Zdrada za zdradą. - Netkobiety.pl

O związek warto zawalczyć,może ona rzeczywiście czuje się samotna. Poświęć jej więcej czasu,rozmawiaj zobaczysz czy jest w stosunku Ciebie ciepła, otwarta.I tak Cię podziwiam, że potrafiłeś wybaczyć i to nie raz, musisz ja bardzo kochać.Tylko pamiętaj nie możesz w nieskończoność wybaczać, ty powinieneś mieć do niej zaufanie, a ona powinna być odpowiedzialna. Jest żoną i matką.Walcz o związek.

Laura napisala, ze o zwiazek warto walczyc...... pewnie tak. Tylko tak sie zastanawiam, choc sama jestem kobieta, dlaczego gdy to facet zdradzi to wszyscy nagle hurrrra na niego, pogon go, rzuc dupka, nie jest ciebie wart itd, a gdy to kobieta zdradza to "o zwiazek warto walczyc? Zasady powinny byc takie same.... Tak sobie mysle, ze samotnosc i tesknota za bliskoscia ukochanej osoby nie powinny usprawiedliwiac "pojscia z gosciem po pijaku". Widac, ze Tobie na niej bardzo zalezy, a skoro tak jest to gdyby do Ciebie przyszla i powiedziala, ze jest jej zle, ze czuje to co czuje, ze jej Ciebie brak, to pewnie stanalbys na glowie zeby to zmienic. Tak sobie mysle, ze jej nie o to chodzi, ze to tylko wymowka, zeby sie usprawiedliwiac i wywolywac w Tobie poczucie winy. Taka juz jest i pewnie taka bedzie. A czy Ty chcesz sie tak szarpac przez cale zycie to juz Twoja decyzja. I najwazniejsze pytanie, ktore moim zdaniem powinienes sobie zadac.... czy ona Cie kocha? Moze jestes dla niej tylko takim wentylem bezpieczenstwa. A gdy wsrod tych nowych trafi sie ktos lepszy? Jestes pewien ze nie odejdzie? Warto czekac? Moze warto pocierpiec przez chwile, i dac sobie szanse na lepsze i szczesliwsze zycie z kims innym?
Wiem co mowie, to nie teoretyzowanie. Sama zostalam oszukana. Dowiedzialam sie o wszystkim 3 dni temu i tez jestem w rozsypce. Ale ostre ciecie i teraz juz bedzie tylko lepiej.
Tycze Tobie madrosci w podejmowaniu decyzji.
Trzymam kciuki:)

To fakt
W Twoim przypadku ani bym się nie zastanawiała nad zakończeniem tej farsy.
To nie pierwszy raz gdy przyprawia ci rogi...więc szanse swe już wykorzystała.

http://www.youtube.com/watch?v=25C8xGm-Pl4 - tłumaczy absolutnie wszystko... Nic dodać, nic ująć. Wybacz kolego, ale po prozeczytaniu Twoich wypowiedzi znajduję się w stanie niewysławialnym.

Wiem, że jest coś ze mną nie tak. Nie mogę sobie wyobrazić, życia bez niej. Czasem myślę, że wolałbym nie wiedzieć o tych zdradach i żyć w kłamstwie i niewiedzy. Mam w głowie ułożone idealne życie, jednak jestem zbyt naiwny.Zawsze udawałem, że jest wszystko ok oraz ignorowałem całą sytuację, nawet brat mi to wypominał, ale nie słuchałem go. A co do rozwodu, to co z córką? Nie mam żadnego pojęcia o rozwodach i te trzy lata, od tak porzucić? Czuje sie jak wrak człowieka, nawet nie potrafię walczyc o swoją godność.

Kobieta nie szanuje męża tolerującego tak jak ty jej zdrady.

Jesteś dla niej co najwyżej użytecznym głupcem. Wie, że wszystko co zrobi zostanie jej wybaczone, dlatego nie ma powodu, ażeby się ograniczać w kontaktach seksualnych z innymi mężczyznami.  Cokolwiek by nie robiła, to nie spotka jej żadna kara, dolegliwość.

Zdradza - bo dajesz jej na to wyraźne przyzwolenie.

