (Zosia -Spohpie czy Magda - Maggie) u mnie niemożliwa tak jak w przypadku np Joanny - po polsku przez j, po angielsku przez dż a pisze się tak samo ;]

No ale Anna, Ana, Anne, Annie to praktycznie cały czas to samo ;]

Zawsze jak już mi się jakieś imię spodobało to wszyscy mnie do niego zniechęcali albo mowili, że ono jest już zajęte 'jak? nie, no przecież tak to się może ciocia przedstawiać bo od jej imienia to pasuje'

No cóż
mnie śmieszą imiona takie jak Maja,Viola,Andżelika
imiona powinny być oryginalne i co najważniejsze o polskim brzmieniu

Ja mam bardzo oryginalne imię i  czasem wręcz przeciwnie do autorki wątku, przy poznawaniu nowych ludzi przedstawiam się pospolitym imieniem ale nie dlatego, że mi się nie podoba lecz żeby uniknąć dodatkowych pytań ( a dlaczego tak, a kto takie wymyślił imię itd ).

Wiesz ja nie chcę nikogo krytykować
każdemu podobają się inne imiona
pisałam tak bo na moją przyjaciółkę Marie wszyscy mówią Majka
na znajomą Andżelikę  mówią  Aga
na Violettę  Jolka
i dlatego dla mnie to jest śmieszne,
Nikogo nie chcę krytykować

Ja mam kolegę, na którego zawsze mówiliśmy Kuba. Aż któregoś razu, po roku przeszło znajomości, Kuba powiedział, że w dowodzie ma Darek... Ja o tym nie wiedziałam, jego starsi znajomi tak i doszliśmy do wniosku, że Darek w ogóle nie pasuje, a Kuba leży jak ulał^^

Niemniej, gdyby któraś mi się przedstawił jako Andżelika, Victoria czy jakoś w tym guście i zadzierałaby niesamowicie nosa, a potem dowiedziałabym się, że to Ania/Kasia itp to na pewno trochę bym się z tego podśmiewała Takie "udziwnione" imiona, amerykańskiego pochodzenia, jakoś zawsze nieszczęśliwie trafiają do dziewczyn pustych i głupich (co poradzę, obserwacja; na szczęście znam dziewczynę - Pamelę, która jest ogarniętą, inteligentną babką, z którą zadawanie się to czysta przyjemność i ona zdecydowanie łamie ten stereotyp). Czytałam, że takie górnolotne imiona najczęściej nadają swoim dzieciom ludzie mało zamożni i często... no mało inteligentni, żeby właśnie to dziecko poczuło się jakoś lepiej, żeby wynagrodzić mu słabszy start. A najbardziej śmiać mi się chce, jak jest taka nieszczęśliwa kombinacja imienia i nazwiska - Andżelika Kopa, Oktawia Duda... To w ogóle nie pasuje

Widzę że masz straszny problem by wyjawić nam swoje imię.
Chodź tu mogłabyś się po raz pierwszy odważyć! nikt Cie tu nie zna, nie wie kim Jesteś więc to najlepsze miejsce by w końcu to zrobić.
Tak dla ułatwienia powiem Ci, ze ja również strasznie wstydzę sie swego drugiego imienia...
Pamietam jeszcze jak chodziłam do liceum i taką sytuację; wychowawczyni poprosiła każdego by wstał i przedstawił sie pierwszym, drugim imieniem oraz nazwiskiem....oczywiście na głos przy całej klasie!!!
Oczywiście myslałam ze umrę ze wstydu...powiedziałam tylko pierwsze...a po skończonej lekcji poszłam osobiście do owej nauczycielki która uzupełniła listę moim drugim imieniem.
Ale teraz tym bardziej tu mogę zdradzić jak ono brzmi - Genowefa i musze dodać że mam trochę ponad 30 lat a to imie wybrała dla mnie moja babcia.
Więc nie sądzę by Twoje było gorsze od mojego

Zmiana imienia czasami bardzo ułatwia życie.
W mojej rodzinie panuje tradycja, że córka dostaje imię po babci ze strony mamy. W moim przypadku o tyle była to niekomfortowa sytuacja, że moja rodzina od strony mamy pochodzi z Armenii i dostałam imię co prawda ładne, ale zupełnie nieodpowiednie na Polskie warunki.
Zamieniłam więc w urzędzie pierwsze imię na drugie i funkcjonuje sobie jako Anna natomiast jako drugie imię mam wcześniejsze pierwsze.

