Miłość od podstawowki.. - Netkobiety.pl

On za granicą...więc co tu pisać,czego mnie tak naprawde brakuje... Przecież to jasne,ze męza...partnera,kogos kto dzieli ze mna złe i dobre chwile...a przede wszystkim ojca dla dziecka..

Od jakiego czasu jest za granicą? Jak często się widujecie, słyszycie? On zjeżdza czy nie? Znasz jakąs datę powrotu? Rozmawialiście o tym?

Przyjeżdza regularnie co miesiąc, zatem? Na jak długo Ile czasu to już trwa?
Może opisz to jako historie bo w przeciwnym razie wątek zamieni się w koncert pytań i odpowiedzi.
Czy miesiąc to dużo? Mnie wydaje się że nie, że można przeczekać, ale to tylko moje zdanie.
Tobie najwyraźniej czegoś brakuje? Pytam więc - Brakuje tobie czy dziecku? Brak Ci seksu? Faceta w domu? Czujesz się samotna?
Najważniejsza rzecz - Czy mówiłaś o tym Twojemu mężowi? Rozmawialiście? Zawiódł Cię w jakiś sposób że poszłaś do innego?

Mąż urabia sobie ręce po łokcie, żebyś miała za co z dzieckiem żyć i żeby odłożyć na przyszłosć, a tobie się nudziło więc....poszłaś się z innym.

Piękną wizytówkę wystawiasz swojemu "szczeremu" uczuciu. Spójrzmy prawdzie w oczy....puściłaś się i tyle. Nawet dobrej wymówki nie masz (już abstrahując od faktu, że nie ma dobrej wymówki dla zdrady). Ja się tylko dziwię takim ludziom, że mogą spoglądać w lustro każdego ranka...

Popieram ostatnie dwa posty. Nic dodac nic ujac. Zreszta, watek mi jakos nie pasuje. Chyba ktos tu nas podpuszcza...:D

I tu Was rozczaruje,moje drogie panie....a szczegolnie te,ktore twierdziły,ze mój mąż,biedny urabia sobie ręce po łokcie,a ja z nudów sie puszczam....
Przyjechal do domu,jak każdego miesiąca,a zaraz za nim przyjechał "prezent" w postaci kobiety w 3 m-cu ciąży...
Jak widac nie wszystko jest takie jak myslicie i chcecie by było... Ugryzcie sie czasami w język zanim wystawicie o kimś opinie,nic kompletnie nie wiedząc o osobie. Moze pare pytań,zamiast oskarzeń byloby bardziej na miejscu...
To mój ostatni post i serdecznie dziękuje za Wasze.
Pozdrawiam

Gdyby taka była prawda, to napisałabyś o tym od razu i na pewno nie w tak lekki sposób. A pisząc swój post wczoraj jakoś zupełnie o tym "drobnym" fakcie zapomniałaś.

W tym momencie jesteś naprawdę żenująca...

I trudno się dziwić. A wielu ludziom brakuje odwagi i szacunku wobec partnera (pomimo deklarowanej miłości i wierności), aby iść w objęcia drugiej osoby już po rozstaniu. Żadne tłumaczenia, że alkohol, że źle się działo, że czegoś brakowało nie są i nigdy nie będą wystarczające. Nie jesteśmy dziećmi - wiem jaki jestem po alkoholu, więc nie się nie upijam w towarzystwie. Czegoś brakuje w związku? Staram się naprawić. Nie da się? Nie tkwię w tym robiąc z siebie ofiarę i męczennika szukając pocieszenia na boku. Albo się z tym godzę, albo idę dalej i szukam czegoś innego. To jest proste, ale wymaga podstawowego poczucia godności i szacunku do partnera.

A teraz autorka wątku nie znajdując zrozumienia dla swojego znudzenia próbuje odwrócić kota ogonem....bo to mąż jest winny, że sama zdradziła.

No najłatwiej obarczać winą innych.

"Wiele hałasu o nic" - komedia autorstwa Williama Shakespeare'a z 1588.

Dobrze radzę ZOSTAW KOCHANKA!

Wybaczcie...miałam juz zakonczyc to forum,ale nie sadzilam,że tyle osób jeszcze się odezwie..
Najpierw coś sprostuje...ok?
1) bylam tu na wstępie nim napisałam swojego posta i byłam ciekawa,co macie do powiedzenia w moim przypadku...tym bardziej,ze widziałam,jak krytykujecie kobiety takie jak ja...(czyli te,ktore nie są wstanie dochować wierności)
2)Nie napisałam,ze cos w moim życiu wydarzyło się teraz(dzis, wczoraj).To wydarzyło sie rok temu... Więc błędne przekonanie o tym, że wyssałam to z palca na poczekaniu,albo dla usprawiedliwienia siebie wymyśliłam bajkę...
3)Teraz jestem szczęśliwą męzatka, kobietą i matką...

Wiem,że zdrada to temat,który nie jest toletowany i wzbudza negatywne emocje.Postapiłam niemoralnie i zdaje sobie z tego sprawę,więc sie nieusprawiedliwiam... Ale mnie wyszło to na dobre...!!