Tak na marginesie, jesteś pewny, że Ty jesteś biologicznym ojcem dziecka ?

Byla bym szczesliwa gdyby möj mäz mial takie serce... niestety Problem trafiles na niewlasciwä kobiete... ty chcesz spoköj, rodzina, szczescie itd. a ona chce wiecej rozrywki, zabawy, moze bys musial zawröcic jej w glowie pokazujäc swojä innä strone ... stanowczy, meski, z poczuciem chumoru. Nie daj sobä pomiatac, miej swoje zdanie i nie zmieniaj go na jej zyczenie.
Pokarz klase i znajdz czas dla niej i dziecka. Mozesz spröbowac...

to tak jak ja Kurde ja tez nie wyobrażam sobie życia bez mojej kobiety aczkolwiek postanowiłem się wziąść w garść i pokazać jej co straciła...
a to mi w tym pomaga, przynajmniej w dobry nastrój mnie wprowadza, a i jest w tym trochę prawdy:
http://www.youtube.com/watch?v=mmcGb_p7gIU

zdradziła pare razy zrobi to jeszcze raz, manipuluje Toba a Ty tanczysz jak ona zagra, zostaw ja

Jesteś nikim innym jak zapychaczem w ostatniej chwili. Jesli ma kogos lub coś ciekawszego od Ciebie to zlewa Cie i idze do tego własnie ciekawszego. Jelsi juz totoalnie nie ma co ze soba zrobić to wraca do siebie bo za dobry byłeś. Praca pracą ale powietrzem nie wyżyjesz. Masz 2 drogi albo rób tak jak ona albo kopniak w 4 litery i ukłądaj sobie zycie bez niej. A tak na marginesie zapytam o cos bardzo ostrego (jesli nie chcesz mowic poprostu zignoruj albo na mnie wyskocz)

Czy przy takim trybie zycia żony jesteś całkowicie pewien że to wasze wspólne dziecko?? Bo możesz wiedzieć jedynie o wierzchołku góry lodowej

Dziękuję za odpowiedzi i popieram ich treść, przy czym jestem właśnie w ich realizacji.
Przyznam, że miałem wątpliwości idąc do adwokata, ale teraz już jestem pewien, że zrobiłem dobrze. Oczywiście, jak się okazało, moja kochana żona była dzisiaj z tym samym typem co niedawno, choć wyraziła skruchę, tak to wszystko moja wina, w ogóle się o nią nie troszczyłem, okrutny jestem. Szkoda, że nie przejmuje się tym, że wszyscy w mieście nazywają ją "panią lekkich obyczajów". Wiem wszystko, jawnie spacerowała i przesiadywała w klubach (za moje pieniądze) z różnymi typami. Czyli nie było ich tylko 4, ba może przekroczyła dziesiątkę? Wracam do domu, ona dalej wielce obrażona, a przed chwilą szlajała się po kątach z innym. Zacząłem, że byłem u adwokata i powiedziałem, że ma się wyprowadzić z mojego domu. Ona odpowiedziała, że jestem chory, wyrzucam kase na adwokatów przez własne widzimisię, zaczęła mnie obrażać, wyzywać od drani, bo ona jest pokrzywdzoną kobietą z dzieckiem, a takich się nie wyrzuca. Powiedziałem, że córka zostaje u mnie, a dla niej nie ma tu miejsca. Co odpowiedziała? "Jeśli mnie wygonisz, bądź pewny, że cię zdradzę!" Całkowicie straciła mój szacunek, dorosła kobieta się tak nie zachowuje, zresztą wielki mi szantaż, robi to na co dzień. Spakowała walizki i wyszła. Przy czym wyjęła z mojej kieszeni portfel. Jak tu komuś zaufać?

Błagam, to musi być moja córka, ręce mi sie trzęsą na samą myśl o tym. Czy na badania DNA, moja "żona" musi wyrazić zgodę? Chcę mieć to wszystko za sobą.

Bylam nierozsädna zachecajäc cie do pröby walki o niä, bo okazalo sie ze nie jest nic warta.
Jestem pewna ze bez niej bedziesz szczesliwszy. Trzymam kciuki, bädz silny!