Tekla...ojej.Czemu rodzice tak skrzywdzili dziecko takim imieniem.

Kiedyś moja mama pracowała z kobietą na którą wszyscy mówili Danuta. Kiedyś miała odebrać paczkę na poczcie. Była ona właśnie na Danutę zaadresowana. I był problem, bo babka miała w dowodzie Daniela. Paczki jej nie chcieli wydać i w końcu odesłali do nadawcy. Danuta/Daniela była dobrze po 40, tak dla tych, którzy uważają, że to fanaberie nastolatek.

Nie rozumiem, czemu ktoś nie miał by używać innego imienia niż ma w dowodzie, jeśli tak woli. Byle trzymać się konsekwentnie jednego imienia. Jak ktoś za każdym razem przedstawia się inaczej to rzeczywiście nie mam o takiej osobie najlepszej opinii. A jak wyjdzie, że masz inaczej na imię niż mówiłaś to po prostu powiedz, że prawdziwego nie używasz. Nie musisz się tłumaczyć ani dlaczego nie prawdziwe, ani dlaczego używasz tego a nie innego. To twoja prywatna sprawa.

Z rodziną może być gorzej. Może spróbuj podejść do tego jak do nielubianego przezwiska z dzieciństwa. Jedną z moich znajomych rodzice do tej pory nazywają "dziaba" mimo, ze jest już mężatką i ma dzieci. Na inną babcia mówi "pyzunia", a dziewczyna jest bardzo szczupła. A jak następnym razem kuzynki przedstawią cię według swojego uznania po prostu powiedz: Proszę, mów do mnie...

A po co ma nam je wyjawiać? Żebyśmy mogły jej powiedzieć, że jest ładne i nie widzimy problemu, bo są przecież gorsze imiona? Myślę, że to już słyszała tysiąc razy i tysiąc pierwszego nie potrzebuje. Inni mogą nawet zazdrościć jej imienia, ale to nie zmieni tego, że ona się źle z nim czuje.

Ja tam lubię moje imię-Ania, jedno z najbardziej popularnych imion w Polsce. W mojej paczce przyjęło się, że jestem Miyoshi. Nie mam kompleksów na punkcie mojego imienia, ludzie mają większe problemy. Żeby poczuć się "lepiej" i "wyjść z tłumu" wcale nie musisz kłamać.

Ja sie nazywam dosc orginalnie, zawsze mi sie podobalo. Problem z tym mieli rowiesnicy i ZAWSZE slyszalam od nowo poznanego dziecka: mialam babcie Jadzie, ale umarla
Zawsze mialam to w d....
Jeden kolega, ktory mnie wrecz przesladowal ma corke, ktorej tak dal na imie bo zona sie uparla powiedzialam mu, ze to za te wszystkie obelgi z dziecinstwa. Posmialismy sie
Nadal lubie swoje imie i nie lubie jak ktos mowi Jagoda. Fuuuuj!
Uszy do gory i po prostu je zmien. Wybierz jedno i zmien i juz albo uzywaj drugiego imienia i nie bedziesz sie musiala tlumaczyc

Wybierz sobie imie, które ci się podoba i konsekwentnie zacznij go używac. Po jakims czasie wszyscy będą go używali, tzn. może poza rodziną, ale to nie szkodzi.

Mam taką ciotkę, też nie cierpiała swojego imienia i właśnie w ten sposób zmieniła je. Wszyscy sąsiedzi, w pracy znają ją pod nowym imieniem choc rodzina rzeczywiście używa starego.

Ha ha witaj Jadwiniu. Moja szesnastoletnia córka  która ma na imię Ada w domu , i nie tylko nazywana jest tym pięknym imieniem, czyli : Jadwinią , Jadźką , Jadwigą i całą masą ''pochodnych" od Jadzi ( i choć niektórzy myślą , że to jej prawdziwe imię to ona nie ma z tym problemu).  Już nawet w naszej dalszej rodzinie kuzynostwo się tak do niej zwraca , choć wiedzą że na imię ma inaczej. Nie rozumiem , jak w dobie kiedy nareszcie jest tak duża rozpiętość w nadawaniu imion , kiedy wraca się do tych zapomnianych , jego imię może stanowić dla kogoś problem. Pozdrawiam wszystkie Jadwinie , i nie tylko.