Pamiętaj, że jest wielu mężczyzn, którzy są w podobnej sytuacji do Twojej - bojąc się utraty dziecka żyją z kobietami, które na każdym kroku ich zdradzają. Uważam, że postępujesz słusznie. Nie można całe życie udawać szczęśliwej rodziny. Twoja córka za kilka lat sama zobaczyłaby jak zachowuje się jej matka i ilu wujków przewinęło się przez mieszkanie.
Jeśli kobieta wmawia mężowi, że on jest winny jej zdrady to tak naprawdę niczego nie żałuje. Scenariusz będzie się powtarzał a jedynie partnerka będzie ostrożniejsza.

Nie potrafię jednak zrozumieć jak zdołałeś żyć z kobietą, która tyle razy Cię zdradziła. Nie przeszkadzało to w waszym pożyciu? Może byliście sobie obojętni i niczego nie inicjowaliście?

Jestes wyjätkowym mezczyznä ( w dzisiejszych czasach). Szanuj to a napewno spotkasz kobiete ktöra to doceni.

Zapytam może trochę z innej "beczki" Problem naprawdę nie masz sobie nic do zarzucenia? byłeś cały czas opiekuńczy dla żony, troszczyłeś się o nią, mówiłeś jej że ją kochasz???, miałeś z nią regularnie seks? nie wprowadzałeś milczących dni lub może byłeś do niej wulgarny??? Zadaje Ci te pytania, bo trudno mi w to uwierzyć, że kobieta ot tak pewnego dnia budzi się, ma obok siebie cudownego, dobrego męża, który się z nią nie kłóci, kocha ją, szanuje i dba o rodzinę i mówi sobie: " a i idę się pobzykam kimś z nudów bo mam tak dobrze z mężem, że idę się popuszczam trochę...." po prostu nie wierzę, że kobieta ot tak podejmuje taką koszmarną decyzję. Ile się słyszy o żonach alkoholiczkach z tego co się orientuję to w wielu przypadkach ich sadyści mężowie wpakowali je w alkoholizm albo samie je rozpili ciągle organizując imprezy w domu....może coś jednak robiłeś złego żonie, że stała się zwykłą dziwką??

Mussaka nie wiem czy delikwentka jest nimfomanką czy też poprostu inną jednostką określoną w tym wątku odpowiednimi epitetami juz kilkukrotnie. Ale nie porafie sobie póki co wyobrazić takiego zachowania u zony i matki. Najważniejsze że autor watku juz podjął konkretne działania.

Problem - nie dziwię się że pojawiły się wątpliwości co do ojcowstwa, ale czy gdybyś wiedział że córka która jest teraz dla Ciebie najważniejsz nie ma w sobie Twojego materiału genetycznego, to czy przestałbyś ja kochać? Albo czy byś ją zostawił, obojetnie jaki los przez to miałby ja spotkać?

Zakłamani, znamy tylko wersję autora watku, zazwyczaj jak coś się w związku sypie, wina lezy chociaż częściowo po obu stronach. Myslę że nie ma takiego zachowania męża które sprawi żę kobieta stanie się "zwykłą dziwka" bez jej własnej woli, nie jest małym dzieckiem, tylko dorosłą kobieta która powinna znać konsekwencje swoich działań. Jak z róznych przyczyn nie mozna sie dogadać w związku to czy rozwiązaniem jest szukanie na mieście tego typu wątpliwych atrakcji? Nie jest też tak że facet ma dbać i zabiegać, a kobieta biernie siedzieć i czekać na dowody jego uwielbienia. Myslę że gdyby był to watek o zdradzajacym facecie, nikt by nie sugerował że to przez to że kobieta nie starała się wystarczająco.

Wiele rzeczy zrozumiałem dopiero wtedy, gdy zobaczyłem, że wychowując dwójkę dzieci (rok i 2.5 roku) nie ma się możliwości nawet na spokojne załatwienie czegoś takiego, jak potrzeba fizjologiczna. I jak w porę się tego nie zauważy - to może być źle. Ja na szczęście zauważyłem to w porę i w odpowiednim momencie zmodyfikowałem swój "grafik" tak, by dużo więcej pomagać żonie. To, że pracujesz dużo - chwała Ci za to, ale nie jest to wcale powód, by nie być współwinnym sytuacji, w której kobiecie mogło się "przelać". Oczywiście nie mówię tu o jej karygodnych zachowaniach, które mi się do końca w głowie nie mieszczą.

Problem jestes mädrym mezczyznä i nie daj sie zdolowac ze to twoja wina.
Na tym forum slychac duzo o "zlych"facetach wiec, nie szukajmy wytlumaczenia dla zony latawicy tym ze mäz byl za dobry.
Ta wariatka jeszcze do ciebie przyleci z podlizujäcym pyszczkiem... nie daj sie na to nabrac, bo jak cie na nowo opeta to znöw przestaniesz byc dla niej interesujäcy.

Dziękuję jeszcze raz.
Po to by nie myśleć o tym, jak tego nie zrobię to cały czas będę powracać do tego tematu. Kocham, nie oceniam i nie oskarżam, nie wiem skąd taki wniosek. Tak, "przywłaszczenie" dziecka było by samolubnym czynem, zgadzam się z tobą, ale z drugiej strony nie chcę by córka wiedziała jaką mam matkę, że raz jest z tym raz z tamtym, że zostawiała ją u matki a sama wolała towarzystwo mężczyzn, że w tej chwili nawet o niej nie myśli.

Przewidzieliście to, właśnie napisała mi smsa, w którym przeprasza mnie za wszystko, do tego ten żałosny emot na końcu. Nie wysiliła się zbytnio dwa nic nieznaczące zdania. "Przepraszam za wszystko. Mogę wrócić i ci to wynagrodzić?" Nienawidzę tej kobiety i z dnia nadzień to uczucie wzrasta.

Ufam, że nie zweryfikowałeś swojego stosunku do córki... Nadal jest tym samym ukochanym dzieckiem...
Ona niczemu tu nie jest przecież winna.
Jesteś jej PRAWDZIWYM ojcem.

Zal mi tej malutkiej, na swiat sie nie prosila i napewno chciala by miec normalnä matke... bo ojca juz ma i tak trzymaj, dla niej nie ma znaczenia  kto jä splodzil... urodzila sie w malzenstwie wiec jest tez twoja, dorosnie to ci wynagrodzi dobre serce.
Masz racje ze chcesz jä wychowac na pozädnä dziewczyne i uniknäc zlego przykladu matki.

Przed tobą trudna decyzja. Nieważne na co się zdecydujesz nikt nie ma prawa Cię potępiać. Na jej podjęcie masz pół roku. Tyle masz czasu na złożenie sprawy o zaprzeczenie ojcostwa. Nie spiesz się. Zaczekaj aż emocje opadną.
Jeżeli się zdecydujesz zostać z córką postaraj się o wyłączne prawo do opieki. Musisz być też przygotowany na to, że żona będzie grała twoimi uczuciami do córki.

Jest to niezwykle szlachetne.

Ja znam jednak przypadek, gdy nastolatka uzyskawszy wiedzę o korzeniach, odszczekiwała ojcu takiemu jak PROBLEM, że nie jest jej prawdziwym ojcem, wyprowadziła się z domu i nękała takiego szlachetnego pozwami o alimenty śmiejąc mu się  w twarz, a on  rozżalony uznał, że akceptacja nie swojego dziecka  była jego największym błędem życiowym.

...owa sytuacja mogłaby sie przydażyć nawet gdyby "szlachetny" był ojcem biologicznym...i co?!...powiedziałby wtedy iż jego błędem życiowym jest córka, tudzież wyparłby się Jej...mozna by podchodzic do tego problemu z różnych stron...ale na to wydarzenie podejrzewam, że nie miał wpływu sam fakt uzyskania wiedzy na temat korzeni tejże nastolatki...ja odniosłam swoje przemyslenia do tego konkretnego przypadku...gdyż z tego co pisze autor wątku wiezi emocjonalne z córką są mocne i silne, a informacje którą powziął nie jest dla Niego zapewne przyjemna, łatwa...ba, śmiem twierdzić, że wiadomośc ta, to niczym grom z jasnego nieba...nie do pojęcia i dramatyczna...z dnia na dzień nie przestanie Jej kochać, mimo faktów które ujrzały światło dzienne...tak czy inaczej współczuje.

Przepraszam za pytanie ale: jesteś pewny ,że dziecko jest Twoje?

Bardziej mi chodzi o to czy autor jest ojcem czy nie a nie stosunek i miłość do dziecka (?!?!)

napisałam to po to aby pokazać, że można kochać takie dziecko, ono nie jest niczemu winne. Rozumiem żal, nienawiść do żony ale nie rozumiem zmiany frontu do dziecka.

A zaprzeczenie ojcostwa po takim czasie może nic nie dać,  s?d i prokurator( bo przez prokuraturę zgłasza się taki pozew po takim czasie) mog? nie zgodzić się na to bo nie ma w tym interesu społecznego a dziecko jest przywi?zane emocjonalnie do autora w?tku i byłoby to niezgodne z zasadami życia społecznego i norm? społeczn?. A według kodeksu rodzinnego jest 6 miesięcy od urodzenia dziecka  na zaprzeczenie ojcostwa.

Powyższa informacja sprawdzona i obgadana z adwokatem i znajomym prokuratorem.

Szczerze współczuję spotkania "takiego kogoś"
Daj sobie czas i w tym czasie krok po kroczku rozwiązuj problemy.
Jest to chyba jedna z najtrudniejszych rzeczy jakie mogę sobie wyobrazić....

Motylewemgle twój egoizm sięga księżyca. Puściłaś się. Twoja sprawa. Masz z tego dziecko to też nie jest karalne. Ale dlaczego nie powiedziałaś o tym mężowi od razu. Zaczekałaś aż on przywiąże się do dziecka. Aż zgodnie z prawem nie będzie mógł zaprzeczy ojcostwa i dopiero wtedy mu powiedziałaś. O tym że On nie będzie mógł zaprzeczy ojcostwa zapytałaś adwokata i znajomego prokuratora. To jest według mnie zwykłe skurwysyństwo (przepraszam forumowiczów za wulgaryzm, ale nie znalazłem innego określenia na to postępowanie). Powiesz że zrobiłaś to aby miec czyste sumienie. To mogłas zrobic jak dowiedziałaś soę o ciąży. Jeżeli wtedy nie powiedziałaś należało milczec do śmierci i miec nadzieję że się nie wyda. Teraz ty masz "czyste sumienie". Ale co czuje twój mąż to wie tylko on.

To że ktoś jest s..l nie upoważnia nas do tego samego. Jeżeli twój mąż jest taki jak piszesz należało odejśc od niego.
Jeszcze raz: według mnie powinnaś powiedzie mężowi że nie jest ojcem przed urodzeniem. Jaką on podejmnie decyzję to jego sprawa. On zobaczył dziecko, wzią je na ręce i było już pozamiatane. Potraktował je jak własne. Teraz trudno pozbyc się uczucia.
Nie powidziałaś wtedy to należało milcze do końca. Mówienie ojcu po kilku latach od urodzienie że nie jest biologiczny to skurwysyństwo. Na ale teraz ty masz czyste sumienie bo przecież powiedziałaś. Jesteś taka uczciwa.

Masz rację, nie zrozumiem jak można mówi kocham męża, kocham żonę i iśc z innym, inną do łóżka. Może to jakieś zboczenie? Chyba powinienem się leczyc?

nie miał nawet chwili zawachania,
on się bał, że ja odejdę pozbawiaj?c go codziennego kontaktu z dzieckiem.

Daj sobie czas, teraz patrzysz na dziecko przez pryzmat tego co żona wyprawia teraz nie co zrobiła czyni? cię ojcem, musisz oddzielić te dwie sprawy.

ja zrobiłam to raz i nigdy więcej. Ty patrzysz na dziecko i widzisz w tej malutkiej istotce  co żona robi TERAZ.

musisz oddzielić jedno od drugiego. DZiecko to jedno a rozrywkowa żona to drugie.